HenkM schreef:qualia schreef:en het idee dat de medische wetenschap in mag of zelfs moet grijpen in gezonde lichamen. De onderliggende vraag: wat is gezond, wat is normaal en wat zijn de grenzen als we iemand niet gezond of normaal achten. Geestelijk anders zijn als een lichamelijk defect?
Als je kunt zeggen: het is genetisch aan te wijzen waar het aan mankeert bij
misdadigers, agressie, homofilie (is hormonaal, maar dat terzijde), verkrachters, pedofilie, zwakzinnigheid, en nog vele van deze aandoeningen is het dan verantwoord ervoor te zorgen dat deze mensen (zich) niet kunnen voortplanten?
Objectief gezien zou ik zeggen van wel. Als het onomstotelijk is. Een grote ALS.
Maar minder objectief:
Waar ligt de grens. Wie beslist? Mag het ook een eigen keuze zijn?
Willen we de maatschappij op deze manier 'beschermen'?
Ten eerste: homofilie hoort niet in dit rijtje thuis, ook al zou het een puur genetische kwestie zijn. Het is echt kwetsend om homo's in een adem te noemen met verkrachters en pedofielen! Voor zwakzinnigheid geldt trouwens, minstens tot op zekere hoogte en op een andere manier, hetzelfde, er zijn veel zwakzinnigen die een behoorlijk zelfstandig leven leiden, geluk uitstralen, mensen liefhebben. Wat heeft het van doen met criminaliteit? Ik denk dat wat nuance hier op zijn plaats is.
Zelfs als erfelijke criminaliteit onomstotelijk is, wat het volgens mij nooit zal zijn, dan is dat geen reden om mensen te verbieden kinderen te krijgen. Ik denk dat er twee opties zijn in zo'n geval: sterilisatie als vorm van straf of sterilisatie als vorm van maatschappij-beheer (dit is denk ik de pure (negatieve) eugenetica, hoewel de twee soms hand in hand gingen in de eugenetische periode).
In het ene geval ga je in tegen mijn overtuiging dat je mensen niet lichamelijk mag straffen, in het andere geval ga je in tegen mijn overtuiging dat je mensen niet enkel als voertuig voor een 'betere' maatschappij mag gebruiken. Gelijke rechten!
Het mag altijd een eigen keuze zijn om geen kinderen op de wereld te willen zetten. Maar ook hier werd mee gespeeld in de geschiedenis: geef mensen wat extra geld, of pak ze hun uitkering af als ze weigeren mee te werken. Dat is geen vrije wil, natuurlijk. Maar op zijn minst vertekent zoiets de cijfers voldoende om de mensen die zo'n beleid voeren zelf wat uit de criminaliteits-sfeer te houden.
Wie beslist? De mensen die macht hebben, en zij zullen zichzelf altijd uitsluiten uit zulke regels. Dat betekent dat zulke regels vooral de mensen met weinig grip op de maatschappij zullen raken, de laagste economische klasse dus, waar 'toevallig' de meeste criminaliteit woedt.
Als er een objectieve standaard zou zijn voor zoiets als sterilisatie, dan is het wel de belasting van de planeet. Het gaat immers over de toekomstige mensen op die planeet. In deze lijn van logica kunnen we gewoon beter die mensen die zich het zwaarst vergrijpen aan het ondergraven van een toekomst van onze planeet, steriliseren. Waarom de man die iemand vermoord steriliseren en het volk dat complete generaties het leven onmogelijk maakt, zijn gang laten gaan.
siger schreef:Ik denk dat iemand die willens en wetens een zwaar gehandikapt kind op de wereld zet en weet dat het zijn hele leven zal lijden, in grove mate de individuele rechten van dat kind schaadt.
Dit doet me denken aan onze (mijn vriend en ik) beslissing om geen prenatale screenings te doen. Hebben we de rechten van ons kind geschaad? Als mijn kind nu zwaar gehandicapt blijkt, heb ik dit dan willens en wetens laten gebeuren?
