Waarom zijn planten minder dan dieren?

[Jabba de Hut]

In opvolging van het onderwerp "Waarom zijn dieren minder dan mensen" was ik benieuwd hoe jullie hierover denken.

Planten. Ze werken zo hard en doen het pionierswerk. Ze zetten m.b.v fotosynthese de elementen om.

Herbivoren zijn te lui voor het voorwerk en stelen het werk van de planten (carnivoren stelen weer het voorwerk van de herbivoren)

Omnivoren zoals de mens stelen het voorwerk en wenden het aan als voedsel of hulpmiddelen. Naar believen modificeren ze hun genen of vernietigen ze zonder na te denken. En meer... Dus vooral de mens gaat zeer respectloos om met plantaardig leven.

Ik zelf ben geneigd om het leven als 1 entiteit te zien die zich manifesteert in ontelbare individuen en vormen en door middel van de evolutie blijft bestaan.

[appelfflap]

In opvolging van het onderwerp "Waarom zijn dieren minder dan mensen" was ik benieuwd hoe jullie hierover denken.

voor vegetariërs/veganisten is het antwoord simpel
'mensen moeten eten'' dit wordt dan in een hele retoriek verpakt maar de essentie is overleven.

plant als ider hebben hun bestaansrecht en zijn noodzakelijk in de natuur

[dikkemick]

Waarom zijn planten minder dan dieren suggereert uiteraard een (menselijk) waarde-oordeel. Maar een oordeel in welk opzicht? Waarin is een plant minder? Biochemisch gezien zijn we volgens mij min of meer gelijk. Tenzij fotosynthese "minder" is dan de verbrandingsmotor/zuurstof-verbruiker: "mens".
Eigenlijk is het dus een vreemde vraag. In welk opzicht bedoel je dit dus? Welk waarde-oordeel wil je er aan toekennen?

[DiMensie]

.
Wat is het ethische dilemma?
.

[Jabba de Hut]

.
Wat is het ethische dilemma?
.

Goede vraag. Daarom was ik benieuwd naar wat anderen over denken. Ik heb er persoonlijk veel moeite nee om bijvoorbeeld een boom om te zagen omdat het in de weg staat. Ik laat het liever leven.

[Maria]

Ik heb er persoonlijk veel moeite nee om bijvoorbeeld een boom om te zagen omdat het in de weg staat. Ik laat het liever leven.

Je titel laat een andere ingang vermoeden.
Maar nu je dit schrijft, ga ik wel met je mee.
In de weg staan kan natuurlijk wel een goede reden zijn, als er geen alternatieven voorhanden zijn.
Maar vaak zijn die er zat, maar dan heet het weer "economisch niet haalbaar".

plant als dier hebben hun bestaansrecht en zijn noodzakelijk in de natuur

Vanwege dit is een standpunt kan met recht verdedigd worden, dat we ook verstandig met onze planten wereld om moeten gaan.
Voorbeelden te over.
Daarom kan ik me rot ergeren als mensen klagen over teveel co2 uitstoot en opwarming van de aarde, terwijl ze elke boom, die teveel blad in hun tuin en die teveel poepende vogels herbergen boven hun auto, maar gelijk om willen zagen.

Hier in het dorp was er een stimulans voor mensen om bomen in hun tuinen te planten, door ze een keer in een winter gratis uit te reiken.
Niet lang daarna werden door de gemeente de 5 flinke bomen bij een parkeerplaats in een woonwijk gekapt, omdat iemand had gemeld dat ze ziek waren.
Voordat zoiets doorgang vindt is er altijd 6 weken gelegenheid te protesteren.
Iemand uit onze wijk heeft de bomen laten onderzoeken, er bleek er zelfs niet één ziek, en is met een petitie rondgegaan in de wijk en die bij de gemeente gedeponeerd.
Het viel op hoeveel handtekeningen er waren gezet.
Twee maanden later waren de bomen allemaal weg.

Ik denk niet, dat het hier om moraliteit gaat, maar gewoon om gezond verstand.
Hier kan zelfs een kind de inconsequentie van handelen zien.

[DiMensie]

Ik heb er persoonlijk veel moeite nee om bijvoorbeeld een boom om te zagen
omdat het in de weg staat. Ik laat het liever leven.

En wat als die boom de enige brandstof is terwijl het twintig graden vriest?
Moet de boom dan toch blijven leven,
ook als een dier zal sterven indien je die boom niet omzaagt?
.

[Gerard R.]

Ik heb er persoonlijk veel moeite nee om bijvoorbeeld een boom om te zagen
omdat het in de weg staat. Ik laat het liever leven.

En wat als die boom de enige brandstof is terwijl het twintig graden vriest?
Moet de boom dan toch blijven leven,
ook als een dier zal sterven indien je die boom niet omzaagt?
.

Dát is nog eens een dilemma, Marcel van Dam..

[dikkemick]

Ik denk dat ons waarde-oordeel afhangt van mate van complexiteit (bewustzijn?) van organismen.

Bacteriën en virussen doden ligt niemand wakker van.
Over het gras lopen en af en toe een sprietje knakken geeft over het algemeen geen schuldgevoel.
Een boom omzagen kan hier al iets verandering in geven.
Vissen aan een haakje slaan houd ik zelf ook niet echt van
Stierenvechten heb ik een broertje dood aan
Proeven op apen gaan m'n haren recht overeind staan
Doodstraf op mensen ben ik fel op tegen.

Maar ik zou geen moment twijfelen bij -20 graden met alleen een boom tot mijn beschikking. De fik gaat erin!
En op een eiland zonder voedsel gaat de hengel uit!
En mocht er alleen een stier rondbanjeren en ik heb verder niets te eten....
En het kan nog gekker
http://nl.wikipedia.org/wiki/Andesvliegramp" onclick="window.open(this.href);return false;

Maar of planten minder zijn dan dieren? Soms denk ik wel eens dat de mens het minst waardevolle schepsel op aard is. Maar goed, zonder mens niemand om over dit soort problemen na te denken.

