Freethinker.nl

storm schreef

Vanmorgen hoorde ik een uitzending over wel of niet bijvoeren van de paarden in de Oostvaardersplassen. Gershom mag ik dat hier plaatsen of liever een ander topic?

Ik ga daar niet echt over, maar ik geloof dat het in het verlengde ligt van dit topic.

Je kunt het een andere naam geven maar de Oostvaardersplassen blijft een dierentuin met een wat andersoortig beheer. Dat kan niet anders in een lands dat je met enig stevig doorstappen binnen en dag te voet van west naar oost kunt doorkruisen Start om 06.00 uur in Den Haag en je staat s'avonds om 23.00 uur in Emmerik een Duitser de weg te vragen naar je hotel.
Er lopen in de Oostvaardersplassen voornamelijk heel grote grote grazers rond maar het grootste roofdier is daar de bosspitsmuis dus zwakke exemplaren worden niet tijdig opgeruimd, maar creperen langzaam dood om daarna voor het grootste deel te verrotten. Het probleem is dat een aantal mensen van mening is dat een dergelijk situatie ook in de vrije wildbaan voorkomt. Maar bij een afwezigheid van predatoren en (voldoende) aaseters wordt het bij een strenge winter een enorme rotzooi waarin mensen en kinderen rondlopen.
In een echt natuurgebied komen weinig mensen en dat zijn voornamelijk hele of halve deskundigen. Safarigangers die ook nog eens begeleid worden door experts. Dat is in de Oostvaardersplassen niet zo. Het is een open en toegankelijk gebied. En het gewone publiek bestaat uit doodnormale mensen die weinig afweten van dieren hun noden en behoeften. Gewoon publiek denkt al in een conventionele dierentuin dat alle beesten daar honger hebben. Vandaar dat zij zakken vol pinda's en andere goedbedoelde rotzooi over de hekken werpen. Maar in de Oostvaardersplassen zien zij verzwakte uitgemergelde exemplaren die echt honger en dorst lijden. Zich voortslepend op poten die het gewicht nauwelijks nog kunnen dragen! Dit kan niemand aanzien. Onmogelijk, gaat gewoon niet. En toch is daar voeren verboden. En dus zie je foto's in de krant van moedige meisjes van 16 die balen hooi naar binnen sjouwen. Zij kunnen bekeurd worden...De boswachter die dit durft te doen waar ik bij ben krijgt een heel zware en voornamelijk vermoeiende middag. Mogelijk denk je dat mijn schrijfsels al wijdlopig zijn Maar verbaal komt er helemaal geen eind aan! Want het gaat om kinderen met een hart dat terecht overloopt van medelijden en zorgzaamheid.
Wat te doen? Zie af van het idee dat de natuur haar gang moet gaan in dit landje, dit volgepakte aanslibsel van grote rivieren. Wij staan te juichen wanneer er bij ons een wolf gesignaleerd wordt. Maar een enkele wolf is al een probleem. Het heeft veel ruimte nodig. Bovendien hoort een wolf met meer wolven te zijn, en dan heb je een heel groot probleem. Dus sluit het gebied gedurende een paar dagen voor het publiek en vervang de (afwezige) roofdieren door goede jagers die zwakke en zieke exemplaren afschieten. Voer tijdig bij als je wilt voorkomen dat te veel dieren verzwakken. Winters duren maar kort bij ons.
Uw verschil van mening wordt bijzonder op prijs gesteld, dan leer ik ook nog wat.

Gershom schreef: ↑

28 feb 2018 19:56

Voer tijdig bij als je wilt voorkomen dat te veel dieren verzwakken. Winters duren maar kort bij ons.
Uw verschil van mening wordt bijzonder op prijs gesteld, dan leer ik ook nog wat.

