Wat te doen met veroordeelde pedoseksuelen?

[Cas]

Afgelopen weekend is er veel ophef en onrust ontstaan in Leiden toen bekend werd dat Benno L. daar in een flat woont. Veel bewoners zijn gaan demonstreren en sommigen durven hun eigen kinderen niet alleen meer over straat te laten gaan. Een hele begrijpelijke reactie van ouders en omwonenden als een veroordeelde pedoseksueel in je directe omgeving komt te wonen of er al woont met kans op recidive.

Aan de andere kant heeft een persoon als Benno L. zijn straf uitgezeten en ook recht om ergens te wonen. Hoe kun je dit groot dilemma het beste oplossen? En welke belangen zijn belangrijker? Het persoonlijk belang van Benno L.? Of die van de direct omwonenden? Kortom: hoe moeten we als Nederlandse samenleving omgaan met dit complex en explosief vraagstuk?

[collegavanerik]

nou ja "uitgezeten", zo'n man hoort in een inrichting.

"In juli 2010 veroordeelde de rechtbank in 's-Hertogenbosch hem tot een gevangenisstraf van zeven jaar zonder TBS, terwijl het OM 10 jaar had geëist met TBS. Het OM ging in hoger beroep tegen die uitspraak.[2]. Op 26 mei 2011 veroordeelde het gerechtshof in Den Bosch Larue in het hoger beroep tot zes jaar gevangenisstraf."

Wikipedia

[Jagang]

Afgelopen weekend is er veel ophef en onrust ontstaan in Leiden toen bekend werd dat Benno L. daar in een flat woont. Veel bewoners zijn gaan demonstreren en sommigen durven hun eigen kinderen niet alleen meer over straat te laten gaan. Een hele begrijpelijke reactie van ouders en omwonenden als een veroordeelde pedoseksueel in je directe omgeving komt te wonen of er al woont met kans op recidive.

Aan de andere kant heeft een persoon als Benno L. zijn straf uitgezeten en ook recht om ergens te wonen. Hoe kun je dit groot dilemma het beste oplossen? En welke belangen zijn belangrijker? Het persoonlijk belang van Benno L.? Of die van de direct omwonenden? Kortom: hoe moeten we als Nederlandse samenleving omgaan met dit complex en explosief vraagstuk?

Elke mens, veroordeeld of niet, valt onder de dekking van de UVRM.
Als iemand zijn straf heeft uitgezeten, zoals uitgesproken door de rechter, moet zo iemand, of we dat nou leuk vinden of niet, toch weer ergens kunnen wonen.

Ik zie verder ook geen taak voor de media als inquisiteur om zo iemand met naam, toenaam en adres in de krant te zetten, zeker niet wanneer de persoon in kwestie ook nog eens onder verscherpt toezicht staat.

Wat we ons heel goed moeten beseffen is dat, als we een rechtsstaat willen, er geen plaats is voor "das gesundes volksempfinden".

[Peter van Velzen]

Als men van mening is dat mensen die meermalen- als volwassene - sexuele handelingen met jonge kinderen heeft verricht levenslang TBS moet worden opgelegd, dan is dat een standpunt dat met kan betwisten of bepleiten.

Als men van mening is dat deze mensen slechts een tijdelijke straf dient te worden opgelegd, dan is dat een standpunt dat men kan betwisten of bepleiten.

Als men echter van mening is dat mensen die een tijdelijke straf is opgelegd desalniettemin levenslang vervolgt moeten worden, dan is men verkeerd bezig. Men heeft alle recht te streven naar het veranderen van de wetgeving. Men heeft niet het recht de wet willekeurig naast zich neer te leggen.

Wie van mening is dat het - voor de veiligheid van de kinderen - beter is om te weten waar een persoon die bovengenoemde misdrijven heeft begaan verblijft, kan men niet tegelijkertijd van mening zijn dat hij niet mag verblijven op de plaats waar men weet dat hij verblijft. Als je wilt weten waar, dan heb je te accepteren dat het ergens is.

