http://www.tvgids.nl/Hilmi_werd_Heleent ... kel/72732/" onclick="window.open(this.href);return false;
Zijn verhaalHilmi werd Heleentje, daarna David
Van het Palestijnse jonge Hilmi, geboren met een 'open buik', werd noodgedwongen een meisje gemaakt. Ria Bremer zoekt dinsdag in Vinger aan de pols uit hoe het nu met haar gaat.
Liefst twintig jaar - van 1980 tot en met 2000 - presenteerde Ria Bremer het medische programma Vinger aan de pols. Uit het grote archief koos zij een aantal spraakmakende afleveringen om op terug te blikken. Vorige week werd de eerste van vier terugblikafleveringen uitgezonden. Met succes. Er keken 970.000 mensen naar.
Noodgedwongen een meisje
Opnieuw zoekt Ria Bremer deze week een patiënt van toen op. In deze aflevering is dat Hilmi. Het Palestijnse jongetje werd eind jaren tachtig in de buurt van Jeruzalem geboren met een 'open buik' waarin eigenlijk niets op zijn plaats zat. Toen hij anderhalf jaar oud was, werd er tijdens een ingrijpende operatie in het Radboud Ziekenhuis in Nijmegen noodgedwongen een meisje van hem gemaakt.
Zwaar beschadigd
De artsen kijken, zo blijkt dinsdag in Vinger aan de pols, nu heel anders tegen de situatie aan. Ria Bremer ontmoet de artsen van toen. Zij herinneren zich de twijfel en zeggen dat ze een zwaar beschadigd kind hebben achtergelaten. Ze weten het zeker; dit hadden ze nooit mogen doen, maar het was met de kennis van toen de enige mogelijkheid. Na de operatie werd Hilmi Heleentje. Hoe is het nu met haar? Ria Bremer zoekt haar op en ontdekt dat Heleentje inmiddels David heet.
http://alfredmuller.net/2013/05/30/ik-b ... te-noemen/" onclick="window.open(this.href);return false;
mei 2013
Dat hij in een religieuze sfeer is opgegroeid lijkt hier niet belangrijk te zijn.“Ik was 21 maanden toen ik in Jemima kwam. Dat was in oktober 1989.”
Open buik
Hij werd geboren in een moslim gezin met tien kinderen. Zwaar gehandicapt welteverstaan. Met een open buik. Hoewel het niet helemaal duidelijk was of hij een jongen of meisje was, gaven zijn ouders hem de jongensnaam Hilmi.
Zijn ouders brachten hem naar het Hadassah ziekenhuis in Jeruzalem. Daar onderging hij een operatie om de buik dicht te maken en een stoma te ontvangen. Vervolgens belandde hij in het Caricas ziekenhuis in Bethlehem. Dat gebeurde allemaal in de tijd van de Eerste Intifada – de eerste Palestijnse opstand – een tijd waarin veel geweld plaatsvond.
Na 18 maanden zei de directeur dat hij een plek bezet hield. Een Duitse arts suggereerde contact op te nemen met Ed en Heleen Vollbehr. Deze namen hem op in Jemima. Ze brachten hem naar Nederland gebracht voor nog een operatie om de buik verder te sluiten. Er werd beslist dat hij als meisje door het leven zou gaan en Heleen zou heten. Maar toen hij opgroeide vertoonde hij het gedrag van een jongen.
Wie ben ik
In april 2002 begon hij zich af te vragen: wie ben ik eigenlijk? Een jongen of en meisje?
“Ik wist gelijk het antwoord: ik ben een jongen. Toen was ik 14 jaar oud.”
Hij sprak met anderen over het besluit en iedereen was het met hem eens.
“Ik moest ook een naam hebben. Eerst dacht ik Ed. Maar nee. Ik besloot me David te noemen. Hij was belangrijk voor christenen, joden en moslims. We spraken ook met onze familie. Die waren er blij mee. Ze zeiden dat het een juist besluit was. In Jemima heb ik het ook tegen iedereen gezegd. Maar sommigen konden er moeilijk aan wennen.”
David zat op de Zweedse School Sira in Beit Jala maar heeft door de veelvuldige bezoeken aan Nederland veel gemist. Deze bezoeken waren noodzakelijk vanwege zijn medische conditie.
....
“Als ik anderen over Jemima vertel, gebruik ik mijn eigen verhaal. Voor mij heeft het mogelijk het verschil uitgemaakt tussen leven en dood. Families denken soms als ze een gehandicapt kind krijgen: laat dit kind maar sterven. Zij die in Jemima terecht gekomen zijn hebben nu een goed leven.”
Alleen ik vraag me af hoe hij vanuit een moslim gezin in een Presbyteriaanse omgeving kwam.
Alleen vanuit de hulpverlening en het tehuis?
Laatste alinea?
