Freethinker.nl

Ik weet niet zo goed waar ik dit neer moet zetten , maar advies is zeker welkom.

Stel .. je hebt een groep , clubje en een van de organisatoren daarvan bejegend je op een manier die je totaal niet aanstaat.

Je wil eigenlijk dat hij/zij zijn/haar woorden terugneemt..
maar die ander weigert dat te doen .

Hoe hard zou je je eigen grenzen dan stellen ..
Denk je bekijk het maar ..?
maarja dan ben je misschien wel de hele groep kwijt ...

Accepteer je het voor deze keer ?
(iets wat ik naar mijn mening te vaak doe)

Of algemener.. waar leg je je grenzen op een redelijk punt...
Op mijn werk heb ik daar geen moeite mee, dan denk ik zak maar in de st....

maar met een "sociale" groep wel ( vrienden / clubverband/enz)

Je wil eigenlijk dat hij/zij zijn/haar woorden terugneemt..
maar die ander weigert dat te doen .

In dat geval moet je peilen hoe de rest van de groep erover denkt. Zijn het allemaal ja-knikkers of hebben ze een mening die ze durven te uiten? In een democratische groep telt de meerheid van stemmen. Zijn ze het niet met je eens, dan zou ik zelf vertrekken.
Ik zou het bespreken in de groep en kijken of er een oplossing mogelijk is.

Als het eenmalig is, zou ik er niet te zwaar aan tillen, tenzij het bepalend is voor de rest van de tijd. Ik bewaar graag de goede vrede en ga niet zitten muggenziften over kleine dingen, maar als mensen te ver gaan zal ik dat zeker aangeven.

Ik ben benieuwd of je dit forum bedoeld ?

Heb je al eens gepeild waarom hij je zo behandeld? Is het mogelijk dat je, misschien onwetend, tegen zijn schenen gestampd hebt?

Hoe is eigenlijk de verhouding tussen die persoon en de rest van de groep? Je lijkt te stellen dat als je je contacten met die persoon tot een minimum zou herleiden dat dat tot problemen tussen jou en de rest van de groep zou kunnen leiden, klopt dat?

@ongeloveloos: Nee joh Je mag mij best een rare bezem courreur vinden als jij dat leuk vind.

@axxyanus: Dat zou kunnen, moet ik eerlijkheidshalve bekennen. De lijn tussen mijn eigen grenzen en de grenzen van een ander is niet altijd even duidelijk bij mij.
Door problemen in het verleden heb ik het sociale "spelletje" eigenlijk nooit goed geleerd. Ik moet vaak echt nadenken over dingen die een ander vanzelf doet. vooral als het om subtiele (non verbale) signalen gaat.
Ik kan eigenlijk niks op de automatische piloot, ik ben bv graag met een groep mensen , maar het is wel vermoeiend voor mij omdat ik met alles bewust bezig moet zijn.

Raven schreef: Of algemener.. waar leg je je grenzen op een redelijk punt...

geval per geval bekijken

waarover gaat het, wie zijn de betrokkenen edm.
je vraag is net iets te vaag

Raven schreef: Dat zou kunnen, moet ik eerlijkheidshalve bekennen. De lijn tussen mijn eigen grenzen en de grenzen van een ander is niet altijd even duidelijk bij mij.
Door problemen in het verleden heb ik het sociale "spelletje" eigenlijk nooit goed geleerd. Ik moet vaak echt nadenken over dingen die een ander vanzelf doet. vooral als het om subtiele (non verbale) signalen gaat.
Ik kan eigenlijk niks op de automatische piloot, ik ben bv graag met een groep mensen , maar het is wel vermoeiend voor mij omdat ik met alles bewust bezig moet zijn.

Wel dan stel ik voor dat je hem daar eens naar vraagt. En als blijkt dat hij zich op een of andere manier te kort gedaan voelt door jou, probeer dan de neiging om in te verdediging te gaan te onderdrukken. Zelfs als je vind dat je niets fout gedaan hebt, kan je begrip tonen voor het feit dat hij zich daardoor gekwests voelde, zou dat het geval geweest zijn.