Freethinker.nl

Leerzaam: de 5 dingen waar stervenden het meeste spijt van hebben.

Meer seks of duurdere reizen komen in het lijstje niet voor. De Australische verpleegster Bonnie Ware werkt in de palliatieve zorg en begeleidt stervenden in hun laatste weken. Ze had een blog waar ze ervaringen beschreef. Dat heeft geleid tot ene boek en daarin staat een top 5 van dingen waar stervenden spijt van hebben. Om over na te denken op de meubelboulevard:
1. Ik zou het leven hebben willen leiden dat ik zelf wilde en niet het leven dat anderen van me verwachtten
2. Had ik maar niet zo hard gewerkt
3. Had ik maar beter kunnen praten over mijn gevoelens
4. Ik had contact moeten houden met mijn vrienden
5. Ik had mezelf meer geluk moeten gunnen

Bron: Guardian

Dit berichtje trok mijn aandacht, is iets om over na te denken vind ik.

Wat ik me afvraag is: zijn er mensen hier die, als ze op hun sterfbed zouden liggen, tevreden kunnen terugblikken op hun leven? M.a.w. halen we alles uit het leven wat eruit te halen is? Of worden we min of meer geleefd en zien we achteraf dat we daardoor onszelf tekort hebben gedaan?

(Even reageren om je post niet kwijt te raken hoor )

Ik ben nog lang niet van plan om mijzelf een houten bungalow aan te schaffen, dus tot op heden kan ik alleen maar zeggen, ik heb nergens spijt van.

elle schreef:Meer seks of duurdere reizen komen in het lijstje niet voor....

Dat is heel vreemd. Het lijstje lijkt enkel zelfverwijten te bevatten, terwijl je net op je sterfbed zou kunnen denken dat al dat moeten eindelijk voorbij is.

Ik heb één keer in het hospitaal gelegen met een levensbedreigende ziekte. Dat gaf me een waar vakantiegevoel: plots was iedereen druk verantwoordelijk, behalve ikzelf. Zo'n gevoel verwacht ik ook van doodgaan. De dingen waar we niets aan kunnen veranderen, zijn zeldzaam en een troost voor het leven en in het sterven.

Stel dat dan toch iemand me op mijn sterfbed kwam pesten met de vraag wat ik allemaal nog zou willen(!) en dat ook nog een beetje sadistisch verwijtend zou bedoelen, zou ik antwoorden: meer seks en reizen, maar niet met jou.

Bestaat er geen boekje met "laatste grappen"?


@Samsa: misschien is de optie "abonneren op dit onderwerp" onderaan de pagina iets voor jou?

Lijstjes van anderen tellen voor mij niet.

Al jaren geleden heb ik bedacht dat het zuur zou zijn als je op een lang sterfbed weinig anders meer te doen zou hebben dan te malen over de dingen die je hebt nagelaten of telkens tegen je zin weer in terecht kwam.
Mijn zeilende woonschip heb ik toen "MIJDT SPIJT" genoemd in de hoop dat zoiets zou helpen om andere routes naar mijn sterfbed in te slaan dan die gevreesde.

Roeland

De huidige eigenaren blijken bijzonder met het schip in hun sas zo te lezen.

elle schreef:Wat ik me afvraag is: zijn er mensen hier die, als ze op hun sterfbed zouden liggen, tevreden kunnen terugblikken op hun leven?

Ik heb tussen mijn 30 en 35 jaar geleerd in het heden te leven.
Spijt van beslissingen, die ik heb genomen, is niet het juiste woord, want op het moment dat ik ze nam, waren ze voor mij de enige juiste.
Wat iets anders is als "tevreden terugblikken".
Doe je dat, omdat je "vrede hebt" met je leven of omdat je je leven "heel prima" hebt gevonden?

M.a.w. halen we alles uit het leven wat eruit te halen is?

Dat kun je alleen, als je weet, wat er voor jou uit te halen is.

Of worden we min of meer geleefd en zien we achteraf dat we daardoor onszelf tekort hebben gedaan?

Grote factor bij deze vraag, als ze achteraf gesteld wordt:
In hoeverre hebben we de verantwoordelijkheid van ons leven zelf op ons genomen?
Ik geloof niet, dat ik achteraf kan zeggen, dat iemand anders mijn leven bepaalde in de zin van:
"Ik heb niet gedaan, wat ik zelf wilde."
Dat ik mijn levensomstandigheden, waarin ik mijn keuzes moest maken, liever anders had gehad, is een ander verhaal.
En dan bedoel ik niet de omstandigheden die ontstonden als gevolg van mij eigen keuzes.


Wat niet wil zeggen, dat ik geen gedachten heb over mijn verleden, maar dat zijn allemaal clichés,
Zinloos, en van nul en generlei waarde.
Zoals:
Als ik toen geweten had wat ik nu weet, had ik het anders gedaan.
Als ik het voor het kiezen had gehad, wat ik allemaal voor mijn kiezen heb gehad in mijn leven, ja dan......


