Predators en hun prooi.

Moeilijke ethische vraagstukken.

Moderator: Moderators

Gebruikersavatar
Maria
Moderator
Berichten: 12230
Lid geworden op: 05 jul 2009 15:41
Locatie: Zeeland

Predators en hun prooi.

Bericht door Maria » 06 jul 2019 09:27

Vaak hoor je:
"De natuur is zo mooi.
In de natuur is het eten en gegeten worden, maar alleen een doden uit noodzaak.
Alleen de mens dood meer dan ze op kan.
"

Vergeet dat sprookje maar.
Pas op mensen, die last hebben van een zwakke maag.
Beschrijving en vooral ook de foto's van nog levende beschadigde dieren kunnen negatief triggeren.

Waterige kerkhoven
Tijdens de voorjaarstrek van amfibieën zijn elk jaar meldingen van gruwelijke taferelen langs de waterkant. Verminkte gewone padden en bruine kikkers liggen verspreid of op hoopjes bij het water. Het zijn ware massaslachtingen waarbij de slachtoffers niet altijd dood zijn, maar nog leven en voor een deel geconsumeerd zijn. Welke predatoren hebben in het voorjaar een oog dat groter is dan de maag?
............
Bruine rat en bunzing versmaden een hapje amfibie tijdens de overvloed die het vroege voorjaar biedt niet. Deze beide soorten kunnen slachtingen aanrichten langs de waterkant. Ze kunnen voorraden aanleggen door de dieren met een beet in de wervelkolom te verlammen. Zo blijft de prooi vers. Met name gewone padden hebben krachtig, viessmakend huidgif (bufotoxine) dat door predatoren zo veel mogelijk omzeild wordt. De pad wordt dan ook eerst ontdaan van zijn huid en vervolgens opgegeten. Vaak wordt alleen de buikholte leeg gegeten. De interne organen van het onfortuinlijke slachtoffer hangen er vaak uit, delen van de huid zijn afgestroopt en de achterpoten zijn dikwijls aangevreten. Zo is het moeilijk voor de prooi om te ontkomen maar blijft hij toch vers.
Nee, de natuur is hierin helemaal niet zo mooi.
Het is alleen de mens, die denkt in dit soort termen.
Het is de mens, die zich kan en gaat inleven in een ander levend wezen, maar kan dat alleen met zijn eigen gevoel en interpretatie daarvan.
Afhankelijk van zijn cultuur en de kijk op andere levende wezens.
En kan dan vaak niet anders, dan de consequenties nemen van zijn eigen gedachten en gevoelens.
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."

Plaats reactie