Misleiden voor eigen gewin?
Geplaatst: 03 feb 2013 22:04
Vandaag zag ik voor station Tilburg een wat oudere man staan die blaadjes aan het verkopen was. In de veronderstelling dat dit een dakloze was (gezien zijn kleding en het feit dat hier vaker daklozen staan te bedelen) bedacht ik me dat ik wel eens nieuwsgierig wat er nu eigenlijk in zo'n daklozenkrant staat. Ik kocht dus een blaadje van die man en ging de trein in. Daar zag ik dat het ging om een magazine waar op de voorkant stond aangegeven dat het een gratis magazine was, maar waarbij het woord gratis was doorgekrast. In eerste instantie kreeg ik hier een grijns van op mijn gezicht, vanwege de suffigheid waarmee ik hier in ben getrapt en vanwege het lef van die man op zo zijn boterham te verdienen. Maar bij nader inzien raakt dit voorval toch een vraagstuk dat een stukje dieper ligt.
Aan de ene kant zou je kunnen zeggen dat het slim is van die man om op deze manier gebruik te maken van meelevendheid of naïviteit van de passanten en hij er voor zijn eigen gewin gebruik van te maken. Dagelijks laten we ons immers talrijke dingen aansmeren die geen tot weinig waarde hebben, maar die door de boodschap waar ze mee gebracht worden tot een noodzaak of op zijn minst toch tot een waardevol iets worden verpakt.
Aan de andere kant is het natuurlijk niet netjes. Als je dit goedkeurt, waar leg je dan de grens? Mag iedereen voor eigen gewin gebruik maken van de zwakheden van anderen? Trek je dit door, dan kom je in een wereld terecht waar je of ervoor kiest om op iedere stap die je zet te letten om niet in te struikelen, of het struikelen accepteert waarmee het einde zoek is. Leven we misschien niet al in zo'n wereld maar realiseren we (of ik) ons dat alleen niet altijd?
Wat vinden jullie van deze specifieke situatie. Kan/mag dit?
Zelf vind ik het lastig om een positie in te nemen. Fundamenteel vind ik het absoluut fout, maar toch is er iets in mij dat hoopt dat die man hiermee geholpen is.
Aan de ene kant zou je kunnen zeggen dat het slim is van die man om op deze manier gebruik te maken van meelevendheid of naïviteit van de passanten en hij er voor zijn eigen gewin gebruik van te maken. Dagelijks laten we ons immers talrijke dingen aansmeren die geen tot weinig waarde hebben, maar die door de boodschap waar ze mee gebracht worden tot een noodzaak of op zijn minst toch tot een waardevol iets worden verpakt.
Aan de andere kant is het natuurlijk niet netjes. Als je dit goedkeurt, waar leg je dan de grens? Mag iedereen voor eigen gewin gebruik maken van de zwakheden van anderen? Trek je dit door, dan kom je in een wereld terecht waar je of ervoor kiest om op iedere stap die je zet te letten om niet in te struikelen, of het struikelen accepteert waarmee het einde zoek is. Leven we misschien niet al in zo'n wereld maar realiseren we (of ik) ons dat alleen niet altijd?
Wat vinden jullie van deze specifieke situatie. Kan/mag dit?
Zelf vind ik het lastig om een positie in te nemen. Fundamenteel vind ik het absoluut fout, maar toch is er iets in mij dat hoopt dat die man hiermee geholpen is.