Het niet accepteren van enige leefbare omgeving voor een vrijgelaten gevangene is het niet accepteren van de vrijlating. Dit betekent het niet accepteren van de wet. Dit kan ik niet accepteren. Ik zal eenieders recht trachten te verdedigen om haar of zijn mening te verkondingen, hoe walchelijk ik die mening ook vind. ik zal echter niemand het recht willen geven om zijn of haar mening op onwettige wijze aan anderen op te dringen, zelfs al is het mijn eigen mening.

[Jagang]

nou ja "uitgezeten", zo'n man hoort in een inrichting.

"In juli 2010 veroordeelde de rechtbank in 's-Hertogenbosch hem tot een gevangenisstraf van zeven jaar zonder TBS, terwijl het OM 10 jaar had geëist met TBS. Het OM ging in hoger beroep tegen die uitspraak.[2]. Op 26 mei 2011 veroordeelde het gerechtshof in Den Bosch Larue in het hoger beroep tot zes jaar gevangenisstraf."

Ja, het zal zo zijn dat het OM een hogere straf had geëist, maar het is de rechter die uiteindelijk de straf oplegt. En als die straf er op zit, heb je deze uitgezeten.

Voor slachtoffers zit een veroordeelde natuurlijk nooit lang genoeg.
Maar we hebben juist óók een rechtsstaat om gevangenen tegen het publieke sentiment te beschermen.

[Dat beloof ik]

Ik denk dat het de bewoners niet gaat om de vraag of deze man nog gestraft moet worden nadat hij zijn straf heeft uitgezeten.
Uiteraard is het zo dat iedereen, nadat zijn straf er op zit, recht heeft op een nieuwe start.
Daarbij is er nogal wat verschil tussen iemand die uit geldnood een serie inbraken pleegt, en een pedo als Benno L.
In het eerste geval kan iemand bij wie de oorzaak (geldgebrek) is weg genomen, opnieuw beginnen.
In het geval van Benno L. is de oorzaak (zijn sexuele voorkeur) niet weg genomen.

De overheid heeft als een van zijn taken te zorgen voor de veiligheid van zijn burgers.
Ook dus in dit geval, voor de omwonenden van Benno L.
Waar hij ook woont, want dat hij ergens moet wonen is duidelijk.
De overheid heeft nu twee keuzes gemaakt die in combinatie met elkaar gevaarlijk zijn.
- Benno L. heeft geen TBS gehad
- De bewoners van de wijk waar hij komt te wonen wisten van niets.

Ik vind het nogal wat om van de bewoners te verwachten dat ze dit maar moeten accepteren.
De oplossing is vrij simpel: als overheid een buurt voorbereiden op zijn komst.
De buren weten dan wie er komt en er zijn allerlei afspraken te maken, tussen bewoners onderling en tussen bewoners en overheid.
Is dat zo erg ?
Misschien niet, het scheelt Benno een paar lastige gesprekken met buurtbewoners, iedereen weet immers wat er aan komt.
De acceptatiekans bij deze werkwijze is in ieder geval altijd hoger dan bij de werkwijzes die tot nu toe zijn gevolgd.

[Peter van Velzen]

De oplossing is vrij simpel: als overheid een buurt voorbereiden op zijn komst.
De buren weten dan wie er komt en er zijn allerlei afspraken te maken, tussen bewoners onderling en tussen bewoners en overheid.
Is dat zo erg ?
Misschien niet, het scheelt Benno een paar lastige gesprekken met buurtbewoners, iedereen weet immers wat er aan komt.
De acceptatiekans bij deze werkwijze is in ieder geval altijd hoger dan bij de werkwijzes die tot nu toe zijn gevolgd.

