Freethinker.nl

*
Er zijn nog zeeën van ruimte op Moeder Aarde, en dat bedoel ik letterlijk.
Zeeën en oceanen van ruimte ...
*
Ik ben zelfs al fel tegen roofbouw plegen op kleine schaal,
of laat ik het zo stellen:
ik ben tegen plegen van roofbouw die verder gaat dan roofbouw plegen op zichzelf en
zelfs daar mag wat mij betreft paal en perk aan worden gesteld als zulks ook anderen benadeelt,
maar ik ben heel optimistisch over de toekomst van de combinatie mens-en-Moeder-Aarde.
*
Het is uiteindelijk ook heel simpel:
hoe hoog of hoe laag wij als mens ook springen,
Moeder Aarde Zelf zal ooit sterven dus
als de mensheid werkelijk de wens om NIET uit te sterven wil koesteren,
dan zal men niet te lang moeten wachten om ergens buiten Moeder Aarde kolonies te stichten.
*
Waarom ik zo optimistisch ben over de combinatie mens-en-Moeder-Aarde?
Overal herken ik mechanismen die overpopulatie van een soort corrigeren.
Als de mensheid qua aantal blijft groeien en
blijft leven als een stelletje Zonnekoninkjes en Pompadourtjes ...

• "Après nous le déluge!"

... zal heus niet Moeder Aarde ten ondergaan,
hoeveel keer eerder al heeft Zij Zich als systeem weten te herstellen
nadat vele soorten uitstierven na een catastrofale ramp?
*
Als de mensheid echter tijd van leven krijgt,
dan zal de mensheid volgens mij verder evolueren:
wij bevinden ons thans in het transHumanistische tijdperk en
nadat wij doorheen de volgende (virtuele?) singulariteit zijn getrokken,
zal het postHumanistische tijdperk aanbreken ...

• *** [lyrische SF-mode AAN] ***
  • ... en 13 en een half miljard jaar nadat Moeder Aarde stierf
    zal de eerste mens na zijn lange reis,
    een reis die met de snelheid van het licht 13 en half miljard jaar duurde,
    zal die eerste mens (Adam?) in de eerste Big Bang arriveren en
    vlak voordat hij God, de Oppermachtige Schepper en Creator van Alles, zal aanschouwen,
    vlak daarvoor zal Adam ontdekken dat de Big Bang ontstaan is,
    ontstaan is uit een Zwart Gat,
    en wel uit het Gat van God, want:
    
    • De Big-Bang, dat was een Goddelijke scheet van God Himself!

*** [lyrische SF-mode UIT] ***

Mijn zoontje is het daar overigens niet mee eens!
Een Zwart Gat daar komt namelijk niets uit,
daar verdwijnt alles in weg, maar ...
.... zoals bijvoorbeeld nadat wij gestorven zijn,
dan verdwijn je (alles behalve je lichaam enzo ...) ook in zo een Zwart Gat en
dan kom je er aan de andere kant weer uit via de baarmoeder en het geboortekanaal ...
... met andere woorden, (na de werking van reïncarnatie verklaard te hebben!)
hij ziet de samensmelting van zaadje en eicel als een singulariteit en
het telkens ontstaan van nieuw leven als Big Bangs ...
... maar ja laatst filosofeerde hij over de voor hem zo fascinerende Zalm-trek,

• 
  " ... eigenlijk is dat net zoiets als de zaadcelletjes die naar het eitje zwemmen,
  ze doen allemaal hun uiterste best om daar te komen zodat ze in een eitje verder leven,
  maar zodra ze hun doel bereikt hebben,
  dan gaan ze allemaal dood."

*
Ben wel benieuwd of hij de beren als een soort van voorbehoedmiddel gaat zien
zodra hij zo ver is dat hij met seksualiteit gaat experimenteren ...
... hoewel, een spiraaltje en zaaddodende pasta,
dat zijn dan wellicht de beren?

• • 

Bram Kaandorp schreef:<< >>
Niet dat ik nu wel een nieuwe baby boom zou willen zien
<< >>

*
En God sprak tot Adam en Eva:

• "Je mag hiero alles gebruiken,
  maar van de baby boom moogt gij niets plukken!"

Maar Eva luisterde naar de slang die zich tussen Adams benen bevond,
en ja, Adam die had eigenlijk gewoon zin in een sappig pruimpje ...

