Freethinker.nl

Ik zag dit filmpje:


De strekking vh filmpje is hoe uiterlijk (verzorgd versus onverzorgd) bepalend is voor hoe we reageren.
Ik herinner me ook nog een filmpje waarin volwassen mensen bewusteloos lagen op straat en hoe de net geklede types door iedereen werden benaderd en geholpen en de slonzen/zwervers werden genegeerd.

De moraal van die filmpjes is natuurlijk hoe foute foei dat is.
Zou je het zelf anders doen? Vraag je je af als je die filmpjes ziet.
Wat zouden jullie doen?

Ik denk dat het niet raar is bij dat meiske van die YT dat je daarop reageert en denkt dat papa en/of mama kwijt zijn. Natuurlijk help je dat kind wat daar een beetje verloren staat te staan. Je levert het weer af bij waar ze bij hoort en klaar ben je.
Staat er een verloren zwervertje dan hoort het vast bij een crime-club en haal je je een zootje ellende op je nek als je er niet met een grote boog omheen loopt. M.i. zijn die gedachten niet zo vreemd...

Ik heb zo'n -geef wat aan elke bedelaar- beleid.
Toen we nog niet zo lang in Shanghai woonden wist ik nog niet waar de -toeristen bedelbuurten- waren. Die heb je dus.
Ik was daar ergens in een shopping buurtje, en daar waren er nogal wat...
Zo lopende heb ik her en der nogal wat uitgedeeld en stapte toen een winkel binnen. Toen ik weer naar buiten kwam stond heel misvormd Shanghai me op te wachten. Met brandwonden plekken, zwaaiend met een stomp waar een arm hoorde, houten benen, liggende op een karretje want geen benen, min 1 oog, Een horrorfilm kan niet enger, het was echt vreselijk, die hele massa misvormde bedelaars. Ik ben weer naar binnen gevlucht. Stomme toeristen, zeiden die winkeliers. Je moet ze niks geven. Nooit doen. Er worden expres kinderen toegetakeld omdat dat meer oplevert in het bedelcircuit. Krijg je niet bedacht toch?

Hoe schokkend ik dat ook vond, ik heb het nog niet helemaal afgeleerd.
Ook in Hanoi kan ik geen bedelaars passeren zonder wat te geven. Gelukkig zijn er niet zoveel daar. Het lastige is dat ik een vaste mevrouw bij mijn huis heb. Die geef ik nooit. Dat vind ik dan weer vreselijk oneerlijk van mezelf, maar ik vind het ook erg vervelend dat ze bij mijn voordeur staat, ik ben echt als de dood dat ik heel gehavend Hanoi aan m'n voordeur ga krijgen.
Die vrouw maakt me horentjedol, ze heeft het na een jaar nog steeds niet opgegeven. Soms pakt ze een bezem, gaat ze m'n voortuin staan vegen. "Niet doen niet doen niet doen" zeggen de dames van ons kantoor. En.."ogen dicht en doorlopen". Leuk gezegd, bij hun gaat ze niet pontificaal in de weg staan en haar hand ophouden. Bij mij trekt ze aan m'n arm.

Dus zo hypocriet is dat denk ik, bedelaars, zwervers, ook asielzoekers. De meeste mensen zijn heus niet te beroerd om te storten op een hulpgiro, je koopt de zwerverskrant, je geeft 's wat hier en daar, allemaal goed en wel... als ze maar niet te dichtbij komen.
Maar nee, dat is het ook niet. Van mijn part geef ik mijn -aan huis mevrouw- elke dag, ik kan 'r met gemak onderhouden ook. Dat is het probleem niet. Het probleem is dat er zovelen zijn. En dat je die niet allemaal aan je voordeur wilt/kunt hebben.
Waar zou ze wonen? Wat eet ze? Daar denk ik dan allemaal aan als ik weer zo volgevreten aan de kerstdis zit en overbodige prullen uitpak.
Het klopt allemaal van geen kant maar ik heb geen flauw idee hoe dat is op te lossen.

Petra schreef: ↑

19 dec 2018 08:56

De strekking vh filmpje is hoe uiterlijk (verzorgd versus onverzorgd) bepalend is voor hoe we reageren.
Ik herinner me ook nog een filmpje waarin volwassen mensen bewusteloos lagen op straat en hoe de net geklede types door iedereen werden benaderd en geholpen en de slonzen/zwervers werden genegeerd.