Inderdaad bijvoeren want de dieren kunnen hun "natuurgebied" niet verlaten om te verkassen als ze met teveel voor het voedselaanbod komen te staan.
Een soort dierengetto van 56000 hectare wat inderdaad weinig met de vrije natuur van doen heeft. Als een boer zijn vee zo zou laten verkommeren stond de dierenbescherming samen met de politie op de stoep.

Sorry,
Ik verschil niet met jullie van mening. -Er komen teveel dieren- dan lijkt me steriliseren/castreren beter dan de dieren een langzame hongerdood te laten sterven.

storm schreef

Er komen teveel dieren- dan lijkt me steriliseren/castreren beter dan de dieren een langzame hongerdood te laten sterven.

Ah. eindelijk een verschil van mening.
Er zijn veel te weinig dieren, omdat er veel te veel mensen zijn.Toch heb ik een beetje moeite met het idee van castratie. Je gaat er zo irritant hoog van zingen.

Gershom schreef: ↑

28 feb 2018 23:55

storm schreef

Er komen teveel dieren- dan lijkt me steriliseren/castreren beter dan de dieren een langzame hongerdood te laten sterven.

Ah. eindelijk een verschil van mening.
Er zijn veel te weinig dieren, omdat er veel te veel mensen zijn.Toch heb ik een beetje moeite met het idee van castratie. Je gaat er zo irritant hoog van zingen.

@Gershom,
Ja hoor, we kunnen prima van mening verschillen. Maar ik had het over het mislukte project in de Oostvaardersplassen.

Muziek zoek ik op voor het muziek topic. Mag countertenoren ook of is dat te laag?

Gershom schreef: ↑

28 feb 2018 11:23

1)Ik begrijp dat jij in vele landen bent geweest, en verschillende culturen in de praktijk hebt leren kennen. Ik niet. Ik ga alleen uit van de cultuur waarin ik ben opgegroeid.


2)In die voorwaarden ben ik nooit tegen gekomen dat je het te adopteren dier niet mag slachten. Klaarblijkelijk is die absurde gedachte bij geen enkele asielbeheerder opgekomen. Waarom niet? Ik laat de vraag nog even open...

3)Een dier dat geboren wordt en opgroeit in een overbevolkte megastal, waar het geen natuurlijke band met de moeder heeft kunnen ontwikkelen, en derhalve ook geen sociaal gedrag heeft kunnen leren, weet niet dat het lijd. Het leven doet zich voor en het kent geen betere omstandigheden. Datzelfde geld ook voor dieren die wel goed verzorgd worden. Ook zij weten niet dat anderen het heel wat slechter hebben.

4)Wij kunnen dat onderscheid alleen maar maken omdat wij vergelijkings-materiaal hebben. Maar een weeskind dat als baby in een inrichting in Roemenië werd geplaatst tijdens de Chaucesku dictatuur wist ook niet dat het in een echt gezin veel beter zou zijn.
Natuurlijk voelde dat kind zich miserabel want het was hongerig en koud. Maar zo was nu eenmaal het leven...
Toen de deplorabele toestand in Roemeense weeshuizen in de publiciteit kwam, waren er veel mensen die zo'n hoopje misère wel wilde adopteren. Ook daar waren voorwaarden waaraan men moest voldoen om voor adoptie in aanmerking te komen. Daar zal wel niet in opgenomen zijn dat het verboden was het kind thuis aan zijn bed te ketenen en het te belasten met zwaar huishoudelijk werk. Ik neem aan omdat zoiets volstrekt vanzelfsprekend in niemands hoofd zal opkomen. Om vergelijkbare overwegingen vragen dierenasiel beheerders ook niet of je het adoptief dier niet wilt opeten, ook niet als je denkt dat het een goed leven heeft gehad.
En daarmee heb ik mijn eigen vraag zo goed mogelijk beantwoord.

1)
Dat was het punt wat ik wilde maken; de meeste moralitische quatsch die we over anderen uitstorten heeft te maken met cultuurverschillen.
Als iemand dus zegt wat normaal is, dan denk ik altijd; sja normaal, wat is normaal?