Dat klinkt simpeler dan het is. Dit houdt in dat de persoon in kwestie niet zelfstandig een woning kan huren of kopen. Stond dat in het vonnis? Zo nee, dan kan men hem dat recht niet zomaar ontzeggen.
Vervolgens: Welke afspraken denk je dat er met de omwonenden gemaakt kunnen worden? Kunnen de vrijheden van de vrijgelatene afhankelijk zijn van de luimen van de toevallige omwonenden?
Als de omwonenden bereid zijn om bij te dragen in de reintegratie, dan zou dat een goed plan zijn. Maar hebben ze die bereidheid? Willen de Benno op de goede weg helpen, of alleen op weg naar de galg?

Mensen kunnen heel intollerant worden als ze gevaren voor (hun) kinderen zien.

[Cas]

Ik heb me net een beetje in deze materie verdiept. Een groot probleem is dat overheid op dit punt geen goed beleid geformuleerd heeft. Het ligt maatschappelijk en daarmee ook politiek nog te gevoelig om hier baanbrekende besluiten over te nemen. Een gevolg hiervan lijkt te zijn dat bijvoorbeeld burgemeesters op eigen houtje besluiten gaan nemen (binnen de mogelijkheden die ze daarvoor hebben) om pedoseksuelen buiten de gemeentegrenzen te houden. Met als risico dat ze door de rechter worden teruggefloten.

Niet voor niets komt er bijvoorbeeld ook een roep vanuit de VNG om huisvesting voor zedendelinquenten (waar veroordeelde pedoseksuelen ook onder vallen) beter te regelen. Er schijnen al in stilte enkele honderden zedendelinquenten vorig jaar via de reclassering in stilte in de samenleving te zijn gere-integreerd. Echter wordt de beeldvorming voor het grote publiek vormgegeven door de paar gevallen zoals Benno L. wat uitgebreid in de media wordt uitgemeten.

In interessante alternatieve manier voor re-integratie zou de COSA-methode kunnen zijn. Hierbij ga je pedoseksuelen insluiten in plaats van uitsluiten. Deze methode is overgenomen vanuit Canada en Engeland. Er wordt gewerkt met vrijwilligers die onder professionele begeleiding pedoseksuelen helpen met de re-integratie. De sociale context is van groot belang om recidive te voorkomen. Het blijkt dat er 70% minder recidive is als deze methode wordt toegepast. Ook het hebben van een vaste woon- en verblijfplaats is van cruciaal belang.

Verder zou denk ik een preventieve aanpak ook goed kunnen helpen. Ik heb wel eens gehoord dat je bijvoorbeeld therapieën kunt doen met computersimulaties zodat de behoeften van pedofielen beter onder controle kunnen worden gehouden. Alleen toen een psycholoog of psychiater met deze opmerking kwam, was er meteen ook veel weerstand tegen idee. De tijd lijkt maatschappelijk nog niet rijp te zijn voor dit soort revolutionaire ideeen.

[Dat beloof ik]

Dat klinkt simpeler dan het is. Dit houdt in dat de persoon in kwestie niet zelfstandig een woning kan huren of kopen. Stond dat in het vonnis? Zo nee, dan kan men hem dat recht niet zomaar ontzeggen.
Vervolgens: Welke afspraken denk je dat er met de omwonenden gemaakt kunnen worden? Kunnen de vrijheden van de vrijgelatene afhankelijk zijn van de luimen van de toevallige omwonenden?
Als de omwonenden bereid zijn om bij te dragen in de reintegratie, dan zou dat een goed plan zijn. Maar hebben ze die bereidheid? Willen de Benno op de goede weg helpen, of alleen op weg naar de galg?

Mensen kunnen heel intollerant worden als ze gevaren voor (hun) kinderen zien.

