Goed, ik ben net terug van het congres. Het was vooral een overzicht van de omgang van christenen met de evolutietleer door de geschiedenis heen van pakweg 1800 tot nu. Mijn interesse ging natuurlijk vooral uit naar de tegenwoordige kijk op de wetenschappelijke stand van zaken en wat dat betekent voor geloof in de praktijk.
Ik had wel het idee dat ik de enige atheïst in de zaal was, totdat een man op de galerij fijntjes vroeg of men als evolutie aanvaardend christen even duidelijk wou maken wanneer de onsterfelijke ziel precies in een embryo gestopt werd.

Dit werd dan weer afgedaan met wat gelach en de opmerking dat dat meer een vraag voor de wetenschap was

.
Positief punt vond ik dat Taede Smedes benadrukte dat creationisme pseudowetenschap is en geen goede repliek op het neo darwinisme. Ikzelf kom uit de Gereformeerd Vrijgemaakte hoek, en het is eigenlijk wel opvallend om te zien dat opvattingen als de letterlijke lezing van Genesis, etc. in de jaren 60 en 70 in Hervormd Protestantse kringen al als onhoudbaar werden aanvaard. Daar was ik me als verzuilde Gereformeerd Vrijgemaakte helemaal niet van bewust.

Bij "ons" is dat besef pas een jaar of 5 terrein aan het winnen.
Maar goed, zoals te verwachten was werden er heel stellige stellingen geponeerd zonder een inhoudelijke onderbouwing. Vooral Gijsbert van den Brink maakte zich daar schuldig aan door heel overtuigd de stelling te poneren dat moderne wetenschap prima te verenigen is met een orthodox christelijke overtuiging.
Daarop liep ik naar de microfoon om te vragen hoe hij dan de orthodox christelijke leer van erfzonde via de eerste mens Adam kon verenigen met het wetenschappelijke feit dat er nooit een eerste mens is geweest. Zijn antwoord kwam er op neer dat Genesis wel op drie verschillende manieren kon worden gelezen etc. etc. Een non antwoord dus.
Over het algemeen trof mij de totale afwezigheid van serieuze kennis van evolutie in het algemeen, maar erger nog, de actieve desinteresse in deze materie in het bijzonder: Tijdens het vragenuurtje kwam een zich geschoffeerd voelende creationist verhaal halen (Dat was wel zielig om te zien eigenlijk: Deze mensen worden dus ook al niet onder christenen serieus genomen

). Hij wond zich er over op dat niemand echt in discussie wilde met hem, terwijl er toch met enige minachting over deze stroming werd gesproken. Het antwoord van een theoloog was tekenend: "Ach, ik als gewoon theoloogje snap nu eenmaal weinig van wetenschap, en het interesseert me ook eigenlijk weinig. Lachers op zijn hand natuurlijk, maar voor mij enorm tekenend voor de algemene houding onder christenen. In dit geval gebruikt als schild tegen creationisten, maar we kennen allen dezelfde tactiek hier op dit forum.
Tenslotte zat het me nogal dwars dat het Atheïsme als een ideologie tegenover het christendom werd gezet. Ik had een goede indruk van met name meneer Smedes, die zo intellectueel eerlijk mogelijk leek te willen zijn, maar hier ben ik toch nog eens voor naar de microfoon gelopen. Ik wees er op dat Atheïsme in beginsel juist een afwezigheid van ideologie en dogmatiek inhoudt. Een atheïst zegt dat er niets zinnigs over eventuele goden te zeggen valt. Dat is iets heel anders dan het christendom dat juist uitgaat van een niet bewijsbaar beginsel. Hierop zei de heer Smedes dat christenen inderdaad ervoor moeten oppassen niet te polariserend te praten over atheïsten, maar deze stroming serieus moeten nemen. Zoals ik al zei, de heer Smedes is zo eerlijk als hij zijn kan als christen.
Tot zover mijn verslagje. Ik vond het wel een interessante middag.