Freethinker.nl

Ongeloveloos schreef:Op een stelling als deze past geen ander antwoord...

Ja dat krijg je als je met je mond zo vol (valse) tanden staat ....

Nog een vraag aan Simon Magus. Er staat in de titel experiment 1, betekent dit dat er meerdere komen?

Luck schreef:Nog een vraag aan Simon Magus. Er staat in de titel experiment 1, betekent dit dat er meerdere komen?

Ja.

Om terug te komen naar de topic.

Ik heb dit experiment overgenomen van Lawrence Kohlberg. Deze man onderzocht de morele ontwikkeling van de mens aan de hand van een tiental ethische dilemma's. Het leek me interessant om eens te kijken hoe jullie op een aantal van deze dilemma's zouden reageren.

In mijn opvattingen hang ik de vermogensbenadering aan van wat een mens is beschreven door Martha Nussbaum. Als men één van de tien beschreven vermogens niet heeft voldoet men niet aan de vermogensbenadering. Deze gaan over leven, gezondheid, lichamelijke onschendbaarheid, zintuigelijke waarneming, gevoelens, praktische rede, sociale banden, respect en zelfrespect, kunnen spelen , lachen en genetien, vormgeven aan eigen omgeving (politiek en materieel) e.d. De banadering is een politieke theorie over basisrechten, geen allesomvattede morele theorie.Omdat volgens mij iedereen tenmiste de ondergrens van al die vermogens moet hebben om volledig mens te zijn moeten kosten nog moeite gespaard worden om voor wie dan ook dit te bereiken. Mij opvatting is dan ook dat het rechtvaardig is wat de man voor zijn vrouw (of wie dan ook) doet ondanks dat hij het recht formeel niet heeft.

Groeten Thomas

Thomas schreef:In mijn opvattingen hang ik de vermogensbenadering aan van wat een mens is ...

Welkom op FT, Thomas.
Waarom open je geen topic over vermogensbenadering hier in Ethische dilemma's of Filosofie, waarin je verdere details geeft en jouw positie en visie daarop laat weten, zodat wij daarop kunnen reageren?

Simon_Magus schreef:Verhaal 1.

In Brussel ligt een vrouw op sterven door een speciale ziekte. Er is één geneesmiddel dat haar kan redden. Een apotheker uit dezelfde stad heeft het ontdekt. Dit geneesmiddel is echter vrij duur. De man van de zieke vrouw doet een inzameling maar bereikt niet het vereiste bedrag. De apotheker weigert echter iets van de prijs af te doen. Ten einde raad breekt de man in de apotheek in en neemt het geneesmiddel weg.

Hangt er vanaf. Het middel kan haar redden, maar dat hoeft blijkbaar niet. Hoe reeel is die kans, en wat zijn de gevolgen? Als het een reeele kans is dat het de vrouw in leven houdt met een goede kwaliteit van leven, dan denk ik dat wij met zijn allen mee zouden moeten betalen aan zo'n middel, via de zorgverzekering.

Hoe we de zorgverzekering voor basiszorg betaalbaarhouden is een ingewikkelde politieke discussie.
Als het middel slechts een kleine kans op verbetering geeft, dan denk ik dat het middel te duur op de markt gebracht is. Een auto die slechts een kleine kans geeft dat je op de plaats van bestemming aankomt zal ook niet veel kosten. We mogen als consument best kritischer zijn op de prijs-kwaliteit verhouding van onze medicatie. Hier kun je in kijken naar winst marges van producent en tussenpersonen, waaronder ook de apotheker.

Desalniettemin staan zowel de apotheker, als de producent in hun wettelijke recht. Toch zou ik een oogje dichtknijpen als ik toevallig zou passeren als diender der wet.

Verhaal 2.

Joe is een veertienjarige jongen die er altijd van gedroomd heeft om op kamp te gaan. Zijn vader heeft hem beloofd dat hij mag gaan op voorwaarde dat hij het vereiste bedrag bijeen spaart. Joe doet dit. De dag voor het kamp doorgaat wil zijn vader gaan vissen met een paar vrienden. Hij heeft echter niet het nodige geld. Daarom vraagt hij het gespaarde geld van Joe. Joe weigert dit te geven.

Afhankelijk welke garantie is dat het kamp doorgaat en aard en kwaliteit van de onderlinge relatie van vader en zoon. Maar in principe moet een dienst kunnen bij mensen van wie je logischerwijs mag verwachten dat je ze kan vertrouwen, waarbij wel gezegd kan worden dat vissen niet zo duur hoeft te zijn en puur ter vermaak is in de moderene tijd.

Verhaal 3.

Een vrouw ligt op sterven aan ziekte. Ze heeft vreselijke pijnen. De dokter weet dat ze nog maar zes maanden te leven heeft. Ze is zo zwak dat de kleinste dosis van een pijnstillend middel haar kan doden. Ze vraagt om een dodelijke dosis toe te dienen.

Mevrouw is wellicht prima in staat zelf een overdosis (pijn)medicatie in te nemen. Symptoombestrijding met de dood tot gevolg is in dit soort gevallen meestal geen reden tot grondig onderzoek van de gezondheidsraad, als ik mij niet vergis. Wel zou ik de doodswens en euthenasie wens van mevrouw goed rapporteren en duidelijk vermelden dat in eerste instantie de therapie gericht is op symptoombestrijding (pijn) van de vrouw. Dat de mogelijke dood een ingecalculeerd risico is, en dat mevrouw instemt met de behandeling, wetende en begrijpende wat de consequentie kan zijn.

Groet,

Bob

sarnian schreef:

Thomas schreef:In mijn opvattingen hang ik de vermogensbenadering aan van wat een mens is ...

Welkom op FT, Thomas.
Waarom open je geen topic over vermogensbenadering hier in Ethische dilemma's of Filosofie, waarin je verdere details geeft en jouw positie en visie daarop laat weten, zodat wij daarop kunnen reageren?

Hoi Sarnian, Da's goed. Ik zal een vraag formuleren waar ikzelf (nog) niet uit ben. Ik denk dat die het meest tot zijn recht komt bij ethiek. Ik moet er nog even over denken hoe die te formuleren zonder te veel tekst te veroorzaken.
groeten Thomas