Globale Moraal en Ethiek

[collegavanerik]

morele cirkels

Peter, uitstekende waarneming, je morele cirkels verklaren uitstekend het bestaan van oorlogen, en waarom ik mijn rozen bescherm tegen bladluis.

[Jagang]

Ik vrees dat die ouders hun middelvinger zullen opsteken. Als ze twee schapen om het leven moeten brengen om een kind voor ondervoeding te behoeden en jij wil het ze verbieden omdat zulks meer schade toebrengt aan de schapen dan het voordeel dat het voor hun kind heeft, dan zullen ze zeggen "fuck you".

in het voorbeeld dat je aanhaalt, mogen de schapen nog wel gedood worden, volgens het ringvingerprincipe.

Maar het kind zou in een ander geval ook gedood mogen worden om de schapen te redden?

[Peter van Velzen]

Beste Eartheart,
Onze discussie begint een beetje uit elkaar te ravelen, aangezien we op het eerste deel van een tekst reageren zonder al verderop gelezen te hebben. Dus ik probeer de onderwerpen weer even samen te vatten.

Samenwerkingsverbanden/culturen.
Behalve genetische disposities tot moraal hebben we ook de ethiek van het samenwerkingsverband waar we deel van uit maken. Dit noem ik de culturele component. Het belangrijkste kenmerk is daarbij de omvang van de groep waarmee we effectief samenwerken. De ethiek die bij zo'n groep past is een ethiek waarin alle leden van die groep morele verplichtingen jegens elkander hebben.

In een samenleving die op een beperkt aantal samenwerkende stammen gebaseerd is, omvat de moraal tenminste de leden van de eigen stam en van bevriende stammen. maar dikwijls niet de leden van vijandige stammen.

In een samenleving die op een beperkt aantal samenwerkende staten gebaseerd is, omvat de moraal tenminste de "vrije" bevolking van de eigen staat en van bevriende staten, maar dikwijls niet de bevolking van vijandige staten, dan wel van staten die men wil annexeren.

In een samenleving die een imperium vormt omvat de moraal tenminste de "vrije" bevolking van het imperium en van vazal-staten, maar dikwijls niet de bevolking van concurrende imperiums. noch die van gebieden die men wil onderwerpen.

In een globale samenleving omvat de moraal tenminste alle mensen, maar Slechts in beperkte mate amdere levensvormen.

Het is zo'n samenlevingsverband en haar heersende moraal die ik tesamen als "cultuur" zie. Er is tot nu toe niet zo'n geen samenleving geweest die geen groot moreel onderscheid maakte tussen mensen en niet-mensen. Veganisten en dierenactivisten bestaan - meen ik - pas sinds zich een globale samenleving is gaan vormen en ze vormen daarom een deel van die globale samenleving, en geen aparte cultuur.


Dierenrechten
In die globale samenleving is men zich pas serieus bezig gaan houden met rechten die men ook aan andere dieren toe wil kennen. Het is ongetwijfeld een uitvloeisel van de uitbreiding van de morele cirkel die door deze globale samenleving is ontstaan. Aangezien echter de uitbreiding van de cirkel van morele acteurs tot staat gekomen is, is de logica van deze uitbreiding over de soortgrens heen, iets minder vanzelfsprekend als de uitbreidingen tot nu toe. Zelfs veganisten zullen toegeven dat we - zoals de zaken nu staan - niet alle mensrechten aan welk ander dier dan ook kunnen verlenen zelfs als we dat zouden willen, en evenmin kunnen we ook maar een enkel recht aan elk dier verlenen zelfs als we dat zouden willen.


De drijfveer voor het toekennen van dierenrechten is ongetwijfeld onze empathie, en dus zijn we niet in staat duidelijke grenzen te bepalen, aangezien onze empathie niet objectief is. De jouwe kan verschillen van de mijne en we hebben geen manier om vast te stellen of er een "juiste" empathie is.


onze visies
Ik pleit er daarom voor om vanuit de reeds bestaande globale moraal (onderandere uitgewerkt in de universele verklaring van de rechten van de mens) stappen te ondernemen waarin we onze empathie voor andere dieren vertalen in een aantal plichten die we ten opzichte van bepaalde dieren willen aanvaarden. Op de wijze zoals in Nederland bijvoorbeeld de partij voor de dieren voorstaat. Dit niet op grond van een intrinsiek recht dat die dieren zouden hebben, maar op grond van onze gezamelijke empathie.


Jij staat daarentegen een moraal voor volgens welke de mensheid verplicht. zou zijn, ook als dit tegen haar wil is, om een zeer grote groep dieren bepaalde rechten te geven. Ik zie daar geen reden voor. Wij hebben daar geen voordeel van (noch jij noch ik, noch enige andere morele acteur). Hun nageslacht heeft daar geen voordeel van. En de de drijfveer van deze wens - ongetwijfeld onze empathie voor veel dieren - kan ook bevredigd worden door een keuze te maken. die de morele acteurs niet opgedrongen wordt.


intuities
Jouw morele intuities mag jij dan als een basis zien om vanuit te redeneren. Ik zie ze eerder als reeds getrokken conclusies. zolang ik niet overtuigs ben dat deze intuities juist zijn, kun je ze niet als argumenten tegenover mij gebruiken. Noch tegenover elk ander die niet overtuigd is van hun juistheid. Zelfs al zou zo iemand dezelfde intuitie hebben. Intuities kunnen immers onjuist zijn. Doe je dat toch dan bewijs je slechts dat je gelijk zou hebben als je gelijk had. Maar dat dien je nu juist te bewijzen.


Mijn morele intuitie zegt mij dat de morele acteurs de enigen zijn die het recht hebben om het door hun acteren ontstane voordeel van de moraal te profiteren. Anderen zullen daar ongetwijfeld ook van profiteren, en dat vindt ik niet noodzakelijkerwijs een bezwaar. Maar ik zie niet in waarom ze daar een recht op zouden hebben. Wat geeft bijvoorbeeld een Orca het recht om niet opgegeten te worden?. Waarom zouden zij die geen plichten nakomen, rechten hebben?


kosten van de moraal
Een moraal bedenken kost weinig, maar je morele plichten nakomen kan heel veel kosten. Niet zozeer de ontwerpers van de moraal zijn de echte morele acteurs, maar zij die hun morele plichten nakomen.vo

het "onrecht" van de evolutie
Volgens jou moet de biomassa gelijkelijk over alle organismen verdeeld worden. Daarmee beweer je min of meer dat alle organismen fout bezig zijn, aangezien ze allen trachten hun aandeel juist te veorrgroten. dit standpunt lijkt mij eerlijk gezegd niet natuurlijk.

