De psychische druk kan in al deze gevallen zo zwaar wegen dat een abortus als uitweg wordt gekozen. In het buitenland kom je schrijnende armoede tegen. Elke mond die je moet voeden is een aanslag op het minimale budget. Er zijn ook streken waar een voorkeur wordt gegeven aan een zoon. En je wilt als vrouw dit verwachtingspatroon vervullen. Voor de buitenwacht zijn dit misschien anti-sociale redenen, maar in het hoofd van een vrouw tellen ze bijzonder zwaar.
Laten we het op West Europa houden.
Juist in dat soort landen is er vaak helemaal geen "nette" manier om abortus te krijgen, en zeker al niet voor de vrouwen, die dat om die reden nodig zouden kunnen hebben.
Daar kan hier dan ook niet de discussie over gaan.
Om maar mee te gaan in de algemeenheid.
Het telt in het hoofd van een vrouw heel zwaar om ongeboren leven in haar lichaam te beschermen.
Als zij denkt dat haar omgeving en de maatschappij eisen aan haar stelt, waaraan zij niet kan voldoen, mits zij dat leven doodt, dan wordt het tijd dat we eens gaan kijken naar hoe die maatschappij in elkaar steekt en daar misschien eens met andere ogen naar gaan kijken.
En voor de vrouw zelf.
Misschien kan zij hulp krijgen om de juiste keuze te maken.
Weerstand geven aan de druk die de maatschappij haar oplegt
of
Leren haar eigen oergevoelens te negeren, zodat ze geaccepteerd kan worden in die maatschappij
In beide gevallen zal de psychische druk voor haar dan beter te verdragen zijn.
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."
