Niet zozeer dat de ouders een paria worden. Ik ben volwassen en ik kan wel van me afbijten als het moet. Maar kinderen onderling zijn kleine chimpanzees met een keiharde pikorde. En ik kan je verzekeren dat het onderaan die pikorde niet leuk is, helemaal niet als je daar komt omdat het gaat om zaken waar jij niets aan kunt veranderen. Je wordt dan dubbel genaaid, en dat is iets wat ik mijn kind(eren) niet aan wil doen.Marinus schreef:Nou jij zegt dat het feit dat de downer of de ouders paria's worden een reden is tot aborteren. Lijkt me een heel slechte reden.
Ik moet hierbij denken aan een aflevering van de Twilight Zone, waar een vader die zelf als kind heel erg werd gepest opeens oog in oog komt te staan met z'n plaaggeesten van weleer die op mysterieuze wijze niet ouder zijn geworden. Hij kan zich er niet tegen verweren en laat de ellende over zich heenkomen totdat op een dag die ellendelingen doorhebben dat hij vader is van een jongen. Zonder reden grijpen ze vervolgens die jongen, die z'n vader smeekt om wat te doen---maar vader zit op een schommel, kijkt naar het tafereel, en loopt dan weg, blij, lachend en helemaal opgewekt omdat hij nu niet meer wordt gesard. Een ijzingwekkende aflevering die op mij altijd diepe indruk heeft gemaakt.
Toegegeven, tegenwoordig is men alerter op het verschijnsel bullying (in Engeland pas na een zeer grote mediacampagne), maar zoals ik al zei, ik vertrouw die apen niet, en wil daarom het risico niet onnodig vergroten. Je moet er iets tegen doen, ben ik helemaal met je eens, maar ik heb het sterke vermoeden dat je dit soort dingen nooit helemaal kunt uitroeien.
.
8)