Screening voor publieke functies..

[Jagang]

Eigenlijk ben ik, als iemand die streeft naar een transitie richting duurzaamheid, blij met degenen die mijn vraag met een "ja" hebben beantwoord.
En ja, je zou het ook zo kunnen stellen als Döppelganger deed.
Ik stelde mijn vraag vooral voorzichtig omdat het erg makkelijk is om zomaar een (ethische) stelling ergens neer te plempen, om daarna een vracht bezwaren over je heen te krijgen.

Juist doordat bestuurders en leidinggevenden vaak psychopatische/narcistische trekjes hebben zijn de door hun geleidde bedrijven en ondernemingen een succes.
Deze mensen moeten objectief en zonder emotionele/morele overwegingen besluiten nemen om de structuur en groei in stand te houden.
Door hun persoonlijkheidsstructuur worden ze eigenlijk richting die beroepen gejaagd omdat deze aansluiten op wat zij nodig achten in het leven en het hun ook geven: geld, macht, controle, ego.

Hoi, Merijn1986, en welkom op dit forum.

Mijns insziens zeg je hier een paar tegenstrijdige dingen.
Je stelt dat mensen met psychopatische/narcistische trekjes beter objectieve beslissingen kunnen nemen, zonder emotionele overwegingen, maar is het nastreven van ego- en banksaldovergroting geen emotioneel iets?
Waarom zou het najagen van eigenbelang "objectiever" zijn dan rekening houden met anderen?

En wat is succes?
Dragen crises, veroorzaakt door eigenbelang en risico's nemen, bij aan het "succes"?
Is de uitputting van de aarde waarop wij allemaal leven een succesverhaal?
Het huidige paradigma stelt inderdaad dat materieel gewin voor enkelen, en groei de enige (denkbare) werkelijkheid is.
Maar is dat wel zo?
Is het eigenlijk wel meer dan een politieke keuze om een set incentives te hanteren dat een bepaald type mensen aantrekt?
Mag iets nog wel een succes heten als het slecht voor ons is?
En zo ja: maak je mensen dan niet ondergeschikt aan structuren?

Een bedrijf die veel maatschappelijke invloed heeft, maar wel een bedrijfsstructuur heeft waarin het nodig schijnt te zijn om een narcist/psychopaat aan het roer te hebben, doet zelf in den beginsel al iets fout, en legt de schuld zo buiten haarzelf.

Ja, en nee.
Als we leven in een maatschappelijke context die stelt dat mensen primair concurrenten van elkaar zijn, ben je natuurlijk wel gek als je daar niet in meegaat. Dat is een beetje een gevangenendilemma.
Psychopaten zijn natuurlijk wel hele goede concurrenten.

Je kunt niet een kandidaat die alle beschikbare eigenschappen heeft om jouw bedrijf te leiden af laten ketsen op een gebrek aan empathie als je vraagt om mensen die zo in elkaar steken.

Zij moeten kritisch naar zichzelf kijken, waarom zouden bepaalde persoonlijkheidsstructuren het goed doen bij ons?

Nou, introspectie is natuurlijk niet het sterkste punt van mensen met narcistische/psychopathische trekjes.

Verder valt het me heel erg op dat je schrijft vanuit wat een bedrijf wil.
Maar wat als we een andere economie zouden willen, die gebaseerd is op andere waarden?

Hoe zorgen wij ervoor dat de mensen aan het roer vanuit hun natuurlijke aard die wij wenselijk achten het bedrijf kunnen leiden, zonder dat het sociaal-maatschappelijke klimaat binnen het bedrijf en jegens het doel wordt verstoord?

eerst maar eens een zelfscan dus

Bij "mensen aan het roer" begint het mij al een klein beetje te jeuken.
Hoe vind je het zelf, dat we de basis van onze bestaanszekerheid uit handen geven aan een klein clubje "roergangers" met een zelfzuchtige agenda?

Zou het ook wat minder hiërarchisch kunnen allemaal, met wat meer aandacht voor horizontale betrekkingen en democratie?

[Merijn1986]

Juist doordat bestuurders en leidinggevenden vaak psychopatische/narcistische trekjes hebben zijn de door hun geleidde bedrijven en ondernemingen een succes.
Deze mensen moeten objectief en zonder emotionele/morele overwegingen besluiten nemen om de structuur en groei in stand te houden.
Door hun persoonlijkheidsstructuur worden ze eigenlijk richting die beroepen gejaagd omdat deze aansluiten op wat zij nodig achten in het leven en het hun ook geven: geld, macht, controle, ego.

Hoi, Merijn1986, en welkom op dit forum.

Mijns insziens zeg je hier een paar tegenstrijdige dingen.
Je stelt dat mensen met psychopatische/narcistische trekjes beter objectieve beslissingen kunnen nemen, zonder emotionele overwegingen, maar is het nastreven van ego- en banksaldovergroting geen emotioneel iets?
Waarom zou het najagen van eigenbelang "objectiever" zijn dan rekening houden met anderen?

