Rereformed schreef: ↑02 nov 2020 13:22
dikkemick schreef: ↑02 nov 2020 11:40
Ik kom er op terug Rereformed
Dat weten we allemaal, maar
ik kom er niet meer op terug.
Je hebt genoeg laten zien dat luisteren naar iemand niet jouw ding is.
Hoe zwak. Mijn voorbeelden (bijna dagelijks) spreken boekdelen, maar het KAN en MAG hier niet vallen, want feitelijk is advocatuur er voor de verdachte.....en dus lijkt alles geoorloofd.
Maar beloofd is beloofd. Afhaken doe ik nooit, zeker niet als er onterechte aannamen worden gedaan.
Je blijft je opwinden over iets wat je kunstmatig, oftewel onfatsoenlijk en oneerlijk opblaast tot iets wat het niet is. Je maakt je daarmee zelf schuldig aan een kwalijke zaak.
Nu nog mooier! Ik blijf me opwinden: Correct!
Onfatsoenlijk, oneerbiedig???
Opblazen? Dat is helemaal niet nodig als je de voorbeelden eens GOED leest. Op voorhand al beweren dat iemand vrij gepleit moet worden of in aanmerking komt voor strafvermindering. Dat blijft wat mij betreft hetzelfde als altijd maar de maximale straf (en liefst nog meer!) willen opleggen als aanklager. Dat is, als ik door rood rijd, 600 euro op het bonnetje willen schrijven. Dat zouden we absoluut niet accepteren.
Maar een advocaat die beweert dat er mogelijk met camerabeelden geknoeid kan zijn....dan denk ik inderdaad oneerbiedig: Flikker op!
Je geeft toe dat het geen leugen was, maar blijft volhouden dat het liegen is. Zo'n redenering noemt men absolute kolder.
Het duurt wel heel lang voordat het kwartje bij je valt.
Afhankelijk van hoe je leugen interpreteert. "Het DNA kan mogelijk ook op andere wijze IN het onderbroekje terecht zijn gekomen" is technisch wellicht geen leugen, maar IK interpreteer dat zo. Het is gewoon een (onfatsoenlijk wederom) kutsmoes/excuus/uitvlucht.
We hebben hier dus nog steeds te maken met een zwak (oftewel vergezocht) argument ter verdediging van een aangeklaagde, een volstrekt legitieme manier om een cliënt te verdedigen. Uiteraard is het niet erg effectief: een rechter concludeert hieruit wellicht dat de advocaat dus met niets beters kan aankomen ter verdediging, en daarom kan dit zelfs werken in het nadeel van de cliënt.
ALS je niet met iets beters kunt komen, kom dan met NIETS! Maak jezelf niet belachelijk door een (in mijn ogen) leugen te bedenken.
Pardon? Vroeger was men schuldig? Hoe bont kun je het maken? In de rechtspraak heeft al sinds de Romeinse tijd juist altijd het tegenovergestelde als essentieel aspect van rechtpleging centraal gestaan: de onschuldspresumptie. En hoe vaak moet het tegen je gezegd worden dat pleiten voor onschuld (indien de cliënt beweert onschuldig te zijn) nota bene de taak van een advocaat is?
Pleiten voor onschuld op fatsoenlijke wijze? O.K!
Pleiten voor onschuld door te gaan beweren dat dat DNA mogelijk ook op andere wijze IN dat onderbroekje terecht had kunnen komen? NEE!
En met vroeger ging ik iets verder terug dan de Romeinse tijd.