Geloof in 'god'

[Samante]

Walsch spreekt in zijn boeken geregeld over kwantummechanica, over tijd, voert begrippen als sequenmultaan op, heeft het over perceptie en andere zaken waarbij hij vertelt dat het zuivere wetenschap zou zijn.

Hè hè, nu komen we eindelijk ergens. In concreto: Hoe verenigd hij kwantummechanica, om er maar één uit te pikken, zuiver wetenschappelijk met het vermeend bestaan van een god?

Ik ga het even in mijn eigen woorden samenvatten wat ik gelezen heb in zijn laatste dialoogboek "Thuis bij God" (ik weet het, het zijn draken van titels en daardoor voor veel mensen al te vies om op te pakken).
Het boek gaat over leven en sterven.

Walsch (in het boek is God dan aan het woord), wordt verteld over kwantummechanica in het gesprek dat gaat over hoe de ziel van de mens schept en herschept door middel van supersnaren, die als een soort van kwasten worden gebruikt (zo wordt het verteld in een metafoor) om het leven te ontwerpen. Gedachte, woord en daad zijn alledrie scheppend en vanuit gedachte ontstaat trilling die kan worden omgezet in materie.

Dit is, heel kort door de bocht samengevat, een uitleg over kwantummechanica in de boeken van Walsch. Ik ben niet goed in samenvatten, dus ga niet op basis van mijn samenvatting Walsch bekritiseren. Ik zou dat zelf pas doen als ik bijvoorbeeld dat laatste boek zelf gelezen zou hebben.

Verder staat er een interessante beschrijving bij van perspectief en perceptie en hoe je daarmee je realiteit ervaart, dat de perceptie van ieder mens uniek is en dus altijd verschillend en dat er geen objectieve waarheid kan bestaan. Een begrip als objectieve waarheid noemt Walsch een oxymoron.

En met regelmaat wordt verwezen naar resultaten van onderzoek in de wetenschap, in al zijn boeken komt dit dacht ik wel aan de orde, en ik heb nooit een weerlegging gehoord van iemand uit de wetenschap. Maar wat wil je ook met de titels die aan die boeken wordt meegegeven? De titels schrikken vele mensen af en dat kan ik me heel goed voorstellen.

[Samante]

Maar hopelijk begrijp je mijn eigen beperkte uitleg hoe ik aan mijn persoonlijke malle vergelijkingen met het pantheïsme kom die je verder maar niet aanhaalt. Jullie beiden overigens niet. Geeft niet. De oude Grieken 'wisten' van het bestaan van het atoom. Zij speculeerden. Filosofeerden. Geloofden. Ik snap mezelf prima. Ik ben dus wel klaar denk ik tenzij er nog een paar interessante opmerkingen aankomen.

Ik begrijp je wel Destinesia. Sorry dat ik niet op je had gereageerd nog, maar daar gaat dit topic even te snel voor. Er wordt zelfs de hele nacht doorgeschreven en ik moet nu alles teruglezen, ook eerdere posts, maar het is best veel. En ik wil overal op reageren, maar dat kost tijd. Zeker na mijn ontdekking dat er leven is buiten freethinker waarin ik ook nog mijn slaapje moet doen.
Maar jouw reacties tot nu toe in dit topic hebben zeker mijn interesse. Voor zover dat nodig is zal ik daar op reageren, maar weet wel dat ik je tot nu toe volkomen begrijp.

[Samante]

Keyword: "de samenhang aller dingen" is ..... 'God'

Het feit dat jij en ik geen fuck hebben bijgedragen aan ons eigen bestaan en dat je er geen moer over te vertellen hebt is ....... 'God'

Naar mijn idee, en Walsch zegt dit ook, zijn we allemaal de architect van ons eigen leven. Als geïndividualiseerd deeltje van God scheppen we onze eigen realiteit. Waarbij we ook hulp krijgen van het grotere geheel. Dus we zijn in dat opzicht zelf architect van ons bestaan.

[Jinny]

Des, je weet dat modereren door een deelnemer aan de discussie niet op prijs wordt gesteld.
Fjedka modereert dus niet in deze discussie.
Je opmerking was dus overbodig.

[Fjedka]

Een 'wereldvisie' (lees: Samantes openbaringsgeloof. Spinoza draait zich om in zijn graf) waarvan je niet alleen aangaf dat daar niets mis mee is (en daar ben ik het, zoals al aangegeven, mee eens, in zoverre vergeleken met theïstisch hemel en hel geloof), maar waar je zelfs respect voor hebt. Vanwaar je respect voor openbaringsgeloof eigenlijk?.

Man man man wat kun jij mijn woorden verdraaien. Ik heb gezegd dat ik respect voor Samante heb.

