Freethinker.nl

lost and not found yet! schreef:Ik denk dat voor Balkon alle mensen, en alle dieren gelijk zijn, but correct me if I'm wrong! Natuurlijk eet ik mn eigen katten niet op, maar als ik in China op vakantie ben, wat zal mij het roesten als ik toevallig een kat eet! Heb ik niks mee! Ik denk dan geen eens aan mn eigen katten! Totaal andere belevingswereld! Is er iets mis met mijn redenatie?

Nee niets. Alleen met je vermogen tot het willen óf kunnen inleven.

En wat dan nog als het een gebrek aan empathie is? Kun je empathie afdwingen dan? Is het verplicht je in te leven in de mug waardoor je haar niet dood slaat? Gun je die mug dat beetje bloed van je niet zodat ze haar eitjes kan leggen? Nee, het ontbreekt mij aan empathie voor die mug inderdaad. En die empathie is dus willekeurig, ik leef mij inderdaad niet in elk wezen in. Gebrek aan empathie dus. En een overvloed aan empathie maakt dat je je bij alles wat je doet moet afvragen of je niet toevallig een ander levend wezen van het leven berooft. Ook vegetariërs hebben tot op zekere hoogte een gebrek aan empathie, want anders zouden ze geen stap meer durven doen. Empathie is voor ieder een persoonlijke aangelegenheid, ieder individu heeft zo zijn empathieën en antipathieën. Die liggen bij de vegetariër anders dan bij de vleeseter. Dat is een gegeven.

Als je empathie hebt met een varken dat je daardoor niet opeet, bijvoorbeeld de varkens met die spiegel of met een konijn van je nichtje ofzo, dan moet je een schets van hun gevoelsleven kunnen geven. Mij lukt het niet, hoor! Jou lukt het soms wel begrijp ik? En dan wordt vervolgens dit konijn niet opgegeten en als het je niet lukt (gevoelsleven inschatten), kan het met de kerst op tafel?

Inderdaad. Ik heb iets met mijn eigen konijn (als ik een konijn zou hebben) en weinig met de boutjes bij de poelier. En dat jij dat onzinnig vindt, mag gerust, maar dat raakt mij dan weer totaal niet.

Ik ben nog erger dan jij Kitty, ik at ook mijn eigen konijn op

Dat vind ik niet erg Ongeloveloos, indien jij daar geen problemen mee had. Een konijn blijft tenslotte een konijn en alleen persoonlijke overwegingen maken of je het wel of niet op eet.

Kitty schreef:Dat vind ik niet erg Ongeloveloos, indien jij daar geen problemen mee had. Een konijn blijft tenslotte een konijn en alleen persoonlijke overwegingen maken of je het wel of niet op eet.

En deze zin laat precies zien waar ik me aan "stoor" bij de mens: zij moeten alles bepalen.
Het konijn en wat dat zou willen, spelen helemaal geen rol. Enkel en alleen de gevoelens/gedachtes/wensen van de persoon zijn belangrijk.

XveganxchickX schreef:

Kitty schreef:Dat vind ik niet erg Ongeloveloos, indien jij daar geen problemen mee had. Een konijn blijft tenslotte een konijn en alleen persoonlijke overwegingen maken of je het wel of niet op eet.

En deze zin laat precies zien waar ik me aan "stoor" bij de mens: zij moeten alles bepalen.
Het konijn en wat dat zou willen, spelen helemaal geen rol. Enkel en alleen de gevoelens/gedachtes/wensen van de persoon zijn belangrijk.

Welcome to the real world !

LordDragon schreef:begrijpe wie begrijpen kan.

Als jij alles zo goed begrijpt, ga hier dan ook eventjes op in:

Nope dat wil net zeggen dat het niet te begrijpen valt. Hoe rijm je autorijden met mensen opeten? Begrijpen wie begrijpen kan, ... daar ging mijn opmerking over.

je wil discussieren over het empathie element, niks op tegen. Maar hoe kan een ander jou nu serieus nemen met zulk een argumentering?

herinner je nog

Auto staat tot volkswagen

is als

Mens staat tot buurman

MVG, LD.

Kitty schreef:Inderdaad. Ik heb iets met mijn eigen konijn (als ik een konijn zou hebben) en weinig met de boutjes bij de poelier. En dat jij dat onzinnig vindt, mag gerust, maar dat raakt mij dan weer totaal niet.

Nu niet gelijk onploffen...

Je zegt dat je iets hebt met je eigen konijn. Is dat nou empathie of niet? Kun jij je inleven in het gedachteleven van je konijn?

Als je mij dezelfde vraag wilt stellen, zal ik zeggen:

Nee, ik heb nauwelijks empathie met dieren. Tot op een bepaalde hoogte wel en dat is dat ik zie dat een konijn tevreden bij je kan liggen en dat ie best geaaid wil worden. Verder kan een konijn vrolijke sprongetjes maken, op de grond stampen in geval van gevaar etc. Als je een konijn aan z'n staartje trekt worden ze duidelijk kwaad. Ze willen dat niet hebben. Hiermee is ongeveer de grens van mijn empathische vermogens m.b.t. konijnen beëindigt. Bij andere diersoorten, zoals varkens, paarden, koeien en kippen gaat mijn empathie ook ongeveer zover.

