Het is een teken van een ontwikkelde geest om met een gedachte te kunnen spelen zonder die te accepteren. Aristoteles
https://www.freethinker.nl/forum/
Orgaandonatie is zowel tijdens het leven als na het overlijden een maatschappelijke keuze. Geen plicht. Tijdens het leven is die keuze aan de persoon zelf voor te leggen. Na het overlijden niet.Praetorian schreef:Waarom zou het doneren na het overlijden een soort van maatschappelijke plicht zijn, hierbij meegaand in het verhaal van appelfflap, en tijdens het leven niet.
okke schreef:Orgaandonatie is zowel tijdens het leven als na het overlijden een maatschappelijke keuze. Geen plicht. Tijdens het leven is die keuze aan de persoon zelf voor te leggen. Na het overlijden niet.Praetorian schreef:Waarom zou het doneren na het overlijden een soort van maatschappelijke plicht zijn, hierbij meegaand in het verhaal van appelfflap, en tijdens het leven niet.
yep, als ik na mijn dood iemand zijn leven redden met een hart of een nier zou ik het asociaal vinden om die ook te laten creperenPraetorian schreef: Jij bent dus van mening dat iedereen die geen orgaandonor wil zijn a-sociaal is.
ik ben mannelijk enkelvoudPraetorian schreef: Ik vind het nogal a-sociaal dat de Staat over mijn organen denkt te kunnen beschikken, na mijn dood, als ik te laks zou zijn om het te laten registreren (ik ga hierbij voor het gemak uit van de Belgische situatie, omdat jij volgens mij een Vlaamse bent).
Iedereen is indirect verplicht donor in België, mits jezelf actie onderneemt. Waar ik moeite mee heb is het feit dat de Staat mijn lichaam al claimt voor na mijn dood terwijl ik nog springlevend ben.
in belgie zijn er enkel lijsten van weigeraars bekend. van die mensen hun organen blijft men onvoorwaardelijk af.Praetorian schreef: Waarom is het volgens jou fout, dat je in België orgaandonor bent omdat de Staat het als verplichting oplegt? Het is dan wel geen directe verplichting, maar wel indirect Want ze registreren jou direct als donor en pas als je bezwaar maakt dan zijn zijn bereid jou van de donorlijst te halen.
ook dit moet een absoluut vrije keuze vd persoon in kwestie zijn.Praetorian schreef: Natuurlijk een complete lever kun je niet afstaan, maar een klein deel van de lever is wel transplanteerbaar, net als één van je nieren. Trouwens wat is er mis om huid te doneren. Er wordt een stuk huid bij jou weggehaald en overgebracht naar iemand die het dringend nodig heeft. Bij jou groeit de huid gewoon weer aan, zonder dat jij er iets aan overhoud..
Én dan kan de overheid ook niet iedereen automatisch registreren als donorweigeraar. De overheid mag voor individuele mensen geen keuze maken en moet mensen die keuze zelf kunnen laten maken. Daarover zijn we het eens. Als mensen zelf geen keuze gemaakt hebben, moeten we er dan van uit gaan dat zij gekozen hebben donatie te weigeren of moeten we er van uit gaan dat zij kozen voor donorschap? Jij bent duidelijk van mening dat we uit horen te gaan dat mensen die geen keus maken donorschap weigeren. Ik niet.Praetorian schreef:Als het een maatschappelijke keuze is, dan kan de overheid ook niet iedereen automatisch registreren als donor na het overlijden van die persoon.
Inderdaad. En omgekeerd kan een persoon tijdens zijn leven ook kiezen om donorschap na zijn overlijden te weigeren. Mocht hij dat willen, dan kan hij dat laten registreren.Praetorian schreef:Tijdens het leven kan die persoon er voor kiezen om een orgaandonor te zijn na zijn overlijden. Mocht hij dat wel willen, dan kan hij dat laten registreren.
De gevolgtrekking is niet logisch, maar gaat ervan uit dat mensen in principe kiezen om donorschap te weigeren. Ik vind dit principe goed te verdedigen vanuit de gedacht van vrijheid en zelfstandigheid van het individu. Ik vind dat we daarin doorgeslagen zijn de afgelopen decennia/eeuw.Praetorian schreef:Iedereen die het niet laat registreren dient dus te worden beschouwd als een niet-willer.
De keuze die iemand tijdens zijn leven maakt over het weigeren of toestaan van orgaandonatie moet geregistreerd worden. Een mooie taak voor de overheid.Praetorian schreef:Je zegt het is een maatschappelijke keuze. Dat klopt. Laat de overheid zich er dan vooral niet mee bemoeien!
