Petra schreef;
Ik hanteer het standpunt; de natuur zoveel mogelijk de natuur laten.
Vreten ze mekaar op; het zij zo. Is de zwakste de klos; sja, het zij zo.
Wat dieren betreft dan.
Wat mensen betreft.
Sja, we zijn niet voor niks boven het primitieve dierenbestaan uitgegroeid, denk ik hoopvol. Al vraag ik me wel eens af hoe dik of sterk dat laagje vernis in de praktijk is.
Maar goed; we communiceren. En dat is al heel wat
(Bedankt voor het schrijfstijl compliment Nu ga ik nog beter mijn best doen)
Alleen jammer dat wij in ons land geen natuur meer hebben. Omdat er geen natuurlijk evenwicht meer is. Wij denken "leuk gebiedje hier, jammer dat er geen hertjes zijn" En dan is er altijd wel een organisatie die nog een vrachtwagen vol aardige damherten overheeft, die vervolgens over het hek gekieperd worden. Alleen de veelvraat is uitgeroeid, de wolf bijna nooit thuis, en de linx is ook nergens te bekennen.
En die paar vosjes lusten geen damhert. Die hertjes planten zich onbedreigd voort met een snelheid die de konijnen niet eens kunnen bijhouden. Dan wordt er vrij snel geklaagd dat al die pokke herten het landschap vernielen en de jagers vieren weer een feestje. Maar plots is er een "actiecommitee tot behoud van het weerloze" en die heeft medelijden met die zielige dooie bambi's dus die lui bezetten het gemeentehuis. Stenen vliegen door de lucht en traangas door de straten. Auto's worden doorgesneden, en brandslangen in de fik gestoken.
Zie, dat kunnen wij in ons land dus niet hebben...Ga maar een natuurfilm kijken, ook leuk!
Omtrent onze beschaving moet ik je uit die hoopvolle droom helpen. Waren wij nog maar die "primitieve" dieren. Want dieren vreten alleen vreemde dieren op. Zij plegen geen genocide op soortgenoten. (Omdat vervolgens te ontkennen) Dieren Martelen geen soortgenoten en stellen met opzet de dood nog wat uit. Heel beschaafde amerikanen zeggen dat een beetje waterborden geen marteling is...
Zeker dieren in de paartijd vechten, maar de tegenstander hoeft niet dood. Hij moet slechts honderd meter oplazeren. De rest van het jaar zijn de soorten onderling heel verdraagzaam. Ik loop al ruim zestig jaar met honden. Die zijn letterlijk tot de tanden gewapend. Maar ik moet het eerste serieuze gevecht nog meemaken, terwijl ze echt altijd loslopen. Honden en andere roofdieren zijn op veel beschaafder dan de mens
En hebben een groot vermogen tot conflictbeheersing. Zij eten niet met mes en vork, maar verdedigen hun jongen met hun leven. Mensen gooien bommen op hun jongen. Of leiden ze op tot soldaten, en leren ze hun eigen ouders te doden. Bonobo's zijn heel geile aapjes, en lossen alles op met sex. Wil je een banaan? eerst sex...O, ok. Ze vinden het niet zondig. Ze gooien geen homo bonobo's voor straf uit hoge bomen. Toegegeven zij schrijven geen oratoria, maar bij gunstig weer zingt de zanglijster haar wonderschone melodie. UIT HET HOOFD!!
En wij schelden onze vrouwen uit voor birdbrain! Er is een kans dat die mooie vogelzang gewoon betekent: "Sodemieter allemaal op, dit is mijn tuin en blijf met je gore snavel van mijn regenworm af". Maar dat weten wij niet zeker, of wel soms?
Daarom wordt ik ook altijd razend als ik een Buma of een Zeegers of een Knevel hoor blaten dat de mens is aangesteld als rentmeester van deze aarde. Dat is ruw geschat 2 miljoen jaar lang ook aardig goed gegaan Maar toen waren er ook nog geen christenen. Maar zodra wij landbouw en veeteelt ontdekten ging het mis...Men ging bidden om regen, en de vijand jatte je appelen
En thans het gaat steeds misser! Ik kan bijna geen journaal meer zien of kinderen schieten op school hun vriendjes dood. En de Amerikaanse opper-aap roept dan dat ze onderwijzers moeten bewapenen! Dat is toch echt krankzinnig?! Soldaten gaan toch ook geen les geven?
En als je dan maar sport wilt zien kom je tot de ontdekking dat een groot deel van de atleten niet mee mag doen wegens doping. De rest van de atleten gaat gewoon door? Waarom? Omdat zij nog niet betrapt zijn daarom!
Daarom ;
Requiem aeternam
De statig ruisende pilaren, zo ongenaakbaar theatraal
filt'ren zacht het morgenlicht
fluisteren met tere bla'ren
in mijn groene kathedraal
een geheimnisvol gedicht
En luister met ontsteltenis
hoe huiveringwekkend mooi dat is.
Een bij, verstrikt in zilveren draden
in dat stille morgenuur
Danst, door schone schijn veraden
bedauwd, doorstraalt van zonnevuur
een dodendans in zijn gevangenis
Ach hoe afschuwelijk mooi dat is.
Daar stijgen wervelend omhoog
de vogels met hun zilveren stem.
In de azuren hemelboog
huilen zij hun requiem
zingen zij een dodenmis.
Hoe ontzagwekkend mooi dat is.
Nu, schitterend van zijdeglans
op het fluweelgroen mostapijt.
restanten van een laatste dans
gestolde tranen in de tijd.
twee vleugeltjes van goudbrokaat
is alles wat het achterlaat,
een licht weemoedig droefenis...
Maar zie toch eens hoe mooi dat is.
