Freethinker.nl

Voor wie nog mocht twijfelen. Kijk vooral even op de Engelstalige Wikepesa. Met name onder 'scientific studied

Mediteren laat me koud.
Ik heb er wel eens mee geëxperimenteerd, maar het doet me helemaal niets.

Misschien heeft dat ook te maken met het feit dat ik mijn hoofd niet kan "leegmaken", of omdat mijn gedachten toch steeds terugkeren naar de wereldse zaken van alledag.

Wellicht is het niet zo geschikt voor "mind wanderers".

Klikzoi schreef:Iedereen kent wel het gevoel waarop je ineens vanuit het niets de stofzuiger en de poetsdoek grijpt en gewoon begint met schoonmaken. .

Heb ik nou nooit last van.
Ik vraag mij eerder af waarom (of wanneer) je uberhaupt meditatie nodig hebt, ik heb niet het gevoel dat ik wat mis.

ECHT WEL: mijn armhaartjes gaan omhoog staan van meditate = x of y!
Of joga = x of y..

Meditatie of joga zijn dingen die je gewoon doet: volgens hoe jij het zelf invult krijgt dit betekenis en niet andersom.
Je hoeft het niet te doen volgens de meesters: dat lijkt me juist zo onnatuurlijk dat het al gauw belachelijk komisch wordt.

Doe wat je voelt om je geest leeg te maken!
Maar je geest leeg maken is op zich echt wel een SUPER GOEIE ZAAK: je neemt afstand van de zaken die je nauw betrekken. Je laat gaan, kan relativeren. Geef het af!

Nou, aan zij die hun hoofd niet kunnen leegmaken: het lijkt me bijna onmogelijk dit niet te doen, want als je dit niet kan, dan geraak je gemakkelijk in een psychose of zo.

Dus: wie beweert niet te kunnen mediteren, niet het hoofdje leeg te kunnen maken die:

1. fixeert zich op de al te strikte definiëring van wat er met meditatie doorgaans wordt bedoeld, of
2. die verkeert potentieel in een accute mentale collaps.

Groeten

Niet generaliseren, Oggi..

Ik heb al tien jaar Astanga Joga als hobby. Ik kan niet zeggen dat ik ook maar iets begrijp van wat oosterlingen met meditatie bedoelen of ervaren, maar zie het op de manier die Amarantha en Oggi beschrijven.
Ik moet er ook veel moeite voor doen, aangezien ik uit hetzelfde hout gesneden ben als Jagang, maar juist daarom zie ik het als een nuttige uitdaging. Het helpt enorm wanneer je het mediteren doet na een astanga jogaoefening die ongeveer 1½ uur duurt. Je bent dan uitgeput en komt bijna als vanzelf tot algehele stilstand.

verstand op "0" en blik op oneindig.

Dat is meditatie in het kort.

Een paar uurtjes vissen langs een stille waterkant en drie keer in de week hardlopen over het strand, telt dat ook?

Ik denk van wel.

Ik ben in (pakweg) midden 2011, wegens stress en de daaruit vloeiende klachten, een psycholoog tegengekomen die mij (in een klein groepje) een "spoedcursus mindfulness" kon geven. Ik stond er in het begin nogal sceptisch en wantrouwend tegenover; mijn bullshit-detector kon ik nog net in bedwang houden, maar ik besloot om het toch eens te proberen. Uiteindelijk heb ik besloten om deze "spoedcursus" een vervolg te geven, in de vorm van een (toch wel intensieve) workshop bij een mindfulness-centrum.

Meditatie is wat mij betreft niet louter "blik op oneindig"; eigenlijk is het wat mij betreft een bijzonder intensieve bezigheid, maar als je je erin traint dan wordt het wel stukken gemakkelijker (in die zin is het een soort mentale fitness). De uitdaging (en het doel) is simpelweg om in het hier en nu te blijven. Meditatie is wat mij betreft "blik op het nu". Wat nu is. Van moment tot moment.

