Freethinker.nl

Jan van Lennip schreef: Ik noem als voorbeeld het feit dat Duitsland nu een deelstaat is van de Europese Unie. Een terugblik naar de vorige eeuw levert een heel ander toonbeeld op dan het huidige. De verstandhouding is zelfs zo dat elk Europees land het andere zal ondersteunen. Een heel wenselijke situatie.

Zeker een wenselijke situatie, maar bedenk hoe het zover is gekomen. Hadden we dit nu ook als we toen met de nationaal socialisten in Duitsland waren gaan praten.
Neville Chamberlain?

Fish schreef: Zeker een wenselijke situatie, maar bedenk hoe het zover is gekomen. Hadden we dit nu ook als we toen met de nationaal socialisten in Duitsland waren gaan praten.
Neville Chamberlain?

In 1923 was de europese eenheid al in een eerste opzet aanwezig. Dit in de vorm van Pan Europa van de Oostenrijks-Hongaarse graaf Richard Coudenhove-Kalergi. Och hadden we toen maar........

Jan van Lennip schreef:Dit in de vorm van Pan Europa van de Oostenrijks-Hongaarse graaf Richard Coudenhove-Kalergi. Och hadden we toen maar........

HTTP 404-fout

Dat is vreemd... Deze pagina kan niet worden gevonden door Microsoft Edge

Jan van Lennip schreef:
Ik heb het niet over vredesonderhandelingen. Ik heb het over het uitvoeren van maatschappelijk sociale betrokkenheid.

Dat zijn dingen waarbij gelukkif geen bombardementen voorkomen! Helaas dus off-topic!

Peter van Velzen schreef: Dat zijn dingen waarbij gelukkif geen bombardementen voorkomen! Helaas dus off-topic!

Haha nee zo kom je niet weg. Jij vroeg om een rationele overweging voor het niet acceptabel. Dus ontopic

Fish schreef:HTTP 404-fout

Dat is vreemd... Deze pagina kan niet worden gevonden door Microsoft Edge

Ik heb het foutje er ondertussen uitgehaald.

Jan van Lennip schreef:

Peter van Velzen schreef: Dat zijn dingen waarbij gelukkig geen bombardementen voorkomen! Helaas dus off-topic!

Haha nee zo kom je niet weg. Jij vroeg om een rationele overweging voor het niet acceptabel. Dus ontopic

Ik wil helemaal niet wegkomen. Ik zie alleen niet hoe je probleemgroepen wilt uitnodigen op momenten waarop bombardementen worden overwogen. Dan ben je namelijk al in oorlog en ben je dus te laat voor een maatschappelijk debat. Maar het hoeft daarom nog niet te laat te zijn voor morele overwegingen!

Peter van Velzen schreef:[
Ik wil helemaal niet wegkomen. Ik zie alleen niet hoe je probleemgroepen wilt uitnodigen op momenten waarop bombardementen worden overwogen.

Ik heb al aangegeven dat het dan idd te laat is.

Ik denk dat je geen eind kunt maken aan een gewapend conflict met het gooien van bommen.
Je kunt er een bevolking ook niet zodanig mee demoraliseren dat het er bij de machthebbers op aan dringt de strijd te staken.
Wij hebben de uitwerking van terreurbombardementen gezien op Rotterdam. Nederland heeft toen gecapituleerd omdat het militair kansloos was. Dezelfde strategie is toegepast op Londen en Coventry, De bevolking raakte niet gedemoraliseerd. De vernietiging van Warschau vanuit de lucht, leidde ook niet tot capitulatie van Polen.
Ook bij terreurbombardementen op Duitsland wist men niet van wijken. Voor Vietnam geld hetzelfde. De Amerikanen hebben daar meer bommen afgeworpen dan alle strijdende partijen in WO.II bij elkaar, en hebben zelfs de oorlog verloren. De inzet van het atoomwapen is niet gebeurd om de oorlog te beëindigen. Japan was al aan het eind van zijn krachten.Het diende, en daarvan ben ik overtuigd, om de Russische bondgenoot te intimideren. (met weinig succes)