Volgens jou hebben behoeftige organismen recht op een groter aandeel in de biomassa dan niet behoeftigen. Dat betekent dat we eigenlijk alle reeds uitgestorven leven weer tot leven zouden moeten wekken en er vervolgens voor moeten zorgen dat ze talrijker worden dan de de vormen die wel hebben overleefd. Uiteraard wil je dit niet. Maar waarom beweer je dat dan zoiets?
Wat geeft behoeftige organismen het recht om niet behoeftig te zijn. en niet behoeftige organismen de plicht om behoeftiger te worden?

Volgens jou hebben organismen die er hard voor gewerkt hebben recht op een groter aandeelssa gin de biomassa dan diegenen die er minder hard aan gewerkt hebben. Die logica vereist dat alleen planten en bacterien die CO2 kunnen omzetten in koolstofketens recht hebben op biomassa, want alleen zij hebben aan de biomassa gewerkt. Uiteraard wil je dat niet. Maar waarom beweer je dan zoiets?
Wat geeft zij die aan de biomassa werken het recht om de door hun ontstane biomassa te behouden?

Volgens jou hebben organismen die de hulpbronnen beter kunnen omzetten in welzijn recht op een groter aandeel in de biomassa dan andere organismen. Dat betekent dat mensen een groter recht hebben op biomassa dan enig andere organisme. Ons welzijn is evident groter. Wellicht bedoel je dat niet, maar waarom beweer je het? Waarom geeft ons vermogen tot welzijn ons recht op meer biomassa?

Ik ben bang dat jij de fout hebt gemaakt alle organismen als een soort mensen te beschouwen. Maar de meesten zijn geen mensen, en het toepassen van menselijke criteria op niet-mensen. leidt tot onzinnige beweringen. Hopelijk is dit een leerzame fout geweest.


Voor wie is de moraal?
Menselijke moraal is in principe voor mensen, niet voor niet-mensen. Je kunt de natuur niet opleggen hoe zij dient te zijn. De moraal die jij voorstaan kan helemaal niet door andere wezens dan mensen worden uitgeoefend want geen enkel niet-menselijk wezen heeft er kennis van. Elk wezen zal domweg trachten zijn aandeel in de biomassa te vergroten. Alleen sociale dieren doen dat mede door moreel te handelen tegenover hun sociale partners.

Over die menselijke moraal beslissen de mensen. Want niemand anders kan dat. Ook de vraag of we dit of dat mogen kan uitsluitend door mensen worden beantwoord. Ik heb daar niet meer zeggenschap over dan jij, maar jij ook niet meer dan ik. Niemand anders dan onze medemensen kan ons ter verantwoording roepen als wij "verkeerd" mochten beslissen. Als het verkeerd is, dan is dat omdat wij dat vinden, en nergens anders om. De enige andere macht die kan ingrijpen is de natuurlijke selectie. En die grijpt alleen in als wij ons eigen nageslacht (ernstig) benadelen. Dat is derhalve de enige randvoorwaarde die wij moeten accepteren.

De discussie
De regie over de vorm waarin de etische discussie wordt gevoerd, ligt noch bij mij noch bij jou. Die ligt bij iedereen. We moeten niet trachten anderen te dwingen onze regie te volgen, want dat zouden wij zelf wel eens buiten de discussie worden gehouden. Ik ga je niet zeggen wat je moet doen, maar jij gaat ook niet beslissen wat anderen moeten doen. Jij bent niet Euclides die een leerboek schrijft, je bent een actievoerder voor een nieuwe moraal. Noch jij, noch ik kunnen de rest van de mensheid als schoolkinderen behandelen.


jouw voorstel
JIj stelt voor om onze morele intuities te vergelijken. Ik baseer mijn ethiek echter niet noodzakelijkerwijs op intuities, maar op uitgangspunten. ik stel dus voor om onze uitgangspunten te beoordelen, eerder dan onze intuities.


Ik zal trachten mijn uitgangspunten dus te formuleren:

1.
Elke moraal die wij blijvend kunnen beoefenen dient het voortbestaan van ons nageslacht optimaal te borgen.
2.
Moraal dient wederkerig te zijn. D.w.z. Wij hebben geen morele verplichtingen jegens hen, die geen morele verplichtingen jegens ons hebben.
3.
Wij kunnen wel morele verplichtingen jegens elkaar hebben, die bestaan uit de manier waarop wij derden behandelen.
4.
Welke verplichtingen wij tegenover elkaar hebben, beslissen de de morele partners gezamelijk bij meerderheid.

Deze vier lijken mij te volstaan. Ik stel echter voor dat we beiden uitgangspunten toevoegen als we ontdekken dat we er een vergeten zijn waarvan we ons niet realiseerden dat we die hadden.


Jouw uitgangspunten:

1. De duim.
Grotendeels mee eens. Indien men niet zeker weet of de ander zijn morele verplichtingen nakomt, dient men zijnerzijds deze volkomen na te komen. Als echt blijkt dat de ander niet ter goeder trouw is, acht ik mij gerechtigd - tit voor tat - de ander tijdelijk buiten de morele cirkel te plaatsen.

2. De wijsvinger.
Hier ben ik het niet mee eens. Wij hebben niet de plicht om van elk voelend wezens het welzijn te verhogen. Wij hebben slechts de plicht om afspraken over dat welzijn die de morele partners afgesproken hebben na te komen. In het algemeen betreft dit slechts het handhaven van een minimaal welzijnsnivo voor zover de afgesproken middelen die wij daarvoor reserveren dit mogelijk maken. Oneindige verhoging van het welzijn van alle voelende wezens, kan nooit jouw of mijn plicht zijn. (zo'n plicht kun je immers nooit nakomen)

3. De middelvinger.
Hier ben ik het niet eens met de omchrijving "voelend wezen". Buiten het feit dat dit onvoldoende gedefinieerd is, is het in strijd met mijn regel 2. Niet alle voelende wezens hebben zo'n verplichting jegens jou of mij. waarom zouden wij dan wel zo'n verplichting jegens hen hebben?
Ik zou dit principe zonder meer willen toepassen op iedereen die dit principe op mij toepast, maar ik zou het verder alleen toepassen op hen, over wie de morele partners verdere afspraken gemaakt hebben.

4. De ringvinger.
Deze uitzondering wens ik helemaal niet te maken. Als wij een verplichting afspreken, dan dient hij ook universeel te gelden. Deze kromme vinger heb je alleen nodig als je niet morele acteurs toch morele regels wilt opleggen. Dat is echter volstrekt in strijd met mijn regel 2.

5. De pink.
Geen bezwaar. Aangezien ik de wijsvinger verwerp, heb ik de pink ook niet nodig, maar hij is prima in overeenstemming met mijn regel 1.