... na het ´zich gezamenlijk vergrijpen aan de baby boom´
wilde Eva zich ff verschonen en liep daartoe in het stromende beekje,
het beekje dat God net ff daarvoor geschapen had en,
terwijl Eva zich wijdbeens verfriste met het heerlijk koele water op dat gloeiend hete plekkie,
plots bulderde de luidde stem van God van boven uit een donderwolk:

• • `Eva, Eva, wat maak je me nou toch klaar?
    Ik heb net de vissen geschapen:
    • dat geurtje, dat krijg ik er nooit meer vanaf!

• • • • • 

collegavanerik schreef:wow de misantropie druipt er af, de meest succesvolle diersoort ter wereld die in staat is te overleven van zuidpool tot noordpool, van de diepste oceaantroggen tot op de maan, die zijn eigen levensverwachting heeft verdrievoudigd, die zou zich zelf om zeep moeten helpen omdat andere dieren dit niet is gelukt?

en dat is nog "goed" ook?

Ehh... ik heb nergens mijn mening hierover ge-uit Het leek mij een interessant onderwerp. Misschien vind je het standpunt misantroop, waarschijnlijk zelfs gezien je post, maar waaruit maak jij op dat hierachter sta?

Je opmerking dat de mensen de meest succesvolle diersoort zijn roept dan weer vraagetekens bij mij op. Hoe meet/definieer jij succes? Want zoals BKd als zei zou het weleens zo kunnen zijn dat mieren succesvoller zijn dan mensen. Daarnaast blijken mensen niet goed in staat te zijn de keerzijden en nadelen van onze vooruitgang in te schatten.

Luck schreef:Daarnaast blijken mensen niet goed in staat te zijn de keerzijden en nadelen van onze vooruitgang in te schatten.

mensen hebben teveel neiging tot doemdenken, dat is een calvinistische erfenis.

Bram Kaandorp schreef:Tuurlijk hebben we ons leven verbeterd. Tuurlijk hebben we coole gadgets en zo.

Maar, zoals George Carlin zei:

"Inside every silver lining, there's a dark cloud"

Zou dat ook niet gelden voor een eventueel verdwijnen van de mens?
Wat zou al het andere leven op aarde waard zijn zonder wezens die dermate bewust zijn dat ze dit werkelijk kunnen waarderen?

Schuilt er een objectieve waarde in de natuur die zonder mens overeind blijft?

Jagang schreef:Wat zou al het andere leven op aarde waard zijn zonder wezens die dermate bewust zijn dat ze dit werkelijk kunnen waarderen?

Schuilt er een objectieve waarde in de natuur die zonder mens overeind blijft?

Jagang, als ik je goed volg kan zonder een mens als waarnemer iets geen waarde hebben?

@collegavanerik

Als je de dialoog met me aangaat is het de bedoeling dat je op mijn vragen reageert en niet slechts selectief op de delen die jou aanspreken.

Luck schreef:Jagang, als ik je goed volg kan zonder een mens als waarnemer iets geen waarde hebben?

Niet zonder intelligent wezen dat ergens waarde aan toekent, denk ik.
Waarde is een gevolg van waardering, en waardering is m.i. een attribuut van intelligent leven.

Jagang schreef:

Luck schreef:Jagang, als ik je goed volg kan zonder een mens als waarnemer iets geen waarde hebben?

Niet zonder intelligent wezen dat ergens waarde aan toekent, denk ik.
Waarde is een gevolg van waardering, en waardering is m.i. een attribuut van intelligent leven.

Dat is waar, maar sommige intelligentie kan ook waarde toekennen aan iets uit een ver verleden of in een verre toekomst.

siger schreef:Dat is waar, maar sommige intelligentie kan ook waarde toekennen aan iets uit een ver verleden of in een verre toekomst.

Mogelijk, maar ik begrijp niet goed wat dat met "vrijwillig uitsterven" heeft te maken, en over welke intelligentie we hier dan praten.

Luck schreef:

Jagang schreef:Wat zou al het andere leven op aarde waard zijn zonder wezens die dermate bewust zijn dat ze dit werkelijk kunnen waarderen?

Schuilt er een objectieve waarde in de natuur die zonder mens overeind blijft?

Jagang, als ik je goed volg kan zonder een mens als waarnemer iets geen waarde hebben?

@collegavanerik

Als je de dialoog met me aangaat is het de bedoeling dat je op mijn vragen reageert en niet slechts selectief op de delen die jou aanspreken.

