axxyanus schreef: ↑24 okt 2017 21:52
Earthheart schreef: ↑24 okt 2017 18:55
geen vrees, ik heb al veel tests gedaan: alle geteste honden kunnen niet leren op school
Wat jij persoonlijk gedaan hebt, is totaal naast de kwestie als het om rechten gaat.
wel als het over rechten gaat die ik al dan niet toeken aan anderen en ik al dan niet schend.
Wat opnieuw naast de kwestie is. Als je over rechten spreekt, dan spreek je over iets dat beschermd is, dan spreek je over iets dat je enkel kan afnemen als daarvoor de juiste procedures zijn gevolgd. Die juiste procedures volgen is nu juist wat jij altijd naast je neer wil leggen als het over niet-mensen gaat. m.a.w. jij hebt het niet over rechten in de normale betekenis die dat woord in onze maatschappij heeft.
ok, jij hebt het dus over een nauwer begrip van rechten, noem het procedurele rechten, waarbij een uitgebreide procedure vereist is. Ik had het over een breder begrip van rechten die zowel procedurele als niet-procedurele omvat. Bij procedurele rechten moeten we gewoon extra rekening houden met de kosten-baten: hoeveel kosten die extra procedures en hoe bevorderen ze de individuen? In ons voorbeeld van de honden en recht op onderwijs is een procedureel recht niet zo goed qua kosten baten: de kosten liggen hoog als we elke hond uitgebreid moeten testen, en de baten voor de honden zijn zeer waarschijnlijk heel klein omdat we nog steeds geen honden tegengekomen zijn die kunnen leren op school. Lerende honden zijn zeeer uitzonderlijk. Dus dan is die procedure niet nodig en dan kunnen we het gewoon houden bij een niet-procedureel recht op onderwijs.
Als jij vind dat je die procedures kan negeren als het om honden gaat dan zie ik niet in waarom een racist niet evengoed die procedures mag negeren.
over welke procedures heb je het nu heel precies? Als een racist dezelfde aanpak volgt die ik volg tegenover honden op vlak van recht op onderwijs, dan zie ik nog niet wat die racist dan verkeerd kan doen.
En opnieuw ik gebruik die proxy niet bij mensen, ik gebruik die proxy bij niet-mensen. Er is nog geen niet-mens gevonden waarvan gebleken is dat hij een volwaardig lid van de maatschappij kan zijn. Dus die proxy is ook niet gefalsificeerd.
een proxy werkt altijd langs twee kanten hé: hetgeen je insluit en hetgeen je uitsluit. De proxy bepaalt een verzameling. Dan kunnen er twee tegenvoorbeelden optreden: een element binnen de verzameling dat toch niet aan het criterium voldoet en een element buiten de verzameling dat wel aan het criterium voldoet. Dan moet de verzameling respectievelijk inkrimpen en uitbreiden. Ik ben bereid om bij beide soorten tegenvoorbeelden meteen de proxy op te geven en de verzameling aan te passen. Dus als een hond wel kan leren op school, dan moeten we hem toelaten op een school, en als een niet-hond (bv een diep mentaal gehandicapte mens) niet kan leren op school, dan moeten we hem niet toelaten op een school.
Ben jij bereid om jouw proxy slechts van één kant op te geven, dus bij slechts één van de twee mogelijke tegenvoorbeelden?
Er is een verschil tussen enerzijds: deze willekeur is niet te vermijden en anderzijds: ik geef de voorkeur voor deze vermijdbare willekeur over het aantal doden dat er in het andere geval zal vallen. m.a.w. Je geeft hier aan dat je andere prioriteiten hebt dan absoluut vermijdbare willekeur ook daadwerkelijk te willen vermijden, terwijl je tot nu toe suggereerde dat vermijdbare willekeur toelaten een van de grote doodzonden op ethisch vlak waren.
het ging niet om het vermijden van vermijdbare willekeur, maar van ongewenste willekeur, die niet consistent door iedereen kan gewild worden. Aangezien een eindige snelheidsbeperking beter is voor het algemeen welzijn dan een oneindige snelheidsbeperking (i.e. geen beperking), kan iedereen consistent een eindige snelheidsbeperking willen. De maximale snelheid die het welzijn optimaliseert, ligt in een beperkte range, waarbinnen er onvermijdelijk een willekeurige waarde moet worden gekozen.
Maar het is niet mijn probleem, jij bent de persoon die beweert honden rechten te geven en jij bent het die zowat alles negeert dat nodig is om die rechten ook in de praktijk te garanderen.
niet als we het hebben over de niet-procedurele rechten, de rechten waarbij geen uitgebreide procedure vereist is.
Kinderen die door een aandoening niet kunnen praten, hebben geen recht op scholing?
ik had toch letterlijk gezegd dat alles en iedereen een recht op scholing heeft?
