Sorry Willempie voor een wat laat antwoord.
Willempie schreef:Ik snap met de beste wil van de wereld niet hoe je tot de onderstaande conclusies komt.
a. Dat Weinreb in verband gebracht kan worden met kabbalisme. Hij geeft toch in diverse geschriften aan zich daarvan te distantiëren.
Dat is net zoiets als wanneer iemand uit "de gereformeerde kerk (hersteld)" zich afzet tegen de PKN.
b. Dat hij een gnostische boodschap zou brengen die dit leven minderwaardig zou vinden. Weinreb geeft juist aan dat alles belangrijk is, tot in het allerkleinste detail, en dat alles een betekenis en consequenties heeft.
Het laatste spreekt het eerste helemaal niet tegen.
Bovendien is die trek niet alleen bij Weinreb te vinden, maar bij alle richtingen van het boekgeloof. Als gelovige heb je daar geen oog voor.
c. Dat god voor hem een metafoor zou zijn. Hij zegt dat we God kunnen liefhebben en vertrouwen in het besef dat Hij het toch wel het beste zal weten en toch wel het beste met ons voor zal hebben.
Dat verschilt totaal niet van mijn atheïsme dat zegt dat je het leven kunt liefhebben en op het leven kunt vertrouwen.
d. Dat Weinreb een bepaalde tak van kabbala aan zou hangen. Misschien kun je me aangeven waar hij dat beweerd zou hebben. Alleen al de bibliografie in "De bijbel als Schepping" spreekt dit m.i. tegen.
Je moet het eenvoudig een beetje ruimer zien. Je moet begrijpen dat Weinreb het woordje kabbala vermijdt omdat hij zich wil afzetten tegen bepaalde andere richtingen, of beter gezegd: omdat hij als enige de juiste leer brengt. Veel begaafde mensen hebben hier last van.
Wikipedia: "Kabbalah originally developed entirely within the realm of Jewish thought, and kabbalists often use classical Jewish sources to explain and demonstrate its
esoteric teachings. These teachings are held by followers in Judaism to define
the inner meaning of both the Hebrew Bible and traditional Rabbinic literature and their
formerly concealed transmitted dimension, as well as to
explain the significance of Jewish religious observances.
Dat komt allemaal exact overeen met wat Weinreb doet.
De waarde van Weinreb voor mij persoonlijk is dat hij mij enorm helpt om de Bijbel en de wereld om mij heen beter te begrijpen.
Dat begrijp ik. En zolang je een kruk nodig hebt in het leven is Weinreb zo slecht nog niet. Je loopt gewoon een eind met hem op totdat je hem niet meer nodig hebt.
Bij het ouder worden heb ik een enorme behoefte gehad om onafhankelijk te worden in mijn denken, of beter gezegd: om eindelijk mijzelf te worden, de persoon te worden die ik eigenlijk ben in plaats van altijd een autoriteit te volgen. Je hebt helemaal geen 'begenadigden' nodig om het te begrijpen, noch boeken uit de ijzertijd. Andere mensen leggen enkel
hun stempel op jouw leven.
Van Nietzsche waardeer ik dat hij tenminste consequent doorredeneert, in grote tegenstelling to vele moderne atheïstische woordvoerders, die zich er m.i. veel te gemakkelijk van afmaken.
Tip: ga eerst het boek Aldus sprak Zarathoestra lezen en laat je daarna pas uit over Nietzsche.