6. De handpalm.
Niet mee eens. Alhoewel ik de Bilharzia-worm niet haat of minacht, wil ik hem met alle liefde uitroeien. Ik wil dit wel volgen voor elk levend wezen dat de morele partners en hun nageslacht geen schade berokkend, zelfs al schaadt het nog zoveel andere voelende wezens.


Tot zover mijn kritiek op jouw principes.

[Earthheart]

in het voorbeeld dat je aanhaalt, mogen de schapen nog wel gedood worden, volgens het ringvingerprincipe.

Maar het kind zou in een ander geval ook gedood mogen worden om de schapen te redden?

je bedoelt als die schapen het vlees van dat kind nodig hadden om in leven te blijven? In dat geval gaat het om een natuurlijke, normale en noodzakelijke behoefte, en dan mag dat kind (indien het een mentaal gehandicapt kind zou zijn - men kan voor rationele wezens hier evt een uitzondering op maken, zie http://stijnbruers.wordpress.com/2011/1 ... sic-right/" onclick="window.open(this.href);return false;) opgeofferd worden, ja, in de zin dat wij niet de plicht hebben dat kind te redden van die hongerige carnivore schapen. Neemt niet weg dat wij het kind wel altijd mogen redden, het waarschijnlijk ook willen redden, en in de mate van het haalbare ook zullen redden.

[Earthheart]

Beste Eartheart,
Onze discussie begint een beetje uit elkaar te ravelen, aangezien we op het eerste deel van een tekst reageren zonder al verderop gelezen te hebben. Dus ik probeer de onderwerpen weer even samen te vatten.

goeie poging!

Het is zo'n samenlevingsverband en haar heersende moraal die ik tesamen als "cultuur" zie. Er is tot nu toe niet zo'n geen samenleving geweest die geen groot moreel onderscheid maakte tussen mensen en niet-mensen. Veganisten en dierenactivisten bestaan - meen ik - pas sinds zich een globale samenleving is gaan vormen en ze vormen daarom een deel van die globale samenleving, en geen aparte cultuur.

goed en wel, maar ik zie de morele relevantie niet van deze historische toevalligheid.

Zelfs veganisten zullen toegeven dat we - zoals de zaken nu staan - niet alle mensrechten aan welk ander dier dan ook kunnen verlenen zelfs als we dat zouden willen, en evenmin kunnen we ook maar een enkel recht aan elk dier verlenen zelfs als we dat zouden willen.

moeten impliceert kunnen. dus ik stel voor de dieren die rechten te geven die we hen kunnen geven en zouden moeten geven (vanuit het antidiscriminatieprincipe in combinatie met bv empathie).

De drijfveer voor het toekennen van dierenrechten is ongetwijfeld onze empathie, en dus zijn we niet in staat duidelijke grenzen te bepalen, aangezien onze empathie niet objectief is. De jouwe kan verschillen van de mijne en we hebben geen manier om vast te stellen of er een "juiste" empathie is.

ik hoop en vermoed dat de wetenschap ons daarbij kan helpen, want bewustzijn/welzijn is (in navolging van Sam Harris) een wetenschappelijk te onderzoeken fenomeen

Ik pleit er daarom voor om vanuit de reeds bestaande globale moraal (onderandere uitgewerkt in de universele verklaring van de rechten van de mens) stappen te ondernemen waarin we onze empathie voor andere dieren vertalen in een aantal plichten die we ten opzichte van bepaalde dieren willen aanvaarden. Op de wijze zoals in Nederland bijvoorbeeld de partij voor de dieren voorstaat. Dit niet op grond van een intrinsiek recht dat die dieren zouden hebben, maar op grond van onze gezamelijke empathie.

bwa ja, misschien ok. Hoewel mijn intuities zegt dat intrinsieke rechten bij bv mensen wel belangrijk zijn (dat het bij mensen niet louter om empathie mag gaan), en dat in combinatie met antidiscriminatie brengt ons weer bij intrinsieke rechten van dieren.

Jij staat daarentegen een moraal voor volgens welke de mensheid verplicht. zou zijn, ook als dit tegen haar wil is, om een zeer grote groep dieren bepaalde rechten te geven. Ik zie daar geen reden voor. Wij hebben daar geen voordeel van (noch jij noch ik, noch enige andere morele acteur).

pech voor ons dan.

Hun nageslacht heeft daar geen voordeel van. En de de drijfveer van deze wens - ongetwijfeld onze empathie voor veel dieren - kan ook bevredigd worden door een keuze te maken. die de morele acteurs niet opgedrongen wordt.

het blijft moeilijk te antwoorden op anderen die spreken van "opgedrongen worden". dat heeft zoveel ladingen, interpretaties en betekenissen, dus ik ga er niet verder op in

Jouw morele intuities mag jij dan als een basis zien om vanuit te redeneren. Ik zie ze eerder als reeds getrokken conclusies. zolang ik niet overtuigs ben dat deze intuities juist zijn, kun je ze niet als argumenten tegenover mij gebruiken.

als je ook van een wiskundig axioma zou zeggen dat het een getrokken conclusie is; akkoord. Als jij andere wiskundige axioma's gebruikt, kan ik je niet met een wiskundig bewijs overtuigen om mijn axioma's te nemen. Jammer, maar dat is dan een onoplosbaar probleem.

Noch tegenover elk ander die niet overtuigd is van hun juistheid. Zelfs al zou zo iemand dezelfde intuitie hebben. Intuities kunnen immers onjuist zijn.

morele intuities hebben zoals alle morele oordelen geen waarheidswaarde (ik ben moreel non-cognitivist). Wat ik wel belangrijk vind, is dat we die intuities kunnen vertalen in universele ethische principes die een coherent ethisch systeem vormen. Een onjuiste morele intuitie (of morele illusie) zou ik dan definieren als een intuitie die in strijd is met het coherent systeem dat gebaseerd is op andere, sterkere intuities.

Mijn morele intuitie zegt mij dat de morele acteurs de enigen zijn die het recht hebben om het door hun acteren ontstane voordeel van de moraal te profiteren.

goed, het is duidelijk dat wij dus verschillende, onverzoenbare intuities hebben. We moeten nu aanvaarden dat elke verdere rationele/logische discussie/argumentatie zinloos is. Even zinloos als dat ik je zou proberen te overtuigen dat de muziek van U2 echt wel goed is terwijl jij vindt dat Bono kan zagen. We lopen hier in een doodlopende straat.

Wat geeft bijvoorbeeld een Orca het recht om niet opgegeten te worden?.

de wil/wens om niet opgegeten te worden

Waarom zouden zij die geen plichten nakomen, rechten hebben?

omdat mijn intuitie zegt dat we moeten kijken naar wat het individu ervaart, voelt, wilt, en dat het hebben van een moreel bewustzijn daarbij irrelevant is. Bv via sluier der onwetendheid je proberen in te leven in iemand die wel vanalles ervaart, voelt en wilt, maar die geen rationeel denkvermogen blijkt te hebben.

kosten van de moraal
Een moraal bedenken kost weinig, maar je morele plichten nakomen kan heel veel kosten.

dat is inderdaad het onderscheid dat ik maakte tussen twee vormen van kosten: het bouwen van een sporthal (of het bezetten van een bos) versus het toelaten van anderen in de sporthal (het bos).