Uiteraard heeft er in het vonnis niets gestaan over het huren of kopen van een woning.
Zoiets wordt in de praktijk ook meestal geregeld door de reclassering.
Er kan Benno L echter we; degelijk van alles worden ontzegd, want hij is voorwaardelijk in vrijheid gesteld.
Een van de voorwaarden bij zo'n in vrijheidstelling is dat er afspraken worden gemaakt met de reclassering.
Hij heeft al laten zien zich daar niet altijd aan te houden.
http://www.nu.nl/binnenland/3589061/ben ... ering.html" onclick="window.open(this.href);return false;

De afspraken die met de omwonenden zouden kunnen worden gemaakt (of uitleg aan hen) zijn bv dat er wordt verteld hoe en waarom de man er woont, dat hij rechten heeft maar ook plichten, en dat bewoners die ook hebben.
Ik kan me voorstellen dat er bv een vast meldpunt cq vraagbaak voor de bewoners komt.
Er is van alles mogelijk, zonder direct te denken in termen als 'luimen van de bewoners' of 'op weg naar de galg'.
Natuurlijk zullen er tegenstanders zijn, maar als je daar tevoren mee in gesprek gaat is er allicht een deel van hun tegenstand weg te nemen

[Jagang]

Ik denk dat het de bewoners niet gaat om de vraag of deze man nog gestraft moet worden nadat hij zijn straf heeft uitgezeten.
Uiteraard is het zo dat iedereen, nadat zijn straf er op zit, recht heeft op een nieuwe start.
Daarbij is er nogal wat verschil tussen iemand die uit geldnood een serie inbraken pleegt, en een pedo als Benno L.
In het eerste geval kan iemand bij wie de oorzaak (geldgebrek) is weg genomen, opnieuw beginnen.
In het geval van Benno L. is de oorzaak (zijn sexuele voorkeur) niet weg genomen.

Maar we straffen mensen niet om hun voorkeur of hun fantasieën, maar vanwege daden die door de maatschappij als schadelijk worden gezien.
We straffen mensen om wat ze doen, niet om wie ze zijn.

De overheid heeft als een van zijn taken te zorgen voor de veiligheid van zijn burgers.
Ook dus in dit geval, voor de omwonenden van Benno L.
Waar hij ook woont, want dat hij ergens moet wonen is duidelijk.
De overheid heeft nu twee keuzes gemaakt die in combinatie met elkaar gevaarlijk zijn.
- Benno L. heeft geen TBS gehad
- De bewoners van de wijk waar hij komt te wonen wisten van niets.

Ik vind het nogal wat om van de bewoners te verwachten dat ze dit maar moeten accepteren.
De oplossing is vrij simpel: als overheid een buurt voorbereiden op zijn komst.

Dat lijkt me helemaal geen oplossing, want verwacht je dat mensen er opeens mee akkoord gaan als ze worden "voorbereid"?
Het in stilte plaatsen van iemand lijkt me nu net de aangewezen weg, want dat is waarschijnlijk de enige manier waarop hij "in iemand's achtertuin" kan worden geplaatst.

Ik hekel in deze juist de media, die meent als inquisiteur te werk te moeten gaan, en na het aflopen van het gerechtelijk vonnis nog eens even voor eigen rechter gaan spelen.

De buren weten dan wie er komt en er zijn allerlei afspraken te maken, tussen bewoners onderling en tussen bewoners en overheid.
Is dat zo erg ?

Weet ik niet.
Wat zou jij zeggen als je werd voorbereid op de komst van een veroordeelde zedendelinquent?
Overigens vallen pedofielen daar juridisch wel onder, maar voor een groot deel van de bevolking vormen ze een buitencategorie.

Misschien niet, het scheelt Benno een paar lastige gesprekken met buurtbewoners, iedereen weet immers wat er aan komt.
De acceptatiekans bij deze werkwijze is in ieder geval altijd hoger dan bij de werkwijzes die tot nu toe zijn gevolgd.

Kan je me bronnen geven die daar op wijzen?

[Peter van Velzen]

OK zolang het een voorwaardelijke invrijheidstelling betreft, is het goed te verdedigen dat daaraan beperkingen verbonden zijn. als de in vrijheid gestelde die niet wil accepteren, kan hij natuurlijk ook zijn tijd gewoon uitzitten. (dat kan toch mag ik aannemen?)

Ik betwijfel echter nog steeds of de omwonenden bereid zullen zijn aan een voorwaardelijke invrijheidsstelling mee te werken, Nogmaals: Wij zijn lastige klanten als je aan onze kinderen komt.

