Freethinker.nl

Jagang schreef:@ Earthheart.
Ik kom op mijn eerder gemaakte punten nog terug.

Ondertussen zou ik je graag wijzen op de blog van een ex-forummer, die jouw ethiek en die van vd Berg behandelt: http://www.sigervanbrabant.be/blog/2014 ... ruisme.htm" onclick="window.open(this.href);return false;

ah, leuk
ik ga eens een reactie sturen naar Siger... Kwestie van een paar dingetjes recht te zetten.

Lol,

Good luck.

EarthHeart schreef:

EarthHeart schreef: maar als hij kon weten dat hij daardoor geen van beiden zou realiseren en hij toch liever minstens één doel had gerealiseerd gehad?

Dat weet je niet. Je kan niet op voorhand weten dat die persoon liever ten minste één doel had verwezenlijkt boven voor de twee gegaan te zijn.

maar de vraag was wat het zou zijn als hij kon weten dat twee doelen nastreven zou leiden tot falen van beide doelen. Als hij oprecht geloofde dat hij minstens één van de twee doelen toch nog zou kunnen bereiken, dan is dat niet irrationeel. Tenminste, als dat geloof niet inconsistent is met andere dingen die hij gelooft.

Je bekijkt de zaken te eng. Wat als die persoon weet dat hij uiteindelijk gelukkiger zal zijn wanneer hij de twee doelen allebei nastreeft en faalt dan wanneer hij voor één doel gaat en het ander laat vallen omdat de spijt voor de niet genomen optie zal overheersen.

EarthHeart schreef:

EarthHeart schreef: en hoe rechtvaardig je dat dan?

Gewoon omdat het maar katten zijn.

maar dat is geen geldige argumentatie: dergelijke argumentatiewijze kun je niet veralgemenen, want als jij mag zeggen "omdat het maar katten zijn", mag iemand anders zeggen "omdat het maar zwarten zijn". De argumentatievorm moet universaliseerbaar zijn, en dat kan enkel door te verwijzen naar iets anders dat voor alle partijen moreel relevant is.

Die mag dat inderdaad zeggen. En uiteindelijk beslist de samenleving welk argument ze aanvaardbaar vind en welk niet.

Trouwens het lijkt me sterk dat jij niet het zelfde onderscheid zou maken. Een ander voorbeeld. We hebben een tehuis waar mensen met verminderde cognitieve capaciteiten verzorgd worden en we hebben een kattenasiel. Nu blijkt dat in de twee instanties een bewoner gemist wordt. Denk je dan dat we evenveel middelen moeten inzetten om de vermiste kat terug te vinden dan om de vermiste mens terug te vinden? Ik vermoed dat je antwoord "neen" zal zijn en dat je dus ook discrimineert en dat je ofwel zelf geen rechtvaardiging hebt ofwel weet wat de rechtvaardiging is. In de twee gevallen lijkt mij er geen reden te zijn om die aan mij te vragen.

EarthHeart schreef:

Ik heb niets tegen basisprincipes maar je zal altijd situaties tegenkomen waar die basisprincipes conflicten opleveren en ik zie niet hoe je een rangorde in die principes kan opstellen die je steeds het "juiste" antwoord zal opleveren. Dus je zal steeds elke situatie op zijn merites moeten evalueren en ik betwijfel dat je daar dan een duidelijke consistentie in zal kunnen vinden.

maar ik vind wel dat we moeten blijven kritisch nadenken zodat we dergelijke inconsistenties op het spoor kunnen komen en ze wegwerken.

Ik ben helemaal voor kritisch nadenken maar het lijkt me dat je wat geobsedeerd bent door mogelijke inconsistenties. Het probleem is om te beginnen dat achter een zelfde woord zoals "vrijheid" verschillende waarden kunnen schuilen. Libertariërs bv vullen dat woord in met als betekenis zo weinig mogelijk wettelijk beperkingen. Anderen vullen vrijheid eerder in als zoveel mogelijk reële opties hebben in het leven. Die twee waarden botsen nogal eens met elkaar ook al gaat het in de twee gevallen om "vrijheid".