Toch, het nuttige van deze overdenking is er wel degelijk:
Het richt ons op het heden.
Waar zijn we nu mee bezig?
Leven we en doen we, nu op dit moment, datgene waarvoor we zelf kiezen?
Of laten we nu op dit moment ons leven leiden door anderen?
In hoeverre kunnen we dat veranderen?
En hoeverre vinden we dat ook prima?

Jim schreef:De huidige eigenaren blijken bijzonder met het schip in hun sas zo te lezen.

Wat dat betreft is zijn overlijden een krap jaar geleden op zich illustratief voor dit topic.
R.

Kijk, dat wist ik niet.
Die was nog niet zo oud dus.

elle schreef: Wat ik me afvraag is: zijn er mensen hier die, als ze op hun sterfbed zouden liggen, tevreden kunnen terugblikken op hun leven? M.a.w. halen we alles uit het leven wat eruit te halen is? Of worden we min of meer geleefd en zien we achteraf dat we daardoor onszelf tekort hebben gedaan?

Laat ik beginnen te stellen dat tevreden zijn, iets anders is dan geen spijt hebben, of vinden dat het beter kan. Ik ben snel tevreden, en toch vind ik het heerlijk om dingen te verbeteren en proberen grenzen te verleggen op veel gebieden.

Of ik alles uit het leven haal? Neen natuurlijk niet, daarvoor is de wet van behoud van ellende veel te groot. Ga je enkel voor lustbevrediging, dan wordt het leven echt niet beter. Ga je enkel voor de dingen die moeten, zoals poepen, eten en ademen, ook dan wordt het leven niet leuker. Ga je puur en alleen voor wat anderen willen, tja evenveel problemen op die weg. MAW ik rommel maar wat aan op de gulden middenweg, met alle ellende die daarbij hoort. En dat aanrommelen probeer ik dan zo goed mogelijk te doen. Ik ben iemand van gewone dingen, ongewoon goed doen. Dan voel ik mij het prettigst, en dan heb vaak ik het meeste lol in het proces. Natuurlijk stap ik soms aan de ene kant, en soms aan de andere kant van de middenweg af. Daarbij komt het probleem dat als je alles bereikt wat je wilt, je in mijn ogen stelselmatig de lat te laag legt. Ik eet overigens ook altijd eerst het minst lekkere van mijn bord, als dan de wereld zou vergaan, keek ik tijdens het einde der tijden uit op het lekkere eten, en hoefde ik niet terug te blikken op betere tijden.

Ik wordt in die zin geleefd dat ik zeer competatief aangelegd ben. Ik wil altijd beter zijn dan anderen en mijzelf. Wel heb ik lol in die competitie (over het algemeen). Natuurlijk doe ik mijzelf welleens te kort, net zoals ik anderen welleens te kort doe. Maar daar leren we van. Ik ben gezegend met een prettige sociale omgeving die mij erop kan en mag wijzen, en dat meestal ook doet als ik te veel van hen, mijzelf eis, en / of ik hen of mijzelf te kort doe.

Verder is mijn leven te divers om nog meer globaalheden te vermelden, maar overall ben ik zeer tevreden. Ik hoop nog lang niet te weten hoe dat op mijn sterfbed zal zijn.

Groet,

Bob

Nu Brel toch ter sprake is gekomen: De spijt van Jaques Brel

J'arrive

De chrysanthèmes en chrysanthèmes
Nos amitiés sont en partance
De chrysanthèmes en chrysanthèmes
La mort potence nos dulcinées
De chrysanthèmes en chrysanthèmes
Les autres fleurs font ce qu'elles peuvent
De chrysanthèmes en chrysanthèmes
Les hommes pleurent les femmes pleuvent

J'arrive, j'arrive
Mais qu'est-ce que j'aurais bien aimé
Encore une fois traîner mes os
Jusqu'au soleil jusqu'à l'été
Jusqu'au printemps, jusqu'à demain
J'arrive, j'arrive
Mais qu'est-ce que j'aurais bien aimé
Encore une fois voir si le fleuve
Est encore fleuve voir si le port
Est encore port m'y voir encore
J'arrive, j'arrive
Mais pourquoi moi pourquoi maintenant
Pourquoi déjà et où aller
J'arrive bien sûr, j'arrive
N'ai-je jamais rien fait d'autre qu'arriver

De chrysanthèmes en chrysanthèmes
A chaque fois plus solitaire
De chrysanthèmes en chrysanthèmes
A chaque fois surnuméraire
J'arrive, j'arrive
Mais qu'est-ce que j'aurais bien aimé
Encore une fois prendre un amour
Comme on prend le train pour plus être seul
Pour être ailleurs pour être bien
J'arrive, j'arrive
Mais qu'est-ce que j'aurais bien aimé
Encore une fois remplir d'étoiles
Un corps qui tremble et tomber mort
Brûlé d'amour le cœur en cendres
J'arrive, j'arrive
C'est même pas toi qui est en avance
C'est déjà moi qui suis en retard
J'arrive, bien sûr j'arrive
N'ai-je jamais rien fait d'autre qu'arriver

http://www.youtube.com/watch?v=kFRuLFR91e4" onclick="window.open(this.href);return false;

Peter van Velzen schreef:http://www.youtube.com/watch?v=kFRuLFR91e4

Zegt genoeg.