2)
Jouw NL cultuur heeft je geleerd dat die gedachte absurd is. Hier in Vietnam is het niet absurd. Veel landen kennen ook niet eens een dierenasiel. Het is al heel wat als ze een 'mensenasiel' hebben.

3)
Een aardig argument, edoch:
Een vrij dier of huisdier lijdt (gewoonlijk) niet.
Een dier met bestemming 'eetdier' lijdt volgens *jou ook niet.
Nu heb ik dus twee x, dieren die niet lijden. Waarom ik dan de ene wel en de andere niet zou mogen eten wordt hierdoor niet duidelijk.
Ik zeg; maar IK weet wél dat het lijdt alvorens het in mijn mondje glijdt!

*"Een dier met bestemming 'eetdier' lijdt ook niet omdat het niet beter weet." Echter; ik heb in de buurt van een varkenshouderij gewoond, je wilt niet weten hoe die beesten kunnen gillen. En niet bepaald uit vreugde.
M.i. lijden 'eetdieren' vreselijk. Door de manier waarop ze gehouden worden in te kleine ruimtes, doordat ze te vroeg bij mams worden weggehaald en doordat ze weten dat ze worden vermoord, ze proberen dan ook te vluchten als het erop aankomt.

4)
Een kind wat ik uit het asiel haal mag ik niet mishandelen.
Een dier wat ik uit een asiel haal mag ik daarom niet opeten.

Je komt nu weer terug op bestemmingsplan, maar dan in een vergelijking van mensen met dieren.
Dat kind dat snap ik wel. Hier snap ik (goddank ) het waarom wel van.
Dat dier... ik snap het nog steeds niet.
En wat je vergelijking betreft; als ik ga vergelijken begrijp ik ook niet waarom ik geen mensen zou mogen opeten. (en dat is echt waar, ik had al 's een kannibalisme topic geopend over deze kwestie!)

Mijn stelling:
Het maakt mij niet uit waar het dier vandaan kwam (uit mijn tuin, bij de buren, asiel, etc) ik eet liever een dier wat een goed en fijn leven heeft gehad als een dier wat mishandeld is geweest.

Wat vind je van mijn stelling?
En vergeet daarbij niet dat we het blijkbaar heel normaal vinden dat we wél de dieren van anderen opeten maar niet die van onszelf.
Die koe op mijn bord was misschien wel de lievelingskoe van de boerenzoon, die heeft het vertroeteld en gedaan. Het enige wat dus uitmaakt is of ik dat weet of niet.

P.S.
@Storm & @ Encyclopedist
Ik heb weer vreselijk gelachen.
Net dat plaatje aan m'n man laten zien met de vraag of ie nog gemotiveerd moest worden voor ie aan 't werk gaat.

pallieter schreef: ↑

28 feb 2018 11:05

Compleet gek die man, maar toch respecteer ik de wijze waarop hij jaagt. Zo heeft hij een reeën jacht in Schotland waar hij begonnen was met een 40 tal reeën. Er zitten nu rond de 800 reeën op dat terrein, en die hebben bijna allemaal een naam. Dat is zijn dierentuin en hij betaalt de schade aan de boeren om zijn dierentuin te kunnen houden.

Nu ken ik ook andere jagers, en op groot wild is mijn vader zeker een uitzondering. Als het over zijn reeën gaat is hij een natuurliefhebber. Als het over roofdieren gaat wil hij een krachtmeting tussen hem en een dier dat hem wil doden. Kan je zeggen dat het niet echt een eerlijke strijd is met zijn geweer. Wanneer een leeuw, grizzly beer of nijlpaard jou aanvalt, dan mag je nog een geweer hebben, dat overleef je meestal niet. Bij wolven en panters ligt dit anders, daar jaagt hij dan ook niet met een geweer op maar met een speer.

