Kind in traditioneel gezin of....

[Maria]

Maar voor een kind is het ook belangrijk, dat het een niet al te grote uitzondering is in zijn milieu, omdat het zich niet alleen conformeert met zijn thuissituatie, maar ook met zijn directe omgeving.
Als het zich in een uitzonderingspositie geplaatst ziet kan het op verschillende hem eigen manier reageren.

Ouders van beiderlei kunnen, kunnen een kind geestelijke bagage meegeven, zodat deze niet in een uitzonderingspositie komt, dat heeft een kind sowieso met twee vaders of moeders.

Daar zeg je het al.
Ze kunnen.

Ik maak er liever van ze zouden moeten kunnen...
Maar zoals Kiks net aangaf over de diversiteit waarin een mens en zijn situatie uniek is, is het voor alleen ouders absoluut een onmogelijke zaak dat allemaal te zien en ook te kunnen begeleiden, zeker daar een kind meester is in het verbergen van dingen en gevoelens, waarvan het denkt, dat het een geliefde verdriet zou kunnen doen en zij het ook niet kunnen oplossen.
Dat kind verzwijgt dat vaak bewust en later onbewust.

Dan hebben ouders, die zelf ervaren hebben wat het is, toch in mijn ogen een pré.
En dat zijn mensen die zich heel bewust ook in een uitzonderingspositie hebben geweten en dat niet gesublimeerd (kunnen) hebben, maar het nog altijd kunnen (aan)voelen.
Op wat voor manier en van wat voor kunne dan ook.................is dan niet irrelevant.

Een leraar op mijn middelbare school wist exact het goede te zeggen op een moment dat het bij mij aansloeg, terwijl hij geen enkel detail wist, maar vermoedelijk wel de gevolgen had aangevoeld.
Maar toen was ik al 17.

[Vit]

Als het mannen waren geweest, was dat niet anders geweest. Ik heb geen enkele reden om daar iets van gevaar voor mijn kind achter te zoeken. Bij pedoseksuelen zou ik dat niet doen.

Dank voor jouw antwoord, ik ga daarbij uit van een gezonde argwaan, want dat weet je nooit zeker en als er wel wat gebeurd, zit zo'n kind er het hele leven mee opgescheept (moi).

Een van die twee uit het verhaal, had dezelfde dag een opmerking trouwens wat dus mijn argwaan opwekte, hij vond kerktorens een fallus symbool de griezel.

[Vit]

Daar zeg je het al.
Ze kunnen.

Ik maak er liever van ze zouden moeten kunnen...

Je lijkt mijn vriendin wel, die zegt het net zo en dat bedoel ik ook, op zich heb ik er niets op tegen dat in deze tijd een homoseksueel stel voor een kind zorgt, maar een vinger aan de pols lijkt mij niet misplaatst, het ideale voor een kind en dat is zelden het geval dat weet ik wel, is een gezin waarbij de ouders elkaar aanvoelen en de juiste bagage meegeven.

Zelf heb ik er niet zo'n moeite mee gehad mijn zoon (inmiddels bijna 33) te begeleiden, maar ik was dan ook vader en moeder tegelijk.

[Henry II]

Ik zet dit bericht er nog maar een keer bij, want deze is in het gemodereer verdwenen:

Vaders en moeders
Er is steeds meer onderzoek beschikbaar waaruit blijkt dat de vader een andere invloed heeft op de ontwikkeling van het kind dan de moeder. Vaders en moeders kunnen elkaar niet vervangen, ze hebben een meerwaarde ten opzichte van elkaar. Je hebt een moeder nodig om geboren en gezoogd te worden, om te leren omgaan met je gevoelens door te praten en getroost te worden. Je leert veiligheid te ervaren in jezelf als het lastig wordt.

Van je vader leer je daarnaast om met lef en onbevangenheid de samenleving in te stappen, avonturen aan te gaan en grenzen op te zoeken. Je leert veiligheid te ervaren in de buitenwereld en je leert om je agressie te reguleren. Deze twee invloeden - de mannelijke en de vrouwelijke - kunnen niet zonder elkaar. Als je alleen een vader of alleen een moeder hebt, krijg je niet alle bagage mee die je nodig hebt.