Volgens jou moet de biomassa gelijkelijk over alle organismen verdeeld worden.

niet noodzakelijk gelijk, maar wel rechtvaardig.

Daarmee beweer je min of meer dat alle organismen fout bezig zijn, aangezien ze allen trachten hun aandeel juist te veorrgroten. dit standpunt lijkt mij eerlijk gezegd niet natuurlijk.

ja, veel van wat in de natuur gebeurt vind ik onrechtvaardig. Als moeder aarde een echte persoon was, klaagde ik haar aan.

Volgens jou hebben behoeftige organismen recht op een groter aandeel in de biomassa dan niet behoeftigen. Dat betekent dat we eigenlijk alle reeds uitgestorven leven weer tot leven zouden moeten wekken en er vervolgens voor moeten zorgen dat ze talrijker worden dan de de vormen die wel hebben overleefd.

ik zie niet in hoe dat eruit volgt. Uitgestorven wezens hebben nu geen behoeften meer. Het is erg dat iemand sterft, maar we hebben niet de plicht om alle doden terug tot leven te wekken

Wat geeft behoeftige organismen het recht om niet behoeftig te zijn. en niet behoeftige organismen de plicht om behoeftiger te worden?

sorry, het eerste deel van die vraag begrijp ik niet. Het tweede deel van de vraag behoeft enkel het antwoord: "niets" Niet-behoeftige organismen hebben geen plicht om behoeftiger te worden.

Volgens jou hebben organismen die er hard voor gewerkt hebben recht op een groter aandeelssa gin de biomassa dan diegenen die er minder hard aan gewerkt hebben. Die logica vereist dat alleen planten en bacterien die CO2 kunnen omzetten in koolstofketens recht hebben op biomassa, want alleen zij hebben aan de biomassa gewerkt. Uiteraard wil je dat niet.

ten eerste zijn die planten geen voelende wezens, dus hebben ze ook niet op gevoelsmatig vlak afgezien bij de inspanningen die ze leverden. De reden waarom verdienste (hard gewerkt hebben) meespeelt, is omwille van de invloed op iemands levenswelzijn. Het leveren van een grotere inspanning zorgt voor een sterkere daling in welzijn, en die daling moet dan sterker gecompenseerd worden door de voordelen, de vruchten die men plukt.
Ten tweede mogen dieren niet uitsterven, want dat schendt het ringvingerprincipe van biodiversiteit.

Volgens jou hebben organismen die de hulpbronnen beter kunnen omzetten in welzijn recht op een groter aandeel in de biomassa dan andere organismen. Dat betekent dat mensen een groter recht hebben op biomassa dan enig andere organisme. Ons welzijn is evident groter. Wellicht bedoel je dat niet, maar waarom beweer je het?

jawel, zoiets bedoelde ik wel. Wij hebben waarschijnlijk een rijker emotioneel leven met hoger potentieel levenswelzijn, en dat speelt een beetje in het voordeel van ons als het gat om toekennen van hulpbronnen zoals biomassa. Een mentaal gehandicapte die niet kan lezen, heeft niet zoveel aan een boek (boek=hout=biomassa). Dan vind ik dat mensen zoals wij een iets grotere claim hebben op hout voor boeken, dan mentaal gehandicapten (en andere dieren die niet kunnen lezen). Maar we mogen geen bomen kappen voor reclamepapier, want de eekhoorntjes hebben ook bomen nodig.

Waarom geeft ons vermogen tot welzijn ons recht op meer biomassa?

net zoals dat derde kind dat wel fluit kan spelen een reden heeft om de fluit te krijgen. Maar het is natuurlijk niet de enige reden dat meespeelt

Ik ben bang dat jij de fout hebt gemaakt alle organismen als een soort mensen te beschouwen.

ja, ik beschouw alle dieren als soort mensen, met allerlei verschillende vormen, vaardigheden, mentale vermogens etc... De vorm is niet zo belangrijk, dus soms helpt het als ik me eens inbeeld dat alle dieren de vorm hebben van mensen. Een muis heeft dan het uiterlijk van een klein mensje, zoals in de film, maar dan nog wel met dezelfde mentale vermogens en behoeften als een echt muisje.

Maar de meesten zijn geen mensen, en het toepassen van menselijke criteria op niet-mensen. leidt tot onzinnige beweringen.

het blijft me nog altijd onduidelijk wat jullie bedoelen met die "menselijke criteria", en met "toepassen van die criteria", dus ik kan hier niet op antwoorden.

Voor wie is de moraal?
Menselijke moraal is in principe voor mensen, niet voor niet-mensen.

mijn intuitie zegt dat moraal voor iedereen moet zijn. Mijn wetenschappelijke kennis zegt dat moraal enkel ontstaat vanuit morele acteurs, die hier op aarde rond deze tijd het uiterlijk aannemen van mensen (en bijgevolg ook van smalneusapen, want mensen zijn daar een deelverzameling van).

Je kunt de natuur niet opleggen hoe zij dient te zijn.

wat we niet kunnen, moeten we niet doen. Maar wat we wel kunnen opleggen aan de natuur, moeten we wel doen als dat ethisch beter zou zijn.

De moraal die jij voorstaan kan helemaal niet door andere wezens dan mensen worden uitgeoefend want geen enkel niet-menselijk wezen heeft er kennis van.

moeten impliceert kunnen, dus die wezens moeten dan niet de morele regels volgen, dat is waar. Mijn ethiek heeft dus wel wat zin voor realiteit, want het houdt rekening met wat kan. Wij moeten wel doen wat wij moeten doen en kunnen doen.

Elk wezen zal domweg trachten zijn aandeel in de biomassa te vergroten.

maar dat maakt het nog niet rechtvaardig, en zegt nog niets over wat wij daar dan mee moeten doen. Mijn ethiek zegt wel iets over in hoeverre we dan moeten ingrijpen in de natuur.

JIj stelt voor om onze morele intuities te vergelijken. Ik baseer mijn ethiek echter niet noodzakelijkerwijs op intuities, maar op uitgangspunten. ik stel dus voor om onze uitgangspunten te beoordelen, eerder dan onze intuities.

dat gaat op hetzelfde neerkomen, denk ik. Omdat intuities oordelen zijn die men niet verder kan beargumenteren, maar die men dus wel als uitgangspunt wil nemen.