Ik moet eerlijk toegeven dat die aantrekkingskracht naar gevaar ook in mijn genen zit. Maar die drang stil ik via extreme sporten, dat geeft minder gewetens problemen.

Hemel, wat een verhaaaaal. Heeft ie dan ook die koppen aan de muur hangen?
God, die vind ik altijd zo vreselijk om te zien.

Nou ben ik nieuwsgierig naar die extreme sporten; ga d'r een topic voor openen!

Gershom schreef: ↑

28 feb 2018 15:40

Pallieter schreef;

Als het over roofdieren gaat wil hij een krachtmeting tussen hem en een dier dat hem wil doden. Kan je zeggen dat het niet echt een eerlijke strijd is met zijn geweer. Wanneer een leeuw, grizzly beer of nijlpaard jou aanvalt, dan mag je nog een geweer hebben, dat overleef je meestal niet. Bij wolven en panters ligt dit anders, daar jaagt hij dan ook niet met een geweer op maar met een speer.

Heb jij je vader wel eens gevraagd waarom hij roofdieren wil doden? Want zij willen hem in de regel helemaal niet dood hebben. Zij gaan hem liever uit de weg. Zij zullen zich tegen hem keren als zij zich bedreigd voelen, maar dan moet je ze eerst echt opzoeken.
Ik kan moeilijk navoelen waarom iemand een luipaard of een wolf met een speer zou willen doden. Ik zou de voorkeur geven aan een camera als wapen. Dan heb ik ook mijn trofee. Maar ik begrijp ook al niet waarom iemand voor zijn plezier een vis uit z'n element wil sleuren, het dier een doodstrijd laat leveren, om hem daarna gewond weer terug te gooien. Ik begrijp iemand die dat doet omdat hij honger heeft, maar ik zie nooit iemand aan de waterkant een visje bakken...

Ik zie vissers dan ook als 'de laffe jager'.

En dan bedoel ik de sport visser, die langs de waterkant naar dat dobbertje zit te turen en maar afwachten tot..
'Broodvissers' zie ik hetzelfde als onze veehouderij.
Walvisjagers vind ik vergelijkbaar met groot wild jagers.

Mijn gedachte is wel; ik ben ertegen, maar als je zo graag wil jagen doe het dan fair and square; kies een flink beest en loop zelf ook gevaar.
Ik ga immers ook geen kleutertjes pesten.

Petra schreef

Jouw NL cultuur heeft je geleerd dat die gedachte absurd is. Hier in Vietnam is het niet absurd. Veel landen kennen ook niet eens een dierenasiel. Het is al heel wat als ze een 'mensenasiel' hebben.

Ik begrijp best dat andere landen andere zeden en gewoonten hebben. In west Europa zijn mensen begaan met het lot van dieren. Zij erkennen de waarde van het weerloze. Voornamelijk omdat zij het zich economisch kunnen veroorloven. Hoe armer een land hoe minder bescherming.
Het heeft niet veel met hoge morele opvattingen te maken maar meer met een beter gevulde portemonnee.
In veel culturen behandelen ze bijvoorbeeld hun gevangenen behoorlijk slecht. Wetsovertreders zitten dan ook graag in Nederlandse gevangenissen. Daar is de behandeling beter. Veel culturen vinden dat je gevangenen moet pesten. Vrijheidsberoving vinden zij niet genoeg straf. Je moet hun leven zwaar maken. In het strafrecht zit een element van wraak. In west Europa ligt het accent meer op gedragsverandering na de straf. Je mag zelf uitmaken wat jouw voorkeur is. Wat zal het beste rendement opleveren? Veel landen kennen ook de doodstraf. Dan ben je wel van alles af, maar de kans dat je een onschuldige van het leven beroofd is een zware morele belasting. In sommige landen in het middel oosten vinden ze dat de doodstraf gruwelijk pijnlijk moet zijn. Gewoon ophangen door de veroordeelde te laten vallen om zo de nek te breken vinden zij te lief. Je moet hem voorzichtig ophijsen zodat hij langzaam gewurgd wordt. In Amerika proberen ze dat zo pijnloos mogelijk te doen d.m.v. gas of gif.
Dat werkt niet altijd even goed, maar ze vinden het beter dan iemand doodgooien met stenen.