Nee, er wordt door de opzet van de bedrijfsstructuur verkapt gevraagd om mensen die zonder emotionele beweegredenen beslissingen nemen, waardoor zij als een magneet werken op een grote groep mensen die naast en dankzij hun 'stoornis' geschikt zijn voor de positie.
Dat daar successen uit voortkomen, terwijl ook immoreel wordt gehandeld, is in beginsel de fout van het bedrijf, niet de aangestelde bestuurder.
Dat er legio mensen zijn die prima objectief kunnen denken en handelen, gecombineerd met emphatisch vermogen, is zonder meer waar, alleen omdat de eisen in het takenpakket vragen om een instelling die deze mensen niet bezitten, of niet ten uitvoer willen en kunnen brengen, vallen ze vaker buiten de boot.

En wat is succes?
Dragen crises, veroorzaakt door eigenbelang en risico's nemen, bij aan het "succes"?
Is de uitputting van de aarde waarop wij allemaal leven een succesverhaal?
Het huidige paradigma stelt inderdaad dat materieel gewin voor enkelen, en groei de enige (denkbare) werkelijkheid is.
Maar is dat wel zo?
Is het eigenlijk wel meer dan een politieke keuze om een set incentives te hanteren dat een bepaald type mensen aantrekt?
Mag iets nog wel een succes heten als het slecht voor ons is?
En zo ja: maak je mensen dan niet ondergeschikt aan structuren?

Ik probeer enkel te analiseren wat er nu veelal gebeurd, zonder oordeel, en draag daar een naar mijn mening passende oplossing voor.
De kern van het probleem moet niet aan externe factoren worden toegeschreven wanneer de kern zo is opgezet dat je praktisch om vraagt.
Wat je allemaal aandraagt, het gevolg van (...), is geenzins mijn zienswijze op deze kwestie en voer voor andere discussies.

Een bedrijf die veel maatschappelijke invloed heeft, maar wel een bedrijfsstructuur heeft waarin het nodig schijnt te zijn om een narcist/psychopaat aan het roer te hebben, doet zelf in den beginsel al iets fout, en legt de schuld zo buiten haarzelf.

Ja, en nee.
Als we leven in een maatschappelijke context die stelt dat mensen primair concurrenten van elkaar zijn, ben je natuurlijk wel gek als je daar niet in meegaat. Dat is een beetje een gevangenendilemma.
Psychopaten zijn natuurlijk wel hele goede concurrenten.

Ik beconcurreer niemand, zijnde dat ik niets probeer te doen om een andermans plek in te nemen.
Dat ik in een bepaalde groep verkeer (verslaving&psychiatrie) waar dit ook niet aan de orde is, tot op zekere hoogte, omdat het humanitaire hulp betreft, maakt het wel wat gemakkelijker voor mij.
Dat de zorgverzekeraars een veel te dikke vinger in de pap hebben, omdat zijn niet tot de kern van het probleem komen, en met winsbejag zijn opgezadeld, maakt dit voor mij niet anders.
Concurrentie is pas fout als er geen diversiteit meer uit voortkomt, maar alleen maar hogere prijzen.
Hogere prijzen mogen, als er maar diversiteit is.

Je kunt niet een kandidaat die alle beschikbare eigenschappen heeft om jouw bedrijf te leiden af laten ketsen op een gebrek aan empathie als je vraagt om mensen die zo in elkaar steken.

Zij moeten kritisch naar zichzelf kijken, waarom zouden bepaalde persoonlijkheidsstructuren het goed doen bij ons?

Nou, introspectie is natuurlijk niet het sterkste punt van mensen met narcistische/psychopathische trekjes.

Inderdaad, maar dat zeg ik ook helemaal niet.

Verder valt het me heel erg op dat je schrijft vanuit wat een bedrijf wil.
Maar wat als we een andere economie zouden willen, die gebaseerd is op andere waarden?

Hoe zorgen wij ervoor dat de mensen aan het roer vanuit hun natuurlijke aard die wij wenselijk achten het bedrijf kunnen leiden, zonder dat het sociaal-maatschappelijke klimaat binnen het bedrijf en jegens het doel wordt verstoord?

eerst maar eens een zelfscan dus

Bij "mensen aan het roer" begint het mij al een klein beetje te jeuken.
Hoe vind je het zelf, dat we de basis van onze bestaanszekerheid uit handen geven aan een klein clubje "roergangers" met een zelfzuchtige agenda?

Zou het ook wat minder hiërarchisch kunnen allemaal, met wat meer aandacht voor horizontale betrekkingen en democratie?

Een boot heeft een kapitein nodig, hoe de kapitein en de boot eruit zien is aan de matrozen. Ik ben het met je eens, alleen wederom mijn inziens een andere discussie

[Jagang]

@ Merijn 1986, ik zou je wel willen adviseren om even de snelcursus quoten te volgen.
Het wordt er zo niet overzichtelijker op.

http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... =26&t=2222" onclick="window.open(this.href);return false;

Ondertussen ga ik je quotes even repareren, en dan kom ik er later wellicht nog inhoudelijk op terug.

[Merijn1986]

haha hoe krijg je dat nou voor elkaar?

ik ga het even doorlezen bedankt