Vrijheid van denken en meningsuiting van het kind.

[Maria]

Sinds 1998 aangenomen door de VN.

http://www.kinderrechten.nl/images/13/194.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;

Artikel 12 Participatie en hoorrecht
Het kind heeft recht om zijn of haar mening te geven over alle zaken die het kind aangaan. De
overheid zorgt ervoor dat het kind die mening kan uiten en dat er naar hem of haar wordt
geluisterd. Dit geldt ook voor gerechtelijke en bestuurlijke procedures.

Artikel 13 Vrijheid van meningsuiting
Het kind heeft recht op vrijheid van meningsuiting, dit omvat ook de vrijheid inlichtingen en
denkbeelden te verzamelen, te ontvangen en te verspreiden. Daarbij moet rekening gehouden
worden met de rechten van anderen.

Artikel 14 Vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst
Het kind heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst en de vrijheid deze te
uiten.
De overheid respecteert de rechten en plichten van ouders en voogden om het kind te
(bege)leiden bij de uitoefening van dit recht op een manier die past bij zijn of haar leeftijd en
ontwikkeling.

Nog buitenom een opvoeding binnen de context van alle ideologieën en religies.
In hoeverre wordt er gehoor gegeven aan deze rechten van het kind binnen onze eigen moderne samenleving?
Dwingende opvoedingen zijn nog altijd het meest voorkomend.

In hoeverre is het "sturen" van een kind binnen de opvoeding wel of niet ethisch verantwoord binnen het kader van deze 3 artikelen?
@ Artikel 14; De laatste zin.
Wat zijn de rechten en plichten van ouders en voogden in deze?
Hoe moet je dat uitleggen?

[siger]

Goed topic Mariakat!

Misschien goed om van het begin het verschil tussen werkelijkheid, wettelijkheid en wenselijkheid in het oog te houden (de driedeling is van Karel van Isacker)
Wettelijkheid: de tekst is een prachtige verwezenlijking, een hefboom voor verbetering, maar het blijft een haalbaar compromis dat bekritiseerd mag worden.
Werkelijkheid: zelfs dit compromis haalt het in de praktijk dikwijls niet.
Wenselijkheid: kinderrechten, net als andere mensenrechten, zijn een filosofische strijdvraag. Daar komt ons geweten en ons plichtsbezef vandaan. Het zou bijvoorbeeld niet mogen dat rechten van kinderen doorspekt zijn met rechten van ouders. Dit twee zijn namelijk heel verschillend. Ik geloof dat het beschermen van kinderen tegen hun ouders net de hoogste prioriteit moet hebben. Sexueel misbruik, geweld, indoctrinatie, zelfs verkoop in slavernij zijn allemaal zaken die veelvuldig in het gezin aanvangen.

[Maria]

Misschien goed om van het begin het verschil tussen werkelijkheid, wettelijkheid en wenselijkheid in het oog te houden (de driedeling is van Karel van Isacker),.....

Interessant.
Had ik nog niet zo bedacht.
Wel:
Wat is theorie en wat is praktijk?
Is het realistisch?

Ik geloof dat het beschermen van kinderen tegen hun ouders net de hoogste prioriteit moet hebben.

Lijkt me ook, minstens in de eerste jaren, waarin het kind niet naar buitenstaanders kan communiceren.
Eerstens omdat het kind nog te jong is, maar op latere leeftijd, omdat het niet meer in staat is zich negatief te uiten over dingen, waarvan hij denkt dat het als normaal gezien moet worden en gedwongen tot respect en gehoorzaamheid naar de opvoeders.

Sexueel misbruik, geweld, indoctrinatie, zelfs verkoop in slavernij zijn allemaal zaken die veelvuldig in het gezin aanvangen.

Ik denk, dat een groot deel hiervan ondervangen wordt door de rest van de artikelen van dit manifest.
Een opstelling van dit soort rechten zou niet al te vaag moeten zijn, ook al is mijn eerste gedachte, dat dit eigenlijk niet niet mogelijk is voor iets wat globaal moet gelden.
Vandaar dat er lokale aanpassingen zijn, zoals bijvoorbeeld dat in Nederland voor een paar artikelen de grens van 18 naar 16 jaar is verschoven.