Een vrij dier of huisdier lijdt (gewoonlijk) niet.
Een dier met bestemming 'eetdier' lijdt volgens *jou ook niet.
Nu heb ik dus twee x, dieren die niet lijden. Waarom ik dan de ene wel en de andere niet zou mogen eten wordt hierdoor niet duidelijk.
Ik zeg; maar IK weet wél dat het lijdt alvorens het in mijn mondje glijdt!

Dat kan ik echt niet beamen. Veel dieren worden louter uit onwetendheid (niet uit slechtheid) afschuwelijk behandeld. Niet voor niets zitten asiels vol met afgedankte dieren die er bij aankomst gewoon slecht aan toe zijn. Ik heb ooit eens een hond uit het asiel gehaald die later gek van angst bleek. Men had hem willen africhten als verdedigingshond. Het dier was zo opgefokt dat hij niet wilde "lossen" op commando.
Toen meenden de instructeurs dat je dat probleem wel op kon lossen door hem een z.g. teletack halsband om te doen. Wanneer de hond dan weigert een bevel op te volgen kan je hem op afstand een stroomstoot toedienen. Je kunt de sterkte variëren van licht naar hevig. Vaak wordt er daarbij geen rekening gehouden met variabele weersomstandigheden zodat een lichte schok in een vochtige omgeving veel zwaarder kan aankomen dan de bedoeling is. Ik richt zelf zeker wel honden af maar ik ga mijn beste vriend niet onder stroom zetten.
Goed d.w.z. (wenselijk) gedrag wordt uitbundig beloond. ongewenst gedrag wordt genegeerd. Succes verzekerd werkt altijd bij geestelijk gezonde honden. Je hebt iets meer tijd en geduld nodig maar het resultaat is dat de hond graag en enthousiast voor je werkt. De hond die ik ophaalde had zo'n lastig karakter dat ik eigenaar nummer negen was binnen één jaar. Ik heb hem 4 jaar lang gehad totdat ik op een kwade dag zijn halsband niet meer afkreeg. De sluiting was defect en ik moest even prutsen om hem los te krijgen. Dat gepruts triggerde zijn angst voor halsbanden, waarvan ik niet wist dat hij daarmee ooit was "Behandeld" Razendsnel viel hij aan en beet zeer diep door. Daarbij begon hij mij echt te vernielen door te gaan scheuren. Je kunt dan niets meer, behalve je arm doodstil houden om de schade niet nog groter te maken.
Mijn vrouw viel flauw. Maar gelukkig kwam mijn goede Duitse herder "Kelev"mij te hulp. Ik hoorde hem naar beneden komen en zonder zich te bedenken vloog hij zijn maatje aan,die pas toen gedwongen werd los te laten. Het was een tijd lang niet zeker of ik mij gehavende arm kon behouden. Jaren later kwamen er nog zwervende botsplinters naar buiten. Helaas moest ik afstand doen van deze geweldige hond maar gelukkig kon ik hem onderbrengen bij de bewakingsdienst van een militair terrein waar hij de rest van zijn leven kon uitdienen.
Ook de huisvesting van onze huisdieren voldoet vaak niet aan de behoefte van het dier. Een cavia opsluiten in een getralied (te klein) hokje
lijdt een beklagenswaardig leven en voor een konijn geld hetzelfde. Dan heb ik het niet eens over de broodfokkerij die zoveel mogelijk jonge dieren wil verkopen als er op enig moment in de mode zijn. Daarbij worden moederdieren vaak zolang zwanger gemaakt tot zij van uitputting bezwijken. Verder fokken wij dieren die hun eigen gezondheid in de weg zitten vanwege ridicule schoonheidseisen die worden gesteld.
Het tentoonstellen van rasdieren zou om die reden verboden moeten worden, dat zou al veel ellende schelen
Mopshonden die bij een niesbui hun ogen verliezen. Bulldogachtigen die het permanent benauwd hebben, en Duitse dog in een flat die elke dag moet traplopen waardoor zijn gewrichten veel te zwaar worden belast. Mode- honden die vanwege de populariteit zo vaak gefokt worden dat dit leidt tot pijnlijke erfelijke aandoeningen. De stoerdoenerij van foute types men een pitbull. Dieren die gebruikt worden om met elkaar te vechten tot de dood. Kan je ook lekker aan verdienen. Het is zeer slecht gesteld met het dierenwelzijn in ons land. Maar in zuidelijker landen Griekenland Spanje Portugal is het nog veel beroerder. Vandaar dat ze vaak door goede zielen hier naartoe worden gehaald omdat het hier ondanks alles vaak beter is.
Ik vraag mij wel eens af of een dier dat is ondergebracht bij een rijk welvarend Nederlands gezin niet beter af zou zijn in de kookpot van een arme Vietnamees....