Hier kan je over een ander heikel punt lezen: Hunting a Rhino to Save Rhinos

EarthHeart schreef:

EarthHeart schreef:[Analogie met rode voorwerpen]

Sorry, je bent me kwijt, ik kan niet meer volgen.

jammer. Ik doe nog een poging om de analogie te verduidelijken
...
Zo een beetje duidelijker?

Ik zie ergens wel waar je naartoe wil maar ik ben niet akkoord met de analogie. Om de heel eenvoudige reden dat je mijn welzijn kan verminderen gewoon door te suggereren dat je mij zou kunnen slachten, terwijl dat bij heel wat dieren niet het geval is. Die lopen uit onwetendheid gewoon hun dood tegemoet.

axxyanus schreef: Je bekijkt de zaken te eng. Wat als die persoon weet dat hij uiteindelijk gelukkiger zal zijn wanneer hij de twee doelen allebei nastreeft en faalt dan wanneer hij voor één doel gaat en het ander laat vallen omdat de spijt voor de niet genomen optie zal overheersen.

dat is dan niet meer irrationeel hé
je kunt er zelfs een paradoxje van maken: wat als iemand van zichzelf weet dat hij gelukkiger gaat zijn als hij iets irrationeels doet, en dat hij geluk als doel heeft?

Die mag dat inderdaad zeggen. En uiteindelijk beslist de samenleving welk argument ze aanvaardbaar vind en welk niet.

dan blijf ik gewoon ervoor pleiten dat dat ene racistische argument geen goed argument is.

Trouwens het lijkt me sterk dat jij niet het zelfde onderscheid zou maken.

ik denk het niet...

Een ander voorbeeld. We hebben een tehuis waar mensen met verminderde cognitieve capaciteiten verzorgd worden en we hebben een kattenasiel. Nu blijkt dat in de twee instanties een bewoner gemist wordt. Denk je dan dat we evenveel middelen moeten inzetten om de vermiste kat terug te vinden dan om de vermiste mens terug te vinden? Ik vermoed dat je antwoord "neen" zal zijn en dat je dus ook discrimineert en dat je ofwel zelf geen rechtvaardiging hebt ofwel weet wat de rechtvaardiging is. In de twee gevallen lijkt mij er geen reden te zijn om die aan mij te vragen.

dat is weer zo'n situatie waar je getolereerde partijdigheid kunt inroepen, en die vorm van partijdigheid is nog geen discriminatie. We zijn niet verplicht om evenveel middelen in te zetten voor beide vermisten. Als ik meer zou inzetten op de vermiste mens, zou ik wel jouw keuze moeten tolereren om meer in te zetten op de kat. Mijn rechtvaardiging voor die vermiste mens zou dan zijn: meer emotionele betrokkenheid. Dat is een rechtvaardiging die iedereen zou tolereren, omdat iedereen wel partijdigheid wil tegenover zijn/haar dierbaren en omdat emoties aanzetten tot handelen. Maar ik mag dus niet tegen jouw zeggen "hé, je moet de vermiste mens zoeken, want een kat is maar een kat."
Het komt erop neer dat we in dergelijke argumenten bereid moeten zijn om soortnamen en eigennamen te vervangen door andere, en dan kijken of het argument mag gebruikt worden. Als ik zeg "omdat ik een sterkere emotionele drang heb om dat individu te redden", dan kun je proberen de soortnaam of eigennaam te veranderen, het blijft hetzelfde. Als ik zeg "omdat het maar een kat is", dan kunnen we de soortnaam "kat" eens vervangen, zoals ik in mijn voorbeeld over racisme deed, en dan kijken of we zo'n argument zouden accepteren.

