Geplaatst: 23 mei 2006 18:04
Ik noemde de ziel als architect en regelneef, het lichaam als instrument. De geest zie ik als uitvoerder. Met een blanco geest bedoel ik dat alle kennis van het eigen wezen bij geboorte vrijwillig is vergeten. Geest en lichaam zijn uiteraard voorzien van bepaalde kenmerken en kwaliteiten die uniek zijn ten opzichte van andere levende wezens en mensen.Tsjok45 schreef:Beste Samante
je schreefDe tabula rasa theorie van de geest ( the balnk slate ) is een verlaten en volledig achterhaald standpunt ....Wij zijn goddelijke wezens die bestaan uit lichaam, geest en ziel.
De ziel als architect en regelneef;
De geest als ego/verstand dat blanco is bij geboorte en alles dus is vergeten om het empirisch ervaren mogelijk te maken;
Het lichaam als instrument/gereedschap.
http://groups.msn.com/evodisku/breinevo ... 0552780124
Bovendien ; een" geest" die alles "vergeten" is ?
bedoel je dat de geest op het ogenblik van de geboorte ( of vroeger in de ontwikkeling van de individuele mens ) re- incarneert ? is het een claim of is het slechts een geleende omschrijvende stijlfiguur /dichterlijke vrijheid ?
Ik heb er niet in gestudeerd weliswaar, maar ik ga er vooralsnog van uit dat de hersenen deel uitmaken van het lichaam (het instrument) en een soort interface zijn tussen geest en lichaam.Tsjok45 schreef: Het lichaam is geen istrument van de geest
de geest is een emanatie van het lichaam ( inzonderheid de hersenen ) ...
De werking van de hersenen is grotendeels onbewust en vervolgens( op een hoger niveau van alertheid of dwang /dreiging/uitdaging vanuit de situatie in de werkelijke omgeving ) een oplopende reeks bewustzijns -toestanden ; de funtie is regulatie van het ding dat we het totale individuele menselijke orgainsme ( en als afgezonderd (van zijn omgeving )indidividu waarin het leeft en zich in stand houd ) het " ik "( niet te verwarren met het ego ) kunnen noemen...
Dat is niets " specialer" dan gelijk wel ander organisme ..
het is gewoon anders (en weliswaar terzelfdertijd uniek )
Ik moet u en mezelf teleurstellen. Het bestaan van de ziel veronderstel ik. Kontroleerbaar is dat niet. Het blijft aanname/geloof. In de poging om mijn wezen te verklaren ga ik er van uit dat de ziel van mijn wezen zelfscheppend is en behalve mijn eigen lichaam alles binnen dit universum omvat. Overal en in alle tijd aanwezig. Net als de zielen van alle andere levende wezens. Geen hogere entiteit die mij en u heeft geschapen.Tsjok45 schreef: Bart De Strooper /Tim De Jaegher
(jj Cassiman )"Wat zit er in mijn genen " p157
"....Het fascinerende gegeven dat het brein zichzelf kan beschouwen , heeft wel al meer mensen tot duaal denken verleid .Terwijl het brein in zekere zin een orgaan is zoals elk ander , koppelen we de prestaties van de wonderbaarlijke machine makkelijk los van de stoffelijke,mechanische verrichtingen van het orgaan . Maar net als het hart ,de lever of de longen ,zijn de hersenen geevolueerd om de problemen die de omgeving stelt het hoofd te bieden . Hun specifieke taak is het die omgeving ___zowel de buitenwereld als
het "millieu interne"___in de gaten te houden en evalueren , zodat ze de andere organen bij het gecoordineerd en gepast reageren kunnen besturen ..."
Wat voor een mededeelbare en kontroleerbaar uittestbare evidenties kunt u aanbrengen voor het bestaan van de "ziel" los van een bestaand lichaam ....buiten een paar variaties( of bloemrijke parafraseringen van ) op plato's ideenleer ....
De overige vragen kom ik zo snel mogelijk op terug.