Het "wandelen van de geest", zogezegd, is eigenlijk een heel natuurlijk iets; daarom dat zo'n cursus in het begin voor de aanwezigen toch wel even lastig is. Tijdens de eerste meditaties van zulke workshops wordt maar al te vaak (door de instructrice of instructeur) zo om de enkele minuten gezegd: "mocht je met je gedachten helemaal zijn weggedreven; naar je drukke werk, de boodschappen of het bezoek dat je vanavond krijgt: dat is normaal. Laat deze gedachten nu op een rustige wijze los, en keer vervolgens terug naar het hier en nu". Als je in je eentje mediteert, dan doe je er goed aan om een belletje te laten klinken om de zoveel minuten door bijvoorbeeld een applicatie op je telefoon, om jezelf weer even terug te halen, als dat nodig bleek te zijn op dat moment. De meeste mindfulness cursussen verstrekken om die reden CD's, met de stem van een instructeur/instructrice.

Wat ik vooral door meditatie ben gaan beseffen is eigenlijk dat het automatisme van de geest; de "automatische piloot" als het ware, vaker actief is dan je, als "iemand met bewustzijn", zou willen toegeven. Het "wandelen van de geest" is dus een proces waarvan je je bewust kan worden: je kan dat wandelen als het ware leren observeren, en je kan niet alleen leren hoe je wandelt, maar ook waarom: de mechanische werking van je "werkgeheugen", je gevoelens en je gedachten kunnen je uiteindelijk meer inzicht gaan verschaffen. Maar je leert ook om dat van jezelf te accepteren dat je bepaalde dingen doet... in het bijzonder als dat "wandelen" nogal negatief voor je uitpakt, omdat je bijvoorbeeld negatief piekert, en dat deze bezigheid je erg veel energie kost.

Hoewel mediteren ontspannend kan zijn vind ik dat meditatie dat niet per definitie is; het is ook een training in "omgaan met jezelf". In het "hier en nu" blijven impliceert dat je ook het "hier en nu" toelaat en accepteert; ik denk dat iedereen wel de situatie herkent van het ervaren van emoties die we eigenlijk niet echt willen. Sommigen (velen?) laten zulke gevoelens liever (en logischerwijs) niet toe, en we gaan deze dan zelfs als het ware 'saboteren'... Met een mindfulle benadering leer en accepteer je niet alleen om beter om te gaan met zulke dingen: je leert ook beter zulke momenten expliciet te herkennen en te erkennen d.w.z. je wordt bewuster van je eigen innerlijke gebeurtenissen en... je leert om beter op de rem te trappen.

Mediteren is dus niet louter een activiteit op een kussen; het is een training, een mentale fitness, die je in het gunstigste geval, letterlijk, een betere conditie kan geven. De "staat van zijn" is ook van toepassing in de auto, op je werk, tijdens het tandenpoetsen en tijdens het eten. Ik heb door meditatie veel meer zelfcontrole gekregen. Ik kan me veel beter concentreren, en ik ben veel rustiger geworden. Ik ben minder verstrooid en ik ben vaker (maar niet altijd) gewoon aanwezig i.p.v. in gedachten verzonken in een gezelschap

Om op de 3 vragen van de topic starter in te gaan: Waarom ik het doe? Omdat het positieve invloed op me heeft. Wat ik doe? Letterlijk: tijd voor mezelf maken. ...om vaker in het "nu" te zijn, en zeker niet in het verleden (of de toekomst).

Inmiddels heb ik het afgelopen jaar in het psycho-oncologisch instituut waar ik hulp krijg, deelgenomen aan een cursus mindfulness en meditatie. Ik herken een aantal zaken die je noemt duidelijk chromis. Ik heb het hoofdzakelijk ervaren als het trainen van bewust observeren van jezelf. Ik heb het niet ervaren als een controlemiddel voor emoties, meer als een bewustwordingsproces van die emoties.
De cd's die ik meekreeg om er thuis mee aan de slag te gaan ervaar ik als storend, omdat ze vaak afleiden van waar je op dat moment bewust mee bezig bent. Bovendien werd er ook nogal wat zweverige taal gebruikt, waar ik totaal allergisch voor ben.
Eigenlijk deed ik dit soort zaken altijd al, maar nu ben ik me meer bewust van de bezigheid zelf en gun mezelf de tijd om aandacht aan mezelf te besteden, wat er wel eens bij in schoot.
Een ervaring rijker, en daarmee weer waardevol.