Hier schrijf je niet mis te verstaan de volgende woorden:

Een door mij zeer gerespecteerde visie. Die visie van Samante. Niets mis mee.

Ik verdraai niks. Je spreekt duidelijk van respect voor Samantes VISIE. Je verdraait je eigen woorden dus en beschuldigt mij daar dan vervolgens nog eens onterecht van.

Jij hebt het over de "Oorsprong". Ik had het over 'god'. Voor mij dezelfde begrippen.

Maar het zijn niet dezelfde begrippen. 'god' is overbodig en schept verwarring als synoniem voor oorsprong. Oorsprong als begrip functioneert prima en daar hoeven we niet het woordje 'god' (tussen aanhalingstekens) voor in de plaats te zetten. Wordt je daar niet ook zo moe van soms, dat je je in gesprek met sommigen constant moet herhalen?

Het ene is een 'goddelijk getinte' visie die "alles wat bestaat" omvat en daar een soort van "godsbeeld" aan toekent. Het is niet eens een persoonlijke 'god' maar een 'kracht'

Een intelligente universumscheppende 'kracht' die zich aan mensen openbaart en ze dingen influistert, zoals bij Walsch en Samante, is helemaal geen 'kracht' maar een ordinaire theïstische persoonlijke scheppergod.
Behalve het godsbeeld van Samante en Walsch ben ik nog geen ander godsbeeld tegengekomen in dit topic.
Heb je het hier over Is JOUW 'visie' wellicht?

Het andere zijn wetenschappelijke theorieën die eveneens "alles wat bestaat" omvat. Beiden zoeken naar de "Oorsprong" of beweren de "Oorsprong" te hebben gevonden.

Nee, er is een wereld van verschil. Het ene is wetenschap en het ander maar geloof. Parallellen proberen te trekken tussen die twee doet af aan wetenschap.

Of je kunt gewoon niet begrijpend lezen. Dat blijkt ook wel uit je voortdurende gezemel, gemiereneuk en drammerig gezeik.

Het is precies andersom. Dat blijkt alleen al uit het feit dat ik je constant moet corrigeren en je moet confronteren met je eigen tekst, zoals aan het begin van dit bericht nog. Verder heb ik je al de raad gegeven af te gaan koelen, want je wordt steeds vileiner in je schrijven. Het ontaard zo langzamerhand in voortdurend gezemel, gemiereneuk en drammerig gezeik. Wie de bal kaatst kan hem terugverwachten. Ik heb geen enkel probleem om je ballen te retourneren.

Ik weet precies hoe ik zou reageren wanneer je op dat moment voor me stond en dan datzelfde midden in mijn gezicht zou zeggen. Nu zeg ik: Zeg dat maar lekker tegen je moeder.

Gelukkig maar dan dat ik getraind ben om mijn hoofd niet te verliezen in zulke situaties en dat ik je in dat hypothetische geval desnoods vakkundig in de knoop zal leggen. Zeg maar tegen je moeder dat dreigen met fysiek geweld op internet bijzonder knullig overkomt. Zo. En nu af en in je hok.

[Fjedka]

Walsch (in het boek is God dan aan het woord), wordt verteld over kwantummechanica in het gesprek dat gaat over hoe de ziel van de mens schept en herschept door middel van supersnaren, die als een soort van kwasten worden gebruikt (zo wordt het verteld in een metafoor) om het leven te ontwerpen. Gedachte, woord en daad zijn alledrie scheppend en vanuit gedachte ontstaat trilling die kan worden omgezet in materie.
[...]
Dit is, heel kort door de bocht samengevat, een uitleg over kwantummechanica in de boeken van Walsch.

Dat is inderdaad zo kort door de bocht dat ik daar niet veel mee kan. Ik vermoed dat Walsch doet wat zovelen anderen in zijn genre doen en dat is leentjebuur spelen bij ingewikkelde wetenschappelijke disciplines zoals kwantumfysica in een poging om in feite een flinterdun verhaaltje enig wetenschappelijk cachet te geven. De leek weet toch niets van QM en zelfs de kwantumfysici zelf beweren dat wanneer iemand zegt dat hij QM begrijpt, dat hij dan QM niet begrijpt.

Om maar een analogie te bedenken. Stel:
Ik geloof in kabouters. Ik schrijf een boek over trillende supersnaren en kwantummechanische effecten die er zorg voor dragen dat kabouters zich manifesteren et voilà, de kaboutergelovers zijn in de wolken met een nieuw en diepgravend boek over kabouters waarin de nieuwste wetenschappelijk inzichten zijn opgenomen.

