Bijbel en koran verbieden net als Mein Kampf

[pallieter]

Ik heb een hekel aan boekverbranding. Omdat er nog eerste, tweede en derde generaties overlevende zijn van de holocaust zou ik nog even wachten met het vrijgeven van Mein Kampf, maar daarna heb ik geen bezwaar.

Dat is inderdaad de eerste en enige valabele redenen om iets niet te verspreiden die ik ooit heb gehoord.

[Blues-Bob]

Moeten regels om mein kampf te verbieden universeel.zijn / gelden om het verbod op mein kampf te verbieden?

Groet,

Bob

Volgens mij wel. Je kan niet een beetje vrij zijn. Je bent vrij of je bent niet vrij.
Boeken en ideeën mogen nooit verboden worden, hoe walgelijk ook. Want het moment dat je start met te verbieden weet je niet waar je zal eindigen.

Maar werkt dit ook de andere kant op? Dat was namelijk mijn vraag, die aansloot bij de OP. Is een reden om X te verbieden altijd universeel geldend? Of is er een plek in deze wereld voor willekeur? Ik vroeg NIET of regels om iets niet te verbieden universeel moeten zijn. Als de retoriek zou zijn dat mein kampf vrij gegeven moet worden omdat andere boeken ook vrij gegeven worden, zou mijn vraag zijn:
Zijn er regels en dus vergelijkingen nodig om iets NIET te verbieden? Mijn idee is dat de meesten geen regelsysteem betogen om iets niet te verbieden (of we er ons ook naar gedragen, is een tweede). Je geeft dus mi een antwoord op een niet-gestelde vraag.

Verder stel ikzelf een verbod op MK niet op prijs, en denk ik dat we verkoop.zo kunnen reguleren dat slachtoffers er niet door gekrenkt hoeven worden.

Groet,

Bob

[Gralgrathor]

Dingen

Voor mij is het een simpele cost/benefit analyse, met de inbreuk op het vrijheidsideaal aan de kant van 'cost' in geval van verbieden.

[Blues-Bob]

Dingen

Voor mij is het een simpele cost/benefit analyse, met de inbreuk op het vrijheidsideaal aan de kant van 'cost' in geval van verbieden.

Kun je daar wat specifieker over zijn. Het enige wat af lijkt te vallen is een deontologische benadering van een ethisch probleem. Waarom laat je die afvallen, en hoe bepaal je wat een bate mag kosten? Maar ook ben ik benieuwd wie wat mag / mogen inbrengen in zo'n besluit en waarom.
Groet,

Bob

[Gralgrathor]

Het enige wat af lijkt te vallen is een deontologische benadering van een ethisch probleem.

Ik denk dat een dergelijke benadering past bij een minder volwassen samenleving, die minder verwacht van persoonlijke verantwoordelijkheid. Niet dat ik nu zulke hoge verwachtingen heb, maar ik ben een idealist.

[Blues-Bob]

Grappig want ik zie veel utilitaristische benaderingen juist als paternalistisch en een bron van disciplinering. Als je het hebt over een uitgesproken kantiaanse opvatting gevat in een categorisch imperatief, dan snap ik het op zich wel. Dat is een regel die altijd, overal en onder alle omstandigheden geldt, maar dat is dan ook de eniige regel. Om nog maar te zwijgen dat utilitarisme vermoedelijk meer tot zelfdisciplinering leidt dan tot zelfontplooiing. Met andere woorden denken vanuit consequenties vind ik ruimte bieden aan machtsystemen die ik onacceptabel vind. Denken vanuit streven is mogelijk prettiger ()teleologische ethiek). maar teleologische ethiek neigt minder naar kosten baten analyses

Hroet,

Bob

[Peter van Velzen]

Het verschik tussen de deontologische benadering en de utilitatistische is dt de tweede een afweging is op grond van de eerste, JE gebruikt in de praktijk vaak enkele vuistregels en als die met elkaar in strijd zijn, dan moet je de voor en nadelen tegen elkaar afwegen. Maar het toelaten van boeken is helemaal geen issue dat kwaad doet. Er valt dan ook niets af te wegen. Niet het toelaten van mein Kampf doet kwaad, maar allleen het voeren ervan!

[Blues-Bob]

Het verschik tussen de deontologische benadering en de utilitatistische is dt de tweede een afweging is op grond van de eerste, JE gebruikt in de praktijk vaak enkele vuistregels en als die met elkaar in strijd zijn, dan moet je de voor en nadelen tegen elkaar afwegen. Maar het toelaten van boeken is helemaal geen issue dat kwaad doet. Er valt dan ook niets af te wegen. Niet het toelaten van mein Kampf doet kwaad, maar allleen het voeren ervan!

Utilitarisme is in beginsel een kritiek op deontologie, en in die zin een voortvloeisel uit de deontologische benaderingen. Maar de gehanteerde argumenten verschillen enorm zo staat een hedonistische calculus lijnrecht tegenover een imperatief.

Bedoel jij echter niet meer dat je normatieve ethische theorieën, in een toegepaste ethiek verwerkt? Dat is inderdaad pragmatisch bezien zinvol, naar mijn smaak. Het betekent echter niet direct dat het ene voortkomt uit het ander. Echter door goed te mengen kom je hopelijk tot een optimale oplossing. Daar vind je mij gelijk, overigens, maar ik kom dan ook alleen toegepaste ethiek tegen binnen mijn leefsetting. Hierbij beperk ik mij persoonlijk overigens niet tot normatieve ethiek, maar ook descriptieve ethiek heeft hier een plek in, zonder terug te willen vallen op naturalistische drogredenen e.d.

Maar goed, ik had mijzelf tot doel gesteld niet mijn oplossing als norm van deze draad te stellen. Juist omdat ik weet dat mijn oplossing voor dit specifieke ethische probleem voor veel mensen nogal contra-intuitief is (ik vind bijvoorbeeld dat een jood die emotioneel lijdt onder het idee dat mein kampf verkocht, gedrukt en herdrukt mag worden, niet meer recht heeft om het werk te verbieden dan een jood die deze emotionele lading niet heeft, of een niet-jood die er wel door geëmotioneerd raakt, of een niet-jood die er niet door geëmotioneerd raakt, enfin noem de smaken maar op) Het belang en de relatie zijn wat mij betreft te klein daarvoor. In dit geval is het wat mij betreft makkelijk om mijzelf opzij te schuiven.

Groet,

Bob