Ik ben helemaal voor kritisch nadenken maar het lijkt me dat je wat geobsedeerd bent door mogelijke inconsistenties.

eerlijk gezegd kick ik wel op het wijzen op iemands inconsistenties. Vooral in discussies met gelovigen en pseudowetenschappers. Maar dat terzijde, dat is niet mijn motivatie om tegenover vleeseters over inconsistenties te beginnen. Zoals ik al zei: ik lig niet zo wakker van onschadelijke inconsistenties (bv de meeste vormen van godsgeloof zijn vrij onschadelijk; men mag gerust in zotte goden geloven), maar ik ben wel geobsedeerd door de schadelijke inconsistenties, waarbij men iets doet dat botst met eigen waarden, met mijn aarden en dat schade aan een derde veroorzaakt.

Het probleem is om te beginnen dat achter een zelfde woord zoals "vrijheid" verschillende waarden kunnen schuilen. Libertariërs bv vullen dat woord in met als betekenis zo weinig mogelijk wettelijk beperkingen. Anderen vullen vrijheid eerder in als zoveel mogelijk reële opties hebben in het leven. Die twee waarden botsen nogal eens met elkaar ook al gaat het in de twee gevallen om "vrijheid".

inderdaad. Uit mijn vijf ethische principes van de morele hand kun je wel vijf specifieke vormen van vrijheid distilleren:
-vrijheid om die regel te volgen die je wil, zolang iedereen die regel mag volgen in gelijkaardige situaties (een formeel vrijheidsbeginsel, zonder materiele inhoud)
-vrijheid die bijdraagt aan levenswelzijn is belangrijk (leunt aan bij links-liberalisme)
-vrijheid om niet als louter middel gebruikt te worden (dit leunt sterk aan bij bepaalde vormen van libertarisme)
-vrijheid om natuurlijk-noodzakelijk-normaal gedrag te vertonen
-vrijheid om een beetje partijdig te zijn

Ik zie ergens wel waar je naartoe wil maar ik ben niet akkoord met de analogie. Om de heel eenvoudige reden dat je mijn welzijn kan verminderen gewoon door te suggereren dat je mij zou kunnen slachten, terwijl dat bij heel wat dieren niet het geval is. Die lopen uit onwetendheid gewoon hun dood tegemoet.

dat is waar, daar moeten we rekening mee houden als we dingen willen vergelijken. Je moet je dan voorstellen hoe het zou zijn om uit onwetendheid je dood tegemoet te lopen. Bv. in je droom heb je ook niet altijd een helder zelfbewustzijn en besef wat er gebeurt. Geen verre toekomstdromen enzo, eerder hier en nu ervaringen. Stel dat je in een droom opgesloten en geslacht wordt. Van wanneer wordt zo'n droom een nachtmerrie?

axxyanus schreef: Hier kan je over een ander heikel punt lezen: Hunting a Rhino to Save Rhinos

dit is een ander goed voorbeeld van iemand gebruiken als louter middel om anderen te helpen. Het is immoreel, omdat we zulke redenering ook niet zouden mogen toepassen op mensen. Stel dat een weeshuis voor mentaal gehandicapten op het idee komt om tegen een dure prijs één van hun kindjes te laten verkrachten door rijkaards, en met dat geld dan voor de andere kindjes te zorgen. No way!

Earthheart schreef:

axxyanus schreef: Hier kan je over een ander heikel punt lezen: Hunting a Rhino to Save Rhinos

dit is een ander goed voorbeeld van iemand gebruiken als louter middel om anderen te helpen. Het is immoreel, omdat we zulke redenering ook niet zouden mogen toepassen op mensen. Stel dat een weeshuis voor mentaal gehandicapten op het idee komt om tegen een dure prijs één van hun kindjes te laten verkrachten door rijkaards, en met dat geld dan voor de andere kindjes te zorgen. No way!

Maar nu sterft de hele soort uit als je het niet doet.
Wat als deze waarde botst met de door jou gewaardeerde biodiversiteit?