[DiMensie]

Soms denk ik wel eens dat de mens het minst waardevolle schepsel op aard is.

Schepsel? Waarom gebruik je als ongelovige juist die term?

Subjectief (emotionele) waarde toekennen aan iets/iemand, dus niet de objectief vaststelbare economisch waarde, is sterk afhankelijk van de hechting die men heeft met iets/iemand. De mens in het algemeen heb ik verder geen hechting mee, maar toch kan ik jou stelling niet onderschrijven omdat ik vele mensen ken die ik waardevol vind, waarschijnlijk opdat ik aan die personen hecht vanwege hun ideeën en/of daden.

Overigens, als ik voor iemand/iets(dier) ga zorgen, dan ontstaat er bij mij altijd (als vanzelf?) hechting
waardoor ik inderdaad (als vanzelf?) die iemand/iets(dier) meer ga waarderen
.

[dikkemick]

Soms denk ik wel eens dat de mens het minst waardevolle schepsel op aard is.

Schepsel? Waarom gebruik je als ongelovige juist die term?

Subjectief (emotionele) waarde toekennen aan iets/iemand, dus niet de objectief vaststelbare economisch waarde, is sterk afhankelijk van de hechting die men heeft met iets/iemand. De mens in het algemeen heb ik verder geen hechting mee, maar toch kan ik jou stelling niet onderschrijven omdat ik vele mensen ken die ik waardevol vind, waarschijnlijk opdat ik aan die personen hecht vanwege hun ideeën en/of daden.

Overigens, als ik voor iemand/iets(dier) ga zorgen, dan ontstaat er bij mij altijd (als vanzelf?) hechting
waardoor ik inderdaad (als vanzelf?) die iemand/iets(dier) meer ga waarderen
.

Met waardevol "schepsel"(exusez le mot) bedoelde ik niet waardevolle personen. Want ook ik ken waardevolle personen. De mens in het algemeen was mijn idee van grote natuurvervuiler. Maar ook dat is een subjectief waarde-oordeel uiteraard.

[Maria]

Soms denk ik wel eens dat de mens het minst waardevolle schepsel op aard is.

Schepsel? Waarom gebruik je als ongelovige juist die term?

Ik denk, dat ik dit ook zo zou kunnen zeggen.
Vooral om de tegenstelling aan te geven met de zinsnede, waarom de meeste mensen zich zo superieur kunnen voelen.
Nl. met de christelijke uitspraak:
"De mens is de kroon op de schepping"

[Gerard R.]

Tsja...

[DiMensie]

.
Een schepsel is een ‘geschapen wezen’.

Hebben atheïsten daar geen andere term voor dan?

[Peter van Velzen]

Planten zijn uiteraard niet "minder" dan dieren. Maar wij hebben er wel minder empathie voor, omdat ze minder op onszelf lijken dan (sommige) dieren.

Alhoewel wij uiteraard slechts parasieten zijn. (we kunnen alleen in leven blijven door andere levensvormen uit te baten) vinden wij uiteraard onze eigen levensvorm het belangrijkst. Dat geldt in zekere zin voor elke levensvorm, want de natuurlijke sslectie heeft er toe geleid dat binnen elke varieteit die genen overleven die leiden tot meer nakomelingen, dan alternatieve genen. Dus elke eigenschap die dat kan bevorderen – dus ook de aanleg om onszelf belangrijk te vinden - zal daardoor vaker voorkomen dan de tegengestelde eigenschap.

Planten missen de eigenschap om iets belangrijk te vinden, daarover beschikken slechts een gering aantal dieren. Uit het gedrag van de meeste dieren. Kun je afleiden dat ze – bewust of onbewust – ook hun eigen levensvorm het belangrijkst vinden. Een uitzondering vormen symbioten. In veel gevallen zij die zo afhankelijk van hun symbiotische partner, dan ze die even belangrijk of zelfs belangrijker vinden. Zo vinden honden vaak hun menselijke partner belangrijker dan enige hond. Dat heeft de genen van de hond zeker geen kwaad gedaan, want honden die hun “baasje” belangrijk vinden zijn talrijker geworden dan honden die die eigenschap ontberen. (wolfen noemen wij ze).

Vanwege ons eigenbelang vinden wij de planten en dieren waar wij gebruik van maken om zelf in leven te blijven buitengewoon belangrijk. En we doen vooral ons best om die planten en dieren tegen uitroeing te behoeden. Als het om de individuen gaat, hebben we daar geen direct belang bij. Uiteraard zullen we altijd voldoende individuen in leven houden, maar als er meer dan genoeg zijn, zien wij er geen been in om het overschot van kant te maken. De individuene profiteren wel direct van onze empathische vermogens. Iets waar de “soorten” als geheel slechts indirect van kunnen profiteren.

Het kan zelfs zo zijn dat soorten kunnen uitsterven vanwege onze empathie. Als wij allemaal verganist worden, omdat wij het niet over ons hart kunnen verkrijgen ze als middel te gebruiken, zullen veel soorten vee en huisdieren, niet langer een symbiose kunnen aangaan met ons, en dat kan een beslissend nadeel zijn, waardoor ze zich niet langer kunnen handhaven.

Over het algemeen echter, zullen de belangen van individu en zijn “soort”, vaker overeen komen dan dat ze in conflict raken.

Vooralsnog zijn rijst en graan voor ons – naast onszelf – de belangrijkste levensvormen, en zijn onze huisdieren – naast onszelf – de belangrijkste individuen. Dit zal waarschijnlijk niet snel veranderen.