Doppelgänger schreef:
Dit lijkt verdacht veel op een moedwillige verdraaiing van wat ik daadwerkelijk zei. Semantisch geneuzel. Ik gebruik deze term slechts als een subjectief waardeoordeel in relatie tot het overgrote deel van replicaties waarbij geen mutaties optreden. Zullen we de taalspelletjes achterwege laten?
Gralgrathor schreef:
Dit zijn woordspelletjes, AT. Wil je proberen een wetenschappelijk verantwoorde visie aan ons uit te leggen,
Ik ben niet degene die woordspelletjes speelt, maar blijkbaar begrijpen veel mensen hier niet wat ze zeggen.
Doppelganger heeft nu al 2 keer doel/wil bevestigd. Eerst noemt hij waar ik wil en doel plaats het kenmerken van leven. Wanneer, ik stil sta bij wat kenmerken zijn bij leven kom ik uit bij kenmerken bevestigen wil en doel.
De kenmerken van een heroineverslaafde, enkel heroine willen gebruiken, het enige doel voor de junk is heroine scoren.
Vernader je heroineverslaafde in eencellig organisme of leven, het kenmerk is reproduceren. ergo reproduceren komt dus vanuit een wil of doel.
Dan gaat Doppelganger zeggen
Doppelgänger schreef:
Verreweg de meeste mutaties ontstaan door foutieve celdeling,
Maar staat er compleet niet bij stil dat hij weer wil/doel bevestigd
maar gaat dan
Dit lijkt verdacht veel op een moedwillige verdraaiing van wat ik daadwerkelijk zei. Semantisch geneuzel. Ik gebruik deze term slechts als een subjectief waardeoordeel in relatie tot het overgrote deel van replicaties waarbij geen mutaties optreden. Zullen we de taalspelletjes achterwege laten?
en natuurlijk doet galgrathor mee
Dit zijn woordspelletjes, AT. Wil je proberen een wetenschappelijk verantwoorde visie aan ons uit te leggen
Overigens niet de eerste keer dat hij mij ergens van beticht, onterecht overigens.
Maar waar gaat het in het topic om? Om het feit dat ik stel dat als je leven en evolutie beredeneert je niet om doel en wil heen kunt. Men roept door het topic heen constant dat ik nergens bewijs dat er rede is om wil en doel aan leven te koppelen. Men zegt constant, ik heb wil en doel niet bewijs. Wil en doel kun je niet aanwijzen, enkel observeren en beredeneren. Liefde en emoties ook niet, die kun je niet aanwijzen je kunt enkel de kenmerken(zoals Doppelganger het woord gebruikt) vaststellen. En die kenmerken zijn waaraan je het herkent. Leven is nou eenmaal onlosmakelijk verbonden aan wil en doel. Je kunt het kenmerken noemen, maar je blijft uitkomen bij doel en wil.
Waarom zit men zo vast in het ontkennen van wil en doel dat onlosmakelijk bij leven zit?
Het mooiste zijn de gesprekken tussen aan de ene kant De christen of de Moslim met de Bijbel of de Koran in de hand, en aan de andere kant de Darwinist of de bioloog in dit geval met The origin of species in de hand.
Beiden zie ik ze al staan met HUN boek in de hand, kibbelend over welk boek de absolute waarheid is. De 1 roept god heeft de mens gemaakt omdat zijn boek dat zegt, de ander roept nee dat is niet waar omdat zijn boek dat zegt.
Ik ben objectief. Ik heb geen voorkeur voor welke waarheid ik wil hebben. Natuurlijk zou het prachtig zijn als er een god was die vol van liefde was en er is een hiernamaals waar je verenigd wordt met die mensen die belangrijk voor je waren in het leven, en je uiteindelijk tot in de eeuwig in een soort lui lekkerland met zn alle in harmonie kunt zijn. Dat er een god is die heel erg slechte mensen die verwerpelijke daden plegen straft voor hun daden.
Echter, waar is het punt dat het aannemelijk maakt. Als ik kijk naar de bioloog of Darwinist met zn boek, daan laat dat zien dat er een hele goede verklaring is voor het het ontstaan van soorten en leven. Feitelijk is dat testbaar, het is aan te tonen dat de aarde ouder is als 6000 jaar omdat er fossielen zijn die die tijdslijn extreem overschrijden.
Dus nee God zie ik nergens. Als ik beredeneer dan ga ik zeker meer aan de kant van het ene boek staan, The origin of species, dat vaststelt dat er sprake is van een evolutionair proces. Het God perspectief is niet waardevol om dat het zowel feitelijk niet klopt en wanneer ik het beredeneer dan zit er ook geen enkele grond in om aannemelijk te zijn.
Maar daarin ga ik niet uit van de absolute waarheid tot in de letter of het woord in dat ene boek. Wanneer men oppert vanuit 1 perspectief en zegt Leven heeft geen doel, en ik ga het beredeneren. Dan kom ik niet daar bij uit. Dat is waar het om gaat in dit topic. Als ik beredeneer dan kom ik uit bij leven dat 1 essentieel doel/wil lijkt te hebben om te kunnen blijven voldoen aan 1 essentieele wil/doel, Namelijk Het wil reproduceren, en om te blijven reproduceren moet het blijven leven.
Men roept constant dat ik wil en doel niet heb bewezen. Maar je kunt objectief niet anders vaststellen dat met leven wil en doel tot bestaan zijn gekomen, ook al gaat men dat doen waar men mij van beticht, namelijk woordspelletjes spelen.
Door het kenmerken of iets anders te noemen. Vanaf het moment dat leven ontstond kwam er met leven doel en wil tot bestaan, namelijk reproduceren en blijven leven, dat is vanaf het ontstaan altijd zo geweest, dus of je het nu kenmerken noemt en foutjes. Het bevestigt enkel wat ik de hele tijd al zeg. Wil en doel Reproduceren en willen blijven bestaan.
Dat is geen woordspelletje, maar uitkomst van onafhankelijke beredenatie. Een vaststelling.