Earthheart schreef:

axxyanus schreef: Hier kan je over een ander heikel punt lezen: Hunting a Rhino to Save Rhinos

dit is een ander goed voorbeeld van iemand gebruiken als louter middel om anderen te helpen. Het is immoreel, omdat we zulke redenering ook niet zouden mogen toepassen op mensen. Stel dat een weeshuis voor mentaal gehandicapten op het idee komt om tegen een dure prijs één van hun kindjes te laten verkrachten door rijkaards, en met dat geld dan voor de andere kindjes te zorgen. No way!

Dit is niet een geheel juiste analogie. De betreffende Neushoorn zou om heel andere redenen toch al worden afgeschoten. Of jij het met dat besluit eens bent, is natuurlijk weer een andere vraag, maar het alternatief was dus niet hem in leven laten, maar hem toch afschieten en geen geld beuren.

Veder wil het feit dat je een redenering niet op mensen mag toepassen nog niet zeggen dat je die ook niet op andere dieren mag toepassen. Onze wetgeving kent heel veel regels die uitsluitend op mensen van toepassing zijn, en ook enkele die uitsluitend op bepaalde andere dieren van toepassing zijn, Ik denk dat jij zelfs, dat niet in alle gevallen zal willen veranderen.

Earthheart schreef:

axxyanus schreef: Hier kan je over een ander heikel punt lezen: Hunting a Rhino to Save Rhinos

dit is een ander goed voorbeeld van iemand gebruiken als louter middel om anderen te helpen. Het is immoreel, omdat we zulke redenering ook niet zouden mogen toepassen op mensen. Stel dat een weeshuis voor mentaal gehandicapten op het idee komt om tegen een dure prijs één van hun kindjes te laten verkrachten door rijkaards, en met dat geld dan voor de andere kindjes te zorgen. No way!

Dus als ik je goed begrijp is het immoreel om deze specifieke zwarte neushoorn te doden, zelfs als deze neushoorn andere neushoorns dood. Wij mogen de andere neushoorns niet beschermen door deze te doden?

Earthheart schreef:

axxyanus schreef: Je bekijkt de zaken te eng. Wat als die persoon weet dat hij uiteindelijk gelukkiger zal zijn wanneer hij de twee doelen allebei nastreeft en faalt dan wanneer hij voor één doel gaat en het ander laat vallen omdat de spijt voor de niet genomen optie zal overheersen.

dat is dan niet meer irrationeel hé

Wel ja dat is mijn punt. Ben jij niet te snel om mensen op basis van weinig gegevens als irrationeel te beoordelen.

EarthHeart schreef:

Een ander voorbeeld. We hebben een tehuis waar mensen met verminderde cognitieve capaciteiten verzorgd worden en we hebben een kattenasiel. Nu blijkt dat in de twee instanties een bewoner gemist wordt. Denk je dan dat we evenveel middelen moeten inzetten om de vermiste kat terug te vinden dan om de vermiste mens terug te vinden? Ik vermoed dat je antwoord "neen" zal zijn en dat je dus ook discrimineert en dat je ofwel zelf geen rechtvaardiging hebt ofwel weet wat de rechtvaardiging is. In de twee gevallen lijkt mij er geen reden te zijn om die aan mij te vragen.

dat is weer zo'n situatie waar je getolereerde partijdigheid kunt inroepen, en die vorm van partijdigheid is nog geen discriminatie. We zijn niet verplicht om evenveel middelen in te zetten voor beide vermisten. Als ik meer zou inzetten op de vermiste mens, zou ik wel jouw keuze moeten tolereren om meer in te zetten op de kat.

Het spijt me maar dat antwoord voldoet mij niet erg. Je probeert MI van onder het dillema uit te komen door te doen alsof het gaat om individuele keuzes. Het gaat mij om de maatschappelijke keuze. Vind jij dat we als maatschappij de zelfde middelen moeten inzetten om vermiste dieren op te sporen als we inzetten om vermiste mensen op te sporen.

