De immoraliteit van "heilig" verklaren

[dikkemick]

Nog een uitleg om mijn aversie tegen heilige boeken te verklaren.

Vandaag zondag. Breng het huisvuil wel en zie dorpsgenoten in het zwart terug komen van de 1e zondagsdienst. Behalve dat ik het triest vind, dat er jonge kinderen bij betrokken zijn, kan ik hiermee leven. Leven en laten leven. Deze mensen doen (behalve dat ze de kinderen in dit opzicht ontnemen kritisch te leren denken) naar alle waarschijnlijkheid geen vlieg kwaad.
Ik vraag me welk percentage van de christenen nog letterlijk in de heilige bijbel gelooft. Zeker in Nederland moet dat een heel klein gedeelte van de gelovigen zijn.
Hoe anders is dit met islam. Als Prief dit leest, wil ik zeggen dat ik meer wantrouwen/angst in de islam heb, dan in het christendom. Het lijkt of het christendom deze periode reeds achter haar heeft liggen en dat islam hier nog in zit.
Natuurlijk (en ik hoop dat dit ook het grootste deel van de gelovigen is) zijn er traditionele moslims en mocht er een heilige(!) oorlog uitbreken, zullen ook zij niet voorop lopen.
En dan is wat mij betreft het grote probleem (Prief?) dat je de koran erbij pakt om discussies te beslechten. Ook wetenschappelijke discussies. Het is niet meer van deze tijd om te laten zien dat we uit een klomp bloed of klei gemaakt zijn, omdat er een zo goed als waterdichte wetenschappelijk/biologische verklaring is. Dan vasthouden aan "heilige" teksten vind ik eng en bekrompen. Maar helaas is het kritisch objectief denken je bij de opvoeding (evenals bij de christelijke jongeren welke ik vandaag zag lopen) ontnomen.
Graag zou ik een mening van een bijbel-koran getrouw gelovige hierop zien.