Freethinker.nl

Onderzoek uit de New Scientist. Bron: Intermediair

De vraagstelling bij dit onderzoek was:
Je hoeft geen religie aan te hangen om een moreel hoogstaand iemand te zijn. Maar waarom kom je dan in bijna elke cultuur religies tegen?

Verschillende wetenschappers hebben onderzoek gedaan naar het ontstaan van religie en geven hun visie hoe religie evolutionair een rol speelt. De invalshoeken verschillen hier en daar.

Hieronder een gedeelte uit het artikel.

Waarom lokken religieuze begrippen moreel gedrag uit, zelfs bij niet-gelovigen? Dat komt doordat zowel religie als moraliteit evolutionaire aanpassingen zijn, zegt Jesse Bering, hoofd van het Instituut voor Cognitie en Cultuur van de Queens Universiteit in Belfast. Moraliteit vloeit niet voort uit religie, meent hij: ze hebben zich los van elkaar ontwikkeld, zij het wel in reactie op dezelfde krachten in de maatschappelijke omgeving. Toen onze voorouders eenmaal taal hadden ontwikkeld en het vermogen te begrijpen wat anderen denken, kon nieuwe informatie over iemands reputatie veel verder uitwaaieren dan diens naaste omgeving. Wie de neiging had zich sociaal te gedragen, was binnen die context in het voordeel, aldus Bering. Zo werd moraliteit een overlevingsstrategie.

Tegelijkertijd zou ook het vermogen tot het hebben van een religieuze overtuiging zijn ontstaan. Onze reputatiebewuste voorvaderen zouden een overweldigend gevoel hebben gekregen dat ze bekeken en beoordeeld werden, zegt Bering, wat ze moeten hebben toegeschreven aan bovennatuurlijke bronnen, omdat het cognitieve systeem nu eenmaal altijd probeert dingen te verklaren uit een bedoelde opzet en er betekenis aan toe wil kennen. Hetzelfde aanpassingsmechanisme dat tot moraliteit heeft geleid, kan dus ook de drijvende kracht achter de evolutie van religie zijn geweest.

Afgezien daarvan heeft evolutionair bioloog David Sloan Wilson van de State University van New York het idee geopperd dat het religieuze gebruik ook van belang kan zijn voor groepscohesie. Toen de mens in de loop van de afgelopen tienduizend jaar, toen de opkomst van de landbouw tot gigantische arbeidsverdeling binnen samenlevingen leidde, steeds meer een sociaal wezen werd, zouden moraliteit en religie zich naast elkaar hebben ontwikkeld als manieren om de sociale cohesie te bevorderen.

Ik heb juist dit stuk gequote aangezien deze tekst mij het meeste aansprak. Moraal niet voortvloeiend uit religie maar moraal en religie lostaand van elkaar ontwikkeld. En moraal ontwikkeld als overlevingsstrategie.

Wat mij vooral aansprak is de eindpassus van het artikel ( en omdat dit nu geopende topic me nu wél uitermate interesseert .... Bedankt Kitty )

Zelfs als heel veel mensen de religie niet meer nodig hebben voor sociale cohesie en als morele leidraad, en vinden dat atheïsme de enige rationele weg is, moeten we nochtans niet vergeten dat religie een cruciale rol heeft gespeeld in onze evolutionaire geschiedenis.
Ze kan nog steeds(?) morele waarden kracht bijzetten en samenwerken met ons aangeboren moreel besef.
Ze kan evenzeer gebruikt worden om immoreel gedrag jegens mensen die ons geloof niet delen te rechtvaardigen.
Of we het leuk vinden of niet, religie blijft een belangrijk onderdeel vormen van wat we zijn.

"nog steeds ? " ....
Zeker wanneer we terugvallen in barbaarse en miserabele tijden misschien ....we zijn anders al goed op weg , dacht ik zo ....

Hoe religie soms ook bepaald gedrag rechtvaardigd(e) :



Het geeft tevens aan wat (bij)gelovigen als haar gedoodverfde ( en doodgeklopte ) erfvijand beschouwd ; de gewone ordinaire rationele en nuchtere realiteitszin van de kerel die haar naif en oprecht ontmaskerd ...

Niet enkel religie, iedere illusie die door de mens geloofd wordt heeft invloed op zijn gedrag.
Het staat ons toe minder grenzen te hebben binnen het bewustzijn. En dit voelt vaak prettig aan, omdat je zo makkelijker de werkelijkheid kan ervaren op een manier die jouw aanstaat.

Niet enkel illusie, alles wat door een mens geloofd wordt heeft invloed op zijn gedrag.

idd

rembem schreef:Niet enkel illusie, alles wat door een mens geloofd wordt heeft invloed op zijn gedrag.