Ik zal de oorspronkelijke vraag wat scherper stellen. Het gaat om één tehuis waar wilsonbekwamen worden opgevangen. Maar in dat tehuis worden ook katten gehouden omdat de omgang met de katten positieve effecten heeft op de bewoners. Op een bepaalde tijdstip blijkt zowel een bewoner als een kat vermist te zijn. Vind jij het aanvaardbaar dat de directie belangrijke middelen die gebruikt kunnen worden voor het opsporen van die persoon, inzet voor het opsporen van de kat of zelfs dat de directie voorrang geeft aan het opsporen van de kat boven het opsporen van de persoon?

Jagang schreef:

Earthheart schreef: dit is een ander goed voorbeeld van iemand gebruiken als louter middel om anderen te helpen. Het is immoreel, omdat we zulke redenering ook niet zouden mogen toepassen op mensen. Stel dat een weeshuis voor mentaal gehandicapten op het idee komt om tegen een dure prijs één van hun kindjes te laten verkrachten door rijkaards, en met dat geld dan voor de andere kindjes te zorgen. No way!

Maar nu sterft de hele soort uit als je het niet doet.
Wat als deze waarde botst met de door jou gewaardeerde biodiversiteit?

de vraag is of de soort wel uitsterft als je het niet doet. In realiteit is dat allesbehalve duidelijk. Maar goed, stel dat... Dan komt inderdaad het ringvingerprincipe in het spel. Hoeveel gewicht we geven aan die biodiversiteit, daar kunnen we democratisch over stemmen.
Stel dat een inheems volk (van mensen) zou uitsterven, behalve wanneer je rijke mensen laat betalen voor de verkrachting van één van hun vrouwen, en dat geld investeert in bescherming van dat volk...

Peter van Velzen schreef: dit is een ander goed voorbeeld van iemand gebruiken als louter middel om anderen te helpen. Het is immoreel, omdat we zulke redenering ook niet zouden mogen toepassen op mensen. Stel dat een weeshuis voor mentaal gehandicapten op het idee komt om tegen een dure prijs één van hun kindjes te laten verkrachten door rijkaards, en met dat geld dan voor de andere kindjes te zorgen. No way!

Dit is niet een geheel juiste analogie. De betreffende Neushoorn zou om heel andere redenen toch al worden afgeschoten. Of jij het met dat besluit eens bent, is natuurlijk weer een andere vraag, maar het alternatief was dus niet hem in leven laten, maar hem toch afschieten en geen geld beuren.[/quote]
dan is de analogie toch gemakkelijk aan te passen. Stel dat er momenteel reeds veel van die kindjes worden verkracht, omdat er te weinig middelen zijn om verkrachters aan te pakken. Mogen we dan rijke verkrachters laten betalen en dat geld investeren in betere bescherming van de andere kinderen? Ik zou zeggen van niet.

Veder wil het feit dat je een redenering niet op mensen mag toepassen nog niet zeggen dat je die ook niet op andere dieren mag toepassen.

sorry maar dit is wel iets cruciaal volgens het antidiscriminatieprincipe.

Onze wetgeving kent heel veel regels die uitsluitend op mensen van toepassing zijn, en ook enkele die uitsluitend op bepaalde andere dieren van toepassing zijn, Ik denk dat jij zelfs, dat niet in alle gevallen zal willen veranderen.

ik weet niet, denk je aan een concreet geval?

axxyanus schreef:

Earthheart schreef: dit is een ander goed voorbeeld van iemand gebruiken als louter middel om anderen te helpen. Het is immoreel, omdat we zulke redenering ook niet zouden mogen toepassen op mensen. Stel dat een weeshuis voor mentaal gehandicapten op het idee komt om tegen een dure prijs één van hun kindjes te laten verkrachten door rijkaards, en met dat geld dan voor de andere kindjes te zorgen. No way!

