axxyanus schreef:
Vraag eens aan mensen die verknocht zijn aan hun oldsmobiel of hun wagen een wil heeft!
dan kunnen we eens vragen welke aanwijzingen ze daarvoor hebben.
En hersenscans zeggen op zich niets. Geef mij eens de maatstaf om een hersenscan van iets met een wil, te onderscheiden van een hersenscan zonder wil.
bv of het beloningscentrum (nucleus accumbens) of angstcentrum (amygdala) actief zijn. Het gaat hier niet om 'de maatstaf', maar om aanwijzingen, om bewijs.
Als ze dood zijn hebben ze die angst ook niet meer. Op die manier is angst ook consistent met het ontbreken van een wil om niet te sterven.
euhm, je bedoelt dat het ontbreken van angst (als ze dood zijn en dus geen angst meer hebben) consistent is met het ontbreken van een wil? Ja, dat is waar.
Trouwens het is mogelijk om zuigelingen en peuters te doden, zonder dat er van angst sprake is. Dan speelt angst dus geen rol.
hier zijn inderdaad verschillende visies mogelijk, die leiden tot verschillende coherente ethische systemen. Bij mijn visie gaat het over iets consistent kunnen willen. Dan kijken we naar de consistente verzameling van de sterkste dingen die men wil, en dan kijken of dat wezen andere dingen kan willen die daar in passen. Die extra dingen die het kan willen (zoals niet dood gaan), kunnen dan ook mee in rekening gebracht worden, zelfs al is dergelijke wil voor die dingen niet actueel aanwezig. Om maar te zeggen: je kunt een coherent ethisch systeem formuleren waarin het immoreel is die baby zonder angst te doden, en een ander even coherent systeem waarin het niet immoreel is. Over die ethische systemen kunnen we dan democratisch beslissen.
Het zou wel bijvoorbeeld kunnen dat een baby geen wil voor diens toekomst heeft (geen toekomstbesef enzo), dat de baby als het ware continu sterft en herboren wordt en dat die herboren baby als het ware een andere baby is. Dan is het doden van een baby hetzelfde als het niet geboren laten worden van een baby, en dat is niet immoreel (als het ook niet tegen de wil van de ouders is). Van zodra een baby wel een gerichtheid op de toekomst heeft, een verbondenheid met de toekomst, gaat het doden immoreel worden.
Earthheart schreef:Ik heb er dus helemaal geen probleem mee om van oordeel te zijn dat je een baby en een peuter kan doden zonder dat dat tegen diens wil is.
ik stel voor dat we zoiets democratisch beslissen.
Ik dacht dat dit voor jou een feitenkwestie was. Feiten worden toch niet democratisch beslist.
zie boven.
en bij feitenkwesties kunnen we ook democratisch beslissen, namelijk wanneer we onvolledige kennis hebben van die feiten. Wat doen we met onzekerheid over de feiten? Dat een wezen al dan niet een wil heeft, is een objectief feit waar wij niets over te zeggen hebben. Maar dat is een ontologische kwestie, geen epistemische: het zou kunnen dat wij niet goed weten of dat wezen al dan niet een wil heeft. Bij epistemische onzekerheid kunnen we democratisch stemmen.
Dus opnieuw de vraag. Stel dat we wetenschappelijk inderdaad kunnen vaststellen dat zuigelingen en peuters nog geen wil hebben en dat we die dus kunnen doden, zonder dat dat tegen hun wil gebeurt. Is het dan ethisch toegestaan om dat inderdaad te doen en ze daarna te verorberen.
Dat hangt af van welk coherent ethisch systeem je aanhangt. Er zijn coherente systemen denkbaar waarin het doden en opeten mag, ja. Meestal ga je ook nog rekening houden met de wil van anderen, in het bijzonder de ouders, maar stel dat anderen ook geen probleem hebben met het opeten van die baby's, dan kun je al snel een coherent ethisch systeem formuleren waarin het toegelaten is om die baby te doden en op te eten. En je zult zelfs merken dat het formuleren van coherente systemen waarin dat niet zou mogen, bijzonder moeilijk wordt. Die leiden al snel tot conclusies dat je bijvoorbeeld ook geen planten mag doden en opeten.
