Ik snap je punt. Je wilt van Nederlandse mensenrechten op zijn minst Nederlandse (dieren)rechten maken, ondanks dat we niet precies weten hoe of die rechten aansluiten bij de belevingswereld van dieren. En ik begrijp dat je er bij voorkeur niet alleen Nederlandse rechten van wilt maken, maar universele rechten.
Daar staat dus tegenover dat we niet exact zullen weten hoe andere levende wezens, stoelen en inktvlekken die rechten beleven, maar je probeert dat op te lossen door een soort van sluier van onwetendheid experiment. Bovendien wordt daar tegenover gezet (las ik in posts van anderen terecht terug), de vraag of wezens die niet de zelfde plichten kunnen voldoen, wel dezelfde rechten zouden kunnen / moeten hebben. Ik stel daarbij tegenover, dat de sluier der onwetendheid vooral geschikt is, niet alleen in het geval van gelijke intrinsieke waarde, maar ook in het geval van gelijke instrumentele waarde én in het geval van gelijkaardigheid. Een inktvlek leeft volgens mij in een andere (belevings)wereld de gemiddelde mens. Dat afwegende kom ik tot de conclusie dat we op empathische wijze, de relatie tussen dier en onszelf, inktvlek en onszelf, etc. moeten bestendigen. Dat is voornamelijk beschreven door Tronto. Alleen dan ook weer voor wat betreft de relatie tussen mensen en mensen.
Concreet gericht op de voedselindustrie (dierenbelangen zijn er ook voor wat betreft huisdieren, muizen die voorraden plunderen, etc.), gelden er diverse belangen, en instrumentele waarden. Dat vraag een goede analyse van de instrumentele waarden, en een afgewogen oordeel. Daarvoor zou je de ethical matrix (of ethical Iceberg) kunnen gebruiken. Iets gelijkaardigs lijk je gedaan te hebben voor je doctoraal. Wellicht interessant om de verschillen tussen de publicaties van Ben Mepham en jou naast elkaar te leggen en te wegen.
we moeten er naar streven om alle vormen te elimineren. Daarvoor zal wat kennis van psychologie nodig zijn (de laatste jaren zijn psychologen tot interessante nieuwe inzichten gekomen op dit vlak)
Dus gelijke dierenrechten is een instrumentele waarde voor gelijkwaardigheid? Of is dat gelijkheid? Ben benieuwd hoe je dat ziet (klinkt sarcastisch maar is oprecht).
deze vraag begrijp ik niet.
Dat jongeren onder 18 niet mogen autorijden is niet noodzakelijk vorm van immorele discriminatie (er is geen enkele aanwijzing in die richting)
Ik snap denk ik waarom je hem niet begrijpt. Je vindt dat in het geval van kinderen er geen verschil is in intrinsieke waarde die we toekennen, tav volwassenen. Ik denk dat je, als dat zo is, een punt hebt, sterker, vanuit mijn gevoel gesproken is voor mij de intrinsieke waarde van een kind groter dan dat van een volwassene en dat is nog sterker het geval voor "oude knarren".
Jouw punt is dat we dieren, in de huidige situatie minder intrinsieke waarde toedichten dan mensen. Ik denk dat je daar gelijk in hebt. Ik richt mij meer op de intrinsieke waarde van de relatie tot het beest, niet tot het beest zelf. Daar zit ons grootste verschil in opvatting denk ik.
inderdaad, anders zou er te veel immoreel zijn, en dat gaat botsen met sterke morele intuities die we hebben. Dus we kunnen een concept van discriminatie construeren die het best aansluit met onze sterkste gedeelde morele intuities en oordelen. En als we dat doen, gaan we vroeg of laat wel door hebben dat gekende vormen van speciesisme ook immorele discriminatie zijn.
Kun je dit concretiseren? Ik snap niet zo goed wat je bedoelt, en kan het op een aantal manieren interpreteren.
inderdaad, beide noties van vrijheid zijn relevant, zowel voor mens als dier.
Eensch, met nieuw inzicht:
Niet alleen als intrinsieke waarde, je zou ook kunnen zeggen dat het een instrumentele waarde is t.a.v. gelijkheid, of andere waarden waarom we specifieke mensenrechten belangrijk vinden.
Blijf ik voor wat mij betreft bezig met het punt dat mensen een andere rationaliteit en belevingswereld lijken te vertonen dan dieren. Dus hoe maken we dierenrechten goed voor dieren? Is alleen veganisme daar een antwoord op? Ik waag het toch te betwijfelen.
waarom is dat een manco? Als niemand het vervelend etc zou vinden dat ik een dictator ben, dan is het van achter de sluier bekeken geen moreel probleem dat ik dictator ben. Maar een varken vindt het wel vervelend als de boer machtiger is en zijn macht misbruikt door dingen te doen die het varken niet graag heeft.
Zo zou je het ook kunnen lezen. Ik bedoelde het anders, hoop dat je snapt wat ik bedoel, a.d.h. van mijn eerdere punten over rationaliteit en beleving / perceptie van dieren. Voor wat betreft het vervangen van Kants cathegorisch imperatief, never mind, so belangrijk is dat punt niet, en maakt het alleen maar onnodig onduidelijk.
begrijp ik nog niet; klinkt interessant, ik zoek het eens op...
Wellicht vind je het leuk om hier Mepham van jouw kritiek te voorzien (of als je er een boek over zou schrijven heb je alvast 1 exemplaar verkocht
)
oei, hier begrijp ik ook niet veel van... Klinkt ingewikkeld, zo'n zorgethiek.
Ik hoop dat je door hebt dat ik de relatie tot het dier, en de manier waarop wij deze bestendigen een belangrijke wijze vind, om te beoordelen of er sprake is van immoreel gedrag. Blijft de vraag staan of het moreel verwerpelijk is om een goede relatie te hebben met een vleeskoe en ze dan pijnloos dood te maken. Ik snap mensen die zeggen "dat is niet echt een relatie bestendigen"... Dat blijft een puntje om na te denken. En daar hoeven we denk ik niet allemaal hetzelfde over te denken.
Groet,
Bob
neen daar gaat het om de fysieke vermogens. Appels en peren vergelijkingen vallen onder de noemer drogreden en zijn als argument niet geldig.