Voor kinderen die niet kunnen praten maar wel op andere manieren kunnen leren communiceren zodat ze wel iets kunnen leren op school, is er bijzonder onderwijs. Maar bij honden stellen we vast dat ze op geen enkele relevante manier kunnen leren communiceren om iets te kunnen leren op school.
Maar jij wil helemaal niet doen zoals we bij kinderen doen. In onze maatschappij kunnen ouders/omgeving niet zomaar hun eigen beoordeling maken over de geschiktheid van hun kind voor het onderwijs en hun kind thuis houden als zij dat persoonlijk het beste vinden. Daar komen een hele reeks procedures bij kijken. Procedures die jij wil negeren als het om honden gaat.
en welke procedures zouden wij volgens jou dan moeten volgen met kinderen en hun recht op scholing als er ergens ver weg een groot continent is met heel veel mentaal gehandicapte kinderen waarvan we al heel veel kinderen hebben gezien maar tot nu toe nog geen kind tegenkwamen dat kan leren op school?
Recht om persoonlijk beoordeeld te worden en jezelf te (laten) vertegenwoordigen en verdedigen is een belangrijk onderdeel van wat iets tot een recht maakt.
dat geldt bij mijn honden ook: van zodra een hond kan leren op school, moeten we hem toelaten op een school. Die hond werd dan toch persoonlijk beoordeeld? Het maakt dan toch helemaal niet meer uit of die hond nu wel of niet behoorde tot de soort van honden? En jij mag zo'n hond vertegenwoordigen: ik heb je al gezegd dat je mij zo'n hond mag tonen. In hoeverre we actief op zoek moeten gaan naar honden, kinderen en andere wezens die kunnen leren op school, is een heel andere vraag dan de vraag of wezens die kunnen leren toegelaten moeten worden op een school.
Als jij wil beweren dat honden de zelfde rechten hebben als mensen dan is het antwoord daarop ja. Dan hebben honden het zelfde recht op de procedure die ook mensenkinderen met verstandelijke beperkingen doorlopen die hen uiteindelijk ongeschikt voor het reguliere onderwijs verklaart.
volgens mij staat het recht op X los van het recht op een procedure. Bij dat recht op een procedure moeten we de haalbaarheid nagaan. Dat is zoals het recht op eten: wil dat zeggen dat we actief alle hongerigen moeten opzoeken en eten produceren voor hen? Of wil dat zeggen dat we niet zomaar iemands toegang tot eten (tot de winkel) mogen ontzeggen? Je hebt dus een positief recht op eten, om eten te krijgen, en een negatief recht op eten, om niet verhinderd te worden in het verkrijgen van eten. Zo ook heb je een positief recht op leven, om gered te worden, en een negatief recht op leven, om niet gedood te worden. Een positief recht op een procedure, om een procedure te krijgen, en een negatief recht, om niet een procedure ontzegt te worden. Een positief recht op onderwijs om scholing te krijgen en een negatief recht om niet verhinderd te worden om naar school te gaan. BIj de positieve rechten speelt haalbaarheid een belangrijke rol. Mensenkinderen hebben geen positief recht op onderwijs en procedures, want bij dat continent met veel mentaal gehandicapten moeten we niet alle gehandicapten opsporen, testen, procederen, certificeren en bij positieve tests naar school sturen. Omwille van een slechte kosten-batenverhouding hebben wij niet de plicht om dat positief recht op onderwijs te respecteren.
Maar ik heb je die slachtoffers aangewezen. Elke hond die scholing geweigerd werd, zonder dat hij officieel via de juiste procedure ongeschikt verklaard werd voor het reguliere onderwijs, is een slachtoffer.
enkel als die hond ten onrechte benadeeld wordt, dus als die hond wel iets had kunnen leren op school maar geen toegang tot een school kreeg.
Net zoals elke misdadiger die zonder proces gewoon opgesloten wordt een slachtoffer is. Het feit dat hij uiteindelijk de misdaad gepleegd heeft en een gevangenisstraf verdiend heeft, neemt niet weg dat er een procedure voorzien is die moet doorlopen worden alvorens we hem van zijn vrijheid kunnen beroven en als hij dus van die vrijheid werd beroofd zonder dat proces dan is hij een slachtoffer.
Daar ben ik het niet mee eens: het al dan niet moeten volgen van een procedure hangt van de haalbaarheid af. Cfr het opsluiten van krijgsgevangenen: dat zijn soldaten die duidelijk van plan waren te vechten, en ze werden minstens een aantal dagen opgesloten zonder proces, want er is geen tijd om voor alle gevangenen individueel een uitgebreid proces te doen en het is te duidelijk dat die soldaten van plan waren te vechten. De kost om snel voldoende rechters aan te stellen voor al die processen, is te hoog. Dus de kosten-batenverhouding van zo'n processen is negatief. Toch vind ik het opsluiten van krijgsgevangenen die eerste dagen (voor hun proces of voor hun vrijlating) geen schending van rechten. Ze moesten maar niet met een geweer rondlopen.