Fishhook schreef:Jagang schreef:Fishhook schreef:Afpersing? Ik denk dat je daar nooit een meerderheid voor vind.
Afpersing?
Ben je ook aan het afpersen wanneer je een collecte die aan de deur komt niets geeft?
Nee want dan stel je geen eisen.
Wanneer je geen geld (meer) geeft aan een land, stel je ook geen eisen meer aan hoe het wordt besteed, wel?
Wanneer je
wel geld geeft aan de collecte, stel je echter weldegelijk eisen aan wat er met het geld wordt gedaan.
Als je geld geeft aan bijv. de collecte van de hartstichting of het KWF, wil je dat dat geld geoormerkt wordt voor research inzake hartaandoeningen of kanker. Doen de hartstichting en de KWF dat niet, of investeren deze het geld in dikke mercedessen voor het personeel en snoepreisjes, dan stop je denk ik wel met het doneren van geld.
Dat heeft niets met afpersing te maken, maar met oormerken.
Zo mag aan ontwikkelingshulp best een prijskaartje hangen, in de zin van dat dit omgezet wordt in wat meer kennis, en wat minder kinderen.
Als je gaat zeggen minder kinderen of anders geen geld meer krijg je nooit een meerderheid hier in Nederland.
Wat ik al zei: Dat geld mag best geoormerkt worden.
Iets met leren vissen.
Minder kinderen is ook voor hen de sleutel naar meer welvaart.
Minder geld in minder, doch gezondere kinderen, en meer geld voor een collectieve zorgpot.
Natuurlijk moet men zijn best doen om dit goed uit te leggen aan het publiek, maar als je er van uit gaat dat er nimmer een meerderheid zal ontstaan voor een vorm van bevolkingspolitiek, vecht je bij voorbaat voor een verloren zaak.
Je kan ook een land, waar het hebben van kinderen betekend dat je op je oude dag nog enige verzorging krijgt, moeilijk een schurkenstaat noemen.
Ik denk dat je niet 7 kinderen nodig hebt voor verzorging op je oude dag. (waarvan er waarschijnlijk ook nog eens 4 werkloos zijn)
Het schamele geld dat nu naar de vele kinderen gaat, zou beter in twee of drie gezonder kinderen kunnen gaan, en de rest in een collectieve zorgpot.
Overigens moet ik er aan toevoegen dat een wetgever in die landen altijd dient te streven naar ontmoediging van slecht gedrag, en/of beloning van goed gedrag, en niet naar verboden en vrijheidsberoving.
Maar internationaal gezien mogen er best eisen aan zulke landen worden gesteld, temeer omdat onze bevolking de komende decennia al geleidelijk zal dalen.
Terwijl we zelf het honderdvoudige aan buitenlandse hulpbronnen (energie en voedsel/kunstmest) uit het buitenland halen.
Onze (relatief rijke westerling) belasting van het milieu: auto's, afwasmachines, airco's, verwarming, licht en reizen is 220 maal groter dan die van een derde wereldbewoner.
En die gaan we dan even vertellen dat hij/zij minder kinderen moet nemen?
Het zal wel moeten, als iedereen een leven van welzijn en welvaart wil leiden.
Het alternatief is een semi-communistisch scenario.
Kies maar uit.
En laat vooral de mensen kiezen.
Als je/men het eerste wil, zal je de pressiemiddelen moeten inzetten die je ter beschikking staan.
De oplossing zal in de eerste plaats pragmatisch moeten zijn.
Met alleen moralisme komen we er niet.
(Waar haal je die 220 x eigenlijk vandaan?)
Vergeet tot slot niet dat het ook voor de bestwil van de mensen aldaar is: Je hebt voor je oudedagsvoorziening niets aan een hele bups kinderen die voor de helft werkloos zijn.
Die leggen er juist een extra last op.