Ik geef inderdaad liever mijn huid weg na mijn dood. De kans op complicaties voor mijzelf zijn dan een stuk kleiner. Voor mijn dood wil ik een inschatting van de kansen op succes en van de kansen op complicaties voor mij voordat ik besluit of ik wel of niet donor wil zijn.Praetorian schreef:Maar jij geeft dus liever je huid weg als je dood bent, terwijl het afstervingsproces al gaande is, als dat jij bij leven huid weggeeft, dat nog in goede conditie is?
Natuurlijk is onderzoek naar alternatieven belangrijk. Dan zijn we straks inderdaad misschien minder afhankelijk van donororganen van overledenen. Voor bijvoorbeeld donorhuid zijn gekweekte huidcellen een alternatief als (1) het aantal donoren te laag blijft of (2) als gekweekte huidcellen goedkoper zijn.Praetorian schreef:Maar oké, genoeg over de organen van een dode. Hoe sta jij dan tegenover de alternatieven (zie mijn post van 29-09-2009 om 10:56 uur)?Er is dus onderzoek gaande naar alternatieven, waardoor het straks misschien niet meer nodig is om afhankelijk te zijn van dode donoren.
appelfflap schreef:yep, als ik na mijn dood iemand zijn leven redden met een hart of een nier zou ik het asociaal vinden om die ook te laten creperenPraetorian schreef: Jij bent dus van mening dat iedereen die geen orgaandonor wil zijn a-sociaal is.
ik ben mannelijk enkelvoudPraetorian schreef: Ik vind het nogal a-sociaal dat de Staat over mijn organen denkt te kunnen beschikken, na mijn dood, als ik te laks zou zijn om het te laten registreren (ik ga hierbij voor het gemak uit van de Belgische situatie, omdat jij volgens mij een Vlaamse bent).
Iedereen is indirect verplicht donor in België, mits jezelf actie onderneemt. Waar ik moeite mee heb is het feit dat de Staat mijn lichaam al claimt voor na mijn dood terwijl ik nog springlevend ben.
de overheid claimt niets. de overheid stelt eenvoudig dat iemand die zijn wens niet kenbaar maakt automatisch donor is. wil je dit niet kun je dit tijdens je leven kenbaar maken.
In Nederland is het net andersom en daardoor heb je een situatie waardoor een heel grote groep donoren verloren gaat.in belgie zijn er enkel lijsten van weigeraars bekend. van die mensen hun organen blijft men onvoorwaardelijk af.Praetorian schreef: Waarom is het volgens jou fout, dat je in België orgaandonor bent omdat de Staat het als verplichting oplegt? Het is dan wel geen directe verplichting, maar wel indirect Want ze registreren jou direct als donor en pas als je bezwaar maakt dan zijn zijn bereid jou van de donorlijst te halen.
je hebt dus altijd en onvoorwaardelijk een vrije keuze
appelfflap schreef:ook dit moet een absoluut vrije keuze vd persoon in kwestie zijn.Praetorian schreef: Natuurlijk een complete lever kun je niet afstaan, maar een klein deel van de lever is wel transplanteerbaar, net als één van je nieren. Trouwens wat is er mis om huid te doneren. Er wordt een stuk huid bij jou weggehaald en overgebracht naar iemand die het dringend nodig heeft. Bij jou groeit de huid gewoon weer aan, zonder dat jij er iets aan overhoud..
wil jij een nier afstaan om je broer te redden ben ik de laatste om je tegen te houden.
maar in het geval van levenden kun je de persoon in kwestie zelf bevragen of hij nier, lever ed wil afstaan.
okke schreef:Én dan kan de overheid ook niet iedereen automatisch registreren als donorweigeraar. De overheid mag voor individuele mensen geen keuze maken en moet mensen die keuze zelf kunnen laten maken. Daarover zijn we het eens. Als mensen zelf geen keuze gemaakt hebben, moeten we er dan van uit gaan dat zij gekozen hebben donatie te weigeren of moeten we er van uit gaan dat zij kozen voor donorschap? Jij bent duidelijk van mening dat we uit horen te gaan dat mensen die geen keus maken donorschap weigeren. Ik niet.Praetorian schreef:Als het een maatschappelijke keuze is, dan kan de overheid ook niet iedereen automatisch registreren als donor na het overlijden van die persoon.
Inderdaad. En omgekeerd kan een persoon tijdens zijn leven ook kiezen om donorschap na zijn overlijden te weigeren. Mocht hij dat willen, dan kan hij dat laten registreren.Praetorian schreef:Tijdens het leven kan die persoon er voor kiezen om een orgaandonor te zijn na zijn overlijden. Mocht hij dat wel willen, dan kan hij dat laten registreren.
De gevolgtrekking is niet logisch, maar gaat ervan uit dat mensen in principe kiezen om donorschap te weigeren. Ik vind dit principe goed te verdedigen vanuit de gedacht van vrijheid en zelfstandigheid van het individu. Ik vind dat we daarin doorgeslagen zijn de afgelopen decennia/eeuw.Praetorian schreef:Iedereen die het niet laat registreren dient dus te worden beschouwd als een niet-willer.