Het ongecontroleerde en vaak spannende spel van vaders heeft een pedagogische functie die niet onderschat zou mogen worden. Dat moeders dat vaak wat afremmen, is prima. Maar als er geen samenspel is tussen die twee krachten, en er alleen maar de beschermende invloed van de moeder is - 'Kijk uit schat, niet zo hoog/hard/ver/diep/ruw/dicht bij het water' - krijg je bange kinderen en symbiotische relaties.

http://www.volkskrant.nl/opinie/biologi ... ~a3517370/" onclick="window.open(this.href);return false;

Dan gaat dit wel over 'moderne' gezinnen waarin de rollen van man en vrouw anders zijn dan die van pak hem beet 50 jaar geleden. Laatst nog een docu gezien over een Limburgs gezin met 13 kinderen (was rond 1950 heel gewoon) waarbij de kinderen nooit door moeder geknuffeld werden en eigenlijk door hun oudere zussen en broers werden opgevoed. En waarbij de vader er eigenlijk nooit was, want die werkte in de mijnen en sliep overdag. Ik vind het wat kort door de bocht dit onderzoek. Wat zou je denken van de rol van té kleine gezinnen. Een gezin met minder dan 4 of 5 kinderen is biologisch heel onnatuurlijk. Is daar onderzoek naar gedaan soms? Het is leuk om een ideaalbeeld voor te schotelen over de rol van moeder en vader, maar dat is dan wel een rol die relatief jong is. En hoeveel kinderen zijn er al die eeuwen niet verknipt door de manier van opvoeden die wij nu helemaal fout vinden. Ouders hechtten zich vaak niet zo aan kinderen totdat deze een jaar of tien waren, omdat kinderen vaak deze leeftijd niet eens haalden. Dit was tot nog geen 100 jaar geleden heel gebruikelijk. Niks liefde, kinderen waren een natuurlijk gevolg van het huwelijk. Vaak eerder vervelend dan liefdevol bejegend. En vanaf een jaar of 12 of nog eerder mochten ze lekker gaan werken.

[Vit]

Dan gaat dit wel over 'moderne' gezinnen waarin de rollen van man en vrouw anders zijn dan die van pak hem beet 50 jaar geleden.

Inderdaad, in mijn jeugd hadden ouders totaal geen verstand van kinderpsychologie, als je ergens mee zat kon je het zelf uitzoeken en moest je vooral niet zeuren, dat is tegenwoordig wel anders in zoverre dat men er capabel voor is, internet helpt hier ook wel aan mee door info.

[Maria]

...........gebeurd, zit zo'n kind er het hele leven mee opgescheept (moi).

Misschien een extra stel voelhorens?
Vergeet niet dat in zo'n geval een uitzondering een norm kan gaan lijken.
En een vertekend beeld geeft.
De uitzondering is al erg genoeg.

[Bram Kaandorp]

Wat ik uit de bijdragen van Vit haal is een argwaan bij ieder homostel, omdat een van de twee (of beide) pedo zou kunnen zijn.

Waarom niet dezelfde mate van argwaan bij heterostellen? Er zijn (helaas) genoeg verhalen van gezinnen met éen vader en éen moeder waarbij de vader de kinderen misbruikte.

Ik wil niet zeggen dat heterostellen even verdacht zijn, maar dat het argwaan van Vit onevenredig groot is richting homostellen.

[Vit]

Waarom niet dezelfde mate van argwaan bij heterostellen? Er zijn (helaas) genoeg verhalen van gezinnen met éen vader en éen moeder waarbij de vader de kinderen misbruikte.

Procentueel gezien is dat logischerwijs meer en kun je dat niet voorkomen, maar bij homostellen (mannelijk) wel.

Btw ik heb niets tegen homo's, hoewel ik beter tegen zoenende vrouwen kan dan mannen, maar dit terzijde.

[appelfflap]

Wat ik uit de bijdragen van Vit haal is een argwaan bij ieder homostel, omdat een van de twee (of beide) pedo zou kunnen zijn.
.

pedofilie is toch een heel bekende strategie om je homohaat te rationaliseren en te verpakken?

[Vit]

pedofilie is toch een heel bekende strategie om je homohaat te rationaliseren en te verpakken?

Begrijpend lezen is moeilijk ik weet het, dus je krijgt een 5 voor de moeite.