Dus als ik je goed begrijp is het immoreel om deze specifieke zwarte neushoorn te doden, zelfs als deze neushoorn andere neushoorns dood. Wij mogen de andere neushoorns niet beschermen door deze te doden?

jawel, je mag die andere neushoorns wel beschermen als die aangevallen worden door een kwaaie neushoorn. Dat is moreel toegelaten bijstand in zelfverdediging. Maar ik zie de analogie nog niet met het voorbeeld van rijken te laten betalen voor jacht. Bij die jacht wordt ee neushoorn gebruikt als louter middel. Maar je verdedigen tegen een aanvaller wil niet zeggen dat je die aanvaller gebruikt als louter middel.

axxyanus schreef: Wel ja dat is mijn punt. Ben jij niet te snel om mensen op basis van weinig gegevens als irrationeel te beoordelen.

moeilijk te zeggen; misschien. (maar gezien die talrijke inconsistente drogredenen die vleeseters geven, en dat onderzoek naar cognitieve dissonantie bij vleeseters,...)

EarthHeart schreef: dat is weer zo'n situatie waar je getolereerde partijdigheid kunt inroepen, en die vorm van partijdigheid is nog geen discriminatie. We zijn niet verplicht om evenveel middelen in te zetten voor beide vermisten. Als ik meer zou inzetten op de vermiste mens, zou ik wel jouw keuze moeten tolereren om meer in te zetten op de kat.

Het spijt me maar dat antwoord voldoet mij niet erg. Je probeert MI van onder het dillema uit te komen door te doen alsof het gaat om individuele keuzes. Het gaat mij om de maatschappelijke keuze. Vind jij dat we als maatschappij de zelfde middelen moeten inzetten om vermiste dieren op te sporen als we inzetten om vermiste mensen op te sporen.

die maatschappij bestaat uit individuen, dus als alle (of de democratisch meeste) individuen liever meer inzetten op de vermiste mensen, is dat toelaatbaar. Maar de maatschappij (de meerderheid) moet wel tolereren dat iemand zich persoonlijk meer inzet voor een vermiste kat.

Ik zal de oorspronkelijke vraag wat scherper stellen. Het gaat om één tehuis waar wilsonbekwamen worden opgevangen. Maar in dat tehuis worden ook katten gehouden omdat de omgang met de katten positieve effecten heeft op de bewoners. Op een bepaalde tijdstip blijkt zowel een bewoner als een kat vermist te zijn. Vind jij het aanvaardbaar dat de directie belangrijke middelen die gebruikt kunnen worden voor het opsporen van die persoon, inzet voor het opsporen van de kat of zelfs dat de directie voorrang geeft aan het opsporen van de kat boven het opsporen van de persoon?

als die directie meer inzet (zelfs alles exclusief inzet) op het opsporen van de kat, vind ik dat we dat moeten tolereren, ja. We kunnen/mogen immers niet zeggen "hé, het is maar een kat", want zoals gezegd mogen we de soortnaam vervangen en zeggen ""hé, het is maar een wilsonbekwame mens". Ik vind het al nobel dat die directie toch al iemand probeert te helpen, zij het een wilsonbekwame mens, zij het een kat. We moeten voorzichtig zijn met het beoordelen van helpers. Enkel bij extreme situaties (bv. het opsporen van één kat versus het opsporen van 1000 mensen), mag je gaan oordelen.

Earthheart schreef:

axxyanus schreef:

Earthheart schreef: dit is een ander goed voorbeeld van iemand gebruiken als louter middel om anderen te helpen. Het is immoreel, omdat we zulke redenering ook niet zouden mogen toepassen op mensen. Stel dat een weeshuis voor mentaal gehandicapten op het idee komt om tegen een dure prijs één van hun kindjes te laten verkrachten door rijkaards, en met dat geld dan voor de andere kindjes te zorgen. No way!

Dus als ik je goed begrijp is het immoreel om deze specifieke zwarte neushoorn te doden, zelfs als deze neushoorn andere neushoorns dood. Wij mogen de andere neushoorns niet beschermen door deze te doden?

jawel, je mag die andere neushoorns wel beschermen als die aangevallen worden door een kwaaie neushoorn. Dat is moreel toegelaten bijstand in zelfverdediging. Maar ik zie de analogie nog niet met het voorbeeld van rijken te laten betalen voor jacht. Bij die jacht wordt ee neushoorn gebruikt als louter middel. Maar je verdedigen tegen een aanvaller wil niet zeggen dat je die aanvaller gebruikt als louter middel.

