Vluchten of helpen

[Maria]

Naar aanleiding van het gevaar op herhalingen en ook daadwerkelijk opnieuw een aardbeving op Lombok

Lof voor wie omdraait en hulp biedt.

De redding van iemand onder het puin is urgenter dan de repatriëring van een toerist.
Al die smeekbedes om hulp in een wereld vol chaos vergen het uiterste van hulpverleners. Zij proberen weer structuur te brengen in het leven, terwijl ontelbare handen aan hun jasje trekken. Toch mag je in dit soort situaties, hoe groot de aanvankelijke paniek ook is, van slachtoffers eisen dat zij rekening houden met de omstandigheden. Dat zij zich neerleggen bij prioriteiten die hulpverleners stellen. De redding van iemand onder het puin is urgenter dan de repatriëring van een toerist.

Mag je als toerist de veel te schaarse hulpverleners vragen om hulp om naar huis te komen ipv. hen eerst alles te laten doen aan het helpen van daadwerkelijke slachtoffers?
Zo heeft ieder zijn eigen problemen en zoals bekend, die worden bijna altijd als het meest belangrijk gevoeld.

Ik denk dat je, zeker als buitenstaander, hier niet moeilijk een antwoord op zult kunnen geven.

Nog mooier is het als mensen niet meteen wegrennen, maar zich omdraaien en de handen uit de mouwen steken. Het levert beelden op vol idealisme; zoals van vakantiegangers die hulpverleners worden .............knip...........

Ook die zijn er in massa.

Maar wat met iedereen die zo snel mogelijk naar huis wil?
Mag je van toeristen vragen te gaan helpen ipv. te vluchten?
Misschien wel vragen, maar ook verwachten?

Daar zullen verschillende meningen over zijn.
Natuurlijk is het prachtig als iedereen, die niet is getroffen en verder gezond is, zich omdraait en gaat helpen.
Maar wat wordt er gedacht, als je dat niet doet en mentaal het niet aankunt en alleen maar naar huis wil?
Via de nieuwsverspreiding en ook de sociale media krijg je daar van alles over te horen.
In het eerste geval zoals hier in dit artikel, tot op grote hoogte zonder waardeoordelen naar mensen die minder dapper zijn.
Maar verder in de media in alle kleuren en geuren als het over de wegvluchters gaat, die zoveel aandacht opeisen.

Wordt dit niet een ethisch probleem, waarin mensen elkaar scheef aan gaan kijken en wordt het niet lastig om geen schuldgevoel te krijgen, als de toeristen die helpen hoog de hemel in worden geprezen en zij, die alleen denken aan wegvluchten, mentaal afgewezen worden?

[Peter van Velzen]

Het hangt af van (je kennis van) de situatie en jouw vaardigheden. Sommige mensen zouden alleen maar in de weg lopen terwijl anderen precies op hun plaats zouden zijn in het reddingswerk. Het is bovendien de eerste uren voaral inprovsieren, totdat er een overzicht komt omtrent de situatie,

Kortom - zoals vaak - er is geen pasklaar antwoord. Als de vliegtuigen met reddingsmiddelen terug gaan, kunnen ze best wat overtollige touristen meenemen. die drukken dan niet langer op de plaatselijke voorzieningen. Het is niet óf óf, maar dikwijls én én.

[Mullog]

Het lijkt mij uitermate goed dat toeristen op Lombok helpen bij het zoeken naar slachtoffers en hulp bieden waar dat kan. Maar er zullen er niet veel zijn die dat kunnen of die middelen bij zich zullen hebben om effectief een verschil te kunnen maken. Er zijn een aantal zaken dat een rampgebied gratis bij toeristen krijgt:

• Toeristen hebben doorgaans niet meer dan een koffer en wat kleren bij zich, geen middelen voor rampbestrijding

• Toeristen zijn niet of slecht bekend met de plaatselijke omstandigheden

• Toeristen hebben een taal (communicatie) probleem

• Toeristen zitten geconcentreerd in toeristencentra, de ramp bestrijkt een groot gebied

• Toeristen drukke op schaarse middelen (vermoedelijk met voorrang) zoals water en voedsel

• En er zijn nog wel wat redenen te bedenken, vermoed ik...

Ik denk daarom dat het zowel in het belang van de plaatselijke bevolking als in het belang van de toeristen is om zo snel mogelijk het gebied "toeristvrij" te maken. De eerste uren, mogelijk dagen, na een aardbeving kunnen toeristen nog welkome extra krachten zijn bij het zoeken naar overlevenden maar als de kans op overlevenden praktisch nihil wordt dan lopen ze alleen maar in de weg.

Ongetwijfeld zijn daar uitzonderingen op zoals toevallig aanwezige artsen of verpleegkundigen ofzo maar het merendeel zo snel mogelijk naar huis lijkt mij het beste.