De moraal van die filmpjes is natuurlijk hoe foute foei dat is.
Zou je het zelf anders doen? Vraag je je af als je die filmpjes ziet.
Wat zouden jullie doen?

Ik heb dit filmpje al eens gezien en er mijn gedachten over laten gaan.
Ik denk, dat voorbijgangers vooral reageren volgens een bepaald verwachtingspatroon, wat je hebt binnen een bepaalde regio en straatbeeld.

Zie je een bijzonder net aangekleed meisje, dan "weet je", dat ze hoort bij iemand en die iemand is in de verste verte niet te zien.
Dat is dus mis.
Het wat verwaarloosde meisje wordt eerder gezien als "een straatkind", dat haar eigen weg gaat en wat misschien wel vaker ver van huis zwerft.
Dat hoeft dus niet zielig te zijn, als ze zo in haar eentje staat te kijken.

Natuurlijk kun je daar vies bedrogen mee uitkomen.
Maar misschien willen veel mensen zich wel zo laten bedriegen.

Jouw volgende verhaal is bij wijze van voorbeeld illustratief voor wat in de armere delen van de wereld de situatie is.
Lijkt me heel moeilijk.
Omdat je weet, dat het vaak toch de allerarmsten zijn.
Maar dan ga je door op kinderen (en ouderen), die bedelen en niet op kinderen die verdwaald en verwaarloost lijken te zijn.

Bij het zien van dit filmpje en bij de gedachte aan een bedelaarstertje, moet ik dan wel denken aan de georganiseerde bedelaarsbenden, die de laatste jaren steeds vaker de grote steden in Europa bevolken.
De hordes kinderen, die worden uitgebuit door beroepsbedelaar organidaties, vooral afkomstig uit Zuid Oost EU landen, mn. Roemenië.

Je moet dan en het is dan soms ook gevoelsmatig en ethisch heel zwaar maar toch duidelijk, hier niet in meegaan om geld te geven.
Een boterham, denk je dan aan.
Je mag daar geen gehoor aangeven, omdat dit alleen maar dit soort organisaties voedt.
Binnen West Europa in de gebieden waar ik wel eens kom, vind ik het dan ook minder moeilijk om eraan voorbij te lopen, omdat de meeste bedelaars dat niet hoeven te zijn.
En natuurlijk kan ik dan ook best wel eens mis zitten.
Groepen mensen in heel specifieke situaties heb je altijd en overal.

Dit soort filmpjes confronteert ons met onze eigen hypocrisie, waarna we deze hypocrisie als voorzien meestal kundig vergoeilijken via morele zelfrechtvaardiging. Het is één ding hypocriet te zijn, maar iets heel anders het toe te geven.

@Petra,
Vooral de tweede situatie in het restaurant.

Maar het is niet alleen bij armoede; een kennisje van mij was nogal dik; een mooie vrouw met een lief gezicht. Als zij een gebakje at keken mensen geringschattend naar haar.
Ze heeft een maagverkleining's operatie laten doen; ze krijgt aandacht van mensen die haar eerst niet zagen staan. Ze is er blij mee met haar "nieuwe'' uiterlijk maar is nogal cynisch als ze het verschil merkt in het omgaan met haar, terecht!

Is het niet onaangenaam zoals andermans armoede en gebrek ons leven ongevraagd interrumpeert en naar onze portemonnee lonkt met zoveel ellende en ons dwingt tot excuses als ''ze kopen er toch drugs of alcohol voor'', ''ze horen bij een bende'', ''ze zijn lui''? Okay, een paar Euro kan er wel vanaf, net genoeg om harteloosheid te verhullen.

Storm schreef: ↑

31 dec 2018 11:08

Maar het is niet alleen bij armoede; een kennisje van mij was nogal dik; een mooie vrouw met een lief gezicht. Als zij een gebakje at keken mensen geringschattend naar haar. Ze heeft een maagverkleining's operatie laten doen; ze krijgt aandacht van mensen die haar eerst niet zagen staan. Ze is er blij mee met haar "nieuwe'' uiterlijk maar is nogal cynisch als ze het verschil merkt in het omgaan met haar, terecht!

Betrap me er zelf bijna op een valse positieve wending te willen geven door iets verzachtends te schrijven als ''ze kan waarschijnlijk beter de pijn begrijpen die andere dikke mensen nu voelen in dezelfde omstandigheden en dat is iets positiefs'', maar feitelijk heeft ze gewoon gelijk met haar cynisme en dat weet ze uit ervaring.