De keuze die iemand tijdens zijn leven maakt over het weigeren of toestaan van orgaandonatie moet geregistreerd worden. Een mooie taak voor de overheid.Praetorian schreef:Je zegt het is een maatschappelijke keuze. Dat klopt. Laat de overheid zich er dan vooral niet mee bemoeien!
Ik geef inderdaad liever mijn huid weg na mijn dood. De kans op complicaties voor mijzelf zijn dan een stuk kleiner. Voor mijn dood wil ik een inschatting van de kansen op succes en van de kansen op complicaties voor mij voordat ik besluit of ik wel of niet donor wil zijn.Praetorian schreef:Maar jij geeft dus liever je huid weg als je dood bent, terwijl het afstervingsproces al gaande is, als dat jij bij leven huid weggeeft, dat nog in goede conditie is?
Natuurlijk is onderzoek naar alternatieven belangrijk. Dan zijn we straks inderdaad misschien minder afhankelijk van donororganen van overledenen. Voor bijvoorbeeld donorhuid zijn gekweekte huidcellen een alternatief als (1) het aantal donoren te laag blijft of (2) als gekweekte huidcellen goedkoper zijn.Praetorian schreef:Maar oké, genoeg over de organen van een dode. Hoe sta jij dan tegenover de alternatieven (zie mijn post van 29-09-2009 om 10:56 uur)?Er is dus onderzoek gaande naar alternatieven, waardoor het straks misschien niet meer nodig is om afhankelijk te zijn van dode donoren.
Je bent zelf actief donor, Praetorian, maar bent tegenstander van orgaandonatie na je overlijden (als ik je goed begrijp). Ik snap niet goed wat jouw beweegredenen daarvoor zijn. Kan je het verschil voor jou tussen donorschap tijdens leven en donorschap na overlijden toelichten?
brandwonden.nl schreef:]Alleen huid van overledenen
Regelmatig krijgen wij de vraag of wij ook huid van levende donoren accepteren. ... Hoezeer we dit gebaar waarderen, moeten we deze mensen echter teleurstellen. De Euro Skin Bank kan alleen huid van overleden personen verwerken tot donorhuid. Het hele proces van de afname van de huid tot aan de verwerking en distributie van de huid is hier specifiek op afgesteld.
In medisch-technische zin zou het wel mogelijk kunnen zijn om ook van huid van levende mensen, donorhuid te maken, maar dit zou voor de Euro Skin Bank alleen tot veel extra kosten leiden, omdat onze werkwijze en apparatuur hier niet op ingesteld is. Daarnaast is het zo dat er in Nederland geen gebrek is aan donorhuid. Anders dan bij bijvoorbeeld hart en nieren is er geen schaarste aan donorhuid. Er worden dagelijks overledenen aangemeld voor huiddonaties.
Kitty schreef:Praetorian, jij gaf toch eerder aan dat je geen donor wilde zijn? Dat je dat zelfs ergens had vermeld. En nu geef je aan dat je bloeddonor en beenmerg donor bent? Waarom dan ook geen orgaan donor? Zit hier een geloofsgedachte achter?
Interessant artikel. Ik was in de veronderstelling dat huid van een levende donor wenselijker was. Blijkbaar heb ik het mis gehad. Trouwens dit bericht is ook anders als hetgeen jij beweerde op 28-0-2009 om 10:42, waar jij aangf dat er een chronisch tekort was aan opperhuid.okke schreef:brandwonden.nl schreef:]Alleen huid van overledenen
Regelmatig krijgen wij de vraag of wij ook huid van levende donoren accepteren. ... Hoezeer we dit gebaar waarderen, moeten we deze mensen echter teleurstellen. De Euro Skin Bank kan alleen huid van overleden personen verwerken tot donorhuid. Het hele proces van de afname van de huid tot aan de verwerking en distributie van de huid is hier specifiek op afgesteld.
In medisch-technische zin zou het wel mogelijk kunnen zijn om ook van huid van levende mensen, donorhuid te maken, maar dit zou voor de Euro Skin Bank alleen tot veel extra kosten leiden, omdat onze werkwijze en apparatuur hier niet op ingesteld is. Daarnaast is het zo dat er in Nederland geen gebrek is aan donorhuid. Anders dan bij bijvoorbeeld hart en nieren is er geen schaarste aan donorhuid. Er worden dagelijks overledenen aangemeld voor huiddonaties.
Kitty schreef:Praetorian, jij gaf toch eerder aan dat je geen donor wilde zijn? Dat je dat zelfs ergens had vermeld. En nu geef je aan dat je bloeddonor en beenmerg donor bent? Waarom dan ook geen orgaan donor? Zit hier een geloofsgedachte achter?