Walsch is rijk geworden van zulke boeken en ik wil je bij deze toch nog even herinneren aan het feit dat hij persoonlijk een WONDER meende te hebben aanschouwd, maar dat hij, toen hij op plagiaat werd betrapt, moest toegeven dat hij dit WONDER(!!) bij nader inzien toch niet ZELF had aanschouwd. De man is dus of een hele rijke oplichter, of heeft wel een hele rijke fantasie, of een combinatie van die twee.

Ik ga het even in mijn eigen woorden samenvatten wat ik gelezen heb in zijn laatste dialoogboek "Thuis bij God"

Dank voor de moeite. Nogmaals: Zoek dan vooral naar steekhoudende argumenten in zijn schrijven, want tot nu toe mis ik die nog steeds.

M.vr.gr.

[Destinesia]

Zeg maar tegen je moeder dat dreigen met fysiek geweld op internet bijzonder knullig overkomt. Zo. En nu af en in je hok. Ik heb geen enkel probleem om je ballen te retourneren

Inderdaad. Over internet is het vooral knullig om shit-for-brains tegen me te zeggen. Mijn welgemeende excuses voor je moeder.



Kom later op je verdraaiend lulverhaal terug

[Fjedka]

Don't bother. Ik ben klaar met deze discussie met jou.

[Destinesia]

Ja vanzelf. xxxxx

Destinesia, zou je volgende keer even wat kuisen willen?
Jim

[Samante]

Ik vermoed dat Walsch doet wat zovelen anderen in zijn genre doen en dat is leentjebuur spelen bij ingewikkelde wetenschappelijke disciplines zoals kwantumfysica in een poging om in feite een flinterdun verhaaltje enig wetenschappelijk cachet te geven. De leek weet toch niets van QM en zelfs de kwantumfysici zelf beweren dat wanneer iemand zegt dat hij QM begrijpt, dat hij dan QM niet begrijpt.

Walsch is rijk geworden van zulke boeken

Ik vind het bijzonder knap hoe je conclusies trekt over een schrijver waarvan je niets hebt gelezen. Je neemt aan dat Walsch hetzelfde is als anderen in zijn genre, je neemt aan dat hij een flinterdun verhaaltje heeft. Allemaal aanname zonder enige moeite te doen zijn boeken te lezen. Al zou je maar 1 boek lezen, dan zou je er iets over kunnen zeggen. Nu ga je af op wat ik over Walsch vertel en dat is toch een soort van hear-say.

en ik wil je bij deze toch nog even herinneren aan het feit dat hij persoonlijk een WONDER meende te hebben aanschouwd, maar dat hij, toen hij op plagiaat werd betrapt, moest toegeven dat hij dit WONDER(!!) bij nader inzien toch niet ZELF had aanschouwd. De man is dus of een hele rijke oplichter, of heeft wel een hele rijke fantasie, of een combinatie van die twee.

Ik had hier niets over vernomen tot jij dit smetje vond op wikipedia. Dit schandaal(tje) doet geen afbreuk aan wat hij beschrijft in zijn boeken. Hij geeft inzichten die zinnig zijn en elkaar niet tegenspreken. Misschien komen ze uit zijn duim en misschien komen ze van zijn tuinkabouter. Wie zal het zeggen?

Dank voor de moeite. Nogmaals: Zoek dan vooral naar steekhoudende argumenten in zijn schrijven, want tot nu toe mis ik die nog steeds.

Ik zou zeggen, lees de boeken zelf en zoek zelf naar die steekhoudende argumenten in zijn schrijven. En het is prima als je daar geen zin in hebt, maar dan is conclusies trekken en een mening vormen over zijn boeken niet het handigste wat je zou kunnen doen.

[Peter van Velzen]

Voor mij heeft mijn visie zeker nut. Ik kan er de werkelijkheid beter mee verklaren. Ik bezie zeer veel zaken vanuit helicopterview en heb daarbij de nodige afstand tot bijvoorbeeld gebeurtenissen. Ik kijk op een andere wijze naar bijvoorbeeld sterven/sterfgevallen, maar dan op een manier die me vrijwel direct rust geeft. Ik kijk met andere ogen naar andere mensen, dieren (en insecten). In het dagelijks leven voel ik me aangenaam en is piekeren iets dat ik eigenlijk nooit meer doe. Veel stilstaan bij het verleden of vooruitzien in de toekomst is iets dat ik een beetje afgeleerd heb, ik hou me meer bezig met dit moment zelf..