Wat ik verder nog doe is die waarnemingen in het dierengedrag vergelijken met mijn eigen gedrag en constateren dat ik ook boos wordt als mensen mij expres pijn doen. Ik wil namelijk geen nodeloze schade ondervinden. Ik vermoed dus dat een dier dat ook niet wil en daar ongeveer dezelfde gevoelens bij heeft als ik. Als ik een klein beetje doordenk kom ik tot de conclusie dat een dier (of ie nou bij bedoeld is voor bij die poelier of voor jouw schoot) ook niet doodgemaakt wil worden en vervolgens gedraag ik mij hiernaar.

Ik zie niet in waarom anderen dat niet ook kunnen/willen.


@lordDragon

LordDragon schreef: Nope dat wil net zeggen dat het niet te begrijpen valt. Hoe rijm je autorijden met mensen opeten? Begrijpen wie begrijpen kan, ... daar ging mijn opmerking over.

Ik rijm autorijden niet met mensen opeten. Ik wilde alleen de aard van de redenering "ik eet mijn buurman niet omdat ik geen mensen eet" ter discussie stellen, omdat deze uitspraak niets anders zegt dan "mijn buurman is een mens". Om dit duidelijk te maken bracht ik de uitspraak "ik rijd geen volkswagen omdat ik geen auto rijd" naar voren. De vraag "waarom rijd je geen volkswagen?" is een ongeldige vraag als er helemaal geen auto gereden wordt.

Ongeloveloos schreef:

XveganxchickX schreef:

Kitty schreef:Dat vind ik niet erg Ongeloveloos, indien jij daar geen problemen mee had. Een konijn blijft tenslotte een konijn en alleen persoonlijke overwegingen maken of je het wel of niet op eet.

En deze zin laat precies zien waar ik me aan "stoor" bij de mens: zij moeten alles bepalen.
Het konijn en wat dat zou willen, spelen helemaal geen rol. Enkel en alleen de gevoelens/gedachtes/wensen van de persoon zijn belangrijk.

Welcome to the real world !

..en tot overmaat van ramp gaan ze er nog prat op ook!

Balkon schreef:Ik zie niet in waarom anderen dat niet ook kunnen/willen.

Dat is dan jouw probleem, niet het mijne !

Digit

balkon schreef: Je zegt dat je iets hebt met je eigen konijn. Is dat nou empathie of niet? Kun jij je inleven in het gedachteleven van je konijn?

Als je mij dezelfde vraag wilt stellen, zal ik zeggen:

Nee, ik heb nauwelijks empathie met dieren. Tot op een bepaalde hoogte wel en dat is dat ik zie dat een konijn tevreden bij je kan liggen en dat ie best geaaid wil worden. Verder kan een konijn vrolijke sprongetjes maken, op de grond stampen in geval van gevaar etc. Als je een konijn aan z'n staartje trekt worden ze duidelijk kwaad. Ze willen dat niet hebben. Hiermee is ongeveer de grens van mijn empathische vermogens m.b.t. konijnen beëindigt. Bij andere diersoorten, zoals varkens, paarden, koeien en kippen gaat mijn empathie ook ongeveer zover.

Goh, ben je je empathie dan ineens verloren? Ik heb je wel eens anders zien schrijven. Toen had je het erover wat een koe zou zeggen als je hem zou vragen hoe hij het zou vinden om opgegeten te worden. Of heb je eindelijk het onzinnige van dit soort argumenten ingezien? Je deed voorheen anders net alsof je je perfect kon inleven in de gedachtewereld van een dier. Bij aan het draaien Balkon?

Kitty schreef: Goh, ben je je empathie dan ineens verloren? Ik heb je wel eens anders zien schrijven. Toen had je het erover wat een koe zou zeggen als je hem zou vragen hoe hij het zou vinden om opgegeten te worden. Of heb je eindelijk het onzinnige van dit soort argumenten ingezien? Je deed voorheen anders net alsof je je perfect kon inleven in de gedachtewereld van een dier. Bij aan het draaien Balkon?

Nee:

balkon schreef:Wat ik verder nog doe is die waarnemingen in het dierengedrag vergelijken met mijn eigen gedrag en constateren dat ik ook boos wordt als mensen mij expres pijn doen. Ik wil namelijk geen nodeloze schade ondervinden. Ik vermoed dus dat een dier dat ook niet wil en daar ongeveer dezelfde gevoelens bij heeft als ik. Als ik een klein beetje doordenk kom ik tot de conclusie dat een dier (of ie nou bij bedoeld is voor bij die poelier of voor jouw schoot) ook niet doodgemaakt wil worden en vervolgens gedraag ik mij hiernaar.

Digit schreef:

Balkon schreef:Ik zie niet in waarom anderen dat niet ook kunnen/willen.

Dat is dan jouw probleem, niet het mijne !

he getsie....

Luister nou eens

Het is niet mijn probleem,
Het is niet jouw probleem (want jou interesseert het allemaal niet)

Maar jouw houding zorgt voor problemen bij . . . . . . . . . .


nou? kom op, kun je het zelf invullen?