Groet

kiks

Ik kan mij heel goed voorstellen dat die zweverige taal een afknapper is: voor mij is dat ook het geval. Ik zou bijvoorbeeld wel weer eens in een groep willen mediteren, of coaching willen krijgen op dat vlak... maar als ik daar dan naar op zoek ga, dan mag ik vaak aanschuiven bij spirituele zweef-zwatel-clubjes en van die relativistische pseudo-guru's die mij eigenlijk helemaal niet aanstaan. Zo is er een Zen-club in Maastricht, maar de gedachte dat er dan allerlei (thee-)ceremonies en andere onzin aan te pas moet komen is voor mij een belemmering. Bij mij in het dorp is ook een meditatie/krijgskunst-toestand te vinden, maar dat is ook van hetzelfde laken een pak. Een dorp verder zou ik zelfs kunnen mediteren met een groepje zodat ik mijn "vorige levens en mijn spirituele gids" kan ontdekken... ja, vast en zeker!

Wat betreft mediteren als controle-middel (voor mij persoonlijk): Bij mij was het bewustwordingsproces van mijn emoties in elk geval een cruciale eerste stap. Daarna besefte ik eigenlijk, althans bij mij, dat het "onder de loep leggen" van bepaalde (vooral de vervelende of destructieve) emoties vaak het gevolg heeft dat deze vaak "verdampen". Op de vraag "wat voel ik nu eigenlijk?" of op de actie "laat het mij maar voelen" kwam dan als resolutie: alsof je spoken zoekt in het donker, maar met de zaklamp schijnen laat ze verdwijnen - laat staan dat je het licht aandoet. Het is die 'kracht', die mij in vervelende situaties een flinke mentale ruggengraat heeft gegeven.

chromis schreef:Ik kan mij heel goed voorstellen dat die zweverige taal een afknapper is: voor mij is dat ook het geval. Ik zou bijvoorbeeld wel weer eens in een groep willen mediteren, of coaching willen krijgen op dat vlak... maar als ik daar dan naar op zoek ga, dan mag ik vaak aanschuiven bij spirituele zweef-zwatel-clubjes en van die relativistische pseudo-guru's die mij eigenlijk helemaal niet aanstaan.

Jaren geleden ben ik ook op zoek geweest naar medestanders, maar had dezelfde ervaring.
Er is ook een te grote wildgroei in meditatie technieken, waarvan ieder voor zich gezegd wordt uniek te zijn.

Blijkbaar is het nog steeds moeilijk een no-nonsens groepje te vinden om gewoon op z'n nuchtere Hollands ervaringen over meditatie en meditatie technieken uit te wisselen en eventueel gezamenlijk te mediteren.

Meestal is het woord meditatie een gidswoord en een sleutel om gezwatel uit te lokken.
Dus ook om bij nuchtere Hollanders desinteresse in verder onderzoek en verwijzing naar gezwatel uit te lokken.
Vandaar ook denk ik dat het zo moeilijk is, ook op dit forum, te komen tot een adequate discussie.
De kunst is dus de rode draad te vinden van wat nu het werkzame en de werking ervan is.

Fish schreef:Een paar uurtjes vissen langs een stille waterkant en drie keer in de week hardlopen over het strand, telt dat ook?

Ook dat zijn manieren om je gedachten te leiden naar een rustige manier te verblijven in het nu.

Alhoewel 3x of vaker zwaar fitnessen ook verslavend kan werken.
Oppassen dat niet uitsluitend endorfine voor je welness gevoel verantwoordelijk gaat worden.
Ontwenningsverschijndelen zijn je deel als je een paar keer moet overslaan.

Interessante draad om te lezen. Toevallig heb ik afgelopen weekend nog een boek over mindfulness gekocht.