Een stille kracht waart onder de mensheid

[Sibrandi]

De mensheid, althans het huidige type Cro Magnon, is ruim 50 millennia op aarde, de ontwikkeling van dier naar dier-met-rede is gestaag verlopen. Eenmaal mens verliep de voorgang met meer schokken, van jager-verzamelaar naar nomade en van nomade naar landbouwer van landbouwer naar stedeling niettemin in een vast tempo.Gedurende de laatste vijf millennia zijn er kleine en grote cultuurperiodes geweest Hallstatt, la Tène. Indus en nog een aantal andere, al deze culturen doemden op toen de tijd er rijp voor was en gingen vele generaties later heen. De eerste schok van grotere versnelling ontstond in Engeland na de uitvinding van de stoommachine, aanzet tot de industriële revolutie. Vissersdorpen werden grote havensteden, plattelandsdorpen veranderden in industriegebieden. Massaal verkeer kwam op gang met de daaraan verbonden extra arbeid en inkomsten. Al snel deden de andere landen van Europas mee waardoor treinverkeer tussen naties tot stand kwam. Dat gebeurde allemaal nog maar anderhalve eeuw geleden. Om tot zover te komen had de mens een lange weg moeten afleggen. En dan , rondom de eeuwwisseling van de 19de naar de 20ste eeuw vindt een reeks uitvindingen plaats, als onverwachte explosies in een wereld die er net rijp voor was. Alles wat toen gebeurde schijnt logisch verklaarbaar te zijn maar niet in mijn belevingswereld. Waar kwam niet explosie vandaan ? Een uitvinding is een merkwaardig verschijnsel, evenals de uitvinder zelf, in feite zijn beide psychologische raadsels. Waarom kan één man - niet zelden een onbekende éénling uit een multimiljoenengemeenschap - iets uitvinden met zulke verstrekkende gevolgen, dat zonder die uitvinding , de wereld van vandaag in een complete chaos zou veranderen. Er zijn honderden grote uitvinders geweest die iets ontdekten wat anderen, even begaafde wetenschappers, niet ontdekken konden, die met dezelfde informatie, motivatie, ijver en mogelijkheden niet konden zien wat die ene uitverkorene wel kon zien. Waarom had hij wèl die vonk in z'n hersenen en niemand anders. En waarom precies in die periode. Een stille kracht ? Bepaalde uitvindingen waren voor het voortbestaan van de soort belangrijk, anders gezegd, zonder onze technische vaardigheden zouden wij - het huidige type homo sapiens - misschien hetzelfde lot zijn beschoren als dat van alle andere mensensoorten die in de loop der tijden uitgestorven zijn. Toen de mens Afrika verlaten had en uitgewaaierd was over vrijwel de gehele globe was de kans op een volledig uitsterven van de soort vrijwel verdwenen maar om daarna te komen op het sociale en economische niveau van heden waren uitvindingen als electriciteit met haar uiterst brede scala van toepassingen absoluut essentieel. En tegen die tijd werd electriciteit dan ook herontdekt De wereld van de fauna heeft zich , volgens de algemeen aanvaarde evolutietheorie, weten te handhaven en uit te breiden door middel van lichamelijke en genetische aanpassingen waardoor de soort zich beter kon doen gelden in zijn environment, de strijd om behoud van het leven beter aankon en zodoende de weg kon vrijmaken voor handhaving en vermeerdering van de soort. De mens is een totaalproduct van de evolutie en de creatieve derivaten van de mens dus ook. Al wat leeft is met instincten geprogrammeerd, één ervan is de drang tot overleving, die geldt ook voor de mens. De grote uitvindigen die aan de menselijke brein zijn ontsproten hebben dezelfde functie als de biologische aanpassingen die hier bedoeld zijn en vormen een evolutionair onderdeel van het voortbestaan van de mens. Stille kracht ? Ik denk van wel, de systematiek, timing en opvolging zijn te perfect

[Peter van Velzen]

Mooi stuk. Toch denk ik dat er wel iets aan de industriele revolutie voorafging. De ontdekkingstochten en erop volgende kolonisatie waren denk ik niet inbelangrijk, Maar dat de mens nog steeds op de eerste plaats bezig is om ruimte te scheppen voor nog meer nakomelingen is tot nu toe altijd waar gebleken, Daar gaat echter de komende tijd ongetwijfeld een einde aan komen. Binnen 5000 jaar zeker! (Isaac Asimov had rond 1960 uitgerekend dat het heelal in het toenmalig tempo in ongeveer 5000 jaar geheel in mensenvlees zou zijn omgezet )