Ik zal trachten mijn uitgangspunten dus te formuleren:

ik ken je uitgangspunten al wel, en ik kan eruit afleiden met welke vakjes van het argumentatieschema je het dan niet gaat eens zijn. Zoals ik hierboven dan reeds zei, kunnen we hier niet over verder argumenteren.

1. De duim.
Grotendeels mee eens. Indien men niet zeker weet of de ander zijn morele verplichtingen nakomt, dient men zijnerzijds deze volkomen na te komen. Als echt blijkt dat de ander niet ter goeder trouw is, acht ik mij gerechtigd - tit voor tat - de ander tijdelijk buiten de morele cirkel te plaatsen.

mee eens, in mijn thesis bespreek ik ook eventjes hoe het duimprincipe werkt in non-ideal situations, zonder universal compliance. Dan hanteer ik ook een vorm van tit for tat.

2. De wijsvinger.
Hier ben ik het niet mee eens. Wij hebben niet de plicht om van elk voelend wezens het welzijn te verhogen.

volgens de pink mag je wel een beetje partijdig zijn en voorkeur geven aan het verhogen van je eigen welzijn of dat van je dierbaren, zolang je maar niet te veel schade veroorzaakt. (er is teveel schade als de welzijnsfunctie zou dalen). Maar teveel partijdigheod mag ook niet (wanneer er te veel partijdigehid is, kan men zien aan de hand van het middelvingerprincipe, maar geen zin om dat hier uit te leggen. Lees het epiloog van mijn thesis maar)

Oneindige verhoging van het welzijn van alle voelende wezens, kan nooit jouw of mijn plicht zijn. (zo'n plicht kun je immers nooit nakomen)

hier zijn we het al zeker over eens, al was het maar omwille van de regel: moeten impliceert kunnen.

3. De middelvinger.
Hier ben ik het niet eens met de omchrijving "voelend wezen". Buiten het feit dat dit onvoldoende gedefinieerd is, is het in strijd met mijn regel 2. Niet alle voelende wezens hebben zo'n verplichting jegens jou of mij. waarom zouden wij dan wel zo'n verplichting jegens hen hebben?

mijn morele intuitie over mentaal gehandicapten, die wel zo'n intrinsiek basisrecht behoren te krijgen, zelfs al hebben zij geen plichten tegenover ons.
Waarom ben je het niet eens met omschrijving van voelend wezen? Heb jij een betere definitie?

Ik zou dit principe zonder meer willen toepassen op iedereen die dit principe op mij toepast, maar ik zou het verder alleen toepassen op hen, over wie de morele partners verdere afspraken gemaakt hebben.

in het maken van die afspraken wil ik dan stemmen om het toe te passen op alle voelende wezens.

4. De ringvinger.
Deze uitzondering wens ik helemaal niet te maken. Als wij een verplichting afspreken, dan dient hij ook universeel te gelden. Deze kromme vinger heb je alleen nodig als je niet morele acteurs toch morele regels wilt opleggen.

sorry, dat zie ik niet. Het heeft niets met opleggen van morele regels aan nietmorele acteurs te maken. Het heeft wel te maken met een aantal morele intuities (over predatie, rondbewegen, voortplanting,...), die ik coherent kan samenvatten in dit principe.

6. De handpalm.
Niet mee eens. Alhoewel ik de Bilharzia-worm niet haat of minacht, wil ik hem met alle liefde uitroeien.

het is mogelijk om iets met liefde te doden of uit te roeien. Er is het verhaal van een moeder die haar zoon heel graag ziet, maar toch haar zoon doodt nadat die zoon de meest verschrikkelijke dingen begon te doen met anderen, en doden de enige optie leek. Die moeder heeft haar zoon gedood, maar met liefde (respect, empathie), niet met haat of minachting. Dat vind ik een mooie mentaliteit, een mooie houding, als je dan toch geweld moet gebruiken. Dat is een beetje mijn vertaling van pacifisme en geweldloosheid: je mag pas geweld gebruiken als je zoals Gandhi in staat bent je tegenpartij lief te hebben. En zoals het verhaal van de moeder aantoont is het niet ondenkbaar dat men dan geweld gebruikt

[Peter van Velzen]

Beste Earthheart.

Blijkbaar zijn er nog meer uitgangspunten die wij hanteren die niet uitdrukkelijk worden genoemd in mijn 4 regels of in jouw morele hand.


Earthheart 7.
Wij moeten alleen wat wij ook kunnen.
Hiertegen heb ik uiteraard geen bezwaar, en ik ondersteun dit dan ook van harte.

Earthheart 8.
Het recht om niet louter als doel gebruikt te worden moet in elk geval voor mensen gelden.
Ook een principe dat ik van harte wil ondersteunen

Earthheart 9
Wij moeten niet discrimineren tussen voelende wezens.
Dit lijkt mij een willekeurig en strikt genomen onuitvoerbaar principe. Moeten impliceert kunnen, en wij kunnen niet anders dan onderscheid maken tussen de morele partners en anderen. Tussen hen die wederzijdse verplichtingen aangaan en nakomen en hen die dat niet doen.

Earthheart 10 (of 4a zo je wilt):
(voelende?) Dieren mogen niet uitsterven.
Zoals het hier staat een willekeurig onnatuurlijk en onuitvoerbaar principe. Het zou ons verplichten alle kansloze genen(complexen) van deze dieren in stand te houden. Ons geen enkele plicht opleggen ten aanzien van het behoud van planten (tenzij die onontbeerlijk zijn voor sommige voelende dieren), en andere levensvormen die geen dieren zijn. Het zou een aanval op de natuurlijke selectie betekenen, een revolutie tegen de natuurlijke orde die haar gelijke niet kent. Je zult je wens om de biodiversiteit te behouden (die ik overigens deel) in een andere vorm moet gieten wil het principe werkbaar zijn.


Peter van Velzen 5.
Wanneer wij morele afspraken maken hoeven wij niet dezelfde uitgamgs
punten te hanteren om tot overeenstemming te komen of tot een compromis te besluiten.
(Hier is meen ik sprake vam een fundamenteler uitgangspunt: "Wij moeten verschillen van mening tollereren."

Peter van Velzen 6.
Niemand moet gedwongen worden verplichtingen aan te gaan waarvan de omvang niet beperkt is.

Peter van Velzen 7.
Niemand moet gedwongen worden verplichtingen aan te gaan waarvan hij/zij (nog) niet weet welke dat zijn.


Zolang je van jou kant niet bereidt bent je argumenten tegen mijn uitgangspunten onder woorden te brengen huldig ik de veronderstelling dat je zulke argumenten helemaal niet hebt. Bovendien wekt het de indruk dat je niet bereidt bent om tot een vergelijk te komen, maar alleen jouw principes aan anderen wilt opleggen.

