*
Prima initiatief!
Zodra alle volgelingen hun doel bereikt hebben sterft de beweging uit en
de rest kan gewoon hun eigen ding blijven doen ...
... van mij mag dat clubje stevig gesubsidieerd worden!
Luck schreef:<< >>
De Beweging ter Vrijwillig Uitsterven van de Mensheid is een beweging
die het vrijwillig uitsterven van de mensheid voorstaat. Dit onder andere om het verder uitsterven van diersoorten tegen te gaan. Het motto van de organisatie is Mogen we lang leven en uitsterven. De organisatie is geen voorstander van moord, zelfmoord, abortus of gewelddadige methoden; in plaats daarvan wil zij bereiken dat zoveel mogelijk mensen zich vrijwillig niet voortplanten. Niet alle leden van de beweging willen dit overigens volhouden tot de mens volledig is uitgestorven; sommigen willen slechts een moratorium op de voortplanting.
Dat lijkt mij een goede samenvatting.
Op hun site tonen zij aan dat de redenen voor de mens om zich voort te planten meestal niet rationeel zijn
(zie hieronder:
http://www.vhemt.org/biobreed.htm#instinct)
en zien als belangerijke reden het niet te doen, dat het in veel opzichten een weldaad voor de aarde zou zijn.
<< >>
*
De kinderwens is volgens mij instinctief en dus irrationeel.
De wens om kinderloos te blijven lijkt me daarentegen puur rationeel ...
Luck schreef:<< >>
Zijn de motieven om kinderen te krijgen echt zo irrationeel?
<< >>
Hoe zit het met de mensen hier, waarom hebben/willen zij kinderen?
Al heel jong verlangde ik ernaar om kinderen te hebben, maar ...
... al heel jong besloot ik om niet aan kinderen te beginnen
alvorens ik die kinderen een thuis kon bieden waarin ze zichzelf konden/mochten zijn,
waarin die kinderen konden beschikken over voldoende materiële voorzieningen en
last but not least, waarin allen voldoende warmte/aandacht/liefde zouden kunnen krijgen.
Ik dacht daarbij eerlijk gezegd meer aan een soort van commune woonvorm
dan aan het gebruikelijke gezin.
*
Het is me nooit gelukt om langdurig een dergelijke thuissituatie te creëren ...
... en dat heeft me eigenlijk nooit ook maar éne moer geïnteresseerd, want
hoewel enerzijds het verlangen naar
eigen kinderen aan me knaagde,
kon ik anderzijds volop genieten van de kids van broers/zussen/neven/nichten/buren en
dat was in grote mate bevredigend in verband de kinderwens,
temeer daar ik er het grote voordeel wel van inzag dat je die kids vrijwel ieder moment terug kunt geven!
*
Momenteel voel ik me wel ooit schuldig naar mijn zoontje toe,
omdat ik hem niet kan bieden wat ik hem zo graag wil kunnen bieden,
en vanwege zijn handicap waarschijnlijk ook nooit zal kunnen bieden ...
... maar ik ben wel heel blij met hem en eerlijk gezegd,
als hij niet in mijn leven was gekomen,
dan was ik er nu waarschijnlijk ook niet meer geweest.