Henry II schreef:maar hoe je menselijk gedrag in het DNA kunt opslaan dat is een ander verhaal
Het is al vrij wel sinds het begin van de evolutieleer bekend dat gedragingen net zozeer een onderdeel vormen van geevolueerde kenmerken als, bijvoorbeeld, de kleur van haar of de vorm van een ledemaat. Evenzo weten we van een hoop menselijke gedragingen dat ze een
basis hebben in de biologie. Zo zijn er, bij de meeste mensen, bepaalde fysiologische reacties op het zien van geweld, verwondingen, ziekte, dood - reacties die in de eerste plaats biologisch van aard zijn, en pas daarna leiden tot een cultureel bepaalde tegenreactie. Hoe je omgaat met je vecht/vlucht-reflex is deels biologisch bepaald (eg. de sterkte van instinctieve responsen zoals adrenalineproductie, de aanwezigheid van testosteron, enzovoort), en deels cultureel.
Het is een lopende discussie in hoeverre cultuur onze biologische aanleg beinvloedt. Ik wissel ook nogal eens van mening wat dat betreft: soms overtuigen verhandelingen als die van Frans de Waal mij ervan dat biologie in de vorming van moraliteit de hoofdrol speelt, andere tijden bedenk ik dat cultuur ook in belangrijke mate onze fysiologie kan beinvloeden (bijvoorbeeld: bij sommige mensen is door (psychologisch) trauma de pijn/plezier reflex dusdanig aangetast dat de twee niet meer uit elkaar kunnen worden gehouden - een dergelijk persoon zoekt dan soms situaties op die niet bij de moraliteit van de meeste mensen past).
Henry II schreef:Je DNA zou dan in je allereerste cel al zoveel informatie moeten hebben, dat je gehele hersenstructuur erin zit opgesloten.
Niet in het minst. Het is handig om voor dit soort onderwerpen wat informatie op te doen over embryologische ontwikkeling, en dan met name die van het endocriene stelsel en het centrale zenuwstelsel. Je moet je bedenken dat het gehele menselijke lichaam gevormd wordt door pakweg 30.000 coding genen, en mogelijk nog eens zoveel regulatoire genen - een minuscuul aantal, als je kijkt naar alleen al de aantallen complexe
fysiologische responsen die hiervan het gevolg zijn. Het is de
wisselwerking tussen al deze genen die uiteindelijk het fenotype produceert, inclusief een significant deel van onze gedragingen.
Het is vooral belangrijk om in de gaten te houden dat DNA
geen blueprint is voor het menselijk lichaam. Er is in het DNA geen kaart aanwezig die zegt "dit stukje moet hier, dat stukje moet daar". Het DNA bevat slechts 'instructies' die een cel vertellen wat die onder bepaalde omstandigheden (osmotische druk, aanwezigheid van bepaalde chemicalien, enz) moet doen. Het is door de complexe interactie van deze responses op cellulair niveau dat zich uit een bevruchte eicel een mens ontwikkelt. Zenuwstelsels vormen geen aangeboren patronen omdat er een bouwmodel in het DNA is besloten, maar omdat de cellen van het zenuwstelsel reageren op omgevingsprikkels.
If I want to manufacture biological weapons with my copy of iTunes, I will, fascists. Ditch this bullshit. -- Maddox