appelfflap schreef:Peter van Velzen schreef:
Wat me wél kan schelen is de vraag hoe je schade aan kinderen het beste voorkomt.
dan zijn er 2 opties
1) je sluit kinderen op
2) een snoeiharde politiek tegen kinderverkrachters.
Ik weet niet of er slechts twee opties zijn. Net als jij, achte ik optie 1 helemaal géén optie. Maar een snoeiharde politiek tegen kinderverkrachters, wil nog niet zeggen dat je mensen die geen kinderen verkrachten maar wel sexuele gevoelens jegens kinderen hebben, met kinderverkrachters over één kam moet scheren. Ik denk niet dat je dáármee schade aan kinderen voorkomt. Dus als je je emoties even in rationele banen wilt leiden, dan is optie "2 ' (eigenlijk optie 1 dus) uitstekend. Snoeihard OK maar wel een effectieve politiek aub.
appelflap schreef:
persoon a heeft ivoor, persoon b is jaloers. is er gevaar gecreëerd voor de nog in leven zijnde olifanten?
Een tikje er naast, want het ging om afbeeldingen. Dus: "Persoon b ziet een afbeelding van ivoor. Is er . . . . ." en dan is mijn antwoord "Waarschijnlijk niet". Maar "persoon b betaalt grof geld voor Ivoor, is er . . . .". en dan is mijn antwoord "Waarschijnlijk wel". Je hoeft dat overigens niet met mij eens te zijn. Ik zeg al vanaf mijn eerste bijdrage, dat ik twijfel.
appelflap schreef:
je vergeet de emotionele/menselijke component. sommige onderwerpen kun je niet doorrationaliseren.
ouders interesseert het niet waarom iemand kinderen verkracht en de vraag ziekte/geaardheid is in essentie irrelevant.
Daarover zijn we het dus eens. (want daar begon ik mijn bijdrage mee). De vraag ziekte/geaardheid is irrelevant.
Maar het zal ouders ongetwijfeld interesseren welke maatregelen, hun kinderen daadwerkelijk beschermen, en welke totaal niets bijdragen.Je kunt wel emotioneel worden, maar emoties die verkeerd uitpakken voor de veiligheid van de kinderen, daar wil ik niet naar luisteren.
appelflap schreef:
mensen zijn vrij als ze hun straf uitgezeten hebben. dader gaat gewoon wonen in de buurt van slachtoffer en uit pure angst verhuist slachtoffer. tsja, zo is het slachtoffer nog eens slachtoffer.
Het probleem is niet de woonplaats van de ex-deliquent. Het probleem is - blijkbaar - de strafmaat. Als een kinderverkrachter niet vrij komt, voordat het kind volwassen is,
(tenzij er sprake is van castratie), dan hoeft het slachtoffer helemal geen angst te hebben. Hard aanpakken: Ja, maar doe het wel op een intelligente wijze!
Ik weet best wat pedofielen willen. Zelfs als ze wél een voetbalvereniging oprichten. (mag van mij, zolang die club geen jeugdafdeling heeft). Zolang ze geen kinderen beschadigen, mogen ze van mij willen wat ze willen.
Vooralsnog heeft de rechtbank besloten dat "Martijn" verboden wordt. Met de motivatie - zoals ik die zojuist op het journaal heb gehoord - ben ik het echter volstrekt oneens. Het is m.i. een inbreuk op de vrijheid van meningsuiting. Als de vereniging daadwerkelijk op georganiseerde wijze de wet zou overtreden, dan zou ik ook voor een verbod zijn, maar "verheerlijking van sexuele relaties met kinderen" is geen misdaad en schendt ook helemaal niemands rechten, hoezeer wij er ook van walgen. Ik denk niet dat er ook maar één kind bij dit verbod gebaat is. En dat is - wat mij betreft - in dit geval het enige motief dat zou moeten meewegen.
Ik kan heel boos worden als mensen vanwege hun emoties maatregelen treffen die averechts uitpakken, en als men dan tegen mij zegt dat ik te rationeel ben. Nietbestaande-entiteit-verdomme! Ik wil schade voorkomen, Dat vind ik belangrijk. Dat is mijn emotie! En daar geef ik graag aan toe ook.