Gralgrathor schreef:
Ik? Nee. Ik eet soms omdat ik iets lekkers zie.
Ook dan is het uitgangspunt hetzelfde. Je krijgt een prikkeling vanuit een impuls, door je samenstelling(hoe je in elkaar zit en wat je hebt meegemaakt) ben je onderhevig aan de afweging doen of niet doen. Je prikkeling is dusdanig sterk dat je er aan moet toegeven vanuit het doel een bevredigende uitkomst te geven aan de wil van de sterkste prikkeling.
Soms omdat ik trek heb. Soms zelfs omdat ik honger heb. Ik heb nog nooit gegeten om in leven te blijven.
Dat is omdat je uitgaat van je bewustzijn, je doet alsof jij de keuze maakt, maar in principe ben je gewoon onderhevig aan de sterkste impuls die voortkomt uit een (meestal) externe factor die die prikkeling een meerwaarde geeft, of meer prikkelingen veroorzaakt. El die prikkelingen hebben een doel, namelijk jou aanzetten tot de wil die onlosmakelijk is verbonden met die prikkelingen, de sterkste wint. het bewustzijn geeft een interpretatie aan het doel. Doordat je dat bewustzijn hebt lijkt er een keuze, maar in weze is het enkel de sterkste prikkeling die wint.
Dieren? Grotendeels dezelfde redenen - hoewel ik denk dat trek er iets minder vaak bij komt kijken. Ik kan er natuurlijk naast zitten, wat trek betreft.
Bij dieren hetzelfde, enkel afhankelijk van het bewustzijn kunnen er prikkelingen toegevoegd worden vanuit redenatie.
Stel je hebt honger en wilt eten, maar je zit net lekker. Heb je een bewustzijn dan onbewust maak je prikkelingen om iets te beredeneren. Je hebt honger, die prikkeling is opgewekt door welke factor dan ook. Maar de houding die je hebt en het gebrek aan energie geven een prikkeling om er niet aan gehoor te geven. De sterkste prikkeling beslist of jij opstaat om iets te eten te pakken of niet.
Wanneer er een lager of praktisch geen bewustzijn is, is er denk ik gewoon een simpeler set commando's waarin de basisprikkelingen vanuit de origine van leven zelf(de eerste wil om te kunnen blijven reproduceren) de sterkste zijn en er minder competitie is.
Ééncelligen? Die 'eten' omdat hun celwanden iets raken dat de juiste chemische compositie heeft om bepaalde proteïnen te activeren. Overleven is er een gevolg van, ja. Maar niet de oorzaak. De oorzaak is de chemische samenstelling van proteïnen en potentieel voedsel.
[/quote] Dat is jouw uitgangspunt.Maar het is misschien wel een onoverkomelijk gevolg van leven zelf, dat is waarom het leeft. Het systeem is in principe hetzelfde enkel extreem simpel in contrast tot de mens. De aanwezigheid van de juiste substantie wekt de prikkel op. Net als bij het trek krijgen bij het zien van iets lekkers. Enkel is er bij leven in de vorm van de cel geen "zichtbare wereld", het werkt met een extreem simpel zintuig.
Het feit dat er een prikkel opgewekt word zegt enkel dat de cel het "herkent" omdat het het nodig heeft. Er zit dus in die cel een extreem simpel zintuig dat de prikkel "herkent".