Ik van mijn kant gun jou het volste recht om voor jouw principes te pleiten en ben zelfs bereid er die consequenties ervan te aanvaarden die de meerderheid der ethisch handelende mensen van mij verlangt, zolang als dit niet een ernstige bedreiging is voor het leven en welzijn van mijn achterkleinkinderen.

Ik zou je willen uitnodigen dezelfde houding aan te nemen jegens mijn principes.

[Earthheart]

Earthheart 9
Wij moeten niet discrimineren tussen voelende wezens.
Dit lijkt mij een willekeurig en strikt genomen onuitvoerbaar principe. Moeten impliceert kunnen, en wij kunnen niet anders dan onderscheid maken tussen de morele partners en anderen. Tussen hen die wederzijdse verplichtingen aangaan en nakomen en hen die dat niet doen.

we moeten hier wel eerst duidelijkheid hebben over wat de morele status van mentaal gehandicapten (mensen die geen wederzijdse verplichtingen aangaan en nakomen) is. Mijn intuitie zegt dat die gehandicapten basisrechten krijgen omwille van intrinsieke redenen, dus los van bv. wat wij met hen willen doen. En aangezien er geen moreel relevant verschil is tussen dieren en mentaal gehandicapten (want beiden zijn wezens die geen wederzijdse verplichtingen aangaan en nakomen), volgt uit het antidiscriminatieprincipe dat dieren dan ook die basisrechten krijgen omwille van intrinsieke redenen. Welke basisrechten zijn dat dan precies? Wel, de rechten die we kunnen geven (want moeten impliceert kunnen).

Earthheart 10 (of 4a zo je wilt):
(voelende?) Dieren mogen niet uitsterven.
Zoals het hier staat een willekeurig onnatuurlijk en onuitvoerbaar principe. Het zou ons verplichten alle kansloze genen(complexen) van deze dieren in stand te houden.

sorry, ik zal het anders formuleren: wij mogen geen soorten uitroeien, net zoals we geen mensen mogen doden (tenzij voor moreel belangrijke redenen). We hebben niet de plicht om het onsterfelijkheidsmedicijn te zoeken, en we hebben ook niet de plicht om alle genencomplexen te behoeden van uitsterving.

Peter van Velzen 5.
Wanneer wij morele afspraken maken hoeven wij niet dezelfde uitgamgs
punten te hanteren om tot overeenstemming te komen of tot een compromis te besluiten.
(Hier is meen ik sprake vam een fundamenteler uitgangspunt: "Wij moeten verschillen van mening tollereren."

moeilijke... Op veel dingen ben ik tolerant (ik wil bv. best onze morele walging respecteren en tolereren dat wij dan niet comateuze patienten doden en opeten), maar op het vlak van schaden van anderen voor triviale redenen (bv. tolereren dat men een voelend wezen gaat doden en opeten voor de smaak), dat ligt veel moeilijker. Ik beschouw het (als advocaat voor de dieren) als oneerlijk tegenover die slachtoffers als ik ga zeggen dat ik dat gedrag van vleeseters zou tolereren. Ik ben niet bereid zoiets te zeggen tegen mijn cliënten (mochten mijn cliënten kunnen praten), dus kan ik zoiets niet zeggen. (dit staat los van wat ik concreet doe met vleeseters - ik heb bv. veel vleesetende vrienden)

Peter van Velzen 6.
Niemand moet gedwongen worden verplichtingen aan te gaan waarvan de omvang niet beperkt is.

akkoord

Peter van Velzen 7.
Niemand moet gedwongen worden verplichtingen aan te gaan waarvan hij/zij (nog) niet weet welke dat zijn.

ook akkoord. Hoewel het in de context van bv veganisme toch wel duidelijk zou moeten zijn wat de plicht is.

Zolang je van jou kant niet bereidt bent je argumenten tegen mijn uitgangspunten onder woorden te brengen huldig ik de veronderstelling dat je zulke argumenten helemaal niet hebt.

in verband met jouw "samenwerkingsmoraal is alles wat telt" heb ik geen tegenargumenten. Ik ben het er niet mee eens omwille van morele intuities/uitgangspunten die ik heb (bv intuitie dat mentaal gehandicapten basisrechten moeten krijgen omwille van intrinsieke redenen), maar die intuities/uitgangspunten zelf kunnen geen argumenten zijn als jij die uitgangspunten niet hebt.

Bovendien wekt het de indruk dat je niet bereidt bent om tot een vergelijk te komen, maar alleen jouw principes aan anderen wilt opleggen.

dat van veganisme zou ik aan anderen willen opleggen, desnoods zonder vergelijk, ja. Ik vind het opleggen van veganisme aan iemand veel minder erg dan wat een vleeseter doet: opleggen aan iemand dat die moet sterven voor zijn smaakgenot. Wat zou jij verkiezen: gedwongen worden te sterven voor de smaak of gedwongen worden om veganistisch te eten?
Dus ja, als het gaat om dwang, ben ik niet zomaar bereid om tot een vergelijk te komen; ik wil de wereld met de minste dwang (de minst erge dwang). En zeggen dat enkel diegenen die met ons kunnen samenwerken, en die hun nakomelingen, slachtoffers kunnen zijn van dwang, botst met mijn intuitie. Ook de nakomelingen van diegenen die niet met ons kunnen samenwerken, kunnen in mijn ogen slachtoffer zijn van dwang. En mijn intuitie zegt dat ik op dat punt geen toegeving wil doen; het is een vrij sterke intuitie die ik heb.

[axxyanus]

Earthheart 9
Wij moeten niet discrimineren tussen voelende wezens.
Dit lijkt mij een willekeurig en strikt genomen onuitvoerbaar principe. Moeten impliceert kunnen, en wij kunnen niet anders dan onderscheid maken tussen de morele partners en anderen. Tussen hen die wederzijdse verplichtingen aangaan en nakomen en hen die dat niet doen.

we moeten hier wel eerst duidelijkheid hebben over wat de morele status van mentaal gehandicapten (mensen die geen wederzijdse verplichtingen aangaan en nakomen) is. Mijn intuitie zegt dat die gehandicapten basisrechten krijgen omwille van intrinsieke redenen, dus los van bv. wat wij met hen willen doen.

Dat hangt ervan af van wat je tot de intrinsieke redenen rekent. In onze samenleving krijgen die gehandicapten basisrechten omdat wij erkennen dat zij menselijk zijn. Of je dat intrinsiek kan noemen, laat ik in het midden.

En aangezien er geen moreel relevant verschil is tussen dieren en mentaal gehandicapten (want beiden zijn wezens die geen wederzijdse verplichtingen aangaan en nakomen), volgt uit het antidiscriminatieprincipe dat dieren dan ook die basisrechten krijgen omwille van intrinsieke redenen.