*"Een dier met bestemming 'eetdier' lijdt ook niet omdat het niet beter weet." Echter; ik heb in de buurt van een varkenshouderij gewoond, je wilt niet weten hoe die beesten kunnen gillen. En niet bepaald uit vreugde.
M.i. lijden 'eetdieren' vreselijk. Door de manier waarop ze gehouden worden in te kleine ruimtes, doordat ze te vroeg bij mams worden weggehaald en doordat ze weten dat ze worden vermoord, ze proberen dan ook te vluchten als het erop aankomt.

Ik weet best dat angstige varkens kunnen schreeuwen, (Blije varkens ook trouwens) het zijn soms lawaaiige dieren. Ik kwam twee maal per week in het slachthuis om vers vlees voor de honden te kopen. (Was beter dan die rotzooi uit de diervoederindustrie) Of varkens ook weten dat zij vermoord worden kan ik niet weten. Hun vluchtneiging kan ook voortkomen uit angst voor het onbekende. Soms hebben koeien dat ook maar lang niet zo vaak. Dat ze onder erbarmelijke condities worden gehouden in mega stallen had ik al aangegeven, en dat zij daar lijden is evident. Dat zij zich daarvan bewust zijn weet ik niet zeker want ik weet niet of dat net zo werkt als bij ons. Ik weet dat ik mij van mijn ellendige jeugd ook totaal niet bewust was Tot dat ik pas na jaren tot de ontdekking kwam dat het anders hoorde te zijn. Voor die tijd was alles dat zich voordeed "normaal"! beangstigend ja, maar normaal...

Een kind wat ik uit het asiel haal mag ik niet mishandelen.
Een dier wat ik uit een asiel haal mag ik daarom niet opeten.

Niet daarom. Beiden mag gewoon niet omdat het niet de bedoeling is.

Je komt nu weer terug op bestemmingsplan, maar dan in een vergelijking van mensen met dieren.
Dat kind dat snap ik wel. Hier snap ik (goddank ) het waarom wel van.
Dat dier... ik snap het nog steeds niet.

Dat komt dat denk ik omdat ik mensen gewoon als dieren beschouw.
Iedereen zal bevestigen dat jij niet beter bent dan een indiaan of een pygmee.
(Nou ja de meesten dan) Maar als ik zeg dat ik niet beter ben dan en gorilla wordt dat plotseling (zwak uitgedrukt) heel vreemd gevonden.

En wat je vergelijking betreft; als ik ga vergelijken begrijp ik ook niet waarom ik geen mensen zou mogen opeten. (en dat is echt waar, ik had al 's een kannibalisme topic geopend over deze kwestie!)

