Freethinker.nl

Joe Hn schreef: Staat het leven van een proefmuis boven het belang van een medisch onderzoek (er zijn namelijk in sommige gevallen geen werkende alternatieven).

Hier wil ik graag even op verder gaan, maar ik denk dat er mss best een ander topic wordt geopend als mensen erop in willen gaan?

Anyway, wat ik wilde zeggen/vragen is hetvolgende: Wanneer moeten we een grens trekken?

We kunnen nu al veel ziektes genezen, het scheelt niet meer veel of men kan ALLE kankers ook al genezen...

Wanneer en waar houdt het op? Door mensen te genezen, verleng je de levensduurte aanzienelijk, maar kan onze planeet dit wel aan? En nogmaals: waar trek je de grens?

Ik heb een voorbeeldje om mijn vraag te verduidelijken: er zijn wetenschappers die momenteel onderzoek doen naar stamcellen. Het is geweten dat wanneer je ouder wordt, je cellen zich op een gegeven moment niet meer zullen vernieuwen. Wetenschappers proberen ervoor te zorgen dat dat proces nog veel langer doorgaat, zodat een mens 500 tot wel 1000 jaar kan worden.

GAAT DIT NIET TE VER?

Ikzelf zie niet veel onderscheid met het genezen van een (ongeneeselijke) ziekte en het verlengen van een leven op de manier waarop die wetenschappers het proberen. Men speelt voor God en dat kan ernstige gevolgen met zich meebrengen.

We zijn nu al met teveel, stel je voor dat we allemaal 500 jaar worden... dan mogen een heleboel mensen geen kinderen meer krijgen of anders loopt het helemaal mis.
Dit lijkt allemaal futuristisch, maar het zou me niet verbazen als men dit kan realiseren. Men kan al zoveel, dus dan kan men dit vast ook wel.

En neen ik hoef geen reacties met: "wat zou jij dan doen als je partner zo ziek is?" en bla bla bla, het gaat over het algemeen: waar trekken we de grens, want we zijn serieus voor God aant spelen.

doctorwho schreef:

balkon schreef:[. Als je een mug doodslaat prikt de rest van z'n familie je 's nachts, terwijl je slaapt, extra vaak.

Is dat om het door het verscheiden familielid gemiste bloedzuigen te compenseren? Of is het een doelgerichte wraakactie? Met emoties begiftigde muggen?

Nee wsl maakt dat geurstoffen vrij die andere muggen makkelijk kunnen oppikken, immers: "waar een geplette mug zit, daar is wsl bloed te drinken".

Bij geplette kakkerlakken komt er ook zo'n soort stof vrij die andere kakkerlakken hard aantrekken.

XveganxchickX schreef:waar trekken we de grens, want we zijn serieus voor God aant spelen.

Nou scheelt het dat we beter zijn in "voor God spelen" dan God zelf natuurlijk.

Joe Hn schreef: En wat is nou eigenlijk vereist/noodzakelijk? Ik vind namelijk wel dat het leven leuk en lekker mag zijn

"Mogen" dat is geen vereiste og noodzakelijkheid.

"Might is not may" (das er eentje voor diegenen die al wat na kunnen denken )

balkon schreef:Inmiddels krijg ik de indruk dat notoire vleeseters als Joe Hn dieren ronduit hinderlijk vinden en ze daarom opeten.

Dat heb je verkeerd. Ik hou best van (bepaalde) dieren. Maar niet allemaal.
Ik hou ook niet van alle mensen, en degene waarvan ik hou niet allemaal even veel.
Voor zo'n beetje de gehele natuur heb ik respect en bewondering. Niet alleen de dieren.
Spinnen laat ik leven. Muggen en vliegen gaan dood. Mijn huismuis blijft leven, zo lang
'ie niet teveel voortplant. Ik hou niet van plagen. Dan krijgen ze gif of iets dergelijks.
Mieren tussen de tegels krijgen kokend water. Vogelnesten laat ik zitten.
Uitstervende diersoorten dienen overal op aarde beschermd te worden.
Pubers die met vishengels op eendjes "jagen" vind ik gemeen.
Honden en katten vind ik over het algemeen leuke beesten;
als ze mij mogen, mag ik ze vaak ook wel.
Dat alles gaat prima samen met de dood van niet-menselijk leven,
om van een lekker stuk vlees te genieten.