Let wel, de militaire doelen waren bijzaak. De bedoeling was het demoraliseren van de bevolking.
Een enkele keer is het Israel gelukt met een doelgericht bombardement een Kerncentrale in aanbouw te vernielen.(Irak)
Misschien is bij die gelegenheid veel narigheid voorkomen. De zesdaagse oorlog in Israël liet zien dat je bij verrassing De luchtmacht van een aantal landen tegelijk kunt uitschakelen. Zodat verdere tegenstand ook niet goed meer mogelijk is. Dit waren een paar voorbeelden van het effectief uitschakelen of verlammen van militaire doelen.
Cairo is toen niet gebombardeerd evenmin als Amman of Damascus. De bombardementen die Israël uitvoert als wraak voor Palestijnse acties, hebben wel het terreurelement, en zijn dus niet effectief. Zij vergroten alleen de haat en daarmee de vastbeslotenheid om de strijd eindeloos voort te zetten.
De overweldigende aanval van Amerika op Irak luidde een nieuw hoofdstuk in. Wanneer de aanval groot genoeg wordt opgezet is men kennelijk in staat een leger zodanig te desoriënteren dat er geen effectieve tegenstand meer kan worden geboden. De oorlog in Irak is echter niet gewonnen, het conflict is alleen maar uitgebreid, en het verlies aan mensenlevens is vergroot. Ook De Amerikaanse coalitie heeft zich in Irak schuldig gemaakt met misdadige bombardementen op vluchtende konvooien burgers en militairen uit Koeweit.
Er waren afspraken gemaakt voor een ongemoeide aftocht. Toch werd het weerloze konvooi afgeslacht met als smoes dat er enkele tanks met dat konvooi meetrokken. Dezelfde lamme smoes als het sprookje dat Irak beschikte over massa vernietigings-wapens, waarmee het westen om de tuin werd geleid.

Ik ben voor militair strategische bombardementen. Deze opstelling houd in dat ik een Arabische aanval op de Kernwapens van Israël niet zonder meer zou afkeuren, omdat daarmee zeer voorstelbaar een mogelijke kernaanval voorkomen zou worden. In dat gebied zou zelfs een kleine atoombom tot een uitzichtloze catastrofe kunnen leiden voor de hele wereld. Denk ik...

Een tactisch voordeel in een oorlog behaal je in de lucht. Wie het luchtruim beheerst heeft een groot overwicht omdat men kan bombarderen. Hoezeer je er ook tegen bent, het is het favoriete middel van leger- en politiek leiders. De eerste Golfoorlog was hier het beste voorbeeld van. MOABs werden afgeworpen langs de Iraakse grens waardoor landmijnen massaal afgingen en de grondtroepen naar binnen gingen.
Bombarderen kost minder stress omdat een piloot op een knop drukt op kilometers afstand zonder zelf de directe gevolgen te zien. Of tegenwoordig bombarderen vanuit Las Vegas met een drone in Irak.
Bombarderen is demotiverend omdat je de vijand niet ziet wanneer je wordt gebombardeerd. Hellfire raketten worden over heuvels heen geschoten waarbij geen spoor valt te bekennen van de Apache helicopter.
Bombarderen brengt enorme schade toe. Niet alleen fysiek maar ook psychisch. Door de aantallen doden redeneren mensen al snel in statistische gegevens ipv persoonlijk drama.

Oost Aleppo wordt intensief gebombardeerd en je kunt je niet voorstellen hoe dit moet zijn. Het is daar toch al een krankzinnige situatie die maar duurt en duurt. De wereldmachten Amerika en Rusland willen geen gezichtsverlies lijden dus gaan maar door met ondersteunen van grondtroepen door het uitvoeren van bombardementen. Ik kan me niet voorstellen dat de rebellen ooit een positief voordeel halen uit de oorlog. Het lijkt erop dat Assad steeds meer terrein wint. De strijd zou eigenlijk moeten gaan tegen IS, dus deze strijd is alleen maar goed nieuws voor IS. Maar iedere legerleider weet dat je moet strijden tegen zo weinig mogeljke verschillende tegenstanders. Dus wordt eerst de strijd aangegaan tegen de rebellen. Daarna zal IS bestreden worden door Assad. Uiteraard bestrijden de Amerikanen IS al maar dat gebeurt m.i. teveel vanuit de lucht. Deze oorlog wordt meer en meer een strijd tussen Amerika en Rusland in de zin van spierballen laten zien. Ik denk dat Rusland hier meer rendement zal halen vanwege het inzetten van brute kracht. Bombarderen is zo effectief dat het een geliefd middel is. Hoezeer dit ook verschrikkelijk is voor de burgers.