Bij honger mag je best mensen opeten. In concentratiekampen tijdens WO II. is dat ook wel voorgekomen.
Ik vind mensen die dat doen niet slecht of moreel verdorven. Ik vind het slecht dat de lui die deze kampen in stand hielden de nood zo hoog opvoerden dat kannibalisme kon voorkomen. Gewoonlijk rust er een taboe op evenals op incest b.v.

Mijn stelling:
Het maakt mij niet uit waar het dier vandaan kwam (uit mijn tuin, bij de buren, asiel, etc) ik eet liever een dier wat een goed en fijn leven heeft gehad als een dier wat mishandeld is geweest.Wat vind je van mijn stelling?

Ik vind daar niets van. Ik kan er hoogstens mijn stelling tegenover plaatsen; Ik eet liever helemaal geen dieren, en in tijd van nood zal ik mijzelf niet afvragen wat voor een leven dat dier geleid heeft. Was het een fijn leven? jammer dan dat ik het te vroeg moest beëindigen.
Was het een shit-leven, dan is het er nu van verlost.

En vergeet daarbij niet dat we het blijkbaar heel normaal vinden dat we wél de dieren van anderen opeten maar niet die van onszelf.
Die koe op mijn bord was misschien wel de lievelingskoe van de boerenzoon, die heeft het vertroeteld en gedaan. Het enige wat dus uitmaakt is of ik dat weet of niet.

Ik acht mijzelf in staat om in tijden van nood, soortgenoten op te eten.
behalve wanneer het "Mijn Eigen" kind is. Zelfs als ik weet dat hij een goed leven heeft gehad.

Broodvissers' zie ik hetzelfde als onze veehouderij.
Walvisjagers vind ik vergelijkbaar met groot wild jagers.

Broodvissers doden dieren die een goed leven hebben gehad...Althans in vrijheid waren voordat zij gedood werden
walvisjagers idem. Zij doden grote zoogdieren die een goed leven hebben gehad. Althans in vrijheid waren voordat zij gedood werden.
Het motief is in alle gevallen economisch.

Mijn gedachte is wel; ik ben ertegen, maar als je zo graag wil jagen doe het dan fair and square; kies een flink beest en loop zelf ook gevaar.

Waarom dat nu weer? Opdat het dier terwijl hij zijn laatste adem uitblaast en zijn longen vol bloed lopen zal denken:
Toch aardig, ik had tenminste een kans?? Of is het dat mijn geweten is gerustgesteld en ik met enige trots zijn kop aan de muur kan hangen en terwijl mijn voeten gewarmd worden door wat eens zij vacht was kan denken: "Hij was sterker maar ik was slimmer"

Ik ga immers ook geen kleutertjes pesten.

Ik wel. Ik heb een tyfus hekel aan die dreinende verwende krengen!

Petra schreef:Mijn gedachte is wel; ik ben ertegen, maar als je zo graag wil jagen doe het dan fair and square; kies een flink beest en loop zelf ook gevaar.

Gershom schreef: ↑

01 mar 2018 07:08

Waarom dat nu weer? Opdat het dier terwijl hij zijn laatste adem uitblaast en zijn longen vol bloed lopen zal denken:
Toch aardig, ik had tenminste een kans?? Of is het dat mijn geweten is gerustgesteld en ik met enige trots zijn kop aan de muur kan hangen en terwijl mijn voeten gewarmd worden door wat eens zij vacht was kan denken: "Hij was sterker maar ik was slimmer"

Ik ga immers ook geen kleutertjes pesten.

Ik wel. Ik heb een tyfus hekel aan die dreinende verwende krengen!

Je kiest een groot beest omdat je geen kleutertjes mag pesten Gershom!
Kleutertjes voed je op.
En weerloze beestjes blijven we vanaf.