De mens heeft de aarde omgevormd tot een plaats waar ze gezond, rijk, en lang kan leven, als je daar een misantropisch fatalistisch plaatje tegenover wil zetten is dat jouw probleem.

Luck schreef:Zijn de motieven om kinderen te krijgen echt zo irrationeel? Er bestaan onderzoeken die uitwijzen dat kinderen mensen ongelukkig maakt. Maar voor veel mensen betekenen kinderen juist geluk, dat valt misschien te verklaren doordaat een maatschappij waar dit idee heerst meer kansen heeft te blijven bestaan? Hoe zit het met de mensen hier, waarom hebben/willen zij kinderen?

De meeste mensen vinden babietjes schattig. Mensen die babietjes niet schattig vonden, plantten zich niet voort, of vermoordden hun kinderen. Daarom is het gevoel "schattige baby" evolutionair een sterke meerderheid binnen de mensheid.

Jagang schreef:

siger schreef:Dat is waar, maar sommige intelligentie kan ook waarde toekennen aan iets uit een ver verleden of in een verre toekomst.

Mogelijk, maar ik begrijp niet goed wat dat met "vrijwillig uitsterven" heeft te maken, en over welke intelligentie we hier dan praten.

Je schreeft toch:

Jagang schreef:Wat zou al het andere leven op aarde waard zijn zonder wezens die dermate bewust zijn dat ze dit werkelijk kunnen waarderen?
Schuilt er een objectieve waarde in de natuur die zonder mens overeind blijft?

Welnu, het is waar dat er geen waarde is zonder een waarderende toeschouwer. Ik zeg daarop dat die waarnemende toeschouwer niet gelijktijdig moet bestaan, en dat dus wel een natuur zonder mensen in door mensen in een andere tijd gewaardeerd kan worden, zoals aangetoond wordt door het bestaan van dit topic.

collegavanerik schreef:

Luck schreef:Zijn de motieven om kinderen te krijgen echt zo irrationeel? Er bestaan onderzoeken die uitwijzen dat kinderen mensen ongelukkig maakt. Maar voor veel mensen betekenen kinderen juist geluk, dat valt misschien te verklaren doordaat een maatschappij waar dit idee heerst meer kansen heeft te blijven bestaan? Hoe zit het met de mensen hier, waarom hebben/willen zij kinderen?

De meeste mensen vinden babietjes schattig. Mensen die babietjes niet schattig vonden, planten zich niet voort, of vermoordden hun kinderen. Daarom is het gevoel "schattige baby" evolutionair een sterke meerderheid binnen de mensheid.

Het onderscheidingsvermogen van mensen is daarbij ook nog onwaarschijnlijk slecht ontwikkeld.
Jonge katjes, beertjes, olifantjes, zelfs krokodilletjes bij de echt gevoeligen, wekken ook al golven van vertedering op. Maar geen persoonlijke paardrift.

Dat de krokodil de eigen jongen opvreet zodra ze aan de maat zijn vindt daarentegen erg weinig navolging bij mensen.

Verder lijken me paardrift en onachtzaamheid met voorbehoedsmiddelen als de atmosfeer stomend wordt, belangrijker drijfveren dan de schattigheids-impuls die meer speelt bij de beschermende verzorging van het (mensen)jong.

Roeland

siger schreef:Welnu, het is waar dat er geen waarde is zonder een waarderende toeschouwer. Ik zeg daarop dat die waarnemende toeschouwer niet gelijktijdig moet bestaan, en dat dus wel een natuur zonder mensen in door mensen in een andere tijd gewaardeerd kan worden, zoals aangetoond wordt door het bestaan van dit topic.

Als je wellicht bedoelt dat mensen van nu een toekomstige wereld zonder mensen kunnen waarderen, blijft nog steeds staan dat wanneer de mens uitgestorven zou zijn, er niemand is om het nog te waarderen.

Om daarbij maar niet te zeggen dat het me moeilijk lijkt om een onkenbare wereld te waarderen.
(Een wereld zonder mens is door de mens niet te kennen.)
Ik denk dat de mensen in die vereniging voor vrijwillig uitsterven niet weten waar ze werkelijk over praten.

Het verleden kan je nog gedeeltelijk opgraven, maar de toekomst niet.

Als je dat niet bedoelde is het me verder een raadsel.

@Jagang:

Het klinkt zeer antropocentrisch.

"Als er geen mens is wie kan er dan van de wereld genieten?"

Of is dat niet wat je bedoelt?