Deze artikelen heb ik eruit gelicht, omdat ze mij persoonlijk wel leiden naar een gedachtengang, maar ik ze niet duidelijk vind en niet realiteit gebonden, zoals ze nu zijn opgesteld.

Misschien zijn een aantal andere artikelen ook nog wel geschikt voor een ander topic.

http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 93#p328093" onclick="window.open(this.href);return false;
Ik zal, voor het gemak, het rijtje titels van artikelen nog eens hier plaatsen.

INTERNATIONAAL VERDRAG INZAKE DE RECHTEN VAN HET KIND
Artikel 1 Definitie van het kind
Artikel 2 Non-discriminatie
Artikel 3 Belang van het kind
Artikel 4 Realiseren van kinderrechten
Artikel 5 Rol van de ouders
Artikel 6 Recht op leven en ontwikkeling
Artikel 7 Naam en nationaliteit
Artikel 8 Identiteit
Artikel 9 Scheiding kind en ouders
Artikel 10 Gezinshereniging
Artikel 11 Kinderontvoering
Artikel 12 Participatie en hoorrecht
Artikel 13 Vrijheid van meningsuiting
Artikel 14 Vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst
Artikel 15 Vrijheid van vereniging
Artikel 16 Privacy
Artikel 17 Recht op informatie
Artikel 18 Verantwoordelijkheden van ouders
Artikel 19 Bescherming tegen kindermishandeling
Artikel 20 Kinderen zonder ouderlijke zorg
Artikel 21 Adoptie
Artikel 22 Vluchtelingen
Artikel 23 Kinderen met een handicap
Artikel 24 Gezondheidszorg
Artikel 25 Uithuisplaatsing
Artikel 26 Sociale zekerheid
Artikel 27 Levensstandaard
Artikel 28 Onderwijs
Artikel 29 Onderwijsdoelstellingen
Artikel 30 Kinderen uit minderheidsgroepen
Artikel 31 Recreatie
Artikel 32 Bescherming tegen kinderarbeid
Artikel 33 Bescherming tegen drugs
Artikel 34 Seksueel misbruik
Artikel 35 Handel in kinderen
Artikel 36 Andere vormen van uitbuiting
Artikel 37 Kinderen in detentie
Artikel 38 Kinderen in oorlogssituaties
Artikel 39 Bijzondere zorg voor slachtoffers
Artikel 40 Jeugdstrafrecht

[HenkM]

Toevallig sprongen art 13 en 14 me direct in het oog.

Die laatste zin bij 14 is om mensen in hun geloof te laten. Zoals altijd is geloofsvrijheid HET grote zwaard van Damocles boven 'rechten' ... van wat dan ook: mens, dier, kind.

Maar ... om terug te komen op deze artikelen:

bij welke leeftijd moet dit dan gaan gelden? 1, 2, 10 jaar?
Een mening (vormen) valt niet altijd mee.

[Blues-Bob]

bij welke leeftijd moet dit dan gaan gelden? 1, 2, 10 jaar?
Een mening (vormen) valt niet altijd mee.

Een mening vormen kun je absoluut niet verbieden, je kunt die mening enkel beinvloeden. Ik kan je ook niet verbieden aan een octopus te denken... verhip nu dacht je daar precies aan... zo zie je maar gedachten gebeuren. Datzelfde geldt voor meningen.

Dit artikel geeft aan dat beinvloeding van die mening als zijnde bewuste manipulatie door de overheid in strijd is met de rechten van het kind. Die taak wordt aan de ouders toebedeeld, binnen de eisen die een leeftijd vereist.

Of lees ik het artikel verkeerd?

Groet,

Bob

[sytze]

Het kind heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst en de vrijheid deze te
uiten.

Vrijheid van gedachte. Dus niet opgedrongen door een ouderlijk iets. Of een school of wat dan ook.

De overheid respecteert de rechten en plichten van ouders en voogden om het kind te
(bege)leiden bij de uitoefening van dit recht op een manier die past bij zijn of haar leeftijd en
ontwikkeling.

begeleiden of toch stiekem opdringen? Deze grens is m.i. erg dun.

Groet, Sytze

[HenkM]

bij welke leeftijd moet dit dan gaan gelden? 1, 2, 10 jaar?
Een mening (vormen) valt niet altijd mee.