Een mens kan best geloven in iets dat geen interferentie heeft met ons aardse leven en dus is het zeker mogelijk dat mensen kunnen geloven zonder dat dit invloed heeft op gedrag. (of verpest ik hier nu een 1-2-tje?)

voorbeeld? 8)

Yoyo schreef:voorbeeld? 8)

Pantheisme bijvoorbeeld....

Hoezo zou dit geen invloed hebben op gedrag

Yoyo schreef:Hoezo zou dit geen invloed hebben op gedrag

God is het heelal in het pantheisme (heel kort door de bocht maar daar komt het wel op neer uiteindelijk) en het heelal geeft ons geen morele code of zo. Ze geloven wel in God, maar die god is niet van een aanvullende invloed op je leven.

Maar als ze niet in een morele code geloven dan heeft dit toch ook invloed op het gedrag?
Of je nu gelooft dat er een morele code bestaat of je gelooft dat er geen morele code bestaat
Het zal altijd wel van invloed zijn..... denk ik...... mmm

Een soort god = heelhal , is niet wat de meeste mensen willen =
die willen een goddelijk persoon : aanspreekbaar en op het niveau van de mens :

Die god is :
-Een grote sterke broer / of een vriendje die je( ook magisch en mirakuleus onbegrijpelijk ) kan helpen bij je plannetjes en je probleempjes kan wegtoveren ...
-een liefhebbende vader , wanneer je echte vader niet meer aanwezig
is of allang ergens elders flierefluit of voortijdig vertrokken naar de eeuwige jachtvelden
- Sinterklaas
- De boeman
- Een meester of een meesteres voor de gewillige slaaf
- Een bloederig magisch zoenoffer om onze beledigingen , hoogmoed en ere-"schuld "af te kopen , voor de bronstijd nostalgici , de desperado's en de ontwortelden ,onder ons
- iemand waar je een liefdesverhouding kunt mee hebben in de toekomst
( je zal je verenigen met god of je zult van zijn eeuwige gezelschap genieten in de hemel)
- Waar je reeds verliefd op bent zodat je ook alle miskleunen en sadismen vergeeft aan die god :want liefde is blind (= ruk je oog uit en werp het weg , als het jouw zaligheid bedreigd ) enzovoort ... enzovoort

Natuurlijk heeft de god der pantheisten ( =het heel-dat alles is = het heelal ) invloed op ons gedrag ; we zijn immers zelf een produkt of deel van het heelhal ...we zijn (ook scheppende )deel-goden (= personen ) en zodoende hebben we zelf invloed( en zijn we verantwoordelijk voor) de toepassingen en invullingen van ons gedrag tegenover onze medemensen , die eveneens ( en ook de andere dingen ) delen zijn van de pantheistische god ...

Zonder medemensen bestaat zelfs geen "gedrag " / dat is namelijk (evolutionair ) ingebouwd ( met zeer vele probeersels en slachtoffers onderweg ) waardoor we succesvol kunnen samenleven en samenwerken met andere mensen ...
De god die niet pantheistisch is , is alleen maar een uitvindsel / excuus/middel om je eigen agenda ( en spelregels ) op te dringen en door te drukken (ook met immorele( lees onmenselijke ) middelen )...

Tsjok45 schreef: Natuurlijk heeft de god der pantheisten ( =het heel-dat alles is = het heelal ) invloed op ons gedrag ; we zijn immers zelf een produkt of deel van het heelhal ...we zijn deel-goden (= personen ) en zodoende hebben we zelf invloed( en zijn we verantwoordelijk voor) de toepassingen en invullingen van ons gedrag tegenover onze medemensen , die eveneens delen zijn van de pantheistische god ...

Zonder medemensen bestaat zelfs geen "gedrag " / dat is namelijk (evolutionair ) ingebouwd ( met zeer vele probeersels en slachtoffers onderweg ) waardoor we succesvol kunnen samenleven en samenwerken met andere mensen ...
De god die niet pantheistisch is , is alleen maar een uitvindsel / excuus/middel om je eigen agenda op te dringen en door te drukken (ook met immorele( lees onmenselijke ) middelen )...

De pantheïstische God vereist niets, zelfs geen aanbidding en verering.
Die pantheïstische God bestaat in jou en om jou heen. Er is niets anders. Dit maakt dat je perceptie op het leven ook anders is dan van mensen die bijvoorbeeld in een niet-pantheïstische God geloven. Sowieso alleen al het aspect van het oordeel.
De pantheïstische God oordeelt niet, waarover zou die moeten oordelen, over een deel van zichzelf? Zou je jouw teen straffen als die zich stoot aan de poot onder het bed?

Nee, ik zou m'n bed vervloeken!