HenkH schreef:Euthanasie mag in Nederland dan minder een taboe zijn... het blijft ook hier voor velen een lang en zwaar 'gevecht' en zonder De Einder, de SVL, de NVVE en diverse forums zou... uh... het aantal onverwachte treinvertragingen nog heel wat hoger liggen dan nu.
"Voltooid leven"... het blijft een moeilijk onderwerp...
http://www.nvve.nl/nvve2/speerpunt.asp?pagkey=149836" onclick="window.open(this.href);return false;
Momenteel is er een (buitengewoon) boeiende serie gesprekken gaande met zeer ervaren artsen, en hoe zij met o.a. dit soort dilemma's omgaan. Die serie wordt uitgezonden door VPRO, of NPS (ik zal proberen te achterhalen wie). Een bonte verzameling (huisarts, oncoloog, chirurg, kinderarts, neuroloog, e.a.)
Op 1 na had niemand er moeite mee om dit onderwerp met hun patiënten te bespreken, en eventueel dat ook af te handelen. Deze ene zou wel de hulp van een collega inroepen.
Als je de gesprekken zo volgt dan ontdek je de integriteit van deze dames en heren, en hoe ze met hun vak leven. Eén van de opmerkingen wilde ik hier laten passeren:
de arts: "de eerste keer dat mij dat gevraagd werd was een alleenstaande man met een door een ongeluk opgelopen dwarslaesie. Zijn leven, hij deed iets met zijn handen (ik ben vergeten wat - niet de arts - maar ik) bestond uit het naar de haven lopen en het scheepvaart verkeer volgen. Cést tout. En dat kon niet meer.
De arts zei hem toen dat hij bv naar muziek kon luisteren, een boek lezen.
(uitgaande van zijn
eigen belevingswereld."
En juist dat fenomeen, toen hij dat eenmaal besefte: dat je niet voor een ander kunt beslissen, wel op wijzen, maar niet beslissen, wat voor een andere invulling aan het leven kon worden gegeven.
Vervolgens hielp hij deze man.
Moraal (volgens mij): men kan niet, nooit, voor een ander invullen wat die aan pijn voelt/ervaart. Wat die zou kunnen doen om een andere invulling aan zijn leven, hobby's, dan dat die tot dan toe gewend was.
Ergo: je kunt dan ook niet beslissen of die ander al of niet terecht een einde aan het leven wil.
Ik begrijp dat je, juist als arts, dit niet altijd kunt. Vanwege de eed. Vanwege de eigen moraal.
Maar dan kan altijd, neem ik aan, hulp en/of assistentie worden gevraagd.
ps. naam van de serie is: Kijkje in de ziel