Ik zie het verband niet. Als je het over het menszijn hebt, dan hebben andere dieren niet die intrinsieke eigenschap waarom we gehandicapten hun basisrechten verlenen. Als je het over andere intrinsieke eigenschappen hebt, dan zijn dat niet de eigenschappen waarom we de gehandicapten hun basisrecht verlenen.

[Earthheart]

Dat hangt ervan af van wat je tot de intrinsieke redenen rekent. In onze samenleving krijgen die gehandicapten basisrechten omdat wij erkennen dat zij menselijk zijn. Of je dat intrinsiek kan noemen, laat ik in het midden.

dat zou ik een intrinsieke reden noemen, ja. Maar nog geen moreel relevante.
Een intrinsieke reden is een reden die niet afhangt van iemand anders of van omgevingsfactoren. mens-zijn hangt niet af van anderen.
Een voorbeeld van externe reden is morele walging; de idee dat men bv geen mentaal gehandicapten zou opeten omdat we het eten van gehandicapten walgelijk vinden, en niet omdat die gehandicapten een intrinsieke eigenschap hebben die het eten niet toelaat. Moesten wij geen morele walging voelen, en moest het niet mogen eten van gehandicapten enkel afhangen van onze morele walging, dan zouden we die gehandicapten wel mogen eten.

Ik zie het verband niet. Als je het over het menszijn hebt, dan hebben andere dieren niet die intrinsieke eigenschap waarom we gehandicapten hun basisrechten verlenen.

menszijn mag dan wel een intrinsieke reden zijn, maar het is geen moreel relevante reden, want ze is willekeurig, vergezocht,... Het hebben van een blanke huidskleur is ook een intrinsieke eigenschap, maar niet moreel relevant.

Als je het over andere intrinsieke eigenschappen hebt, dan zijn dat niet de eigenschappen waarom we de gehandicapten hun basisrecht verlenen.

de mensen die ik ken en die in een zorginstelling voor gehandicapten werken, blijken in een gesprek te erkennen dat ze het doen omwille van het feit dat die gehandicapten belangen en een welzijn hebben. Je moet hen maar eens vragen wat volgens hen de echte reden is waarom ze zich willen inzetten voor die gehandicapten: dat ze een wil/welzijn/gevoelswereld/bewustzijn hebben? Dat ze de vorm van een mens hebben? Dat die zijn ouders rationeel konden denken? Of dat men vruchtbare nakomelingen had kunnen krijgen met die zijn ouders? Als ze al één van de laatste antwoorden zouden geven, kun je gemakkelijk een vraag stellen waarin ze zich vastpraten en het niet meer weten. En zo neigen de meesten uiteindelijk duidelijk naar het eerste antwoord, blijven ze bij dat antwoord, laten ze zich niet meer vastpraten, en erkennen ze dat dat is wat ze eigenlijk bedoelden.

[axxyanus]

Dat hangt ervan af van wat je tot de intrinsieke redenen rekent. In onze samenleving krijgen die gehandicapten basisrechten omdat wij erkennen dat zij menselijk zijn. Of je dat intrinsiek kan noemen, laat ik in het midden.

dat zou ik een intrinsieke reden noemen, ja. Maar nog geen moreel relevante.

Of ze moreel relevant is, dat laat ik in het midden maar het is de reden die onze samenleving hanteert. Kijk gewoon naar de verklaring voor de rechten van de mens. Er wordt daar geen extra reden opgesomt voor die rechten dan menszijn.

Ik zie het verband niet. Als je het over het menszijn hebt, dan hebben andere dieren niet die intrinsieke eigenschap waarom we gehandicapten hun basisrechten verlenen.

menszijn mag dan wel een intrinsieke reden zijn, maar het is geen moreel relevante reden, want ze is willekeurig, vergezocht,... Het hebben van een blanke huidskleur is ook een intrinsieke eigenschap, maar niet moreel relevant.

Zie hierboven.

Als je het over andere intrinsieke eigenschappen hebt, dan zijn dat niet de eigenschappen waarom we de gehandicapten hun basisrecht verlenen.

de mensen die ik ken en die in een zorginstelling voor gehandicapten werken, blijken in een gesprek te erkennen dat ze het doen omwille van het feit dat die gehandicapten belangen en een welzijn hebben.

Wat totaal naast de kwestie is. De reden waarom wij als samenleving iets willen en de motivatie voor de mensen die er in de praktijk voor zorgen hoeven niets met elkaar te maken te hebben.

[collegavanerik]

Ik zie dat het grote verschil tussen Peter en Earthheart is, dat Peter een ethische hiërarchie waarneemt, die Earthheart ontkent. Vandaar zijn continu hameren op de overeenkomst tussen gehandicapten en dieren, die er ethisch dus niet is. Een brandweerman die de keuze krijgt tussen het redden van een mens (in welke levende toestand dan ook) of een dier (in welke levende toestand dan ook) uit een brandend huis, zal altijd kiezen voor de mens omdat de mens in een nauwere cirkel staat dan het dier.

Aan de andere kant staan mijn huisdieren dichterbij dan rampslachtoffers aan de andere kant van de wereld, gek he? Maar uitstekend verklaarbaar met de morele cirkels.

[Earthheart]

Of ze moreel relevant is, dat laat ik in het midden maar het is de reden die onze samenleving hanteert. Kijk gewoon naar de verklaring voor de rechten van de mens. Er wordt daar geen extra reden opgesomt voor die rechten dan menszijn.

goh, in die mensenrechtenverklaring zien we wel duidelijk die dubbelzinnigheid: wordt nu met een mens een homo sapiens bedoeld, of een morele persoon? De verklaring is er niet zo expliciet over (zegt niets over bv discriminatie van mentaal gehandicapten; ook niet in art 2), maar in artikel 1 lezen we al wel: "Zij zijn begiftigd met verstand en geweten"
Dat is dus duidelijk al niet van toepassing op een aantal mentaal gehandicapte mensen. Als je dan aan personen vraagt op wat artikel 5 (tegen foltering) gebaseerd is, gaat men niet snel de link zien met Homo-sapiens-zijn, maar wel met voelend-wezen-zijn.
Enfin, je merkt duidelijk dat die mensenrechtenverklaring vanuit een speciesistische blik geschreven is.

de mensen die ik ken en die in een zorginstelling voor gehandicapten werken, blijken in een gesprek te erkennen dat ze het doen omwille van het feit dat die gehandicapten belangen en een welzijn hebben.

Wat totaal naast de kwestie is. De reden waarom wij als samenleving iets willen en de motivatie voor de mensen die er in de praktijk voor zorgen hoeven niets met elkaar te maken te hebben.

bwa, ik beschouw het toch als een ernstige aanwijzing. Het zou toch toeval zijn dat de motivatie van de niet-zorgverleners om mentaal gehandicapten te respecteren zo anders zou zijn dan die van de zorgverleners? Bij de zorgverleners komt de motivatie meer tot uitdrukking, dat lijkt me alles te zijn.