Een mening vormen kun je absoluut niet verbieden, je kunt die mening enkel beinvloeden. Ik kan je ook niet verbieden aan een octopus te denken... verhip nu dacht je daar precies aan... zo zie je maar gedachten gebeuren. Datzelfde geldt voor meningen.

Dit artikel geeft aan dat beinvloeding van die mening als zijnde bewuste manipulatie door de overheid in strijd is met de rechten van het kind. Die taak wordt aan de ouders toebedeeld, binnen de eisen die een leeftijd vereist.

Of lees ik het artikel verkeerd?

Groet,

Bob

Verhip, ik was deze draad kwijtgeraakt.

Wat ik bedoelde, maar jij wellicht ook: veranderen die rechten (inhoudelijk) per leeftijd?
En als het gaat om meningsuiting: vanaf wanneer mag je verwachten van een kind een 'eigen' mening te hebben?

Let wel ... ik ben niet tegen (deze) rechten, maar ze lijken me erg moeilijk toe te passen.

[HenkM]

Het kind heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst en de vrijheid deze te
uiten.

Vrijheid van gedachte. Dus niet opgedrongen door een ouderlijk iets. Of een school of wat dan ook.

De overheid respecteert de rechten en plichten van ouders en voogden om het kind te
(bege)leiden bij de uitoefening van dit recht op een manier die past bij zijn of haar leeftijd en
ontwikkeling.

begeleiden of toch stiekem opdringen? Deze grens is m.i. erg dun.

Groet, Sytze

Die grens is ook flinterdun. Het lijkt me zelfs de vraag of die grens er is!

Begeleiden is toch (altijd) de eigen mening meegeven?
De ouder, coach, leraar, broer, zus, opa/oma, vriend/vriendin zullen ieder voor zich, en meestal met de beste bedoelingen, opvoeding, raad en (hun) wijsheid meegeven.
Het wordt anders wanneer men (en dan denk ik aan godsdienstige personen) gaan vertellen dat de wetenschap het fout heeft. Dat deze personen op fabeltjes berustende zaken als waarheid, en de énige waarheid gaan verkondigen. (en dan heb ik het nog niet over de geest-beperkende rituelen door muziek, gezang)

[Maria]

Misschien moeten er aan denken en duidelijk maken, vooral hier, waar het om kinderen gaat, dat iedereen vrij is van gedachten en mening en dat dat ook geventileerd mag worden.
Maar denken en een mening hebben is niet hetzelfde als doen.
Doen en handelen zijn wel degelijk aan regels gebonden.

Zo zie ik een kind zijn kamer opruimen onder protestesterende opmerkingen, dat hij behandeld wordt als een slaaf.

Overigens zijn denken en meningen, ook bij volwassenen, zo niet altijd, maar toch vaak aan veranderingen onderhevig, dus een kind zijn mening onthouden, omdat die nog niet definitief is gevormd is, niet eerlijk.
Ook al switch die, bij wijze van spreken, met de minuut.
Wel kun je daar natuurlijk extra rekening mee houden in de omgang, zeker bij kinderen.

Overigens is niet zozeer kennis opdoen, ook al is die eenzijdig, bezwarend voor het zelf een mening kunnen vormen, maar eerder het niet mogen hebben van een mening op een bepaald gebied.
En dit dan afgedwongen door voor het kind/de mens gezagsdragers.

Zo kan een gezagsdrager zich uiten als: "Dit wat hier gebeurt vindt ik niet leuk".
Als het kind de reden daarvan niet inziet en vraagt waarom, dan kan dat uitgelegd worden.
Afhankelijk van wat voor het kind wel of niet verboden is, kan het dan zijn mening vormen of het juist niet eens zijn met de gezagshebbers.

Heeft en uit het kind een eigen mening en uit hij die op straffe van ...... ; dan gaat het mechanisme van indoctrinatie pas werken.
Maar pas, als het in de ogen van het kind aansluit bij zijn eerdere beleveningen.
Zijn die er niet, dan zal een gezagsdrager een pré hebben.
Wat dat betreft is het kind een kleine volwassene.

Vandaar, dat naast het mogen uiten van de eigen gedachten, kennis essentieel is voor het hebben en verwerven van een eigen mening.