Peter van Velzen schreef:Beste Earthheart,
Er is helemaal geen aparte zorgmoraal, dat verbeeld je je maar. Ook de zorg is wederkerig! Het is niet omdat wie zorg nodig heeft zelf op dat moment geen zorg kan verlenen, dat hij of zij dat niet gedaan zouden hebben als de situatie andersom zou zijn geweest.
ja, als we zo gaan beginnen. Als varkens mensen waren geweest, dan hadden ze ook voor mensen gezorgd.
Het is niet voor niets dat in Nederland bijvoorbeeld iedereen geacht wordt aan de zorg bij te dragen,
nee, die mentaal gehandicapten niet...
Ook negeer je brutaalweg het woord “vooral”. Wij sluiten “bedriegers” niet geheel buiten onze wederkerige moraal, maar we maken wel onderscheid. Wie zich ernstig moreel misdraagt, geniet vaak wel een andere behandeling. Dat jij dat onderscheid niet wenst te maken, heeft – denk ik – te maken met je halsstarrigheid.
ben even niet mee... Welk onderscheid? Ik kan me niet herinneren iets gezegd te hebben om onderscheid tussen morele misdragers en moreel brave personen op te heffen.
Of ben je werkelijk van mening dat we ons niet anders dienen te gedragen tegenover egoisten die met niemand anders rekening houden?
nee, tuurlijk niet. Ik heb toch nooit zoiets geinsinueerd?
Ik stel inderdaad dat alle moraal in principe wederkerig dient te zijn. Iedereen die in dezelfde omstandigheden verkeert moet er gelijkelijk van kunnen profiteren, maar daarom is ook iedereen die in dezelfde omstandigheden verkeert er gelijkelijk toe verplicht.
dat soort van wederkerigheid kan ik volgen. Maar een mentaal gehandicapte zit niet in dezelfde omstandigheid als ik: zijn omstandigheden zijn anders, omdat hij niet in staat is bepaalde dingen te doen. Als wederkerigheid enkel iets zegt over gelijke omstandigheden, dan vind ik dat te beperkt.
Omdat heden ten dagen alle wereldburgers een gezamenlijke moraal betrachten
niet alle; weeral die mentaal gehandicapten. Thanh (mijn pleegkind) heeft een IQ van nog geen 60 ofzo; die begrijpt niets van onze gezamenlijke moraal.
Dit kan uitgebreid worden als ook andere intelligente soorten zich vrijwillig aansluiten
ik blijf het maar herhalen: een soort is een abstracte verzameling, en abstracte verzamelingen kunnen niet vrijwillig iets doen.
Je hebt gelijk dat ook sommige andere dieren blijk geven van empathie tegenover andere soorten.
je kunt enkel empathie hebben met een individu, niet met een abstracte verzameling (enfin, ik kan dat toch niet)
Door dit soort gedrag te vertonen, helpen wij - sociale dieren – in de meeste gevallen sterk verwante soortgenoten
niet soortgenoten: genengenoten. Een soort is geen entiteit van evolutie; genencomplexen zijn dat.
Dit verhoogt de overlevingskansen van onze eigen genen.
niet niet alle en alleen mensen hebben mijn genen. Ik weet eigenlijk niet of ik een gen heb dat alle en alleen mensen bezitten. En zelfs al had ik zo'n gen, dan nog zou ik dat niet als fundament van mijn ethiek nemen.
De “zuiverheidsmoraal” is in wezen ook op het (voortplantings)succes van de eigen genen gebaseerd.
zou kunnen, maar dan op een tiltgeslagen manier.
Maar ook zonder dat genen een rol spelen, is het gemakkelijk te begrijpen dat een samenleving waarin iedereen elkaar helpt, meestal succesvoller zal zijn, dat een maatschappij waarin iedereen elkaar dwars zit.
dat laatste begrijp ik, maar wat met een samenleving waar A B helft maar B niet A? Denk opnieuw aan Thanh (mentaal gehandicapt): hij kan niet zo goed iemand helpen; toch niet zoals ik hem kan helpen. Hij kan mij wel helpen in het geven van een goed gevoel als ik hem help
Zoals gezegd, je wilt wellciht dat morele rechten worden toegekend onafhankelijk van wat anderen willen, maar dar kan niet.
dat kan toch wel? Gewoon: ik geef Thanh rechten, en niet omdat er anderen zijn die dat zo willen.
Als de wil van anderen geen invloed zou hebben zou – naar alle waarschijnlijkheid – ook jouw wil geen invloed hebben.
invloed op wat?
Voor alle mensen op een na, ben jij een van die anderen! Als je wilt dat anderen met jouw mening rekening houden, dan moet je dat andersom ook doen.
in ieder geval geef ik niet aan Thanh rechten omdat iemand anders dat zo wil, maar omdat ik dat wil.
We moeten niet onze persoonlijke mening aanzien voor intrinsieke rechten. Intrinsieke rechten bestaan niet. Alle rechten berusten op de “grootste gemene deler” van alle persoonlijk meningen hieromtrent. Je geeft dit uiteindelijk zelf ook toe. Dat doet me goed.
hoe werkt die grootste gemene deler eigenlijk? Als er iemand is die aan Thanh geen rechten wil geven, dan zitten Thanh's rechten niet in de GGD, of wel?
Het stuit je blijkbaar nog steeds tegen de borst dat alleen de mens in staat is morele rechten toe te kennen aan andere diersoorten.
Thanh is een mens, Thanh kan dat niet. Enkel moreel bewuste wezens kunnen rechten toekennen. Ik geef ook geen rechten aan soorten, wel aan individuen. Ik ben nogal individualistisch op dit vlak.
Daar zit inderdaad iets oneerlijks aan. Maar het leven is niet altijd eerlijk.
met die vorm van oneerlijkheid kan ik nog leven denk ik. Wat ik oneerlijk zou vinden is dat men maar naar willekeur aan anderen bepaalde fundamentele rechten zou toekennen. Het toekennen van fundamentele rechten aan enkel mensen is te veel willekeur voor mij.