[collegavanerik]

Of ze moreel relevant is, dat laat ik in het midden maar het is de reden die onze samenleving hanteert. Kijk gewoon naar de verklaring voor de rechten van de mens. Er wordt daar geen extra reden opgesomt voor die rechten dan menszijn.

goh, in die mensenrechtenverklaring zien we wel duidelijk die dubbelzinnigheid: wordt nu met een mens een homo sapiens bedoeld, of een morele persoon? De verklaring is er niet zo expliciet over (zegt niets over bv discriminatie van mentaal gehandicapten; ook niet in art 2), maar in artikel 1 lezen we al wel: "Zij zijn begiftigd met verstand en geweten"
Dat is dus duidelijk al niet van toepassing op een aantal mentaal gehandicapte mensen. Als je dan aan personen vraagt op wat artikel 5 (tegen foltering) gebaseerd is, gaat men niet snel de link zien met Homo-sapiens-zijn, maar wel met voelend-wezen-zijn.
Enfin, je merkt duidelijk dat die mensenrechtenverklaring vanuit een speciesistische blik geschreven is.

Allez, het is een mensenrechtenverklaring he?

[Earthheart]

Ik zie dat het grote verschil tussen Peter en Earthheart is, dat Peter een ethische hiërarchie waarneemt, die Earthheart ontkent. Vandaar zijn continu hameren op de overeenkomst tussen gehandicapten en dieren, die er ethisch dus niet is.

correctie: "...die er in zijn ethisch systeem niet is en in mijn systeem wel is" Het is er niet in zijn systeem, omdat in zijn systeem mentaal gehandicapten geen intrinsieke basisrechten maar wel extrinsieke basisrechten hebben, terwijl dieren noch intrinsieke noch even sterke extrinsieke rechten hebben. Ik ben het niet met dat uitgangspunt eens: ik vind dat mentaal gehandicapten wel basisrechten moeten krijgen omwille van intrinsieke redenen. Merk op dat discriminatie betrekking heeft op intrisnieke rechten, niet op extrinsieke. Als je bv wel wortels eet maar geen tomaten omdat je wortels liever lust, is dat geen discriminatie van de wortels ten opzichte van de tomaten, want de eigenschap van jouw smaakpapillen is een extrinsieke reden. Als je daarentegen zegt dat tomaten niet mogen gegeten worden omdat ze het recht hebben hun ronde vorm en sap te behouden, dan verwijst men hier naar intrinsieke redenen (eigenschappen van de tomaat zelf, niet van jouw smaakpapillen). Als die intrinsieke redenen niet moreel relevant zijn, dan maakt men zich wel schuldig aan discriminatie.
Peter maakt zich niet schuldig aan discriminatie als hij enkel verwijst naar extrinsieke redenen om mentaal gehandicapten te respecteren.

Een brandweerman die de keuze krijgt tussen het redden van een mens (in welke levende toestand dan ook) of een dier (in welke levende toestand dan ook) uit een brandend huis, zal altijd kiezen voor de mens omdat de mens in een nauwere cirkel staat dan het dier.

de keuze van die brandweerman hoeft nog geen discriminatie te zijn. Het wordt wel discriminatie als hij basisrechten koppelt aan bv de afstand dat een wezen tot hem heeft. Ik sprak hierboven van intrinsieke en extrinsieke redenen. De afstand tussen individuen (de cirkels waar je naar verwijst) is iets relationeels, en dus strikt genomen geen zuiver intrinsieke of extrinsieke reden. Mijn intuitie zegt alvast wel dat fundamentele rechten niet mogen afhangen van de afstand tot een willekeurig individu, zoals bv. de afstand tot die brandweerman. Die brandweerman is niet het morele ijkpunt in de wereld. Dus we kunnen niet zeggen dat A meer recht heeft om gered te worden dan B omdat A dichter bij die willekeurige brandweerman staat. Of anders gezegd: als de brandweerman zijn reddingsactie zou verantwoorden met te zeggen dat A meer rechten heeft, dan gaat dat discriminatie zijn. Als die brandweerman daarentegen zwijgt over rechten, en zegt dat hij A had geholpen omwille van een sterker gevoel van spontane affectie met A, dan is dat geen discriminatie, want hier verwijst de brandweerman zuiver naar een extrinsieke reden, namelijk zijn eigen gevoel van affectie.
Let wel op: dergelijke partijdigheid van de brandweerman geldt wel enkel in situaties waarin we anderen helpen. In situaties waarin we anderen schaden mag het niet gebruikt worden. Ik kan dus niet zeggen dat ik een afrikaans kindje mag gebruiken als slaaf omdat ik meer affectie voel voor blanke kindjes dan voor zwarte.

Aan de andere kant staan mijn huisdieren dichterbij dan rampslachtoffers aan de andere kant van de wereld, gek he? Maar uitstekend verklaarbaar met de morele cirkels.

als je meer geld geeft aan eten voor je huisdieren dan voor kindjes ver weg, hoeft dat nog geen discriminatie te zijn, zolang je maar niet zegt dat jouw huisdieren meer recht op voedsel hebben (omdat bv. dieren meer waarde zouden hebben dan mensen, of omdat ze dichter bij jou staan en jij het morele ijkpunt zou zijn; dat zijn slechte redenen). Die morele cirkels mogen dus geen cirkels van fundamentele rechten zijn, met jij in het middelpunt en aan de buitenrand de wezens met de zwakste rechten. Die morele cirkels mogen dan nog wel cirkels van bv affectie zijn, met jij in het middelpunt en aan de buitenrand de wezens met wie je het minste affectie voelt. Met dergelijke morele cirkels heb ik geen probleem. Die zijn compatibel met mijn pinkprincipe van getolereerde partijdigheid (cfr mijn morele hand ethiek). Iedereen heeft zijn eigen morele cirkels die gebaseerd zijn op affectie. De voorwaarde is wel dat wij die morele cirkels van anderen dus tolereren. Met morele cirkels die verwijzen naar basisrechten, zou dergelijke tolerantie niet kunnen, dus dergelijke soort van morele cirkels keur ik af.

[Earthheart]

Allez, het is een mensenrechtenverklaring he?

weet je wat we eens kunnen doen? Aan de aanhangers van die verklaring vragen of "mensen" nu betrekking heeft op "Homo sapiens", of op "personen (begiftigd met verstand en geweten)". En als ze "homo sapiens" antwoorden, eens vragen waarom ze nu net die groep nemen. Eens benieuwd in hoeverre die personen zich bewust zijn van de ware motieven om te spreken van een mensenrechtenverklaring...