XveganxchickX schreef:Tja als je de schuldgevoelens afblokt dan kan het leven idd wel prettig zijn ja, maar als je wat meeleeft met diegenen die je gebruikt/verbruikt, dan zul je snel merken dat je je niet meer zo prettig voelt met die levenswijze, en al helemaal niet als jij weet dat je jezelf ook schuldig hebt gemaakt aan het leed dat je kleinkinderen binnen x-jaar zullen meemaken wanneer NL voor een groot stuk onder water komt te liggen.

Wat ik bedoel is dat er zoveel dingen zijn waar we ons zorgen over kunnen maken. En aangezien het voor mijn omgeving geen donder uitmaakt of ik wel of geen vlees eet, waarom zou ik dat dan opofferen? Als het werkelijk uit zou maken, dus als er zoveel meededen dat het verschilde, zou ik bereid zijn mee te werken, want dan zou het verschil maken. Maar ik ga niet stoppen met 'slechte' gewoontes (die ik zelf niet zo vreselijk acht) zolang het niks uitmaakt. Verder vind ik dat, als je je echt zoveel zorgen maakt over je omgeving, het wel zo consequent is om dan ook geen auto meer te rijden, en zeer zuinig om te gaan met water en energie, etc. Er is altijd wel wat aan te merken, er is altijd wel iets om je zorgen over te maken. Ik respecteer het dat jij dat doet, maar ik ga er zelf niet wakker van liggen.

Ik heb nog geen antwoord op:


Zeg jij er wat van als je kinderen op straat ziet (misschien je eigen kinderen) die voor de lol spinnen aan het doodtrappen zijn of zout op slakken gooien?

(in eerste instantie gericht aan Joe Hn, maar ik ben ook wel benieuwd naar andere meningen)

Ik zou (glim)lachen, omdat het mij doet denken aan toen ik zelf kind was.

Joe Hn schreef:Ik zou (glim)lachen, omdat het mij doet denken aan toen ik zelf kind was.

jammer


andere vraag trouwens:

Zie jij voordelen aan het wél er iets van zeggen?

Nee.

En als het nou geen spinnen en slakken maar bijv. muizen en hamsters zijn die ten prooi zijn gevallen aan de spelende kinderen?

Dat ligt eraan waar ze die beestjes vandaan hebben en wat hun bedoelingen zijn. En hoe oud de kinderen zijn.

Dan zou ik dus iets zeggen als : Waar hebben jullie die dieren vandaan, en wat zijn jullie ermee van plan?

Joe Hn schreef:Dat ligt eraan waar ze die beestjes vandaan hebben en wat hun bedoelingen zijn. En hoe oud de kinderen zijn.

Dan zou ik dus iets zeggen als : Waar hebben jullie die dieren vandaan, en wat zijn jullie ermee van plan?

De intentie is duidelijk: doodtrappen.

Speelt de leeftijd en de herkomst van de dieren een rol bij jouw beslissing er iets van te zeggen, of speelt het een rol bij jouw inschatting of er wellicht een voordeel zit aan die kinderen op hun donder geven? En welke rol speelt het?

Laten we bijvoorbeeld aannemen dat de kinderen antwoorden: "De muis en de marmot liepen op straat. We hebben ze gevangen en wij gaan ze doodtrappen."

Is het beter als ik wat vaker insecten eet, in plaats van varkens- of rundvlees ... ?

balkon schreef: Speelt de leeftijd en de herkomst van de dieren een rol bij jouw beslissing er iets van te zeggen, of speelt het een rol bij jouw inschatting of er wellicht een voordeel zit aan die kinderen op hun donder geven? En welke rol speelt het?

Laten we bijvoorbeeld aannemen dat de kinderen antwoorden: "De muis en de marmot liepen op straat. We hebben ze gevangen en wij gaan ze doodtrappen."

De leeftijd speelt een grote rol in wat ik zeg, en hoe ik het zeg.

In dit geval zou ik vragen wat hun moeder ervan zou vinden, en of ze hetzelfde met hun eigen huisdieren (of die van hun vriendjes) zouden doen ... ? (want als er zomaar muizen of marmotten over straat lopen die zich laten vangen, dan zijn het waarschijnlijk huisdieren. Het is asociaal om zomaar iemand zijn huisdieren dood te stampen. Wilde muizen laten zich niet zomaar vangen. Misschien een oude en/of zieke muis ... die mag en kan wel dood.)