Ik ga me waarschijnlijk beklagen dat ik hier nog op reageer maar het antwoord is: jadikkemick schreef:Dat komt omdat Axx totaal geen grens aangeeft. Moet je iedere doodswens serieus nemen?appelfflap schreef:jammer dat je er een karikatuur van maakt.dikkemick schreef: De patient? Er zijn mensen die het ondraaglijk vinden als ze in de file terecht komen. Pilletje?.
Het probleem lijkt me hier te zijn dat jij niet begrijpt dat er een verschil is tussen serieus nemen en met een zelfmoordpil klaarstaan.
Een voorbeeld uit mijn praktijk als vrijwillig moreel consulent.
Een aantal jaar geleden kreeg ik een vraag om bij iemand langs te gaan om wat zaken rond het levenseinde op te helderen voor haar. Wanneer ik daar aankom en een korte kennismaking, stel ik haar de vraag wat ze van mij verlangt, waarop zij antwoord: "Ik wil dood". Dat is natuurlijk even slikken maar ik onderdruk mijn reflex om daar tegenin te gaan en zeg: "OK als u dat echt wil, loods ik u wel door de paperasserij van een euthanasieaanvraag maar wat brengt u eigenlijk tot die beslissing.
En doordat ik bereid was haar serieus te nemen en te luisteren kwamen er zaken naar boven die haar dwars zaten maar waarvoor ze nu de kans kreeg om die een plaats te geven en andere zaken die haar dwars zaten waar iets aan gedaan kon worden en het uiteindelijk resultaat was dat een aantal maanden later deze dame een aantal formulieren had ondertekend die haar de nodige gemoedsrust bezorgden waardoor haar doodswens verdween.
Dit in tegenstelling tot al de vorige personen waartegen ze begonnen was om haar uitzichtloosheid uit te leggen maar die het allemaal nodig vonden om te proberen haar doodswens uit het hoofd te praten door er op te wijzen dat na regen zonneschijn komt of dat ze haar echtgenoot niet in de steek kon laten en meer van dat soort zaken die het haar iedere keer onmogelijk maakten om tot de achterliggende drijfveren te komen en hoe goedbedoeld ook op die manier haar doodswens in stand hielden.
Dus ja, neem elke doodswens serieus. Geef de persoon die zo'n doodswens uitspreekt een luisterend oor, geef hem de kans de woorden te vinden voor wat hem zo dwars zit dat het hem tot een doodswens brengt. Geef hem de kans als hij in de put zit, zelf de relativiteit van zijn zorgen te ontdekken en geef aan begrip te hebben voor zijn wanhoop voor als hij in de PUT blijkt te zitten. Maar de enige manier om er achter te komen welke van die twee het is, is door zijn uitspraak serieus te nemen en te luisteren naar wat hem zover drijft. En vooral het allermoeilijkste, zwijg ondertussen. Ondruk de neiging een poging te ondernemen de pijn weg te willen nemen. Dat lukt toch niet en verhoogt de kans dat de ander zich niet serieus genomen voelt waardoor die zich eerder defensief en zich onbegrepen zal blijven voelen.