Ik kan hetzelfde soms vanuit de evolutietheorie. Als een soort toeschouwer die ver weg staat glimlachen over onze (miijn) wederwaardigheden. ("tja dat is nu eenmaal de aard van het beestje") Het is wel frappant dat als je je eigen verleden en toekomst in een nog groter perspectief plaatst, dat je dan beter in staat bent de "dag te plukken". Lukt trouwens steeds beter naarmate je ouder wordt, althans, dat is mijn eigen ervaring, en ik zie het vaak ook gebeuren bij anderen.
Ook zie ik het individu steeds vaker als een interactie met zijn medemensen. Als kind was ik erg ver4dwaald in mijn eigen denkwereld. Maar naar mate ik ouder wordt en meer heb af- en bijgeleerd, zie ik een mens vooral als iets dat functioneert in een sociale omgeving. Dat gaat mij tegenwoordig ook wat beter af. (geloof ik). In vrijwel alle onderwerpen op dit forum speelt die interactie een rol; trouwens wat is dit forum zelf? Interactie tussen verschillende mensen toch?

NB
Medicijnen moeten slikken is wel vervelend. Zelf ben ik nog steeds in staat mijn pilletjes uren te laat te nemen. Ik krijg daar nu wel waarschuwingssignalen van, want dan voel ik dat ik inwendig begin te trillen (van buitenaf valt er nog niet zo veel van miijn Parkinsonverschijnselen te zien, ik sleep alleen zo nu en dan met mijn rachtervoet). Over je andere problemen kan ik gelukkig niet meepraten, lijken me ook erg vervelend.

[Rereformed]

Hij geeft inzichten die zinnig zijn en elkaar niet tegenspreken. Misschien komen ze uit zijn duim en misschien komen ze van zijn tuinkabouter. Wie zal het zeggen?

Walsch geeft dat antwoord zelf: zijn inzichten komen van God, hij is zelfs in gesprek met God die zich woordelijk uitspreekt. Hij dient alles dus aan als in een openbaringsgeloof. Ik denk zelf dat dat zijn fatale blunder is.

[Rereformed]

@Destinesia
Nieuwgierigheid is geen synoniem voor godsbesef.
De oorsprong is ook geen synoniem voor God.
God is altijd een begrip waaraan een onuitgesproken en van persoon tot persoon verschillende meerwaarde kleeft. Dat is wat 'een gelovige' van iemand die zich enkel met wetenschap bezighoudt onderscheidt. Het is dus niet juist Fjedka's bezwaren enkel maar op een allergie voor het woordje god af te schuiven.

Bovendien, indien God door de één als een wezen kan worden uitgelegd, maar door de ander ook als de onpersoonlijke natuur of door weer een ander zelfs als een formule tot bestaan, dan is het woordje 'God' bij uitstek, in ieder gesprek, een onbruikbare term.

[siger]

De 'ware' wil ik niet direct zeggen. Ik geloof inderdaad in een god die overal en in alles bestaat, een soort intelligente kracht die alles omvat binnen het universum (en misschien ook daarbuiten).

Een God die niet oordeelt, die niets gebiedt of verbiedt, en die zeker geen hel schept om mensen eeuwig (of tijdelijk) te martelen. Overal aanwezig, dus in jou en om jou heen.

Dit soort godsbeelden gedoog ik Het is niet op mij van toepassing, maar het levert weinig maatschappelijke problemen op. Het is net als "geloven" in de natuur. Er zit geen boodschap achter van "Nou moet je beter je best doen en anderen gaan overtuigen want anders wacht het oordeel". Zodra er dus een entiteit met een kind of zonder een kind in beeld komt. Waar profeten mee gaan venten. Dan gaat het mis. En blijft het dus ook mis gaan.

Ook mijn standpunt.

[Samante]

Hij geeft inzichten die zinnig zijn en elkaar niet tegenspreken. Misschien komen ze uit zijn duim en misschien komen ze van zijn tuinkabouter. Wie zal het zeggen?

Walsch geeft dat antwoord zelf: zijn inzichten komen van God, hij is zelfs in gesprek met God die zich woordelijk uitspreekt. Hij dient alles dus aan als in een openbaringsgeloof. Ik denk zelf dat dat zijn fatale blunder is.

Ik weet dat hij ook dat antwoord geeft. Zeer veel mensen geloven daar niks van. En zelf kan ik dat ook niet volledig aannemen. Maar het gaat mij om de inzichten die hij geeft in die dialoogvorm, of die de moeite waard zijn. En daar ben ik zelf van overtuigd, dat ze de moeite waard zijn. Maar of ze van God zelf komen, uit de grote duim van Walsch of zijn ingefluisterd door zijn tuinkabouter is veel minder belangrijk eigenlijk.
Wel ben ik zijn boeken gaan lezen omdat hij de indruk geeft dat het een gesprek met God is, dat intrigeerde me enorm. En ik wilde iets anders dan bijvoorbeeld de bijbel dat misschien wél dichterbij de God staat waar ik in geloof.