dikkemick schreef: ↑28 feb 2020 07:25
Cijfers?
Wordt in cijfers bijgehouden welke advocaat de mazen in de wet het beste kan manipuleren? Welke best betaalde advocaat de vormfouten eruit weet te vissen? Welke advocaat het voor elkaar krijgt om strafvermindering te bepleiten?
Mijn vraag ligt veel meer op het praktische vlak!
Waarom is er een enorm prijsverschil in advocaten terwijl de strafmaat voor een bepaald vergrijp gelijk zou moeten zijn, ONAFHANKELIJK van status en/of inkomen van het boefje? Ieder heeft recht op 1 zelfde soort (kwalitatief goede, maar ook juiste) verdediging.
Dat is mijn grote dilemma!
Dat jij een duister halfgeformuleerd dilemma koestert en cultiveert, dat is me steeds duidelijker.
Waar ik naar linkte gaf je juist die informatie waar je mee uit de voeten had gekund, namelijk dat er wel degelijk naar vormfouten wordt gekeken en dat er aktie is ondernomen om die beter te hanteren door bijvoorbeeld een veroordeling wel te laten doorgaan maar parallel daaraan een vergoeding uit te keren.
Of wat ook niet ongebruikelijk is om enige strafvermindering toe te passen.
Je zegt dat je dilemma meer op het practische vlak ligt, waarbij je weer vergeet dat je eerder stelde dat je feiten vastgesteld wilde hebben waarna een advocaat practisch overbodig zou zijn geworden omdat die alleen maar de feiten hoefde te erkennen.
Nu doe je, al weerlegde ik dat al eerder, alsof duurdere advokaten meer vormfouten weten te vinden zodat volkomen gelijkvormige advocaten met een eenheidstarief de oplossing zouden zijn.
Ook is het niet juist dat de straf voor ieder vergrijp in alle omstandigheden hetzelfde moet zijn. De rechter heeft speelruimte en dat is niet voor niets.
Zie ook de hele tekst die begint met (p.29
Eenduidige straftoemeting):
Wijze benutting factoren
Soms zijn er zo’n vijftien factoren opgenomen die relevant zijn voor de bestraffing, soms is dat beperkt tot één of een paar. Waarom bij kinderporno, fraude en verkrachting veel facto- ren als belangrijk zijn aangeduid en bij delicten als belediging, bedreiging en mishandeling met veel minder kan worden volstaan, is niet duidelijk. Ook is niet duidelijk waarom een factor de ene keer als relevant wordt genoemd (zoals recidive bij diefstalvormen, kinder- porno, rijden onder invloed, in- en uitvoer harddrugs, wietteelt, fraude) en de andere keer weer niet (bij openlijke geweldpleging, skimmen, bedreiging, mishandeling, drugsdealen en
. .
. . .
Mijn idee dat zonder onderzoeksmateriaal van hetzelfde wankele allooi is als het jouwe, is dat die zogenaamde topadvocaten geen fluit beter zijn dan gewone, maar voornamelijk drijven op hun naamsbekendheid. Vergelijk mensen die opvallend duur meubilair hebben staan dat niet beter zit dan een slaapbank van ietsje minder aanzien.
Mijn wankele verwachting is dat het niet de vormfouten zijn waar het echt om draait, maar dat die wel het meest opvallende struikelpunt zijn.
Roeland