Dat is omdat je blijkbaar niet doorhebt dat er twee aspecten zijn.

1) We hebben een oude neushoorn die andere neushoorns aanvalt, is het toegelaten om die neer te schieten om de anderen te beschermen?

2) Vooropstellend dat we op de vorige vraag "ja" hebben geantwoord, is het aanvaardbaar dat we jagers laten bieden voor het recht om deze specifieke neushoorn neer te schieten.

Voor zover ik je begrijp negeer je dat eerste aspect en richt je je enkel op het aspect dat een jager een bod heeft gedaan op een jachtlicentie en is dat alles waar je je oordeel op baseerde.

Earthheart schreef:

axxyanus schreef: Wel ja dat is mijn punt. Ben jij niet te snel om mensen op basis van weinig gegevens als irrationeel te beoordelen.

moeilijk te zeggen; misschien. (maar gezien die talrijke inconsistente drogredenen die vleeseters geven, en dat onderzoek naar cognitieve dissonantie bij vleeseters,...)

Denk je nu echt dat eventueel onderzoek geen cognitieve dissonantie zou opduiken bij veganisten? Wat onderzoek je zou moeten geleerd hebben is dat we allemaal aan cognitieve dissonanties leiden.

EarthHeart schreef: die maatschappij bestaat uit individuen, dus als alle (of de democratisch meeste) individuen liever meer inzetten op de vermiste mensen, is dat toelaatbaar. Maar de maatschappij (de meerderheid) moet wel tolereren dat iemand zich persoonlijk meer inzet voor een vermiste kat.

Wij moeten dus tolereren dat iemand zijn zwakbegaafd familielid verwaarloosd ten voordele van een kat?

EarthHeart schreef:

Ik zal de oorspronkelijke vraag wat scherper stellen. Het gaat om één tehuis waar wilsonbekwamen worden opgevangen. Maar in dat tehuis worden ook katten gehouden omdat de omgang met de katten positieve effecten heeft op de bewoners. Op een bepaalde tijdstip blijkt zowel een bewoner als een kat vermist te zijn. Vind jij het aanvaardbaar dat de directie belangrijke middelen die gebruikt kunnen worden voor het opsporen van die persoon, inzet voor het opsporen van de kat of zelfs dat de directie voorrang geeft aan het opsporen van de kat boven het opsporen van de persoon?

als die directie meer inzet (zelfs alles exclusief inzet) op het opsporen van de kat, vind ik dat we dat moeten tolereren, ja. We kunnen/mogen immers niet zeggen "hé, het is maar een kat", want zoals gezegd mogen we de soortnaam vervangen en zeggen ""hé, het is maar een wilsonbekwame mens". Ik vind het al nobel dat die directie toch al iemand probeert te helpen, zij het een wilsonbekwame mens, zij het een kat. We moeten voorzichtig zijn met het beoordelen van helpers. Enkel bij extreme situaties (bv. het opsporen van één kat versus het opsporen van 1000 mensen), mag je gaan oordelen.

Wel ik denk dat het hiermee moeilijk te ontkomen is aan het besluit dat jouw etiek niet erg humaan is. Want kinderen vooral jonge kinderen zijn wilsonbekwaam. Stel dus dat het om een internaat gaat, dan zou jij er blijkbaar geen probleem meehebben dat de directie van het internaat meer middelen zou inzetten om de vermiste kat terug te vinden dan het vermiste kind.

Want dat is het juist, jij vervangt niet gewoon de soortnaam, jij voegt er een adjectief aan toe. Je vervangt kat niet door mens, je vervangt kat door wilsonbekwame mens. Dus kinderen maar ook elke mens die tijdelijk door ziekte bv wilsonbekwaam is, kan blijkbaar in de steek gelaten worden ten voordele van een kat en dat moeten we als maatschappij tolereren.