Vilaine schreef:Blijf ik zitten met het idee, dat doel en wil menselijke begrippen zijn en geen materiële.
Daarom vind ik beredeneren ook zo belangrijk, klakkeloos aannemen van iemand die iets stelt vanuit zijn haar perspectief kan leiden tot ruis. De woorden die de steller gebruikte kunnen een keuze zijn vanuit zijn/haar emotie met die woorden.
Omdat iemand ooit stelde leven heeft geen wil, kan ook afhankelijk zijn van een toen geldende visie op dat woord. Maar als je het beredeneert dan kun je er volgens mij niet omheen. Meende de steller daadwerkelijk in praktische zin echt GEEN DOEL of WIL? Of was het omdat men toen uitging van dat mensen enkel doelen konden stellen en het maatschappelijk nog complexer werd om daar ook tegen in te gaan? Was het omdat men niet de informatie had om te beredeneren dat dieren een wil hadden of doel konden stellen omdat dat het uigangspunt was van een tijd met beperktere kennis?
Vanuit de kennis van nu kun je andere gevolgen trekken dan destijds, het klakkeloos overnemen van woorden met een emotionele betekenis uit een tijd van beperktere kennis en zonder beredeneren toepassen in een tijd dat die kennis is gevorderd kan een vertekent beeld geven.
Daarom vind ik het juist goed om niet alles klakkeloos aan te nemen omdat het met beredeneren simpelweg soms niet lijkt stand te houden. Ik zeg niet dat ik het beter weet, ik durf enkel te beredeneren en sommige uitgangspunten in twijfel te trekken.
Dat men daar meent zo fel op te moeten reageren wanneer ik mijn redenatie uiteenzet, is net als gelovigen die beledigt zijn omdat je hun profeet of god in twijfel durft te trekken omdat ze hun geschrift tot op de letter klakkeloos aannemen zonder soms misschien hier en daar eens een vraagteken te zetten vanuit redenatie.
Blijkbaar is het menselijk gedrag, en niet enkel religieuze fanaten toe te schrijven. Ik vind een discussie over dit soort dingen eenmaal interessant en zet mijn mening niet uiteen gebaseerd op vooringenomen standpunten. Mijn interesse ligt in het beredeneren van evolutie, niet in het beredeneren van de evolutietheorie. De theorie is gebaseerd op feiten met woorden vanuit de gesteldheid van 1 persoon. Evolutie zelf is daaraan niet onderhevig en is vrij bespreekbaar. Je kunt enkel feiten volgen maar je kunt ook beredeneren. Ik vind dat laatste minstens zo belangrijk.
(Systeem is een weids begrip. Dus ik kan niet zomaar stellen, dat een systeem een doel heeft.)
Een mens is ook een systeem, het is niet 1 ding dat leeft. Het is een systeem van samenwerking tussen leven onderling. Het is een cooperatie. Een reproducerend systeem dat voortbestaan mogelijk maat door een complexe samenstelling van leventjes onderling.
In ieder geval wil ik doel en wil ergens situeren in het replicerende molecuul of delende cel. Waar zit de wil en het doel in bijvoorbeeld de delende epitheel cel van, ik noem maar wat, de darm.
De cel is een leventje op zich met zijn eigen doel, reproduceren. Nu zijn er volgens mij bepaalde stamcellen die zelf niet reproduceren, vandaar dat een dwarsleasie niet te genezen is(zoiets). Maar deze cellen zijn misschien evolutionair gezien falende cellen of iets dergelijks Ze zijn misschien wel samengesteld om te reproduceren, echter faalt er ergens iets. Of het zijn uitkomsten van een nooit compleet evolutionair proces.