[Doppelgänger]

Waarom niet dezelfde mate van argwaan bij heterostellen? Er zijn (helaas) genoeg verhalen van gezinnen met éen vader en éen moeder waarbij de vader de kinderen misbruikte.

Procentueel gezien is dat logischerwijs meer en kun je dat niet voorkomen, maar bij homostellen (mannelijk) wel.

Ik zou nu toch graag heel snel een robuuste onderbouwing willen zien voor de insinuatie dat kinderen relatief gezien vaker misbruikt worden door homoseksuele ouders dan heteroseksuele. En dat hetero's betere ouders zouden zijn dan homo's.

Btw ik heb niets tegen homo's, hoewel ik beter tegen zoenende vrouwen kan dan mannen, maar dit terzijde.

Jammer dat er na 'ik heb niets tegen homo's' vaak toch een 'maar' volgt. In feite zeg je hier: "Ik heb niets tegen homo's, maar ik voel irrationele gevoelens van walging als ik twee mensen van hetzelfde geslacht intiem zie doen." Gevoelens die het gevolg zijn van stelselmatige stigmatisering van homoseksuele mensen. Je hebt dus wel degelijk iets tegen homo's, anders zou je deze irrationele gevoelens niet hebben.

[Vit]

Ik zou nu toch graag heel snel een robuuste onderbouwing willen zien voor de insinuatie dat kinderen relatief gezien vaker misbruikt worden door homoseksuele ouders dan heteroseksuele.

Dat is niet zo en dat heb ik dus ook niet beweerd.

Dat heel snel zeg je maar tegen je vrouw of zeau.

En dat hetero's betere ouders zouden zijn dan homo's.

Tikkie terug Jaap, 2 links naar artikelen die over de voordelen handelen.

ik voel irrationele gevoelens van walging als ik twee mensen van hetzelfde geslacht intiem zie doen." Gevoelens die het gevolg zijn van stelselmatige stigmatisering van homoseksuele mensen. Je hebt dus wel degelijk iets tegen homo's, anders zou je deze irrationele gevoelens niet hebben.

Nee hoor mogen ze helemaal zelf weten, ik krijg alleen gevoelens van afkeer als ik zoenende (["mannen"]) zie, hand in hand lopen zal mij een worst wezen.

Btw, "hoewel" betekend niet hetzelfde als "maar".

[kiks]

Tikkie terug Jaap, 2 links naar artikelen die over de voordelen handelen.

De links die je gaf gaan helemaal niet over homoseksuele ouders. De connectie die jij legt is onjuist.
Ik zou de onderbouwing ook wel eens willen zien dat homo-stellen en met name mannelijke homo-stellen slechtere ouders zouden zijn dan hetero-stellen. En met onderbouwen zou ik ook graag de onderzoeken zien waar dat uit blijkt. Ik kan ze niet vinden, maar misschien kun jij het.

Groet

kiks

[Maria]

Het is soms een hele kunst om je cognitieve dissonanties opzij te zetten.

Maar als je beseft dat de cognities ten grondslag liggen van je gevoelens denken, is het misschien gemakkelijker om die los te laten en er objectiever mee om te gaan.
Voorwaarde daarvoor is ook dat je gedachten en inschattingen van aantallen en percentages even opzij zet, totdat je het ook aan kunt tonen via objectieve onderzoeken.

Misschien dat je dan los kunt komen van je cognities en je meningen kunt herzien op meer reëele basis.

[Peter van Velzen]

Nee hoor mogen ze helemaal zelf weten, ik krijg alleen gevoelens van afkeer als ik zoenende (["mannen"]) zie, hand in hand lopen zal mij een worst wezen.

Btw, "hoewel" betekend niet hetzelfde als "maar".

Als je een kind was dat was opgevoed door twee homo's had je daar waarschijnlijk geen last van gehad
Ik had er vroeger ook last van, maar dat is flink minder geworden. Wel staat het me nog steds tegen als ik in de mening verkeer dat het geen homo's zijn. Raar he?

Het verschil tussen hoewel en maar is subtiel.

A hoewel B, betekent hetzelde als B maar A. of hoewel B, A. Hoewel staat dus voor de inleidende zinshelft. Maar staat voor de afsluitende zinshelft.