Reïncarnatie serieus genomen bij de NPO

[Maria]

Wat reïncarneert er dus?

Dit zijn de eigenschappen van de ziel:
- eeuwig;
- buiten tijd en ruimte maar in staat om via een lichaam tijd en ruimte te beleven en daar invloed op uit te oefenen;
- is zonder dimensies en daarom niet waarneembaar of meetbaar;
- is de waarnemer (frequentiedomein singulariteit) waarin alle informatie van de verschillende zintuigen als één ervaring wordt beleefd;
- is noodzakelijk;
- is in wiskundig opzicht het domein van nul en oneindigheid, waarbij "nul" niet "niets" is maar dient te worden gezien vanuit het oogpunt van de zogenaamde Identiteit van Euler.

Het bestaan is zo geconfigureerd dat de ziel zich telkens opnieuw in een geschikt lichaam "plugt" (denk aan de films Avatar of The Matrix), tot deze verbinding door de dood wordt verbroken.

Weet je dat ik van dat wiskundige deel geen enkele jota begrijp?
Op de middelbare school had ik daar al een blinde vlek voor.

Van wat de rest van je uitleg betreft weet ik vanuit diverse bronnen wat ervan gezegd wordt en dus de theorie ervan.
Behalve dit. Dat is volkomen nieuw voor mij en eigenlijk wel grappig, zoals je het hier beschrijft.

Het bereiken van absolute verlichting is een buitengewoon opwindend proces, maar is het eenmaal bereikt, dan ontstaat er vroeg of laat verveling en besluit de ziel om het spel weer vanaf het begin te spelen. De opgeloste kubus wordt doelbewust ge-scrambled.

Maar voor alles:
Het blijft voor mij hypothetisch, omdat geen van alle vragen een oplossing brengt voor het voertuig van deze ziel, die er niet kan zijn zonder ons lichaam.
Daarom kan ik alleen meedenken en fantaseren, als ik dat metaforisch doe.
Of van een afstandje, zoals ik dat ook kan doen uit interesse naar de meningen van anderen, die ik toch niet kan delen.
Zoals jouw fantasie nu me doet glimlachen.
Ik weet niet of het misplaatst is, want ik ken je (nog) niet goed genoeg.

Ziel betekent voor mij de kern, het binnenste, het wezenlijke,
Dan blijft voor mij de ziel van de mens, de kern van zijn levend zijn.
Zoals alle leven een (levens)ziel heeft
En zelfs de meest belangrijke kern van veel materie aangeduid kan worden als de ziel.

ziel

De ziel is in religie en filosofie de niet-materiële essentie van mensen, vaak ook opgevat als synoniem voor de geest of het zelf.

Met deze eerste zin kan ik mee filosoferen, zolang er een verbintenis is met en gedragen wordt door materie.
Ook voor zover (nog) niet bekend.

[Peter van Velzen]

Zover ik weet - maar ik weet niet veel - is het in het hindoeisme zowel als he Boeddhisme niet zozeer de ziel die reïncarneert (want die heeft geen veranderlijke eigenschappen), als wel het Karma (want dat verandert wél. Heb ik het helemaal mis of niet?

Als de meeste mensenin hun vorig leven dieren waren, zou dat dan niet juist tot verbeterng leiden? Immers: Dieren zijn verhoudingdgewijs onschuldig.

Uiteraard geloof ik niet in zielen en dus valt erniks te reincarneren, Maa de logica er om heen kan denk ik wel beter,

[Maria]

Zover ik weet - maar ik weet niet veel - is het in het hindoeisme zowel als he Boeddhisme niet zozeer de ziel die reïncarneert (want die heeft geen veranderlijke eigenschappen), als wel het Karma (want dat verandert wél. Heb ik het helemaal mis of niet?

Het is wel een bestaande ziel, die met zijn karma vanuit een vorig leven incarneert in een nieuw lichaam.
Geen karma ook geen reïncarnatie. Dat karma kun je dus niet ontlopen tijdens een leven.
Dat karma is meteen ook het enige wezenlijke van de ziel wat meekomt naar het nieuwe leven, namelijk de gevolgen en resultaten van de vroegere acties.
Maar door de nieuwe handelingen kan wel een nieuw karma ontstaan voor de toekomst.
En door los te komen van het rad van steeds weer opnieuw hetzelfde te reageren en te handelen als voorheen, (gehechtheid aan oud gedrag) kun je los komen van je karma. En is er ook geen wedergeboorte meer.
Verschillende invullingen van dit principe.
In het Westen is daar een leerproces van gemaakt voor de ziel naar vervolmaking tot hij is uitgeleerd.
Zie ook de bijdrage van Gerard en de reacties daarna.
viewtopic.php?p=559814#p559814
Ikzelf denk dat er veel waarheid in zit, voor de weg naar wijsheid en vrede met dit leven, maar dan uitsluitend binnen dit leven.

Als de meeste mensenin hun vorig leven dieren waren, zou dat dan niet juist tot verbeterng leiden? Immers: Dieren zijn verhoudingdgewijs onschuldig.

Ik denk dat je het andersom bedoelt?
Worden als de dieren in het veld of worden als kinderen?

Uiteraard geloof ik niet in zielen en dus valt erniks te reincarneren, Maa de logica er om heen kan denk ik wel beter,

De logische samenhang gaat dan ook verloren, als iedereen zijn eigen filosofietjes er op los gaat laten.

[gerard_m]

Als de meeste mensenin hun vorig leven dieren waren, zou dat dan niet juist tot verbeterng leiden? Immers: Dieren zijn verhoudingdgewijs onschuldig.

Interessante gedachte, waarover uiteenlopende gedachten bestaan.

Vanuit de reïncarnatie gedachte is een leven een ontwikkelingsproces van de ziel (tot het punt dat het zich uit deze cyclus weet te bevrijden: de staat van nirvana). Het pluspunt van leven op aarde in een stoffelijk lichaam, is dat de ziel zich kan manifesteren en daarmee ervaringen kan opdoen.
Dat gaat niet echt lekker in een dierenlichaam. Als je je voorstelt dat je met je huidige kennis, talenten, ambities en plannen in het lichaam van een kat bevindt, schiet dat niet erg op (tenzij je ambitie beperkt is tot je bakje leeg eten en bij iemand op schoot kruipen).

Essentieel is trouwens dat het begrip " schuld" een concept is uit Abrahamistische religies. Karma gaat over oorzaak en gevolg, niet over schuld en afrekening. Onschuld is dus geen doel op zich, in tegendeel. Een leven als dier vanwege " onschuld" zou geen functie hebben voor de ontwikkeling van je ziel.

[Ivar]

Essentieel is trouwens dat het begrip " schuld" een concept is uit Abrahamistische religies.

Dat klopt, maar het is er ook bij veel takken van het hindoeïsme ingeslopen, net als voorstellingen van de hel (Patala) waarin stoute mensen worden gemarteld door een handlanger van een monotheïstische oppergod.

Het klopt dat "karma als schuld en beloning" niet nodig is voor reïncarnatie. Ook "karma als levenslessen" is wat beperkt, maar beter dan het geloof in schuld en beloning.

De evolutie van de ziel is net als de Darwinistische evolutie van levensvormen: veelal geleidelijk met enkel wat kleine sprongetjes. Eenmaal mens, blijf je mens, tot de ziel er uiteindelijk zelf voor kiest om weer helemaal vanaf het begin te beginnen.