[Dat beloof ik]

Maar we straffen mensen niet om hun voorkeur of hun fantasieën, maar vanwege daden die door de maatschappij als schadelijk worden gezien.
We straffen mensen om wat ze doen, niet om wie ze zijn.

Dit gaat niet over straffen, maar over omgang met elkaar. Daarbij speelt mee wat je van een ander weet.

Dat lijkt me helemaal geen oplossing, want verwacht je dat mensen er opeens mee akkoord gaan als ze worden "voorbereid"?
Het in stilte plaatsen van iemand lijkt me nu net de aangewezen weg, want dat is waarschijnlijk de enige manier waarop hij "in iemand's achtertuin" kan worden geplaatst.
Ik hekel in deze juist de media, die meent als inquisiteur te werk te moeten gaan, en na het aflopen van het gerechtelijk vonnis nog eens even voor eigen rechter gaan spelen.

De media vervullen gewoon hun rol en geven weer wat er aan de hand is. Dat is hun taak. Dat dit nieuws inhoudelijk voor sommigen lastig is te verteren, kun je moeilijk de media verwijten.

Wat zou jij zeggen als je werd voorbereid op de komst van een veroordeelde zedendelinquent?
Overigens vallen pedofielen daar juridisch wel onder, maar voor een groot deel van de bevolking vormen ze een buitencategorie.

Ik zou dat ook niet leuk vinden, maar wel blij zijn dat ik er van af wist.

Misschien niet, het scheelt Benno een paar lastige gesprekken met buurtbewoners, iedereen weet immers wat er aan komt.

De acceptatiekans bij deze werkwijze is in ieder geval altijd hoger dan bij de werkwijzes die tot nu toe zijn gevolgd. Kan je me bronnen geven die daar op wijzen?

Het is een algemeen bekend gegeven dat veranderingen beter verlopen als de betrokkenen daarin worden meegenomen. Wel eens een reorganisatie in een bedrijf meegemaakt ? Dan is dit standaard. Kijk op dit moment de Manutan reclame met de verandercoach.

[Henry II]

Het blijkt dat er 70% minder recidive is als deze COSA methode wordt toegepast.

Als we het hier over een inbreker hebben, dan kan ik wel leven met een 30% recidive kans. Maar het gaat om kinderen, die zichzelf niet kunnen beschermen en onherstelbaar worden verminkt. Zolang er een kans bestaat dat deze man in herhaling valt, moeten we kinderen tegen hem beschermen. Misschien wil hij zich vrijwillig laten castreren, of moeten we hem helpen daarmee, maar percentages zeggen me hierbij niet zoveel.

[axxyanus]

Het blijkt dat er 70% minder recidive is als deze COSA methode wordt toegepast.

Als we het hier over een inbreker hebben, dan kan ik wel leven met een 30% recidive kans. Maar het gaat om kinderen, die zichzelf niet kunnen beschermen en onherstelbaar worden verminkt. Zolang er een kans bestaat dat deze man in herhaling valt, moeten we kinderen tegen hem beschermen. Misschien wil hij zich vrijwillig laten castreren, of moeten we hem helpen daarmee, maar percentages zeggen me hierbij niet zoveel.

Ja het gaat om kinderen, waarvan er ook een heleboel onherstelbaar worden verminkt in het verkeer. Maar niemand roept dat dat een onaanvaardbaar risico is. Voor zover ik kan nagaan heeft dit niets te maken met wat een aanvaardbaar risico zou zijn maar alles met onze morele verontwaardiging t.o.v. kinderaanranders.

En ja die verontwaardiging mag er zijn. Maar als die verontwaardiging als motivatie gebruikt wordt om de rechtszekerheid onderuit te halen dan vind ik dat bedenkelijk.

[Henry II]

Onze rechtszekerheid mag nooit in het gedrang komen, alleen moet misschien de wet worden aangepast. Dan zal een strengere straf misschien beter passen.